Geïrriteerd en... gezalfd

De berichten die ik deel op sociale media zijn een positieve mix over mijn dagelijks leven, geloof, schrijfreis en familie, zoals de meesten van jullie inmiddels wel weten. 😀

Interesseert het mij dan helemaal niet wat er op dit moment wereldwijd gebeurt in de politiek, de maatschappij, het dagelijks leven? Stop ik als het ware mijn hoofd in het zand als ik actuele onderwerpen negeer?

Nauurlijk niet ... ik ben begaan met zulke dingen, maar ik heb er ook voor gekozen om mijn gedachten en frustraties over de huidige gebeurtenissen niet te ventileren op sociale media (uitzonderingen daar gelaten), simpelweg omdat ik irritatie en frustratie ervaar over de richting die mijn land (en deze wereld in het algemeen) op gaat.

Geïrriteerd, ja ik beken het. En wie wil er luisteren naar een geïrriteerd persoon?

Tegelijkertijd weet ik dat ik ook gezalfd ben ... gezalfd om Gods betrouwbare spreekbuis te zijn, om Zijn Woord te spreken en Zijn hart te delen met een wereld in nood. 👉Gezalfd betekent dat ik geroepen en bevestigd ben door de Heilige Geest om mijn mond te openen en mijn pen en toetsenbord te gebruiken om het goede nieuws van het koninkrijk van God te prediken.

Mijn ergernis over de huidige politiek, het liegen en manipuleren, de wetteloosheid en het zelfzuchtig gewin, is echt. Dus ik moet elke dag bewust de beslissing nemen om mijn irritatie over onze goddeloze samenleving opzij te zetten en juist de goedheid van God bekend te maken. Hij verdient mijn stem en mijn keuze!

PS: Ik begrijp dat sommigen van jullie ervaren dat je de huidige problemen juist wel aan de kaak moet stellen... doe dat vooral als je je daartoe geroepen voelt!

Over bidden en frustraties...

Alles dat op dit moment in de wereld gaande is, maakt dat ik een beetje worstel met bidden (ja dus). Mijn eigen gebeden frustreren me. Ik geef het eerlijk toe en ik weet ook dat ik niet de enige ben 😁

Ik merk dat ik dagelijks voor een moeilijke uitdaging sta. Moet ik bidden zoals David bad? Heer, dood de goddelozen. Veeg ze van de aardbodem! Soms heb ik daar zin in, maar op de een of andere manier bevredigt het mijn ziel niet.

Wel, misschien is het beter om een ​​mooi gebed te bidden ... Heer, vergeef hen die U tegenwerken, want ze weten niet wat ze doen. Hm, nogal een nederig gebed, gebaseerd op de woorden van Jezus toen Hij bad voor Zijn aanklagers. Onder de huidige omstandigheden lijkt het mij echter ietwat passief.

Of misschien moet ik een liefdesgebed bidden, simpelweg omdat liefde nooit zal falen. Heer, dank U dat U liefde bent. Toon uw liefde aan degenen die u haten. Of zoiets dergeljks. Eerlijk gezegd vind ik dat best moeilijk als mijn hart onrustig is en frustratie en ergernis regelmatig de kop opsteken.

Ik weet niet hoe jij tegenwoordig omgaat met bidden voor de situatie in de wereld, maar ik heb besloten dat het Onze Vader misschien nog wel het beste proclamatiegebed is, 👉 en dan leg ik de nadruk op dit vers:

Uw koninkrijk kome, uw wil geschiede, op aarde zoals het is in de hemel (Mattheüs 6:10).

Het maakt niet uit wat ik denk of hoe ik me voel. Dit is wat ik kan (en moet) bidden over elke mogelijke situatie. Ik hoop dat het ook jouw gebed is!

Heb jij een bepaald gebed dat je in deze tijd bidt?

Reactie op tegenslag

'Lees je Bijbel, bid elke dag, bid elke dag... dat je groeien mag.' Kennen jullie dat liedje nog? Als kind heb ik dat vaak gezongen, niet wetend dat die eenvoudige woorden eigenlijk profetisch van aard waren/zijn. Het liedje is een gebed, een proclamatie: lees je Bijbel en GROEI!

