Waarom die nadruk op onze onvolmaaktheden?

Laatst vroeg ik me af of wij de cultuur beïnvloeden of dat de cultuur ons beïnvloedt.

Misschien is dat een vreemde gedachte, een beetje zoals de vraag wat er eerst was: de kip of het ei.

Maar serieus, zijn we volgers of leiders? Kopiëren we of creëren we?

We leven in een maatschappij waarin de focus steeds meer op 'zelf' en 'ik' ligt, wat vaak resulteert in een focus op onze onvolmaaktheden. Anderen lijken altijd beter. Onzekerheid neemt toe.

Waar ligt onze focus?

Wie is daarmee begonnen, vraag je je misschien af? Komt het van binnenuit, of is er een externe kracht aan het werk?

Als gelovigen zouden we (hoop ik)het antwoord moeten weten. Focus op onszelf vergroot onze problemen; focus op God vergroot Zijn goedheid en kracht. Tijdens mijn ochtendgebed las ik Psalm 27. Vrij vertaald luidt vers 4 uit mijn NLT-bijbel:

Het enige wat ik van de Heer vraag – hetgeen ik het meest begeer – is te wonen in het huis van de Heer, alle dagen van mijn leven, mij verheugend in de volmaaktheid van de Heer en mijmerend in zijn tempel.

Verheugen in Zijn volmaaktheid

Wonen in het huis van de Heer betekent wonen waar Zijn aanwezigheid is (wij zijn tenslotte nu Zijn tempel, Hij is heel dichtbij). Maar dat was niet wat mijn aandacht trok. Het was dit specifieke deel van dat bekende vers: 'mij verheugend in de volmaaktheid van de Heer. 'Delighting in the Lord's perfections' in het Engels.

In plaats van ons te richten op onze eigen onvolmaaktheid, worden we geroepen om ons te verheugen in Zijn volmaaktheid. Om te mediteren over de eeuwige eigenschappen en het karakter van God!

Almachtige God

Hij is almachtig, alwetend en alomtegenwoordig. Hij is licht, liefde en vrede. Hij is onze toevlucht en schuilplaats, een toren van kracht. Hoe meer we ons in Hem verheugen, hoe meer vrede er in ons hart zal zijn.

⚫ ⚫ ⚫

Schep vreugde in de HEERE, dan zal Hij u geven wat uw hart verlangt.

[Psalm 37:4]

➤ Misschien vind je mijn bericht 'Ons kijken is te klein' ook interessant.

De paradox van ons geloof

Geloof je in wonderen? Ik wel, ik zeker wel. Maar om wonderen te zien moet er eerst een soort behoefte, gebrek of penibele situatie zijn.

Of we nu vechten tegen reuzen of met onze rug tegen de muur staan, we hebben allemaal momenten waarop we om hulp roepen.

Een wonder is vaak het antwoord op een uitzichtloze situatie. Dit is de paradox van ons geloof, als je het mij vraagt. We willen oplossingen, maar niet de problemen die daar aan vooraf gaan, toch?

Denk er eens over na

Denk er eens over na, we willen allemaal genezing zien, maar om een ​​genezingswonder te ontvangen, moeten we eerst ziek of gekweld zijn. We willen allemaal Gods voorziening zien, maar om een ​​financieel wonder te ontvangen, moeten we eerst geldgebrek hebben en aan het einde van ons Latijn zijn. We willen allemaal Gods antwoord in moeilijke situaties ontvangen, maar dat vraagt er wel om dat we toegeven het zelf niet te weten.

De teugels loslaten

Het hele idee dat God mensen te hulp schiet, is prachtig. Maar we moeten dan wel toegeven dat we verdwaald zijn, dat we in nood verkeren en er zelf niet meer uitkomen. En dit is precies waar we vaak moeite hebben om de teugels los te laten. We willen onafhankelijk, zelfvoorzienend en zelfstandig zijn. Toegeven dat we zonder God niets kunnen, wordt door veel mensen als zwakheid gezien. Maar juist in onze zwakheid toont God zich sterk!

