Niets nieuws onder de zon...

Met het heviger worden van de eeuwenoude strijd tussen goed en kwaad, tussen duisternis en licht, zou je je af kunnen vragen of we wel enige invloed hebben op de wereldgebeurtenissen. Hoe kunnen onze stemmen worden gehoord? Hoe kunnen onze (re)acties waardevol zijn?

Enkele duizenden jaren geleden verzuchtte de filosoof en prediker: De geschiedenis herhaalt zich steeds weer. Niets is werkelijk nieuw (Prediker 1: 9). Nou, ik zou wel gek zijn om hem tegen te spreken. Over het algemeen leren we niet van het verleden en blijven we dus in herhaling vallen. Ik durf zelfs te beweren dat we als mensheid het verleden, als het ons zo uitkomt, liever willen vergeten en vervolgens pretenderen dat iedere huidige gebeurtenis een nieuwe kwestie is.

Ik las onlangs de psalmen  9, 10, 11 en 12. David roept het uit tot God over de toename van goddeloosheid en chaos in zijn tijd. In Psalm 11: 3 kunnen we lezen dat hij de volgende vraag stelt:

👉Voorzeker, de fundamenten worden omvergehaald! Wat kan de rechtvaardige dan doen?

In mijn Engelse Bijbel staat: the foundations of law and order have collapsed (de grondslag voor de openbare orde is ingestort). Tsjonge, het lijkt wel over vandaag te gaan. Wat een geweldige vraag trouwens! Wat kunnen we als gelovigen doen? Hoe moeten we reageren? Wat wilt u, Heer, dat we doen in een tijd als deze?

Ik geloof dat gebed het antwoord is. En dan bedoel ik specifiek gebed! Persoonlijk denk ik niet dat bidden 'dat alles weer normaal wordt' effectief zal zijn. Er staan veel ​​grotere dingen op het spel dan ons persoonlijk comfort. Onthoud dit: Wij vechten niet tegen mensen, maar tegen onzichtbare wezens; de duivelse heersers en machten, die deze donkere wereld tiranniseren, een heel leger van boosaardige geesten in de onzichtbare wereld om ons heen (Efeziërs 6:12). [Klinkt als een scene uit StarWars, toch?]

Als we echt gaan beseffen dat we ons niet in een natuurlijke strijd tussen mensen bevinden, maar in een geestelijke strijd tussen machten en krachten, dan kunnen we onze gebeden specifiek toespitsen en God en Zijn engelen vragen om voor ons te vechten. We zouden kunnen bidden dat:

• het kwaadaardige complot zal worden blootgelegd (en daardoor aan kracht verliest)
• de waarheid zal worden onthuld
• misleiding zal worden vervangen door onderscheidingsvermogen, en
• liefde onze taal zal zijn

Ik geloof echt dat specifieke gebeden een wapen zijn op het wereldtoneel. Ze helpen sowieso om frustratie over de huidige crisis tegen te gaan.

Woelige wereld

Vorige week ontving ik een berichtje van mijn vertaalster in Noord-Italië. Kort nadat de overheid daar beperkingen had opgelegd, verloor ze haar baan. 'Mag ik nog een boek voor je vertalen', schreef ze,' dan heb ik wat nuttigs te doen.'

Ik stelde voor om Spirit of Truth te vertalen, waarop ze antwoordde: 'Tsjonge, dat hebben we nodig.' En dus is ze nu met vertalen begonnen. Toen ik het boek uit mijn boekenkast pakte, viel mijn oog op de ondertitel... bijna alsof het voor het eerst was dat ik het zag, terwijl het boek al 4 jaar geleden uitkwam:

Finding certainty and standing firm in a troubled world.

Zekerheid vinden en stevig staan ​​in een woelige (onrustige) wereld. Een woelige wereld? Toen, in 2016? Je maakt toch een grapje zeker? Het leven was één grote picknick. Nou nee, dat niet dus. 2016 was een jaar vol rampen, van dodelijke aardbevingen, terreuraanslagen, levensbedreigende droogtes, verwoestende stormen tot onophoudelijke oorlogen. Velen dachten dat het einde nabij was. Maar we zijn er nog steeds...

2020 kent tot nu toe ook de nodige uitdagingen. We leven nog steeds met z'n allen in diezelfde woelige wereld. Een wereld waarin we proberen alles te begrijpen en, wie weet, de waarheid in dat alles hopen te vinden. Over vier jaar staan ​​we weer voor nieuwe uitdagingen op deze aarde, die geen gebrek aan problemen kent. 👉We kunnen er maar beter aan wennen.

Jezus zei: In deze wereld zult u het zwaar te verduren krijgen. Maar houd moed! Ik heb de wereld overwonnen (Johannes 16:33). U zult ... dus, laten we niet proberen te ontsnappen, laten we proberen de uitdagingen het hoofd te bieden.

