Zingeving en gezondheid

Gebrek aan zingeving heeft invloed op onze gezondheid. Volgens een publicatie op de website van Zorginstituut Nederland  is zingeving zelfs een onmisbare pijler van gezondheid.

In het bewuste artikel stelt huisarts en holistisch coach Richard Hoofs dat veel lichamelijke en psychische klachten voortkomen uit een gebrek aan zingeving, ook bij mensen met een verder gezonde leefstijl.

Mensen die zingeving ervaren worden niet alleen ouder, maar ook gezonder oud. “Je moet iets hebben om voor te leven." Daar heeft hij helemaal gelijk in. En iets om voor te leven ontvang je van Degene die het leven geeft.

Wetenschappers en filosofen

Afgelopen week waren wij in Litouwen. We spraken daar op diverse plaatsen over het thema 'De zin van het leven.' Onder andere in drugs- en alcoholrehabilitatiecentra voor vrouwen en mannen en in een evangelische gemeente in Kaunas.

We gebruikten de toespraak die de apostel Paulus voor de leden van de Raad van de Areopagus in Athene hield als basis. Paulus sprak tot wetenschappers en filosofen die God niet kenden. Hij gebruikte zelfs een citaat van een Grieks denker om zijn punt te maken:

Toch is God niet ver bij ons vandaan, want in Hem leven, bewegen en zijn wij. Een van uw dichters heeft het zo gezegd: “Wij zijn uit Hem voortgekomen.” (Handelingen 17:28).

De zin van het leven

We kwamen tot de conclusie dat het de zin van het leven is om God te vinden. Waarom? Omdat Hij degene is die leven geeft en vervolgens ook een doel om voor te leven. In Hem leven wij, bewegen wij en zijn wij.

Die gedachte vinden we in soortgelijke bewoordingen terug in Romeinen 11:36: Want alles komt van God, alles bestaat door God en alles heeft zijn doel in God. Voor Hem is alle eer, voor altijd en eeuwig. Amen.

Nogal radicaal, vind je niet? Zingeving betekent God leren kennen en zo ontdekken wat Hij met je leven wil doen en welke taak er voor jou is in de korte tijd die je op aarde hebt.

⚫ ⚫ ⚫

Er is maar één God: de Vader, door wie alles is en voor wie wij leven. En er is ook maar één Heer: Jezus Christus, door wie alles is gemaakt en die ons het leven heeft gegeven.

[1 Corinthiërs 8:6]

➤Misschien vind je mijn bericht 'Oorsprong, bestaan en doel' ook mooi.

Vol goede moed onderweg zijn

Ik ben momenteel op vakantie in Portugal, in de stille hoop dat de lente is aangebroken als we weer thuis zijn. Op reis gaan, en zelfs het plannen van een vakantie, kan ons helpen door de lange wintermaanden heen te komen.

Reizen helpt vaak ook om dingen in het juiste perspectief te plaatsen. In zekere zin zijn we allemaal pelgrims in deze wereld. De Bijbel zegt: Want we hebben hier geen eigen stad, maar we kijken uit naar de stad die nog zal komen (Hebreeën 13:14).

Onze eigen plek

We hebben hier geen eigen stad. Deze wereld is niet ons permanente thuis. Hoe komt het dan dat we vaak doen alsof dat wel zo is? We besteden immers heel veel van onze tijd en ons geld aan het creëren van onze 'eigen' plek, een plek die op een dag over zal gaan in de handen van een ander.

Het is een van de eerste levensbehoeften om ons veilig te voelen en een dak boven ons hoofd te hebben. Ieder mens zoekt een stuk stabiliteit, veiligheid en vrede. Daarom doe het ook zo'n pijn als de wereld in beroering is, we voelen dat in ons hart, we voelen het in onze ziel. We hebben pijn omdat de wereld maar door draait terwijl wij even willen rusten.

Leven als een pelgrim

Konden we maar leren om te leven als een pelgrim. Ik bedoel niet dakloos of zonder bezittingen; maar in staat om steeds weer vol goede moed verder te gaan, ondanks omstandigheden. In staat om vooruit te kijken met de verwachting dat er iets goeds aan de horizon gloort.

We kunnen een les leren van Abraham. Door geloof vestigde hij zich in het land van de belofte, maar hij leefde als een vreemdeling in een vreemd land. Hebreeën 11:10 zegt: Want hij verwachtte de stad die fundamenten heeft, waarvan God de Ontwerper en Bouwer is.

We moeten voor deze aarde zorgen, het is onze opdracht om haar te onderwerpen en te cultiveren en haar hulpbronnen gelijkmatig te verdelen. Maar we moeten ook uitkijken naar een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, waar elke traan zal worden weggeveegd, waar geen dood, rouw of pijn meer zal zijn (Openbaring 21:1-4).

Leven als een pelgrim, onderweg zijn naar het beloofde land. Ervaar je het leven zo?

⚫ ⚫ ⚫

Maar het volk van God zal een vreugdelied zingen, als de liederen die ʼs nachts opklinken als de heilige feesten worden gevierd. Zijn volk zal een blij hart hebben, als een fluitspeler die een groep pelgrims aanvoert naar Jeruzalem, de berg van de Here, de rots van Israël.

[Jesaja 30:29]

➤Lees voor meer over mijn reizen mijn boek 'No other gods' en/of luister naar dit pelgrimslied.

Bronvermelding

Vakantietijd, dus... de hoogste tijd voor een column die ik schreef voor Opwekking Magazine.

✦✦✦✦✦✦✦✦

Als je statistieken, cijfers, een tekst of citaat aanhaalt, is het belangrijk de bron te vermelden zodat de lezer of toehoorder weet waar de informatie vandaan komt. Dat klinkt misschien logisch in de oren van een oudere generatie, maar vandaag de dag zien we toch wel dat informatie heel makkelijk en snel zonder bronvermelding en -toetsing wordt gedeeld.

Via social media worden plaatjes, spreuken en berichten de wereld in gegooid. Vervolgens duikt de meute er als hongerige wolven op. Delen, sharen, liken, linken en kopiëren, wie draait zijn of haar hand daar nog voor om?

Een bron is echter zoveel meer dan de plek waar iemand informatie vandaan haalt, zoveel meer dan het origineel. Een bron is de oorsprong van iets en dan bedoel ik niet alleen water. Als we de Bijbel erop naslaan kunnen we lezen dat er bijvoorbeeld een bron van angst bestaat, maar ook bronnen van ruzie, blijdschap, tranen, wijsheid, kracht en droefheid.