We hebben allemaal een wonder nodig

We hebben allemaal God nodig, simpelweg omdat we allemaal van tijd tot tijd gered moeten worden uit lastige situaties. We hebben allemaal genezing nodig, we hebben allemaal een wonder nodig. Als we maar op het punt willen en durven komen waar we onze zonden en tekortkomingen toegeven. Dan zullen we ontdekken dat God er altijd is, met een uitgestoken hand!

⚫ ⚫ ⚫

Ik wens u de genade en vrede van God, onze Vader, en van onze Here Jezus Christus. Christus heeft Zichzelf voor onze zonden aan de dood overgegeven, om ons te bevrijden uit de macht van deze door het kwaad beheerste wereld. Daarmee deed Hij de wil van God, onze Vader, aan wie alle eer toekomt, voor altijd en eeuwig. Amen.

[Galaten 1:3-5]

➤Luister naar dit lied: God of miracles

Hoe groot is liefde?

Heerlijk hoor, alle Valentijnsberichtjes die ik op social media voorbij zie komen. Hartjes, kadootjes en natuurlijk veel rood en roze.

Waarom niet eens een blauw of groen hart, denk ik weleens. Laten we onze uitingen eens wat minder beperken. Liefde is immers oneidig groot. En tegelijkertijd weet ik, menselijke liefde is beperkt, is niet onfeilbaar en zeker niet betrouwbaar.

Juist ook op Valentijnsdag hebben mensen verdriet omdat ze de liefde van hun leven nog niet hebben ontmoet of juist omdat die liefde vertrokken is. Er is verdriet om ontrouw, echtscheidingen en verlies door dood en ziekte. Niet alles is rozengeur en maneschijn, dat weten we allemaal wel.

Ondanks teleurstellingen staat liefde centraal in onze levens. Een mens is gemaakt om lief te hebben en liefde te ontvangen. Ja, om geliefd te zijn. Laten we eerlijk zijn, zonder liefde kan de mensheid niet  blijven bestaan.

Toen ik nog geen Christen was, vroeg ik me af waarom mensen soms tegen me zeiden: 'God houdt van je, Jezus houdt van je.' Wat doet dat er toe? Waarom is dat zo belangrijk?

Inmiddels weet ik dat! God is liefde en omdat Hij eeuwig, betrouwbaar en goed is, is Zijn liefde dat ook. Zijn liefde is de kern van ons bestaan. Je geliefd weten door God, ondanks je fouten, ondanks je onhebbelijkheden, ondanks je angsten en falen... dat is het uitgangspunt voor alles!

God heeft ons laten zien hoe groot zijn liefde voor ons is, door zijn enige Zoon de wereld in te sturen. Door Hem wilde God ons nieuw leven geven. De liefde waarover het hier gaat, is niet onze liefde voor God, maar zijn liefde voor ons. [dit kun je lezen in de Bijbel, in 1 Johannes 4:9-10].

💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗💗

Ik schreef ook eens een blogje over geloof, hoop en liefde, dat kun je HIER lezen.

Machthebbers van deze wereld

Eigenlijk zou het me niet meer moeten verbazen dat de machthebbers van deze wereld vooral zichzelf verhogen en God negeren. Dat is iets van alle tijden. Er is niets veranderd.

Leiders van landen, ja zelfs piepkleine landjes als Nederland, en wereldse organisaties vinden zichzelf geweldig ondanks dat de een na de ander rijen schandalen aan broek of rok heeft hangen zonder daar enige verantwoordelijkheid voor te nemen.

Ze vertegenwoordigen niet het volk, maar zichzelf. De Psalmist had duizenden jaren geleden al door hoe het in zijn werk ging: 

Wat zijn de ongelovige volken toch dwaas om tegen de Here op te staan! Het is onbegrijpelijk dat deze mensen proberen God te slim af te zijn! De machthebbers van deze wereld hebben hun hoofden bijeen gestoken en de leiders spannen samen tegen de Here en zijn gezalfde (Psalm 2:1-2).

