Waarom die nadruk op onze onvolmaaktheden?

Laatst vroeg ik me af of wij de cultuur beïnvloeden of dat de cultuur ons beïnvloedt.

Misschien is dat een vreemde gedachte, een beetje zoals de vraag wat er eerst was: de kip of het ei.

Maar serieus, zijn we volgers of leiders? Kopiëren we of creëren we?

We leven in een maatschappij waarin de focus steeds meer op 'zelf' en 'ik' ligt, wat vaak resulteert in een focus op onze onvolmaaktheden. Anderen lijken altijd beter. Onzekerheid neemt toe.

Waar ligt onze focus?

Wie is daarmee begonnen, vraag je je misschien af? Komt het van binnenuit, of is er een externe kracht aan het werk?

Als gelovigen zouden we (hoop ik)het antwoord moeten weten. Focus op onszelf vergroot onze problemen; focus op God vergroot Zijn goedheid en kracht. Tijdens mijn ochtendgebed las ik Psalm 27. Vrij vertaald luidt vers 4 uit mijn NLT-bijbel:

Het enige wat ik van de Heer vraag – hetgeen ik het meest begeer – is te wonen in het huis van de Heer, alle dagen van mijn leven, mij verheugend in de volmaaktheid van de Heer en mijmerend in zijn tempel.

Verheugen in Zijn volmaaktheid

Wonen in het huis van de Heer betekent wonen waar Zijn aanwezigheid is (wij zijn tenslotte nu Zijn tempel, Hij is heel dichtbij). Maar dat was niet wat mijn aandacht trok. Het was dit specifieke deel van dat bekende vers: 'mij verheugend in de volmaaktheid van de Heer. 'Delighting in the Lord's perfections' in het Engels.

In plaats van ons te richten op onze eigen onvolmaaktheid, worden we geroepen om ons te verheugen in Zijn volmaaktheid. Om te mediteren over de eeuwige eigenschappen en het karakter van God!

Almachtige God

Hij is almachtig, alwetend en alomtegenwoordig. Hij is licht, liefde en vrede. Hij is onze toevlucht en schuilplaats, een toren van kracht. Hoe meer we ons in Hem verheugen, hoe meer vrede er in ons hart zal zijn.

⚫ ⚫ ⚫

Schep vreugde in de HEERE, dan zal Hij u geven wat uw hart verlangt.

[Psalm 37:4]

➤ Misschien vind je mijn bericht 'Ons kijken is te klein' ook interessant.

Hartritmestoornissen en Jezus

In de wereld zullen jullie het zwaar te verduren krijgen. Maar houd moed! Ik heb de wereld overwonnen.

[Johannes 16:33]

Houd moed, zei Jezus. Met andere woorden: wees bemoedigd, wees getroost, vrolijk op. Oh, wat hebben we deze woorden nodig. Hoe gekker de wereld wordt, hoe meer we Zijn stem moeten horen, hoe meer we ons hart en Zijn volmaakte shalom moeten bewaken.

Ik las in een medisch artikel dat hartritmestoornissen een veelvoorkomend euvel is. Als je 100 mensen zou ondervragen, zouden ongeveer 90 van hen onregelmatige hartkloppingen hebben gemeld. Het is meestal ongevaarlijk, maar stress, angst, cafeïne en medicatie kunnen ervoor zorgen dat ons hart vreemd gaat doen.

We kunnen niet veranderen wat er in de wereld gebeurt; de oorlogen, de rampen, het drama. Maar we kunnen wel veranderen hoe die gebeurtenissen ons hart beïnvloeden. Kolossenzen 3:15 zegt:

En laat de vrede van God heersen in uw harten, waartoe u ook in één lichaam geroepen bent; en wees dankbaar.

Heb je het woord 'heersen' opgemerkt? Vrede heerst. Nee, niet in deze wereld, maar wel in onze harten. Daar begint de verandering, voor iedereen! Jezus is de Vredevorst. Hij wil in ons wonen én heersen. Zijn verblijf in ons leven maakt het verschil.