Je zou kunnen zeggen dat er zoete en bittere bronnen bestaan, bronnen van dood en van leven! In Spreuken 10:11 staat zo mooi: De mond van de rechtvaardige is een bron van leven, maar geweld overdekt de mond van de goddelozen. Met onze mond, onze woorden putten we uit de bron van ons hart.

In de Bijbel worden aardrijkskundige aanduidingen ook vaak gekoppeld aan een waterbron, dat was immers de plek waar mensen elkaar konden ontmoeten. De Bijbel spreekt onder andere over de bron aan de weg naar Sur, de bron van de wateren van Neftoah, de bron Rogel, de bron Harod en de bron van Bethlehem.

Die waterbronnen waren van levensbelang in een droog en dor land. Daarnaast erkende men toen ook het bestaan van een geestelijke bron. David schreef in Psalm 36:10, Want bij U is de bron van het leven; in Uw licht zien wij het licht.

De bron van het leven, de oorsprong van ons bestaan, ligt bij God. De hele schepping dankt het leven aan Hem alleen. 👉Het is zo belangrijk dat we in een goddeloze wereld aan de juiste bronvermelding doen door God, de Schepper van hemel en aarde, alle eer te geven die Hem toekomt.

Als we dat verzaken, laten we ons in met andere theorieën en ideologieën. Ook dat is niets nieuws. In Jeremia 2:13 wordt dat een dubbel kwaad genoemd: Want Mijn volk heeft een dubbel kwaad gedaan: Mij, de bron van levend water, hebben zij verlaten, om zich bakken uit te hakken, lekkende bakken, die geen water houden. Een bak is geen bron!

Laten we dicht bij de ware bron blijven en daar uit putten, juist nu er zoveel informatie op ons afkomt. Hij is de echte bron van wijsheid en alleen bij Hem is werkelijk leven.

Maar wie drinkt van het water dat Ik hem zal geven, zal in eeuwigheid geen dorst meer krijgen. Maar het water dat Ik hem zal geven, zal in hem een bron worden van water dat opwelt tot in het eeuwige leven (Johannes 4;14).

Wij bezitten niets, en toch...

'Je bezit niets en je zult gelukkig zijn'.

Het is een slogan die wordt toegeschreven aan de ideologie van een internationale elitegroep (ik zal je de details besparen). Een groep waarvan de leden boven de slogan staan. 'Je' in plaats van 'we'.

Of de slogan echt van hen is, maakt niet zoveel uit. Een van de voorspellingen op de agenda van deze organisatie is dat in 2030 alle producten door diensten zijn vervangen. Denk daar eens over na, wat je ook maar nodig hebt, iemand zal er voor zorgen dat het beschikbaar is. In eerste instantie klinkt dat geweldig, knip met je vingers en het zal naar je toe worden gebracht.

Maar in werkelijkheid zal het ons erg afhankelijk maken van de mensen die die diensten verlenen. In werkelijkheid is het een herformulering van de slogan waarmee ik begon. Een slogan rechtstreeks uit de mond van Satan. Waarom? Omdat het een verdraaide waarheid is en dus bedrog.

De Bijbel zegt in 2 Korintiërs 6:10: Ons hart doet pijn, maar de Here geeft ons blijdschap. Wij zijn arm, maar geven anderen veel geestelijke rijkdom. Wij hebben niets, maar genieten van alles. Als mensen die niets hebben en toch alles bezitten staat er in de HSV.

Dat, beste mensen, is de waarheid. Alles is van God, de Schepper van het Universum. Dus in die zin bezitten we inderdaad niets, dat was altijd al zo. Zonder de adem in onze longen die de Heer ons elke dag geeft, zouden we niet leven, laat staan kunnen werken voor geld om een ​​auto of een huis te kopen.

Alle hemelen behoren toe aan de Here, uw God, ook de aarde met alles wat daarbij hoort (Deuteronomium 10:14).

God bezit alles en wij mogen ervoor zorgen, wat ons rentmeesters maakt. Dit geldt zowel voor de aarde en alles wat daarop is als voor de geestelijke rijkdommen die ons (gelovigen) zijn toevertrouwd. Het is ons allemaal gegeven om voor te zorgen, zolang deze aarde bestaat.

👉We kunnen ervoor kiezen om dit vreugdevol, eerlijk en productief te doen (hoe groot of klein onze invloed ook is) en dat zal ons inderdaad gelukkig maken, want we zullen God eer brengen!

Van U is al de macht, de glorie, de overwinning en de majesteit. Alles in de hemel en op aarde is van U, Here. En dit is uw koninkrijk. Wij vereren U als degene die alles in handen heeft (1 Kronieken 29:11).

Het is toch waar!

Heb je het ook weleens, dat je iets eerst niet geloofde en later wel? Dat je eerst ergens aan twijfelde en het later zeker wist? Het kan gebeuren!

Eigenlijk is dat precies wat er gebeurde rondom het lijden, sterven en opstaan uit de dood van Jezus. We zien het bij het kruis al.

Toen Jezus stierf was er een enorme aardbeving. In Mattheus 27:54 is vervolgens te lezen: De commandant en zijn soldaten die bij het kruis waren, schrokken vreselijk van de aardbeving en alle andere dingen die er gebeurden. ‘Deze man was werkelijk de Zoon van God!’ riepen ze uit. Ineens geloofden ze precies wat ze eerst ontkenden!

Jezus wordt begraven in een tombe, maar Hij staat op uit het graf. Enkele vrouwen waren de eerste die dat ontdekten. In Lucas 24:9-11 lezen we: Ze holden terug naar Jeruzalem om aan de elf apostelen en al de anderen te vertellen wat er gebeurd was. Maar toen de vrouwen—het waren Maria van Magdala, Johanna, Maria (de moeder van Jakobus) en verschillende anderen—het aan de apostelen vertelden, wilden die het niet geloven. Ze zeiden dat het onzin was. 

Jezus die opstaat uit de dood? Onzin! Vandaag de dag zijn er nog heel veel mensen die dezelfde mening zijn toegedaan. Maar het verhaal gaat verder. Twee leerlingen van Jezus hebben ook een ontmoeting met Hem, na Zijn opstanding. Ze vinden dat iedereen moet weten dat Hij leeft.