Het is dwaas om in eindeloze hoogmoed samen te spannen tegen God. Als we in de geschiedenis kijken, is het met niemand van hen goed afgelopen. Koning David (zelf een leider) schreef hierover: 

Een dwaas zegt bij zichzelf: ‘Er bestaat helemaal geen God.’ De mensen begaan de ergste misdaden. Niemand doet wat goed is (Psalm 14:1).

Wat misschien nog wel dwazer is dat deze 'machthebbers' alleen kunnen blijven functioneren dankzij slaafse onderdanen; mensen die precies doen wat zij voorschrijven. Wij kunnen slechts één heer dienen: God of de wereld. Die keuze moet uiteindelijk ieder mens maken! Ik moest vanmorgen aan Opwekkingslied 465 denken:

Ik prijs U Heer, God van 't heelal; de Vredevorst, die komen zal. Ik breng U eer, want U regeert in mij. En ik dien geen and're heer; geen afgod en geen koning. Ik verlang alleen naar U; mijn hart is U tot woning. En met mijn hart, hef ik ook mijn handen op.

De Bijbel als leidraad, makkelijk of moeilijk?

Voordat ik tot levend geloof kwam, dacht ik dat leven volgens bijbelse principes en waarden moeilijk zou zijn, dat de meeste leuke dingen verboden en het leven voorspelbaar en saai zou zijn....

O, wat waren mijn gedachten misplaatst. Het tegenovergestelde is namelijk waar. Natuurlijk moest ik mijn denken over talloze onderwerpen vernieuwen, gevolgd door bijbehorende woorden en daden.

Dit nieuwe leven bleek een heel ander avontuur te zijn dan de avonturen die ik tot dan toe had beleefd, en ik heb heel veel avonturen beleefd, geloof me.

Het christelijke leven kent veel ups en downs en de Bijbel waarschuwt ons zelfs dat we beproevingen en moeilijkheden moeten verwachten! Situaties die trouwens ons geloof zullen versterken en volharding zullen opbouwen. Maar toch, in zekere zin heeft 'leven volgens de Bijbel' mijn leven gemakkelijker gemaakt.

Ja echt. Hoe dan? Nou, ik hoef niet mee te doen aan elke nieuwe hype, rage of crisis die de wereld kan bedenken. Vasthouden aan het Woord van God betekent dat mijn meningen over de schepping, het klimaat, de mensheid, het huwelijk, het gezinsleven, arbeidsethiek, enzovoort, enzovoort, op datzelfde Woord zijn gebaseerd. Ze zijn niet van mij, ze zijn van Hem en dat maakt ze eeuwig en dus buitengewoon waardevol.

👉Wat heeft leven volgens de Bijbel jou gebracht of geleerd?

In de ban van de maatregelen?

Er was een tijd dat mijn schoonmoeder bepaalde wanneer, hoe laat en met wie we Kerst vierden. Gouden tijden waren dat; chaotisch soms ook want we moesten ons in allerlei bochten wringen om 24 man aan tafel te krijgen in de krappe kamer en suite.

Dat klinkt haast als folklore in een tijd waarin van overheidswege wordt geadviseerd hoe en met wie je kerst kunt vieren. Maatregelen die uiteraard wel de nodige kerststress wegnemen, je hoeft immers zelf niet meer na te denken en steeds minder te regelen. Ontzorgen, dat is het! 😉

Je begint je zo langzamerhand wel af te vragen hoe we dat vroeger allemaal deden, dat zelf organiseren, dat zelf nadenken en beslissingen nemen.

Wat dat betreft is er veel veranderd. Het is niet langer de mens die wikt en beschikt, het zijn de maatregelen die dicteren wat we wel en niet kunnen doen. Ik vind ‘maatregelen’ echt het woord met de meest vervelende associaties in de afgelopen twee jaar en ik weet eerlijk gezegd niet eens meer of dat woord eigenlijk al bestond voor 2020? En zo ja, hoe gebruikten we dat dan?