Waarschuwing: Er is wel een bijwerking! Een vredig hart leidt tot een gezond lichaam [Spreuken 14:30a, vertaald uit de NLT].

Mijn #oneword voor 2022

Om de een of andere reden ontving ik mijn #oneword voor dit jaar al in oktober 2021, op 4 oktober om precies te zijn, mijn 59e verjaardag.

Ik schreef het woord op in mijn dagboek terwijl ik aan Psalm 51:12 moest denken: Schep mij een rein hart, o God, en vernieuw in mijn binnenste een standvastige geest.

Ik ging gebukt onder wat fysieke problemen en die avond, toen we naar bed gingen, vertelde ik mijn man dat hij een ambulance moest bellen... Ik had zoveel pijn dat ik dacht dat ik dood ging.

Hij bad Psalm 91 over me uit, keer op keer, totdat ik uiteindelijk in slaap viel. Zoals altijd ondersteunde het Woord me en het #onewoord dat God me die dag gaf, bleek een enorme persoonlijke bemoediging te zijn. Mijn woord voor 2022 (dat ik die dag in oktober reeds heel hard nodig had) is RENEWAL.

Vernieuwing. Toen dat woord die herfstdag in mijn hoofd opdook, dacht ik 'Oh heerlijk, wat een verfrissende gedachte!' Ja, ik heb vernieuwing van kracht nodig (Jesaja 57:10), vernieuwing van een standvastige geest (Psalm 51:12) en vernieuwing van mijn denken (Romeinen 12:2).

Ik ben benieuwd of er nog meer gebieden zijn waarin ik vernieuwing zal ervaren. Ik hou je op de hoogte!

Heb jij een #oneword voor 2022?

Al dat praten...

Nou, ik had er beter gelijk een blogserie van kunnen maken 😏 Een serie over de keuzes die we maken in ons denken, zien en horen.

Vandaag voeg ik daar aan toe ons spreken. De keuzes in ons spreken. Waar praten we over? Waar gaat het heel de dag over?

Jezus zei: Uit de overvloed van het hart spreekt de mond (Mattheus 12:34). 👉We spreken dus over de dingen die zich overvloedig in ons hart bevinden.

Laten we dat eens omdraaien.... Als we dus willen dat er goede, mooie, wijze, opbouwende en bemoedigende woorden uit onze mond komen, dan is het niet meer dan logisch dat we ons hart eerst daarmee moeten vullen. 

En ja, dan kom ik even terug op de vorige drie blogjes. Door bewust te kiezen waar we aan denken, naar kijken en naar luisteren, vullen we ons hart.

Door bewust te kiezen wat we wel of niet 'binnen laten', voeden we ons hart. Net zo goed als we bewust kiezen om bepaalde dingen wel of juist niet te eten of drinken om ons lichaam gezond te houden.

Vraag jezelf eens af, 'waar ben ik vol van?' Van sport, werk, vakantie, politiek, krantenkoppen, angst, twijfel of boosheid? Waar kun je uren enthousiast, gepassioneerd, zorgelijk of negatief over praten? De dingen waar we dagelijks over spreken, zeggen namelijk iets over de toestand van ons hart...

[Lees ook mijn blogje over hartbewaking eens!]

Waak over je hart

Eergisteren kwam er een gedachte bij me op. Nou ja, eigenlijk een Bijbelvers.

Van alles waarover je waakt, waak vooral over je hart, het is de bron van je leven.

Je kunt dat vinden in Spreuken 4:23. 'Behoed uw hart boven al wat te bewaren is', staat er in de NBG vertaling en in het Engels staat er 'above all else, guard your heart.' Boven al (above all else), wat vind ik deze woorden intrigerend. Boven alles, boven alle andere dingen. Waarom? 👉Omdat een besmet hart resulteert in een besmet leven.

Als we boosheid, haat, bitterheid, teleurstelling, ontmoediging, angst of bezorgdheid in ons hart toelaten, zal dit de bron van ons leven besmetten. Het zal dan niet lang duren eer er, bij wijze van spreken, besmet water uit onze mond komt.