In Lucas 24:33-34 lezen we vervolgens: Ze stonden onmiddellijk op en liepen vlug terug naar Jeruzalem. Daar vonden ze de elf leerlingen van Jezus en zijn andere volgelingen allemaal bij elkaar. Zodra die hen zagen, zeiden ze: ‘Het is toch waar! De Here is weer levend geworden! Simon heeft Hem gezien!’ 

Het is toch waar! Ik hoop dat iedereen op een dag die openbaring krijgt. Waarom? Omdat dat alles in je leven zal veranderen. Omdat je dan hoop voor de toekomst krijgt.

In de ban van de maatregelen?

Er was een tijd dat mijn schoonmoeder bepaalde wanneer, hoe laat en met wie we Kerst vierden. Gouden tijden waren dat; chaotisch soms ook want we moesten ons in allerlei bochten wringen om 24 man aan tafel te krijgen in de krappe kamer en suite.

Dat klinkt haast als folklore in een tijd waarin van overheidswege wordt geadviseerd hoe en met wie je kerst kunt vieren. Maatregelen die uiteraard wel de nodige kerststress wegnemen, je hoeft immers zelf niet meer na te denken en steeds minder te regelen. Ontzorgen, dat is het! 😉

Je begint je zo langzamerhand wel af te vragen hoe we dat vroeger allemaal deden, dat zelf organiseren, dat zelf nadenken en beslissingen nemen.

Wat dat betreft is er veel veranderd. Het is niet langer de mens die wikt en beschikt, het zijn de maatregelen die dicteren wat we wel en niet kunnen doen. Ik vind ‘maatregelen’ echt het woord met de meest vervelende associaties in de afgelopen twee jaar en ik weet eerlijk gezegd niet eens meer of dat woord eigenlijk al bestond voor 2020? En zo ja, hoe gebruikten we dat dan?

In de ban van de maatregelen, een massale psychose lijkt het wel. Vier je je verjaardag nog? Wat doen we met kerst? Wordt er nog een workshop georganiseerd? Is er ergens een borrel? Het antwoord is steevast: dat hangt van de maatregelen af. We wachten even wat de nieuwe maatregelen zijn. Het lijkt er echt op dat alles staat of valt met de maatregelen. Het is het nieuwe referentiekader.

Nee, dan vroeger… toen leefden we tenminste nog volgens bepaalde principes, gewoontes, tradities, gebruiken, cultuurelementen, geloofsovertuigingen, etiquette of ethiek. Uiteraard binnen de kaders van de geldende wetten en regels in het land. Dat je stopt voor een rood licht kan ieder weldenkend mens begrijpen en accepteren. Dat we elkaar gelijk behandelen, is fatsoen en dat op diefstal een straf staat, is logisch.

Ik vraag me nu oprecht af waar het naartoe moet met een volk dat volledig afhankelijk is geworden van een dagelijks veranderend abnormaal en geen initiatieven meer durft te nemen uit angst voor de geldende maatregelen?

Waar zal het eindigen als we niet meer durven leven vanuit de overtuiging dat we God en elkaar nodig hebben voor een leefbare en liefdevolle maatschappij waarin we naar elkaar omkijken, elkaar helpen als het nodig is en elkaar aanvaarden zoals we zijn? 

Vrijheid is (onder andere) de kunst om te leren accepteren en waarderen dat leven en sterven naast elkaar staan evenals ziekte en gezondheid, wel en wee, vreugde en verdriet. Daarin heeft God, en niet de mens, het laatste woord. Durf jij in die vrijheid te leven?

Week van het Leven 2021

Het is inmiddels alweer meer dan 10 jaar geleden dat mijn boekje Levensadem uitkwam in Nederland. In het boekje beschrijf ik de schepping van de mens, de samenvoeging van geest, ziel en lichaam tot één menselijk wezen. Juist ja, naar het evenbeeld van God zelf.

Het boekje is een ode op het leven 💓. Ik heb geprobeerd op creatieve wijze het proces in de baarmoeder te beschrijven, gezien vanuit het kind zelf. Indertijd heb ik er veel reacties op gekregen; mooie, bezorgde, bemoedigende en verontwaardigde reacties.

Wat ik heb geschreven, blijft geschreven. Ieder mensenleven is kostbaar, ieder mens is geliefd en gewild door God. De mensheid blijft bestaan omdat God het zo heeft gewild... ga heen en vermenigvuldig u.

Er is een vijand die het gemund heeft op onze kinderen, ja op het ongeboren leven zelfs. Er is een vijand die ieder mensenleven haat. In de Bijbel is te lezen hoe er door de geschiedenis heen kinderoffers werden gebracht... en helaas gebeurt dat nog steeds.

Tijdens de Week van het Leven wordt aandacht gevraagd voor de positie van ongeboren kinderen én voor betere hulp aan vrouwen die onbedoeld zwanger zijn.

👉Mocht je mijn boekje willen lezen, stuur me dan even een berichtje, ik heb er nog een paar op voorraad en stuur je met alle plezier een gratis exemplaar toe!

Ons kijken is te klein

Mijn vorige blogje 'Baas over je gedachten' werd veel gelezen en gedeeld. Blijkbaar was de inhoud herkenbaar voor veel lezers.

Vandaag schrijf ik er een vervolg op, want het is niet alleen belangrijk waar we over denken, maar ook waar we naar kijken, want daar begint het zo'n beetje.

De mensen achter de moderne media begrijpen dat als geen ander. Het maakt eigenlijk niet uit waar een artikel over gaat, als er maar een passend plaatje bij staat dat de aandacht trekt. 👉Beelden spreken immers luider dan woorden.

Ga zelf maar eens na waar je oog naartoe getrokken wordt als je een nieuwspagina opent, hetzij in de krant of op internet.

Ja, krantenkoppen schreeuwen, maar de combinatie met een (stock)afbeelding die  mensen emotioneel moet raken, maakt het af! Een afbeelding kan in je geheugen gegrift staan, een artikel niet... denk daar maar eens over na.

Het zal jullie niet verbazen dat de Bijbel oproept om, naast onze gedachten, ook onze ogen te sturen. In 2 Korintiërs 4:18 staat het zo: Wij houden onze ogen immers niet gericht op de dingen die men ziet, maar op de dingen die men niet ziet; want de dingen die men ziet, zijn tijdelijk, maar de dingen die men niet ziet, zijn eeuwig.

