Stille tijd... hoe vul jij dat in?

Toen ik pas tot levend geloof was gekomen, hoorde ik andere gelovigen vaak praten over hun stille tijd.

Daarmee werd dan, zo begreep ik later, de tijd bedoeld die je als Christen apart zet om je Bijbel te lezen, te bidden en in aanwezigheid van God door te brengen.

Het idee voor een stille tijd is uiteraard niet uit de lucht gegrepen, maar gebaseerd op de gewoonte van Jezus om vroeg in de morgen naar een stille plek te gaan om daar te bidden (Markus 1:35).

Niet zo stille tijd

In de jaren die op mijn bekering volgden, heb ik op allerlei manieren geprobeerd zo’n stille tijd  te houden. Maar eerlijk gezegd was die tijd helemaal niet zo stil in mijn geval. Telkens als ik speciaal ging zitten om te lezen en luisteren, werd het in mijn hoofd juist erg druk.

Ik schreef er vorig jaar zelfs een leesplan over voor de YouVersion-bijbelapp: Niet zo stille tijd.

Liefhebben

Nu las ik van de week in het boek 'Effectieve profetie' van Graham Cooke het volgende:

"Benader stille tijd altijd vanuit Gods ogen. Veel mensen maken de fout om te proberen met God ergens naartoe te werken. Maar je bent er al...

In onze stille tijd hebben we niets belangrijkers te doen dan onszelf laten liefhebben. We moeten van God ontvangen zodat we aan hem kunnen geven."

Hij heeft een punt. Het is heerlijk om te ontvangen van God, zodat we ook weer uit kunnen delen. Maar ik heb dit nooit zo gezien. Ik ben echt benieuwd hoe jullie hierover denken.

⚫ ⚫ ⚫

De Here, uw God, is bij u. Hij is een machtige verlosser. Hij zal vol blijdschap over u zijn. Hij zal u liefhebben en u niet beschuldigen. Hij zal over u juichen met een lied van vreugde.

[Zefanja 3:17]

➤Misschien vind je The Love of God van Brandon Lake en Phil Wickham ook mooi!