In de ban van de maatregelen, een massale psychose lijkt het wel. Vier je je verjaardag nog? Wat doen we met kerst? Wordt er nog een workshop georganiseerd? Is er ergens een borrel? Het antwoord is steevast: dat hangt van de maatregelen af. We wachten even wat de nieuwe maatregelen zijn. Het lijkt er echt op dat alles staat of valt met de maatregelen. Het is het nieuwe referentiekader.

Nee, dan vroeger… toen leefden we tenminste nog volgens bepaalde principes, gewoontes, tradities, gebruiken, cultuurelementen, geloofsovertuigingen, etiquette of ethiek. Uiteraard binnen de kaders van de geldende wetten en regels in het land. Dat je stopt voor een rood licht kan ieder weldenkend mens begrijpen en accepteren. Dat we elkaar gelijk behandelen, is fatsoen en dat op diefstal een straf staat, is logisch.

Ik vraag me nu oprecht af waar het naartoe moet met een volk dat volledig afhankelijk is geworden van een dagelijks veranderend abnormaal en geen initiatieven meer durft te nemen uit angst voor de geldende maatregelen?

Waar zal het eindigen als we niet meer durven leven vanuit de overtuiging dat we God en elkaar nodig hebben voor een leefbare en liefdevolle maatschappij waarin we naar elkaar omkijken, elkaar helpen als het nodig is en elkaar aanvaarden zoals we zijn? 

Vrijheid is (onder andere) de kunst om te leren accepteren en waarderen dat leven en sterven naast elkaar staan evenals ziekte en gezondheid, wel en wee, vreugde en verdriet. Daarin heeft God, en niet de mens, het laatste woord. Durf jij in die vrijheid te leven?

De tegenwoordigheid van God (1)

God, de Schepper van hemel en aarde, is alomtegenwoordig. Wat een deftig woord! Simpelweg betekent het dat Hij overal is. Logisch eigenlijk, want Hij is niet gebonden aan plaats, tijd of dimensie.

Als God alomtegenwoordig is, waarom praten Christenen dan soms over het ervaren van de tegenwoordigheid van God? Moeten we Hem niet altijd en overal kunnen ervaren? Zijn er speciale momenten, plaatsen of gelegenheden waar Zijn aanwezigheid meer merkbaar is?

Anderzijds hebben heel veel mensen de vraag 'waar was God' als het bijvoorbeeld over oorlog, terrorisme, geweld, misbruik of andere ellende gaat. Waar was Hij toen ik Hem zo nodig had? Misschien is dat ook wel een herkenbare vraag voor je.

Ik heb besloten er een paar korte, eenvoudige blogjes over te schrijven in een nieuwe serie: 'De tegenwoordigheid van God.' Soms nemen we dat soort termen zo makkelijk in de mond, maar wat betekent het nou echt? En waar zijn al die mensen dan die Gods tegenwoordigheid om de haverklap ervaren? Ik merk soms eerlijk gezegd helemaal niets van Hem.

Goed om eens even stil te staan bij dit onderwerp dus. Lezen jullie weer mee?

Wie is God?

Op 1 april verscheen er een blogje van mijn hand op  www.ikzoekgod.nl met als titel: Wie is God? Die datum doet misschien vermoeden dat het grappig bedoeld was, maar dat was niet bepaald het geval. Het is een bloed serieus artikel!

Toen ik de vraag kreeg of ik een goed gefundeerd stuk wilde schrijven over wie God nu eigenlijk is, heb ik even geaarzeld eer ik 'ja' zei. Natuurlijk, ik kan in een persoonlijk blogje schrijven wie ik denk dat God is en hoe ik Hem zie. Maar op zo'n platform is mijn mening niet belangrijk.

Wél belangrijk is dat zo'n blog of artikel niet op een bepaalde religieuze leer berust, maar Bijbels onderbouwd is. Ja, en dan zonder Bijbelteksten te noemen, want het moet geen Bijbelstudie worden. De blogs zijn juist bedoeld voor mensen die zoeken, die misschien helemaal geen Bijbelse kennis hebben, maar wel antwoorden willen op essentiële levensvragen.