Uh, ja dus. Je ogen richten op dingen die je niet ziet... Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. De dingen die we om ons heen zien zijn werkelijkheid, de realiteit van de dag. Dat zal niemand ontkennen. Maar die dingen zijn ook tijdelijk... ze gaan weer voorbij (soms vraag je je af waar we ons allemaal zo druk om maken).

De dingen die we niet kunnen zien, zijn waarheid en dus eeuwig. Liefde, genade, vergeving, adem, God zelf. Lees dat hele hoofdstuk 4 maar eens door dan zul je zien hoe de schrijver alles wat hij meemaakt afzet tegen de eeuwigheid.

Ons kijken is te klein, denk ik weleens. De afstand tot een beeldscherm of krant is hooguit 60 cm. Het zou ons goed doen regelmatig naar buiten te stappen om de oneindige sterrenhemel te bekijken. Een simpele stap die alles weer in het juiste perspectief kan zetten.

Als ik ʼs nachts omhoog kijk naar de hemel en het werk van uw handen zie, de maan en de sterren, die U hun plaats gegeven hebt, wat is dan de mens, dat U zoveel om hem geeft? (Psalm 8:4).

De goede wapenrusting (7)

Waarheid, gerechtigheid, vrede, geloof en redding, het kwam allemaal aan bod in de vorige blogjes. Wapens waarmee we vechten en ons kunnen beschermen tegen een vijandige wereld.

Als je vers 17 in het zesde hoofdstuk van de brief aan Efeziërs in zijn geheel leest, staat er:

U zult niet zonder de helm van de redding kunnen of zonder het zwaard van de Geest, het woord van God.

Het zwaard van de Geest ofwel het Woord van God. Ja, wat is dat zwaard nu, denk je misschien, de Geest van God of het Woord van God, of allebei misschien? Je kan toch moeilijk iemand met Bijbelteksten om de oren zwiepen, alsof je je in een zwaardgevecht bevindt...

Nee, dat is inderdaad niet de bedoeling denk ik. Wel laat deze tekst zien dat het Woord van God scherp is, krachtig is. De Bijbel is niet zomaar een boek vol letters, het is een boek vol leven. Jezus zei zelf tegen Zijn leerlingen: De woorden die Ik tot u spreek, zijn geest en zijn leven (Johannes 6:63).

Daarin ligt de kracht. De woorden van Jezus zijn geestelijk en vol leven, daarom spreken ze nu (tweeduizend jaar later) nog steeds tot mensen! Zijn woorden zijn geen theorie of theologie, maar geestelijke waarheid. In Hebreeën 4:12 wordt het Woord zo omschreven:

Want het Woord van God is levend en krachtig en scherper dan enig tweesnijdend zwaard, en het dringt door tot op de scheiding van ziel en geest, van gewrichten en merg, en het oordeelt de overleggingen en gedachten van het hart.

Het zwaard, we kunnen niet zonder. Het levende woord tot ons nemen is essentieel voedsel, elke dag!

Geroepen om weerstand te bieden

Een van de bekendste uitspraken van Jezus gaat over de strijd tussen donker en licht, tussen het kwade en het goede, tussen Satan en God. Hij houdt het simpel:

De dief komt alleen maar om te stelen en te doden en te vernietigen. Ik ben gekomen om leven te geven in al zijn volheid/overvloed (Johannes 10:10).

Als Hij het simpel houdt, laten wij het dan niet ingewikkeld maken. Hoe weet je of de vijand aan het werk is? Als er gestolen, gedood en vernietigd wordt.  Hoe weet je of God aan het werk is? Als er leven en volheid zichtbaar wordt.

Het werk van de vijand is zichtbaar op grote schaal. Er wordt enorm veel gestolen op het moment: vrijheid, vreugde, rechten etc. Er wordt gedood door allerlei ziekten en ellende en er wordt vernietigd: relaties, cultuur, economie, ondernemerschap, familie- en vriendschapsbanden.

De Bijbel waarschuwt ons... let op: Uw tegenpartij, de duivel, gaat rond als een brullende leeuw, zoekende wie hij zal verslinden (1 Petrus 5:8). Het is een geestelijke strijd mensen, waarin we ons bevinden. Daar hoeven we geen politici, wereldleiders of deskundigen van te beschuldigen. Die mensen doen hun best om de boel onder controle te houden.

👉Maar het is niet de bedoeling dat we het werk van de duivel onder controle houden, we zijn geroepen om weerstand te bieden (als je Christen bent, tenminste)!

Ik verbaas me erover dat ik vanuit de christelijke wereld vrijwel geen woord hoor over hoe deze hele crisis het werk van de vijand is. Ja, ik lees prachtige, goedbedoelde sussende berichtjes over hoe we moeten leren omgaan met de huidge omstandigheden, over hoe we ons geloof moeten behouden en de stoelen in de kerk op 1,5 meter afstand kunnen zetten. Terwijl men in de kerken met een meetlat rondloopt, gaat de duivel rond als een briesende leeuw.

Ik denk dat de boodschap heel simpel is (lees het in Jacobus 4:7):

1. Onderwerp u dus aan God,
2. en verzet u tegen de duivel,
3. dan zal die van u wegvluchten.

Het gevecht is nooit tegen mensen, in welke positie zij zich ook bevinden. Het gevecht van een gelovige is tegen de machten en krachten van de duisternis. Lieve mensen, als we niet bereid zijn ons aan Jezus Christus (die leven geeft) te onderwerpen, dan onderwerpen we ons aan de vijand (die leven rooft). Er is geen middenweg!

Want wij hebben de strijd niet tegen vlees en bloed, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de wereldbeheersers van de duisternis van dit tijdperk, tegen de geestelijke machten van het kwaad in de hemelse gewesten. Neem daarom de hele wapenrusting van God aan, opdat u weerstand kunt bieden op de dag van het kwaad, en na alles gedaan te hebben, stand kunt houden (Efeze 6:12-13).

Leven als pelgrims

Een paar dagen geleden kwam de gedachte bij me op dat we allemaal pelgrims in deze wereld zijn, op doorreis.

Ik heb zelf over de hele wereld gereisd en het heeft me altijd verbaasd hoe gemakkelijk het is om je overal thuis te voelen. Als er eten is en een kussen om mijn hoofd op te laten rusten, dan ben ik blij.