Als we boosheid binnenlaten, worden we een boos iemand. Als we zorgen binnenlaten, worden we een bezorgd iemand. Als we angst binnenlaten, worden we een angstig iemand. Het is eigenlijk niet heel ingewikkeld.

💓Hartbewaking, dat is iets om deze dagen eens over te mediteren.

Jezus zei: Laat uw hart niet bezwaard worden. Vertrouw op God en vertrouw ook op Mij (Johannes 14: 1). Laat niet ... nogmaals, zeer intrigerende woorden. Niemand of niets heeft het recht om ons hart te verontrusten, wij zijn degenen die het laten gebeuren. Jezus zegt, laat het niet gebeuren. We moeten daarom ons hart bewaken, beschermen zeg maar.

Misschien denk je: 'Nou, dat is makkelijker gezegd dan gedaan, Marja.' Ja, het gaat niet vanzelf dus. Persoonlijk spreek ik tegen negatieve invloeden die proberen in mijn hart te komen. Ga weg, in Jezus' naam. Ik maak me geen zorgen, ik ben niet van streek, ik ben niet bitter, want ik vertrouw op God en Zijn vrede ondersteunt mij.

Naast het spreken tegen negatieve invloeden, vul ik mijn hart met het Woord van God, niet met de woorden van de wereld. De keuze is aan jou.

Hartbewaking. Het is geestelijke strijd op het meest fundamentele niveau.

Geestelijke identiteit (4)

In mijn vorige blogje schreef ik 'door geloof in Jezus Christus worden we een kind van God. En daarmee gaat er als het ware een identiteitsdeur open... we zijn niet langer zondaars, maar heiligen.' Alsof dat niet bijzonder genoeg is, laat de Bijbel nog iets heel moois zien met betrekking tot onze geestelijke identiteit: wij zijn een vriend van God.

Dat is voor heel veel mensen moeilijk te bevatten en er zijn geloofsrichtingen die dat te familiair, te populair vinden. Maar het concept van vriendschap met God is al zo oud als de geschiedenis van de mensheid. Adam, Henoch, Abraham en Mozes leefden in nauwe verbondenheid met God, hadden een hechte vriendschap met Hem terwijl zij toch echt wel de heiligheid van God erkenden.

Met de komst van Jezus naar de aarde kreeg die heilig God een gezicht, een gedaante. In Kolossenzen 1:15 staat het zo: Beeld van God, de onzichtbare, is hij. Jezus vertegenwoordigde de hemelse Vader toen Hij vriendschappen aanging. Hij liet Gods hart zien, een hart dat verlangt naar relatie met mensen. Ja, Jezus werd zelfs een vriend van tollenaars en zondaars genoemd.

Het moet voor de mensen in die tijd ook lastig geweest zijn om hun slaafse (bange) houding tegenover God los te laten. Jezus legt duidelijk uit dat dat wel de bedoeling is: Jullie zijn mijn vrienden wanneer je doet wat ik zeg. Ik noem jullie geen ​slaven​ meer, want een ​slaaf​ weet niet wat zijn meester doet; vrienden noem ik jullie, omdat ik alles wat ik van de Vader heb gehoord, aan jullie bekendgemaakt heb (Johannes 15:14-15).

'Vrienden noem ik jullie...'Tsja, dat is dus weleens anders geweest. Wij leefden immers allemaal als vijanden van God door de zonde. Maar Jezus heeft verzoening (vrede) gebracht tussen God en mens. Vijandschap verandert in vriendschap! Dat staat heel mooi beschreven in Kolossenzen 1:20-23, het goede nieuws in een 'nutshell' zeg maar :)

Door zijn Zoon heeft God een altijddurende vrede gesticht tussen Zichzelf en alles wat in de hemelen en op aarde is. Doordat Christus Zich aan het kruis heeft opgeofferd en zijn bloed heeft gegeven, is er verzoening met God. Dat geldt ook voor u, die vroeger zo ver van God verwijderd was. U leefde als vijand van Hem, zoals bleek uit de slechte dingen die u dacht en deed. Maar nu heeft God Zich met u verzoend, door de dood aan het kruis van zijn aardse lichaam. Zo heeft Christus u heilig en zuiver gemaakt en in de dichte nabijheid van God gebracht. De enige voorwaarde is dat u deze waarheid met heel uw hart gelooft en er standvastig in blijft. Dat u sterk bent in de Here en vast overtuigd van het goede nieuws dat Jezus voor u gestorven is.