Ik heb er over nagedacht, over gebeden en weer over nagedacht. Eigenlijk vond ik het ook wel een prachtige uitdaging. Mensen hebben veel verschillende ideeën over God, maar de Bijbel is er eigenlijk heel duidelijk over wie God is. Ik ben de blog zo begonnen:

"Op de vraag of God bestaat zullen de meeste mensen bevestigend antwoorden. Bijna iedereen gelooft wel in een god, een hogere macht, iets meer dan we kunnen zien of ervaren. Geloven dat er meer is tussen hemel en aarde is een algemeen aanvaarde gedachte. Als God bestaat, dan is een logische volgende vraag: wie is God dan? Weet je dat daar een uitdagend antwoord op is? God is alles wat vandaag de dag als controversieel en niet politiek correct wordt bestempeld."

👉Ik zou het heel fijn vinden als jullie de blog Wie is God? eens zouden willen lezen. Commentaar is welkom, vragen stellen mag ook en delen wordt gewaardeerd!

God, een mysterie geopenbaard (6)

Genieten jullie ook zo van deze serie waarin we steeds meer te weten komen over wie Jezus Christus is en wel aan de hand van het Bijbelgedeelte in Colossenzen 1:15-20? Het is geweldig wat we al hebben gelezen tot nu toe:

• In de persoon van Christus is de onzichtbare God zichtbaar geworden,
• Hij was er al voordat God aan de schepping begon
• Christus Zelf heeft alles in de hemelen en op aarde geschapen, al het zichtbare en het onzichtbare. Koningen en wereldheersers, regereringen en andere authoriteiten, alles is door Christus gemaakt tot Zijn eer.
• Hij was er al voordat er iets bestond en alles wat bestaat, is er dankzij Hem.
• Hij is het hoofd van de Gemeente, zijn lichaam. Hij is het begin van alles en ging ons als eerste voor in de opstanding uit de dood. In alles is Hij de eerste.

En het gaat nog verder! Laten we eens kijken naar vers 19:

Want God had besloten met zijn hele wezen in zijn Zoon te wonen

In de Herziene Statenvertaling staat: Want het heeft de Vader behaagd dat  in Hem [Jezus] heel de volheid wonen zou. Al zouden we niets van God snappen, al was Hij te wonderlijk voor ons begrijpen... we kunnen naar het leven van Jezus kijken (👉de evangeliën lezen!) om er achter te komen wie God werkelijk is. Jezus kwam naar de aarde en leefde onder de mensen. Hij bracht die mysterieuze grote God ineens heel dichtbij.

Ja, Immanuël... Hij is werkelijk 'God met ons'.

Geheimenissen onthuld (1)

Mijn moeder gebruikte de term nogal eens als we lastige vragen over God of het Christelijk geloof stelden.... 'het is een mysterie' of 'het is een geheimenis'. Daar moest je het dan maar mee doen.

Toen ik op latere leeftijd (eindelijk) zelf de Bijbel ging onderzoeken, kwam ik er achter dat er in dat Boek wel degelijk over geheimenissen wordt gesproken, maar dan met name over de onthulling daarvan. Het is fascinerend om te zien dat geestelijke zaken die voor de mensen eeuwenlang een mysterie waren, worden onthuld in onze tijd.

Toch kom ik nog redelijk vaak mensen tegen die, als het om geloofszaken gaat, dezelfde insteek hebben die mijn moeder had... het is allemaal een mysterie.

Ik heb besloten een paar blogjes aan dit onderwerp te wijden en ik hoop dat jullie net zo verrast en blij zullen zijn als ik, toen ik ging begrijpen dat het Gods verlangen is Zijn geheimenissen aan ons te openbaren. Lezen jullie weer mee?