In zekere zin zou het het leven een stuk eenvoudiger maken als we flexibel zouden zijn. De Bijbel zegt:

Wij horen immers niet in deze wereld thuis; wij kijken uit naar de toekomstige stad (Hebreeën 13:14).

Deze wereld is niet ons vaste thuis. Waarom doen we dan alsof het wel zo is? We willen alles wat gebeurt controleren, maar we kunnen het niet. We worden onrustig als de dingen worden geschud, we voelen ons ongemakkelijk als de dingen veranderen, we hebben behoefte te verdedigen wat we denken te bezitten ...

Dat is natuurlijk allemaal begrijpelijk. We willen stabiliteit, veiligheid en vrede. Als er onrust in de wereld is, voelen we het in ons hart, we voelen het in onze ziel. Het is alsof je van binnen bloedt. Het doet pijn omdat we niet kunnen voorkomen dat de wereld maar door draait en draait.

Als we toch eens konden leren om te leven als pelgrims. Ik bedoel daarmee niet dakloos of zonder bezittingen; maar voort kunnen gaan, ondanks omstandigheden. Uitkijken naar verrassingen die om de volgende hoek op ons wachten.

We kunnen een les van Abraham leren. Door geloof vestigde hij zijn thuis in het beloofde land. Toch leefde hij als een vreemdeling in het land. Hebreeën 11:10 zegt: Abraham vertrouwde erop dat God hem zou brengen in de stad met de vaste fundering, waarvan God Zelf de architect en bouwer is.

Ja uiteraard, we moeten voor deze wereld zorgen. Het is onze opdracht om de aarde te onderwerpen en te cultiveren en haar middelen gelijkmatig te verdelen. Maar we moeten ook uitkijken naar een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, waar elke traan zal worden weggewist, waar geen dood meer zal zijn, geen verdriet, rouw of pijn (Openbaring 21: 1-4).

Laten we ons tijdens de reis focussen op de zaken die echt belangrijk zijn!

Woelige wereld

Vorige week ontving ik een berichtje van mijn vertaalster in Noord-Italië. Kort nadat de overheid daar beperkingen had opgelegd, verloor ze haar baan. 'Mag ik nog een boek voor je vertalen', schreef ze,' dan heb ik wat nuttigs te doen.'

Ik stelde voor om Spirit of Truth te vertalen, waarop ze antwoordde: 'Tsjonge, dat hebben we nodig.' En dus is ze nu met vertalen begonnen. Toen ik het boek uit mijn boekenkast pakte, viel mijn oog op de ondertitel... bijna alsof het voor het eerst was dat ik het zag, terwijl het boek al 4 jaar geleden uitkwam:

Finding certainty and standing firm in a troubled world.

Zekerheid vinden en stevig staan ​​in een woelige (onrustige) wereld. Een woelige wereld? Toen, in 2016? Je maakt toch een grapje zeker? Het leven was één grote picknick. Nou nee, dat niet dus. 2016 was een jaar vol rampen, van dodelijke aardbevingen, terreuraanslagen, levensbedreigende droogtes, verwoestende stormen tot onophoudelijke oorlogen. Velen dachten dat het einde nabij was. Maar we zijn er nog steeds...

2020 kent tot nu toe ook de nodige uitdagingen. We leven nog steeds met z'n allen in diezelfde woelige wereld. Een wereld waarin we proberen alles te begrijpen en, wie weet, de waarheid in dat alles hopen te vinden. Over vier jaar staan ​​we weer voor nieuwe uitdagingen op deze aarde, die geen gebrek aan problemen kent. 👉We kunnen er maar beter aan wennen.

Jezus zei: In deze wereld zult u het zwaar te verduren krijgen. Maar houd moed! Ik heb de wereld overwonnen (Johannes 16:33). U zult ... dus, laten we niet proberen te ontsnappen, laten we proberen de uitdagingen het hoofd te bieden.

Ik denk dat dit de kunst van het geloof is ... vrede ervaren in vijandige tijden, je veilig voelen ondanks verschrikkingen en vreugde ontvangen temidden van verdriet.

Samen met Jezus kunnen we de wereld overwinnen. Waarom zou je Zijn uitgestrekte hand weigeren?
We kunnen nergen anders heen.

Bang om dood te gaan

Eigenllijk heb ik helemaal geen zin om erover te bloggen... Maar vandaag bedacht ik me iets dat ik toch wel met jullie wil delen. Hopelijk zet het weer aan tot nadenken.

Vandaag bedacht ik me dat achter de massale angst voor het Coronavirus ten diepste de angst zit om dood te gaan. Ik kan niks anders bedenken. Jullie wel?

Ja, laten we het even nuchter bekijken. Wat is het ergste dat je kan overkomen als je het virus hebt? Dat je eraan sterft. De aan hysterie grenzende angst is dus eigenlijk de angst om te sterven.

Die eenvoudige conclusie deed me vervolgens denken aan een nummer van blues gitarist Albert King: 'Everybody wants to go to heaven but nobody wants to die.' Een nummer geschreven door Loretta Lynn, als ik het goed heb.

Iedereen wil naar de hemel, maar niemand wil sterven. Hoe waar is dat! Ik kan natuurlijk niet voor iedereen spreken, maar als Christen heb je, als het goed is, geen angst voor de dood. In Romeinen 14:8 staat: Zolang wij leven, leven we voor de Heer; en wanneer wij sterven, sterven we voor de Heer. Dus of we nu leven of sterven, we zijn altijd van de Heer.

De cruciale vraag hier is: ben je van Hem of niet?

De apostel Paulus ging nog verder en schreef: Voor mij is leven Christus en sterven winst (Filippenzen 1:21). Poeh, dat gaat ver. Ik wil graag nog een tijd hier blijven hoor, begrijp me niet verkeerd. Maar ik wil ook kunnen bluffen zoals Paulus dat deed, eenvoudigweg omdat ik mijn leven aan Jezus heb overgegeven.

Maar Jezus zei: 'Ik ben de opstanding en het leven. Wie in mij gelooft zal leven, ook wanneer hij sterft, en ieder die leeft en in mij gelooft zal nooit sterven. Geloof je dat?'

[Johannes 11:25-26]

👉Ik schreef trouwens eens een blogje over de HEMEL

En, oh ja, hieronder het nummer van Albert King

God, een mysterie geopenbaard (5)

'Jezus was er altijd al, Hij is de eeuwige God, en alles heeft zijn bestaan te danken aan Hem' schreef ik in mijn vorige blogje.