Ik denk dat dit de kunst van het geloof is ... vrede ervaren in vijandige tijden, je veilig voelen ondanks verschrikkingen en vreugde ontvangen temidden van verdriet.

Samen met Jezus kunnen we de wereld overwinnen. Waarom zou je Zijn uitgestrekte hand weigeren?
We kunnen nergen anders heen.

Geestelijke strijd een sprookje?

Hoogste tijd weer eens voor een gouwe ouwe column...

"Op de een of andere manier beland ik nogal eens midden in discussies over het geloofsleven, zelfs als ik daar helemaal niet op zit te wachten. Ik heb het dan niet over ingewikkeld theoretisch geharrewar of de verdediging van theologische stellingen, maar over gesprekken waarin Bijbelse zaken onder de loep worden genomen.

Bijbelse zaken waar we in het dagelijks leven allemaal mee te maken hebben of krijgen. Laatst  liepen de gemoederen weer eens hoog op.  Ditmaal ging het over het woordje strijd... geestelijke strijd wel te verstaan.

Ik hoor die woorden regelmatig. Soms uit de mond van gelovigen die op een of andere manier altijd aan het vechten zijn tegen de duivel en zichzelf. Soms uit de mond van gelovigen die teleurgsteld zijn omdat het Christelijk leven niet zo relaxed is als ze in eerste instantie hadden verwacht.  En soms uit de mond van gelovigen die achter elke boom een vijand zien. Er doen allerlei indianenverhalen de ronde in het Christelijk wereldje die eerlijk gezegd soms kant noch wal raken.

De een zegt dat een leven uit genade alle strijd overbodig maakt. De ander beweert juist dag en nacht te moeten strijden tegen verleidingen en begeertes. En weer een ander begeeft zich in de strijd zonder zicht op de overwinning. En weet je, eigenlijk hebben we het, zoals zoveel dingen, weer veel te ingewikkeld gemaakt. Bijbels gezien is geestelijke strijd zowel een innerlijk als uiterlijk gevecht om het geloof. Een gevecht waarin we niet de duivel moeten verslaan (want hij is reeds verslagen door onze Heer Jezus) maar waarin we leren om weerstand te bieden.

Laat je alsjeblieft nooit wijsmaken dat we als Christenen aan die strijd kunnen ontsnappen (deserteren zeg maar) en geen weerstand meer hoeven te bieden. Dat we lekker veilig in ons geestelijk bootje kunnen ronddobberen terwijl de stormen van het leven rondom ons doorrazen. We moeten welzeker weerstand bieden tegen de wereld die probeert elke gelovige naar zich toe te trekken, de wereld die probeert om het zaad te verstikken en alle aandacht op zichzelf te vestigen. In Jakobus 4:1 wordt die strijd zo beschreven: Waar komt al die strijd, waar komen al die conflicten bij u toch uit voort? Is het niet uit de hartstochten die strijd leveren in uw binnenste? Er is een strijd in het binnenste van elke gelovige. Een innerlijke strijd om de aandacht, maakt niet uit wat voor een brave, trouwe Christen je bent. Wij moeten allemaal weerstand kunnen en leren bieden tegen verleidingen, tegen twijfel, tegen ongeloof en zonde.

Daarnaast is er ook een uiterlijke strijd omwille van Jezus Christus en het evangelie. De Bijbel roept iedereen op om daarin positie te nemen en stand te houden: Strijd de goede strijd van het geloof, win het eeuwige leven waartoe je geroepen bent en waarvan je in aanwezigheid van velen zo’n krachtig getuigenis hebt afgelegd (1 Timoteüs 6:12). Er wordt van ons verwacht dat we weerstand bieden tegen elke redenering die het Woord van God onderuit probeert te halen. In die strijd wordt ook van ons verwacht dat we ons geloof behouden en Hem trouw blijven tot het eind. Dat gevecht is de goede strijd.

Is geestelijke strijd iets om bang voor te zijn? Nee! We trekken immers samen met andere gelovigen op. We staan er nooit alleen voor. We hebben de Heilige Geest om ons te helpen en Gods Woord  als leidraad. De apostel Paulus geeft een gouden tip die we allemaal ter harte kunnen nemen: Leef in overeenstemming met het evangelie van Christus, zodat ik kan horen, of straks zelf kan zien, dat u één van geest bent en samen voor het geloof in het evangelie strijdt (Filippenzen 1:27)."

S = Stilte

Op mijn zomervakantieleespankje staat S voor Stilte.

Stilte is in onze luidruchtige wereld, waarin alles en iedereen schreeuwt om aandacht, kostbaarder dan goud.