Momenteel wandel ik door het boek Handelingen heen en daar neem ik lekker de tijd voor. Het gaat mij niet om het zo snel mogelijk doorlezen van een Bijbelboek, maar juist om het stilstaan bij en nadenken over de gedeeltes die ik lees. Op zo'n manier is een reis door de Bijbel echt een avontuur. Graag wil ik in de komende weken een aantal gedachten met jullie delen, ter meditatie. Ik heb jullie al eens eerder mee op reis genomen, toen ik door het evangelie van Lucas heen wandelde. De blog posts die daar uit volgden waren kort maar krachtig. Ook nu hoop ik weer dat jullie inspiratie zullen ontvangen uit Gods Woord.

Vanmorgen las ik in Handelingen, hoofdstuk 8. Daarin wordt beschreven hoe de vervolging tegen de eerste Christenen begon, Nog diezelfde dag brak er een hevige vervolging los tegen de gemeente in Jeruzalem, zodat allen verspreid werden over Judea en Samaria, met uitzondering van de apostelen. Vrome mannen begroeven Stefanus en hielden een luide dodenklacht voor hem. Saulus probeerde de gemeente te vernietigen door mannen en vrouwen met geweld uit hun huizen te sleuren en hen te laten opsluiten in de gevangenis.

Nou, daar wordt je niet blij van natuurlijk. Stel je toch eens voor dat we in Nederland met geweld uit onze huizen zouden worden gesleurd.... Daar denken we liever niet aan. Toch gebeurt dit nog steeds dagelijks in vele landen in de wereld! 

In vers 4 van datzelfde hoofdstuk staat iets heel wonderlijks: Degenen die verdreven waren, trokken rond en verkondigden het woord van God. Wow! De gelovigen werden verdreven en verspreid over het hele land. Gingen ze bij de pakken neerzitten? Kropen ze in een hoekje en voelden ze zich zielig? Klaagden ze bij God over hun moeilijkheden? NEE! Ze maakten van de gelegenheid gebruik om het evangelie te verkondigen, overal waar ze kwamen. Nou, dat noem ik goed gebruik maken van een vervelende situatie. Daar kunnen we echt wat van leren.

De vraag die ik mezelf en jullie hierbij stel is: hoe reageren wij op negatieve omstandigheden? Zijn wij in staat om onze negatieve omstandigheden positief te gebruiken?

Je geloof op de proef gesteld

Wat zou je antwoorden als ik vroeg iets op te noemen wat grote blijdschap in je leven brengt? Een bezoekje van je (klein)kinderen? Een wandeling over het strand? Het winnen van een prijs? Spelen met de hond? Ik denk dat iedereen met een ander antwoord zou komen. Natuurlijk zijn er geen goede of foute antwoorden, maar gek genoeg is er wel een bijbels antwoord.

Het moet u tot grote blijdschap stemmen als u allerlei beproevingen ondergaat. Want u weet: wanneer uw geloof op de proef wordt gesteld, leidt dat tot grote standvastigheid (Jacobus 1:2-3). Ja zeg, om nou de beproevingen in je leven grote blijdschap te noemen gaat me een beetje te ver; dat zou ik echt nooit zelf durven te verzinnen. Toch zegt de Bijbel dat we zo tegen beproevingen aan moeten kijken. Nou ja, de beproevingen zijn niet perse grote vreugde, maar het op de proef stellen van ons geloof wel, want dat leidt uiteindelijk tot grote standvastigheid.

Waarom is het zo belangrijk grote standvastigheid te bezitten? Het volgende vers geeft daar antwoord op, Als die standvastigheid ook daadwerkelijk blijkt, zult u volmaakt en volkomen zijn, zonder enige tekortkoming. Wow, nou begrijp ik ineens waarom de bijbel in dit verband over grote blijdschap spreekt. Die standvastigheid zal zich uiten in ons leven. We zullen

• volmaakt en
• volkomen zijn,
• zonder enige tekortkoming

Als je zo het eindresultaat van beproevingen, van het testen van geloof en van het ontwikkelen van standvastigheid bekijkt is het duidelijk dat dat gerust tot grote blijdschap kan stemmen. De volmaaktheid en volkomenheid in ons geloofsleven waar hier over gesproken wordt vinden we een stukje verderop in Jacobus 2:22, het geloof wordt vervolmaakt door daden. De belofte dat het de gelovigen aan niets zal ontbreken vinden we overal in de Bijbel terug, bijvoorbeeld in Psalm 34:10, wie Hem vreest lijdt geen gebrek.

Het beproeven van ons geloof is niets meer en niets minder dan het ontwikkelen van grote standvastigheid die zal leiden tot volmaaktheid en volkomenheid en een leven zonder enige tekortkoming. Is dat reden tot grote blijdschap of niet?