Ik doelde daarmee op het gedeelte in de brief aan de Colossenzen dat we in deze blogserie onder de loep nemen, een gedeelte dat gaat over de superioriteit van Christus.

Laten we eens kijken naar Colossenzen 1:18, daar staat geschreven:

Hij is het hoofd van de Gemeente, Zijn lichaam. Hij is het begin van alles en ging ons als eerste voor in de opstanding uit de dood. In alles is Hij de eerste.

Wow, zoveel openbaring over wie Hij is in één zin, geweldig! Jezus Christus is het hoofd van de universele Gemeente (alle kerken ter wereld), ook wel Zijn lichaam genoemd. Zijn lichaam op aarde, zoals Hij zelf tweeduizend jaar geleden rondliep: goed doende en genezende (Handelingen 10:38). Dat is het mandaat en de blauwdruk van de Gemeente!

Hij is het begin van alles! Ja, Hij is de bron van ons bestaan, de Alfa en Omega, het begin en het einde. Zonder Hem bestaat er niets. Het universum wordt door Hem bij elkaar gehouden staat er in sommige Engelse vertalingen.

Hij ging ons als eerste voor in de opstanding uit de dood. Bijzonder, als je de Bijbel leest kom je erachter dat er al vaker mensen uit de dood waren opgestaan... maar zij moesten op een dag toch weer sterven. Hier wordt mijns inziens dan ook niet bedoeld dat we lichamelijk uit de dood kunnen opstaan. Ik denk dat Paulus (de schrijver van de brief aan de Colossenzen) doelt op de woorden van Jezus: Ik ben zelf het leven. Wie in Mij gelooft, zal leven, zelfs als hij gestorven is (Johannes 11:25). Jezus belooft eeuwig leven voor wie in Hem geloven!

In alles is Hij de eerste! In alles... wat we ook doen of verzinnen, Hij ging eraan vooraf. Zonder Hem zouden we niet eens bestaan. Ik hoop dat Hij ook de eerste in jouw leven mag zijn.

God, een mysterie geopenbaard (4)

Laatst had ik een gesprekje met iemand die niet geloofde dat Jezus God is. Daar kan je natuurlijk hele interessante discussies over voeren en die ga ik echt niet uit de weg hoor. Maar het is zeker ook belangrijk om te kijken wat de Bijbel er eigenlijk over zegt.

In de persoon van Christus is de onzichtbare God zichtbaar geworden. Zo begint het Bijbelgedeelte dat we in deze blogserie onder de loep nemen (Colossenzen 1:15-20). Een gedeelte waarin de apostel Paulus schrijft over de superioriteit van Jezus. Hoe vaker je dat stuk leest, hoe meer je over Hem te weten komt. Doe het maar eens!

We zijn aanbeland bij vers 17 waarin Paulus wederom een tipje van de sluier oplicht:

Hij was er al voordat er iets bestond en alles wat bestaat, is er dankzij Hem.

Jezus was er altijd al, Hij is de eeuwige God, en alles heeft zijn bestaan te danken aan Hem... Wij zijn er dankzij Hem, omdat Hij het wilde en zo bedacht had! Dat geeft zin aan ons bestaan, dat geeft doel aan ons leven.

Ergens anders in de Bijbel wordt die connectie met God zo beschreven: Want in hem leven wij, bewegen wij en zijn wij. Of, zoals ook enkele van uw eigen dichters hebben gezegd: “Uit hem komen ook wij voort.” (Handelingen 17:28). In Him we live, and move and have our being, staat er in het Engels. Als je besluit om dat te geloven gaat er een totaal nieuwe wereld voor je open. Dan komt die mysterieuze God ineens heel dichtbij. Prachtig toch?

Roep vanuit de baarmoeder

Enkele jaren geleden schreef ik een engelstalig boekje, Breath of Life, over de schepping van het menselijk leven in de baarmoeder. Het boekje was toendertijd een roep tegen abortus in de USA (waar wij toen verbleven). In 2011 kwam het boekje ook in Nederland uit onder de titel Levensadem en op dit moment wordt er gewerkt aan een Duitse en Italiaanse vertaling.

Het onderwerp is helaas niet minder actueel geworden. Integendeel, het debat over abortus laait weer op, in de USA, in Nederland... over de hele wereld eigenlijk. Misschien bemoei je je er niet zo mee, en is het in jouw kringen helemaal geen discussiepunt... Toch wil ik Levensadem weer eens in de spotlight zetten op deze blog. Wellicht ken je iemand in je omgeving die worstelt met levensvragen, of misschien heb je dit bijzondere verhaal zelf nog niet gelezen. Hier volgt zomaar een stukje uit de 25e week van de zwangerschap:

"Ik voel me klein en tegelijkertijd toch ook heel belangrijk als ik besef dat mijn bestemming, mijn doel, onderdeel is van zijn eeuwig plan. Wat kan het zijn? Zal ik, net als David, de wereld ingaan en de mensen vertroosten met mijn liederen? Zal ik een troubadour worden in een vermoeide en belaste wereld? Zal ik staat zijn om vreugde in eenzame en verzwakte harten te brengen? Ik weet zeker dat dat God zal behagen. Hij weet precies wat mensen nodig hebben, misschien mag ik Hem helpen. Het lijkt me geweldig om medearbeider te zijn met Hem!

Of zal ik misschien de wereld ingaan en de mensen leren over zulke dingen als de hemelen en ware aanbidding, over het licht dat me omringt en voedt of over de taal van de engelen. Zullen mensen me geloven als ik over zulke dingen praat? Ik vraag me trouwens af of ik me alles nog wel in detail kan herinneren. Ik heb opgemerkt dat dit lichaam, klein als het nu nog is, al heel veel aandacht van me vraagt. Zoveel aandacht dat ik mijn geestelijk bestaan nu al een beetje heb versloft. Dit lichaam, met groeipijnen en vele onderdelen die om zorg vragen, heeft mijn geestelijke bewustwording de laatste tijd echt overschaduwd. Ik heb geen idee of dat zo blijft als ik hier eenmaal uit ben. Ik ga er maar vanuit dat ik de tijd zal hebben om voor mijn geestelijk wezen te zorgen, dat is tenslotte de echte ik, altijd in contact met de Schepper en gevoelig voor gevaar en geluk. Ik wil zeker niet mijn binnenste verwaarlozen nu ik eindelijk een buitenste heb gekregen."