Groot denken, klein beginnen

De ellende in de wereld komt massaal op ons af. Soms zo massaal dat we door de bomen het bos niet meer zien, en verlamd een pas op de plaats maken. Beelden, woorden, krantenkoppen en hulpacties gaan aan ons netvlies voorbij en de grote vraag die bij onnoemelijk veel mensen rijst is: hoe kan ik hier in hemelsnaam wat aan doen? Waar moeten we beginnen?

Mijn antwoord daarop is: groot denken, klein beginnen. Daarmee doel ik op het voorbeeld van God zelf. Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij... wat? Een leger engelen zond? Een massale betoging organiseerde? De hele globe in één keer aanpakte? Nee! Hij zond één mens, Zijn Zoon. Dat is groot denken (de wereld liefhebben en haar nood zien) en klein beginnen (één mens een opdracht geven).

Ik geloof zeker dat het zo nog steeds werkt. Wij kunnen niet alle ellende in de wereld oplossen, maar ieder mens kan iets doen waardoor een ander wordt aangeraakt en een nieuwe kans krijgt. Dat is de filosofie achter onze Stichting Traveling Light. Op kleine schaal hulp bieden, en zo stap voor stap mensenlevens, gezinnen, straten, dorpen, steden, landen... ja, de wereld veranderen tot eer van de hemelse Vader... die wellicht nog harder huilt dan wij om de toestand op de aarde, die Hij gemaakt heeft.

Zo moeten ook jullie een licht zijn en schijnen voor alle mensen. Dan zien ze de goede dingen die jullie doen. En dan zullen ze jullie hemelse Vader eren.

[Matteus 5:16, Bijbel in gewone Taal].

Momenteel hebben we een super sportieve schaatsactie ten bate van de bouw van een opvanghuis voor meisjes en jonge vrouwen in Moldavë die uit de mensenhandel komen... Kijk maar eens op onze weblog!

Mijn vraag aan jullie is: laat je je in 2015 verlammen door angst of sta je op om je licht te laten schijnen?

Wet & genade, een ongelijke strijd? (5)

Misschien hebben jullie tijd genomen om te luisteren naar mijn preek van 7 juli jl. over dit onderwerp en weet je al een beetje waar ik met deze serie naartoe wil. Misschien ook niet... hoe dan ook, ik vind het heel leuk dat jullie via deze blog meelezen en -denken over wet & genade. We pakken de draad weer op...

Anderen behandelen zoals je zelf behandeld wil worden, dat is het hart van de wet en de profeten volgens Jezus (Matteus 7:12). Als wij zo gaan leven zetten wij het werk van Jezus Christus voort. Het vervullen van de wet was niet een eenmalige actie, het vindt dagelijks plaats. Genade heeft dus niet de plaats van de wet ingenomen, genade maakt het mogelijk voor ons om de wet te vervullen. De apostel Paulus begreep dat heel goed en heeft het ook heel duidelijk uitgelegd.

Zijn lange, en soms moeilijke, betogen over wet en genade worden mijns inziens samengevat in Romeinen 13:10 (HSV), De liefde doet de naaste geen kwaad. Daarom is de liefde de vervulling van de wet. Dat lijkt me een heel duidelijke uitspraak. Als wij beweren dat we als gelovigen de wet niet kunnen of hoeven te vervullen zeggen we eigenlijk dat we niet kunnen liefhebben, want liefde is de vervulling van de wet. Iedere keer als wij in liefde handelen, vervullen wij de wet! Misschien heb je dat nooit zo gezien of geleerd, maar ik zou je aan willen sporen hier eens dieper over na te denken en te bidden.