 Maar er is een God in de hemel die mysteries onthult (Daniel 2:28)

U = Universum

Op mijn, inmiddels bijna winterse, zomervakantieleesplankje staat U voor Universum en daar hoef ik zelf geen knappe teksten over te verzinnen :)

De zon houdt op te schijnen als Hij het beveelt,

en Hij sluit de sterren weg, verzegeld.

Hij spant het hemelgewelf, Hij alleen,

en wandelt op de hoog oprijzende zee.

De Grote Beer heeft Hij gemaakt, en Orion,

de Plejaden en de sterren van het zuiden.

Hij doet grote, ondoorgrondelijke dingen,

ontelbaar zijn de wonderen die Hij verricht.

[Job 9:7-10]

T = Tempel

Op mijn zomervakantieleesplankje staat T voor Tempel.

Een tempel is in de meeste religies een (gebeds)gebouw waarin God of goden vereerd worden. Ook in de Bijbel wordt veel over de tempel in Jeruzalem gesproken, zowel in het Oude als Nieuwe Testament.

Later zijn er over heel de wereld kerken en kathedralen gebouwd met dezelfde achterliggende gedachte: een plaats voor gebed, eredienst, een plaats waar God aanwezig is.

We kunnen God inderdaad 'ervaren' in een tempel of kerk, maar het is niet Zijn verblijfplaats. De Bijbel is daar duidelijk over: Toch woont de Allerhoogste niet in een huis dat door mensenhanden is gemaakt, zoals de profeet zegt: “De hemel is mijn troon, de aarde mijn voetenbank. Hoe zouden jullie dan een huis voor mij kunnen bouwen – zegt de Heer –, een plaats waar ik kan rusten? Heb ik dit alles niet met eigen handen gemaakt?” (Handelingen 7:48-50). 

Inderdaad ja, God kiest ervoor te wonen in een tempel die Hij zelf heeft gemaakt: het menselijk lichaam. Dat is het mooiste gebouw dat er bestaat. Het is een plek door God zelf geschapen, een plek waar Hij heel dicht bij ons kan zijn en wij heel dicht bij Hem. In 2 Korintiërs 6:16 staat het zo: Wijzelf zijn de tempel van de levende God, zoals God heeft gezegd: ‘Ik zal bij hen wonen en in hun midden verkeren, ik zal hun God zijn en zij mijn volk.' Dat is God met ons... Immanuel.

Je hoeft niet ver te zoeken om God dichtbij te ervaren. Nodig Hem uit om bij je te komen wonen!

Vogelvrij

Een tijdje geleden deed ik mee met de Rinke-Tolman poëzieprijs 2014. Niet dat ik nou zo dichterlijk ben aangelegd (er zijn bloggers die dat veel beter kunnen dan ik), maar om mijn schrijftalent te blijven ontwikkelen doe ik zo nu en dan met schrijf- en dichtwedstrijden mee. Doen jullie dat ook wel eens? Het thema voor dit jaar was vogelvrij. Er kwamen 725 inzendingen binnen! Mijn gedicht viel niet in de prijzen, maar toch plaats ik het op deze blog. Ik schreef het als stil protest tegen een genadeloze wereld.

Diep donkere ogen

op mijn netvlies gegrift

ook nadat ik de krant

heb dichtgeslagen

rode schrale wangen

snotterbel en groezelige hand

zo klein en onbevangen

scharrelt tussen vuil

en levensvragen

zoekt naar redenen waarom

dit vluchtelingenkamp

Jezus, God of Allah

doet er niet langer toe

de uitslag is toch al bekend

hij wordt vervolgd...

Hoe groot is de liefde van God

'Hoe lang is een Chinees' riepen wij vroeger. Dat was geen vraag, maar een mededeling. en zo is het eigenlijk ook met de liefde van God. Hoe groot is de liefde van God is geen vraag, maar een mededeling. een uitroep eigenlijk.