PS: Laat ik er een give-away aan vast plakken. Laat je commentaar hieronder achter en deel deze blogpost op je Facebook, Twitter of Blog, dan maak je kans op een gratis exemplaar van Breath of Life of Levensadem (jouw keus).

Maatbeker

Dat de Bijbel een fascinerend boek is hoef ik jullie niet te vertellen. Wat ik julie wel wil vertellen is dat het echt helpt om een vertaling te lezen die je begrijpen kunt! Naar mijn weten zijn er geen 'goede' of 'slechte' vertalingen; gebruik in ieder geval een begrijpelijke vertaling...

Zoals ik al eerder schreef, lees ik momenteel het evangelie van Lucas weer eens door. En tsja, dan kom je vanzelf bij hoofdstuk zes. Je kunt twee dingen doen: er snel overheen lezen of stil staan bij de lessen die Jezus aan zijn volgelingen (wij) geeft. Dit is geen theologie of theorie, maar oefeningen voor de praktijk van alle dag. Ik haal vers 37 en 38 aan: Oordeel niet, dan zal er niet over je geoordeeld worden. Veroordeel niet, dan zul je niet veroordeeld worden. Vergeef, dan zal je vergeven worden. Geef, dan zal je gegeven worden; een goede, stevig aangedrukte, goed geschudde en overvolle maat zal je worden toebedeeld. Want de maat die je voor anderen gebruikt, zal ook voor jullie worden gebruikt.

Oeps, krasse woorden, vooral die laatste zin. De eerste vraag die in mij opkomt en die ik graag met jullie wil delen is: welke maat gebruik ik? Zowel in negatieve als in positieve zin. Jezus haalt hier twee negatieve dingen aan: oordelen en veroordelen, maar ook twee positieve: vergeven en geven. Hoe dan ook, ik bepaal de maat waarmee ikzelf gemeten wordt als het om deze dingen gaat... en dat is zeker een reden om wat langer bij deze les van Jezus stil te staan.

• In welke mate ben ik veroordelend, kritisch, neerbuigend of oordelend naar anderen toe? Een kritische houding naar anderen toe zal als een boemerang terugkomen in mijn eigen leven.
• In welke mate vergeef ik en geef ik (tijd, geld, talenten, liefde etc.)? Een liefdevolle, vrijgevige houding naar anderen toe zal als een boemerang terugkomen in mijn eigen leven.

Het is een enorme verantwoordelijkheid om te bedenken dat wij zelf de maat bepalen waarmee we worden gemeten. We zouden misschien wel liever hebben dat God dat allemaal automatisch verzorgde, dan hoefden wij tenminste niets te veranderen aan onze bitterheid, wrok, krenterigheid of zuinigheid. De woorden van Jezus zijn heel eenvoudig, maar niet makkelijk. Een verantwoordelijkheid, maar ook een uitdaging...

Ik weet niet hoe het met jullie is, maar ik heb liever niet dat anderen over mij oordelen of mij bekritiseren. Ik wil wel graag dat anderen mij vergeven en ook van hun rijkdom met mij delen. Die wens is de maat die ik voor anderen moet gebruiken.

Als we verlangen naar een andere oogst in ons leven, zullen we een begin moeten maken met het zaaien van ander zaad.

Het gaat z'n gangetje...

Het is nog steeds vakantie voor de meesten onder ons... dus trakteer ik maar weer eens op een gouwe ouwe column :)

"Na een maandenlang verblijf in het droge zuid-westen van de USA is het altijd weer heerlijk om door de groene polder te fietsen en uit te waaien over de dijk. Ik voel me die eerste dagen bijna een toerist in eigen land. Vol enthousiasme zwaai ik naar andere fietsers en tijdens mijn rondje door het dorp houd ik her en der mensen staande voor een praatje.

Soms verkeer ik in de gelukkige omstandigheid een broeder of zuster in den Here tegen te komen en weldra gaat het gesprek dan over het wel en wee van de kerken ter plaatste en de groei van de persoon in kwestie. Ik vuur m’n vragen af met de snelheid van een geweer. ‘Wat heb je de laatste tijd geleerd, zijn er nog wonderen gebeurd, wellicht een genezinkje hier of daar? Worden er nog bijzondere bijeenkomsten georganiseerd en hoe zit het met de huisgroepen en bijbelstudies?’ En weet je, met enige regelmaat krijg ik de woorden te horen die ik zo heb leren vrezen: oh, alles gaat z’n gangetje.

Ja ja, ik weet dat daarmee bedoeld wordt dat alles goed gaat, dat de organisatie netjes en soepel verloopt en dat er geen drama is. Maar toch, de woorden geven me steevast de kriebels. Z’n gangetje... Zouden de eerste discipelen dat ook wel eens gezegd hebben vraag ik me dan af. Ik geloof er niks van. Zij werden immers met grote regelmaat vervolgd, in elkaar getimmerd en langdurig opgesloten. ‘Z’n gangetje’ staat zo ver af van het enthousiasme waar Paulus graag over sprak. Laat uw enthousiasme niet bekoelen, maar laat u aanvuren door de Geest en dien de Heer (Romeinen 12:11). Blijkbaar was er reeds toen al een waarschuwing nodig tegen vervlakking, verveling en lauwheid. Paulus nam in z’n aansporingen regelmatig de sportwereld als voorbeeld. Leef je geestelijk leven alsof je een marathon loopt. Ja, als je het zo bekijkt is ‘z’n gangetje’ op z’n zachtst gezegd een misplaatste opmerking in de christelijke wereld. Op je gemakje ronddobberen tijdens je reis met de Allerhoogste heeft niets te maken met de wedstrijd waar we als gelovigen voor hebben ingeschreven, en die we uit moeten lopen met de eerste prijs voor ogen. In Hebreeen 12:1 staat dat we onze wedstrijd vastberaden moeten lopen. Geen geslof en getreuzel, maar een stevige pas, de wind in de haren en de horizon oneindig ver voor ons uit.