Voor alle duidelijkheid; in Romeinen 3:21-31 beschrijft Paulus dat we alleen de rechtvaardigheid van Christus kunnen ontvangen door genade en geloof, niet door het houden of gehoorzamen van de wet. Echter, als we uit die wetenschap gaan leven schuiven we de wet niet opzij, maar doen we juist wat de wet zegt. Stellen wij dan door dit geloof de wet buiten werking? Helemaal niet! Wij bevestigen juist de betekenis van de wet staat er in Romeinen 3:31 (GN en HSV).

Dus: niet langer anderen vertellen wat ze wel en niet mogen doen (wetticisme), maar anderen behandelen zoals we zelf behandeld willen worden (liefde). Het uitgangspunt is niet langer de wet, maar de genade/liefde die in ons is uitgestort. Als we zo gaan leven (leven onder leiding van de Heilige Geest die in ons woont), gaan er pas echt dingen veranderen.

In de volgende blog post zal ik nog een aantal uitspraken van Paulus onder de loep nemen.

Blijf meelezen en stuur deze blog alsjeblieft door naar iemand die hier wat aan kan hebben!

Wet & genade, een ongelijke strijd? (4)

Fijn dat jullie meelezen en meedenken over dit onderwerp. Het is zo belangrijk een helder beeld te hebben van Gods oneindige genade in verhouding tot Zijn wet. Het zal ons helpen in vrijheid te leven binnen het kader van zijn regels. Want vrijheid is niet een leven zonder regels, dat is anarchie (als je daar meer over wilt lezen kan dat in de serie je vrijheid vasthouden die ik vorig jaar op deze blog schreef).

Maar goed, Jezus kwam dus niet om de wet van de tafel te vegen, maar om er betekenis aan te geven, om de wet te vervullen. Hij laat met vele voorbeelden zien hoe het leven naar de letter (het houden van of gehoorzamen aan de wet) plaats maakt voor het leven door de geest (het vervullen van de wet). Ons hart van steen (wetticisme) moet gebroken worden zodat we een hart van vlees (geleid door de Heilige Geest) kunnen ontvangen! De wet wordt dan niet langer gebruikt om anderen te vertellen wat ze wel en niet mogen doen, maar als richtlijn om anderen te behandelen zoals we zelf behandeld willen worden.

Persoonlijk heb ik ook altijd gedacht dat alleen Jezus Christus de wet kon vervullen omdat Hij de enige mens zonder zonde was. Maar daar komt genade nou juist om de hoek kijken. In 2 Corintiërs 5:21 staat (ik citeer voor alle duidelijkheid uit Het Boek), Want God nam Christus, Die geen zonde gedaan had, en belastte Hem met onze zonden. In ruil daarvoor rekent God de rechtvaardigheid van Christus aan ons toe. Dat is pure genade. Onze zonden in ruil voor Zijn rechtvaardigheid. Dezelfde rechtvaardigheid die Jezus had toen Hij op aarde rondliep en de mensen deze dingen leerde, hebben wij nu. We hebben geen excuus om niet te doen wat Hij deed.

In het licht daarvan is het ineens ook veel begrijpelijker dat Jezus zegt, Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Wie in Mij gelooft, zal de werken die Ik doe, ook doen, en hij zal grotere doen dan deze, want Ik ga heen naar Mijn Vader (Johannes 14:12). Ik vond dat altijd zo'n moeilijke tekst, maar nu begrijp ik wel waarom Hij er achteraan zegt (vs. 15) 'Als u Mij liefhebt, neem dan Mijn geboden in acht'... Anderen behandelen zoals we zelf behandeld willen worden. Volgens Jezus is dat gebod (een gouden regel mogen we wel zeggen) het hart van de Wet en de Profeten. Daarmee zegt Hij dus dat het uitleven of vervullen van de wet een dagelijkse bezigheid voor de gelovigen zou moeten zijn. Wij kunnen dat ALLEEN maar doen door te leven uit de wetenschap dat Zijn genade genoeg is voor ons.