Ik moest daaraan denken toen ik vanmorgen las in het boekje 30 dagen gebed voor moslims. Het is vandaag dag 7, en we bidden wereldwijd voor de Siddi's uit Gujarat (India). Onderaan de bladzijde staat een statistiekje dat mij stil deed staan bij de liefde van God....

India telt een van 's werelds grootste concentraties van moslims die nog nooit het evangelie gehoord hebben. Het land telt in totaal ongeveer 150 miljoen moslims, van wie de meeste in de uitgestrekte vlakte van de Ganges wonen. India herbergt meer moslims dan alle navolgende landen bij elkaar: Jemen, Irak, Jordanië, Bahrein, Quatar, Verenigde Arabische Emiraten, Saoedi-Arabië, Oman, Koeweit en Egypte. De Heer heeft hen allemaal lief!

Onze God kent hen bij naam, sterker nog, Hij heeft de haren op hun hoofden geteld. Dat gaat mijn verstand te boven...

God is niet boos

God is liefde

en omdat Hij liefde is houdt Hij GEEN lijstje bij met onze fouten.

Zo ver als het oosten is van het westen, zo ver heeft hij onze zonden van ons verwijderd.

Psalm 103:12

Moed

Afgelopen weekend schreef ik een column voor Opwekking magazine over moed, eigenlijk moet ik zeggen: over moed opgeven... want dat zie ik om mij heen nog al eens gebeuren. God is op zoek naar moedige mensen, net als in de tijd van Jozua. Laat jij je vinden?

Een ongewoon huis

Deel je hart...

Jaren geleden bezochten we tijdens een van onze rondreizen door het Wilde Westen Canyon de Chelly en Mesa Verde National Monuments. We waren heel erg onder de indruk van de zogenaamde cave dwellings, dat zijn huizen die door de Native Americans (Indianen) werden uitgehouwen in de rotsen, een prachtig gezicht! Ik kende het woord 'dwelling' toendertijd niet echt en moest dat later opzoeken in een woordenboek: woning, residentie, huis, adobe...

Meer nog dan dat is het een bijbels woord. De apostel Johannes schreef over de komst van Jezus naar de aarde het volgende: het Woord is mens geworden en heeft bij ons gewoond (Johannes 1:14). Honderden jaren eerder riep de Psalmist uit: laat mij altijd wonen in uw tent (Psalm 61:4). In het Oude Testament verlangden de mensen ernaar om in Gods Huis (de reizende tabernakel of tent, en later de tempel in Jeruzalem) te wonen teneinde zo Zijn aanwezigheid te ervaren. Nu is dat precies omgekeerd: God verlangt ernaar om in de mensen te wonen! Wow, wat een wonderlijk iets is dat! De Zoon van God kwam om die reden, om onder te mensen te wonen, om toegang tot onze harten te krijgen en om Zijn residentie in onze aardse lichamen te maken.

In 2 Samuel 7:5 vraagt God aan David of hij misschien de man is die een huis voor Hem wil bouwen om in te wonen. Ik geloof dat God diezelfde vraag vandaag nog steeds stelt. Bouw jij een huis voor mij zodat ik bij je kan wonen? Weet je niet dat je lichaam een tempel is van de Heilige Geest, die in je woont en die je ontvangen hebt van God? (1 Korintiers 6:19-20). Ik hoop dat ons antwoord ja zal zijn! We kunnen God eren met ons lichaam door het een plek te maken waar Hij zich thuis kan voelen.

Het laatste hoofdstuk in mijn boek GRACE OF GIVING gaat over het opofferen van ons lichaam, over het geven van ons lichaam aan God zodat Hij er Zijn woning kan maken. Het gaat mijn verstand te boven dat God in mij wil wonen, maar ik zie het ook als een eer en ik verlang ernaar Hem een schoon en opgeruimd huis aan te bieden waar Hij met plezier wil verblijven. Is dat ook jouw verlangen?

Moge Hij vanuit Zijn rijke luister uw innerlijke wezen kracht en sterkte schenken door zijn Geest, zodat door uw geloof Christus kan gaan wonen in uw hart! (Efeziers 3;16-17).