Jezus sprak ook al over het gevaar van gemak en comfort in het geestelijk leven. In Openbaring 3:15 waarschuwde Hij de gemeente in Laodicea tegen lauwheid. Ik heb nog liever dat je koud bent, dat is niet zo erg als lauw zijn, aldus Zijn ernstige berisping. Niets is zo erg als je passie verliezen en voortleven op automatische piloot. Ik vraag mezelf het volgende af: gaat mijn gebedsleven z’n gangetje? Hoe zit het met m’n enthousiasme voor bijbelstudie, voor missie projecten, voor discipelschap? Ik kan je aanraden hetzelfde te doen, want als we onszelf zo eens eerlijk onderzoeken is er wellicht een plek te vinden waar het vuur weer eens nodig opgeport moet worden. In Marcus 9:49-50 zegt Jezus, iedereen moet met vuur gezouten worden... Zorg dat jullie het zout in jezelf niet verliezen. Pittige woorden, een ernstige waarschuwing. Zorg dat je de gang er in houdt!"

Waarlijk vrij zijn

Het leven bestaat uit seizoenen, dat zien we in de natuur, dat zien we in ons eigen leven. Er zijn ups en downs, er zijn tijden van bloei en groei en tijden van sluimering... tijden waarin alles stil lijkt te staan. Er zijn momenten van geluk en van verdriet, van voor- en tegenspoed. Het maakt eigenlijk niet uit in welk seizoen we ons bevinden, zolang we maar vooruit blijven kijken naar de wisseling, de overgang naar een nieuw tijdperk.

Een van de hoogtepunten in het leven van Jezus hier op aarde was zijn doop en de vervulling met de Heilige Geest. Hij ontving de bevestiging die elke zoon van zijn vader wil horen: Dit is mijn geliefde zoon, in Hem vind Ik vreugde (Matteus 3:17). Maar vrijwel direct daarna begon er een heel moeilijke tijd voor Jezus, Hij werd verzocht door de duivel. Niet zomaar een uurtje of een dag, maar 40 dagen lang! Jezus echter hield zijn ogen gericht op het Woord en op zijn Vader. Het gevolg daarvan was dat Hij 'gesterkt door de Geest' uit die moeilijke levensperiode kwam. Hij begon aan een nieuwe fase, er was immers veel werk te doen. In de plaatselijke synagoge kondigde hij publiekelijk de aanvang van zijn werk op aarde aan(Lucas 4:18-19):

• aan armen het goede nieuws brengen
• aan gevangenen hun vrijlating bekend maken
• aan blinden het herstel van hun zicht geven
• aan onderdrukten hun vrijheid geven
• en een genadejaar van de Heer uit te roepen

Afgelopen weekend hebben wij in Kiev (Oekraine) mogen zien hoe dat werk nog steeds dagelijks plaatsvindt, hoe die schrift keer op keer in vervulling gaat. Gebroken menslevens, gevangen door verslaving, angst en misdaad worden geheeld door de kracht van de Heilige Geest. Jezus raakt (door onze handen) nog steeds mensen aan opdat er een nieuw seizoen mag aanbreken. De mannen die je op de foto ziet (Maksim en Gena) hebben na meer dan 16 jaar verslaving aan hard drugs een nieuw leven ontvangen in Jezus Christus. De zon is doorgebroken, er is reden om te lachen, om plezier met elkaar te maken. Wij werden bijzonder aangeraakt door de getuigenissen van deze mannen.

Jezus woorden zijn nog steeds waarheid, zij zijn krachtig en levend! Ik weet niet in wat voor seizoen jij je bevindt, wat het is dat jou gevangen houdt. Misschien is het ziekte, misschien depressie of angst, misschien een verslaving.... vergeet dan niet de woorden van Jezus. Hij kwam om gevangen vrij te zetten, waarlijk vrij te zetten. Wanneer de Zoon u vrij zal maken, zult u werkelijk vrij zijn (Johannes 8:36).

De uitwerking van gerechtigheid

Ontmoet je wel eens mensen die een bepaalde uitwerking op je hebben? Een kort gesprekje met hen kan je helemaal enthousiast maken en soms een enorme bemoediging blijken te zijn. Anderzijds komt het wellicht ook wel eens voor dat je je juist ellendig voelt nadat je iemand hebt ontmoet of gesproken, telefoongesprekjes kunnen zelfs een hele nare sfeer achterlaten. In deze post wil ik het niet hebben over de uitwerking die anderen op ons hebben, maar over de uitwerking die wij op anderen hebben.

Ik ben nog steeds onderweg in het boek Jesaja en onlangs kwam ik tijdens die reis een heel mooi plekje tegen waar ik even lekker ben blijven hangen. Heerlijk om opgeladen te worden door de inspirerende woorden van de profeet, De vrucht van gerechtigheid zal vrede zijn, de uitwerking van gerechtigheid rust en veiligheid tot in eeuwgheid (Jesaja 32:17). Ja, lees die woorden gerust maar eens een aantal keren door. Wat een mooie tekst en wat een schitterende beloften. Twee dingen vielen mij gelijk op:

• De vrucht van gerechtigheid zal vrede zijn. Het is een vrucht, en dat betekent dat het niet ineens volgroeid tevoorschijn komt, maar juist heel klein naar buiten komt en dan verder groeit tot volheid. Met andere woorden: wees niet in paniek als het woordje 'vrede' niet met grote letters op je voorhoofd staat geschreven, geef het tijd!
• De uitwerking van gerechtigheid is rust en veiligheid. De uitwerking (het effect) is iets in mijn leven dat gezien kan worden door anderen.

Wat is rechtvaardigheid precies? De Bijbel zegt er heel veel over, maar wellicht de meest simplistische uitleg komt van de apostel Paulus. In Romeinen 3:22 schrijft hij: Gerechtigheid van God komt door het geloof in Jezus Christus voor allen die geloven. Laten we het niet ingewikkelder maken, gerechtigheid is het gevolg van ons geloof in Jezus Christus. Onze rechtvaardigheid draagt vrucht (vrede) en heeft een uitwerking (rust en veiligheid) in ons leven. Mijn vraag vandaag is: is dat de uitwerking die wij op de mensen om ons heen hebben? Zien zij vrede, rust en veiligheid of stress en zorgen?

Hier volgen nog een paar Bijbelteksten over de vrucht van vrede en de uitwerking van rust en veiligheid. Lees ze door, denk er over na en leef ze uit:

VREDE: Zij, die uw wet liefhebben, hebben grote vrede, er is voor hen geen struikelblok (Psalm 119:165)

RUST: Vraag naar de oude paden, waar toch de goede weg is, opdat u die gaat en rust vindt voor uw ziel (Jeremiah 6:16)

VEILIGHEID: Ik stel in veiligheid wie daar naar smacht (Psalm 12:6b)

Fijn weekend allemaal!