Het woeden van een grote boze wereld raast om ons mensen heen, waardoor we ons soms heel klein kunnen voelen. Van al dat razen en tieren kunnen we moe en angstig worden... en dan ineens staat daar temidden van die storm de rust en stilte zelf: Jezus Christus. De situatie op het meer van Galilea tweeduizend jaar geleden is zo herkenbaar in onze tijd:

En zie, er ontstond een grote onstuimigheid in de zee, zodat het schip door de golven bedekt werd; maar Hij sliep. En Zijn discipelen kwamen bij Hem, wekten Hem en zeiden: Heere, red ons, wij vergaan! En Hij zei tegen hen: Waarom bent u angstig, kleingelovigen? Toen stond Hij op en bestrafte de winden en de zee, en er kwam een grote stilte. De mensen verwonderden zich en zeiden: Wat voor Iemand is Dit, dat zelfs de winden en de zee Hem gehoorzaam zijn? (Matteus 7:24-27)

Het gekke is dat velen naar stilte verlangen, maar er tegelijkertijd bang voor zijn. Eigenlijk is dat helemaal niet nodig want we kunnen leren om van stilte te genieten. Dat kan bijvoorbeeld door een schrift bij de hand te houden en de woorden die God tot je gaat spreken op te schrijven. Dan wordt stilte ineens weer kostbaar. Helaas is stilte allang niet meer vanzelfsprekend, we moeten het bewust opzoeken, een plek en tijd creëren. De psalmist schrijft (Psalm 131:2),

Ik ben stil geworden, ik heb mijn ziel tot rust gebracht. Als een kind op de arm van zijn moeder, als een kind is mijn ziel in mij.

Zoek de stilte eens op deze week en luister...

Eenvoud is kracht

Elke keer als ik tegen een moeilijke situatie aanloop lijkt het wel of ik meer woorden nodig heb om mijn dilemma bij de Allerhoogste onder de aandacht te brengen. Ik bemerk dat ik soms een debat aanga en wanhopig probeer een verklaring te vinden voor het onbegrijpelijke.

Komt je dat niet bekend voor? Heb je soms niet het idee dat je de zaken probeert uit te leggen aan God, alsof Hij iets niet heeft begrepen? Je gebeden worden langer en gecompliceerder, soms tot op een punt waarop je vergeten bent wat de eigenlijke vraag precies was! Mijn pastor en mentor in de USA zei altijd ‘hou het simpel’ en dat blijkt telkens weer de remedie tegen ingewikkeld bidden te zijn. Die houding komt uit de bijbel en, hoe kan het ook anders, Jezus is het grote voorbeeld!

Nog niet zo lang geleden las ik het gedeelte in Lucas 5:12-16 waar Jezus een man tegen het lijf loopt die aan lepra lijdt. Als je wel eens in India bent geweest weet je hoe dat er uit ziet en persoonlijk heb ik nog nooit iemand van die ziekte zien genezen. Nou wil het geval dat die man aan Jezus vraagt of Hij hem wil beter maken, wil reinigen van de ziekte. Een uiterst moeilijke situatie mag je wel zeggen! Maar Jezus houdt het simpel en gebruikt drie woorden om goddelijke genezing uit te leggen: ik wil het.

Wow, ik zou wel willen dat ik die theologie zelf had verzonnen! Zijn antwoord is subliem! Het daadwerkelijke ‘gebed’ dat volgt op zijn stelling is nog korter, nog eenvoudiger... wordt rein! Geen discussie, geen smeken, geen huilen of roepen. Gewoon authoriteit!

Wat is er toch veel te leren van zo’n kort verhaal. Ik wl proberen daar aan te denken de eerstvolgende keer dat ik voor een onmogelijke of moeilijke situatie sta en mijn gebed eenvoudig houden! Jij ook?

Recensie en iets om over na te denken

Vandaag las ik weer een positieve en eerlijke recensie over mijn nieuwste, engelstalige boekje Grace of Giving. Als je een beetje thuis bent in de wereld van de schrijverij dan weet je misschien wel hoe moeilijk het is positieve recensies te krijgen. Anderzijds weet je dan misschien ook wel hoe fijn het is als je werk aangeprezen wordt. Ik ben daarom ook blij en vereerd dat Christian Book Notes een nuttige en positieve recensie heeft gepubliceerd. 

Omdat we nog op reis zijn houd ik deze blogpost kort en geef alleen nog iets mee om over na te denken, iets over de apostel Petrus die op het water liep: "de golven waren net zo hoog toen Petrus veilig op het water liep als toen hij zonk. De wind waaide even hard toen Petrus zich vooruit bewoog als toen hij wegzakte..."

Met andere woorden, het zijn niet de stormen die ons leven bepalen, maar onze focus die bepaalt of we er aan ten onder gaan. Focus daarom op het onwankelbare Woord van God, niet op de woorden die de wereld ons toewerpt!