Mijn vraag aan jou is, heb je nog een hart van steen (goedbedoeld wetticisme misschien) of heb je de Here God al gevraagd om je een hart van vlees (geleid door de Heilige Geest) te geven?

In de volgende post zullen we stilstaan bij wat de apostel Paulus over het vervullen van de wet zegt...

Blijf meelezen en stuur deze blog alsjeblieft door naar iemand die hier wat aan kan hebben!

Wet & genade, een ongelijke strijd? (3)

Heel fijn dat er zoveel mensen meelezen, dat maakt het voor mij nog leuker om bijbelse onderwerpen uit te diepen en er een frisse kijk op te geven. Hartelijk dank voor jullie reacties.

In de vorige post zagen we hoe Jezus over zichzelf zegt dat Hij kwam om volle betekenis aan de wet te geven, om de wet te vervullen. Ik denk dat wij (het christendom, de kerk, de gelovigen) de fout hebben gemaakt om te veronderstellen dat dat een eenmalige gebeurtenis was, een soort afgerond hoofdstuk, dat wet plaats maakt voor genade. Het is volbracht, toch? Maar als we verder lezen wat Jezus er allemaal over te zeggen heeft, zien we een heel ander beeld. In het vijfde hoofdstuk van Matteus legt Hij namelijk uit wat dat 'vervullen van de wet' betekent voor de gelovigen.

Kijk bijvoorbeeld eens mee naar vers 21 en 22, daar zegt Jezus: U hebt gehoord dat tegen uw voorouders gezegd is: U mag niet doden. Wie iemand doodt, moet zich verantwoorden voor de rechtbank. Maar ik zeg u: ieder die kwaad is op een ander, moet zich voor de rechtbank verantwoorden. Jezus zegt 'maar IK zeg u...' Spreekt Hij hiermee de wet van God tegen? Gaat Hij tegen het hemelse gebod van Zijn Vader in? Dat kan toch niet?

Hij geeft nog veel meer voorbeelden, bijvoorbeeld in vers 27 en 28, U hebt gehoord dat er gezegd is: Pleeg geen echtbreuk. Maar ik zeg u: wie met begeerte naar de vrouw van een ander kijkt, heeft in zijn hart al echtbreuk met haar gepleegd. Weer zegt Jezus, 'maar IK zeg u...' Met andere woorden: Hij luidt een ander tijdperk in. Hij veegt de wet niet van tafel, maar laat zien hoe de wet in ons hart zou moeten werken. Hij laat hier zien hoe we van gehoorzamen aan de wet of het houden van de wet (dat is leven naar de letter) gaan naar het vervullen van de wet, het betekenis geven aan de wet (dat is leven door de Geest). Het gaat niet langer om het uiterlijk vertoon van gehoorzaamheid, maar om de innerlijke gesteldheid van ons hart.

Jezus zegt nog veel meer in die eerste hoofdstukken van Matteus om aan Zijn toehoorders duidelijk te maken wat er met Zijn komst gaat veranderen. En dan komt Hij ineens met de meest sublieme samenvatting van Zijn hele toespraak over wet en genade, in één enkele zin. Matteus 7:12,

Behandel anderen dus steeds zoals je zou willen dat ze jullie behandelen. Dat is het hart van de Wet en de Profeten.

De Herziene Statenvertaling zegt: want DAT is de Wet en de Profeten. Wow, anderen behandelen zoals we zelf behandeld willen worden, dat is het hart van de wet, dat is de volle betekenis, dat is het vervullen van de wet. Hoe simpel kan het zijn? We hoeven niet te kiezen tussen wet en genade, Jezus heeft ze bij elkaar gebracht en ze komen samen in het leven van iedere gelovige. 

Misschien heb je het zo nooit eerder gezien. Misschien heb iets heel anders geleerd. Het kan best zijn dat je zegt: 'ja maar Marja, alleen Jezus kon de wet vervullen, want Hij was zonder zonde...'

Daar ga ik verder op in in de volgende post.

Blijf meelezen en stuur deze blog alsjeblieft door naar iemand die hier wat aan kan hebben!