Over bidden en frustraties...

Alles dat op dit moment in de wereld gaande is, maakt dat ik een beetje worstel met bidden (ja dus). Mijn eigen gebeden frustreren me. Ik geef het eerlijk toe en ik weet ook dat ik niet de enige ben 😁

Ik merk dat ik dagelijks voor een moeilijke uitdaging sta. Moet ik bidden zoals David bad? Heer, dood de goddelozen. Veeg ze van de aardbodem! Soms heb ik daar zin in, maar op de een of andere manier bevredigt het mijn ziel niet.

Wel, misschien is het beter om een ​​mooi gebed te bidden ... Heer, vergeef hen die U tegenwerken, want ze weten niet wat ze doen. Hm, nogal een nederig gebed, gebaseerd op de woorden van Jezus toen Hij bad voor Zijn aanklagers. Onder de huidige omstandigheden lijkt het mij echter ietwat passief.

Of misschien moet ik een liefdesgebed bidden, simpelweg omdat liefde nooit zal falen. Heer, dank U dat U liefde bent. Toon uw liefde aan degenen die u haten. Of zoiets dergeljks. Eerlijk gezegd vind ik dat best moeilijk als mijn hart onrustig is en frustratie en ergernis regelmatig de kop opsteken.

Ik weet niet hoe jij tegenwoordig omgaat met bidden voor de situatie in de wereld, maar ik heb besloten dat het Onze Vader misschien nog wel het beste proclamatiegebed is, 👉 en dan leg ik de nadruk op dit vers:

Uw koninkrijk kome, uw wil geschiede, op aarde zoals het is in de hemel (Mattheüs 6:10).

Het maakt niet uit wat ik denk of hoe ik me voel. Dit is wat ik kan (en moet) bidden over elke mogelijke situatie. Ik hoop dat het ook jouw gebed is!

Heb jij een bepaald gebed dat je in deze tijd bidt?

30 dagen gebed

Deze week is voor miljoenen moslims weer de vastenmaand Ramadan begonnen. Die periode wordt door Christenen wereldwijd gebruikt om specifiek te bidden voor moslims.

Je kan op kleine schaal (voor je moslim collega of buren bijvoorbeeld) en op grotere schaal (voor de onlusten in het Midden Oosten en Afrika bijvoorbeeld) bidden.

Stichting Frontiers helpt je om aan de hand van een boekje of app per dag specifiek te bidden voor een volk of een land of iemand die je kent. Ik doe weer mee, jullie ook?

Weet je, naar het journaal kijken en alle vreselijke berichten lezen en delen brengt geen enkele verandering, integendeel... het zaait angst en haat. Laten wij onze medemens (Moslims, Joden en Christenen) in landen waar geen vrede en vrijheid is massaal de vrede toebidden die alle verstand te boven gaat!

Vrede die alleen door Jezus Christus / Jesjoea / ישוע / Yasu' al-Masih يسوع المسيح  gegeven kan worden.

Kom in actie en bid deze maand mee voor een wereld in nood!

30 dagen gebed 2016

Vandaag begint voor miljoenen moslims weer de vastenmaand Ramadan. Die periode wordt door Christenen wereldwijd gebruikt om specifiek te bidden voor moslims.

Je kan bidden op kleine schaal (voor je moslim collega of buren bijvoorbeeld) en op grotere schaal (voor de onlusten in het Midden Oosten en Afrika bijvoorbeeld).

Stichting Frontiers helpt je om aan de hand van een boekje of app specifiek te bidden voor een volk of een land of iemand die je kent. Ik doe weer mee, jullie ook?

Er is momenteel ontzettend veel onrust in de Islamitische landen. We kunnen daar angst voor hebben, we kunnen daar op mopperen, we kunnen daar over praten.... maar we kunnen er ook voor bidden! Laten wij onze medemens (Moslims en Christenen in die landen) massaal de vrede toebidden die alle verstand te boven gaat!

Vrede die alleen door Jezus Christus / Jesjoea / ישוע / Yasu' al-Masih يسوع المسيح  gegeven kan worden.

Kom in actie en bid deze maand mee voor een wereld in nood!

P = Profeteren

Op mijn zomervakantieleesplankje staat P voor profeteren.

Profeteren (de gave om geopenbaarde waarheid te communiceren) komt van het Griekse woord προφητεία oftewel prophéteia, profetie. 

Profeteren is niet zozeer de toekomst voorspellen, maar het uitspreken van de gedachten van God (zoals door de Bijbel of de Heilige Geest ingegeven op een bepaald moment).

In 1 Korintiers 14:1 staat, Jaag de liefde na en streef naar de gaven van de Geest, vooral naar die van profetie. Vooral naar die van profetie... Hoe kunnen we dat vandaag in vredesnaam praktisch toepassen?

Het profeteren is een gave die de gelovige ertoe in staat stelt om een openbaringswoord van God (die in de hemel is) onder aansporing van de Heilige Geest (die in ons woont) te delen. Dat woord is dus niet een thuis voorbereid preekje of het voorspellen van de toekomst. Profetie is het proclameren van Gods wil en het oproepen en bemoedigen van de gelovigen tot rechtvaardigheid, trouw en volharding.

Enkele weetjes:

• Het uiten van profetische woorden is nu iets dat iedere gelovige mag en kan doen (Handelingen 2:17).
• De gave van profetie wordt uitgedeeld zoals God dat wil (1 Korintiers 12:10-11), maar we moeten het wel nastreven (1 Korintiers 14:1).
• De aanstelling als profeet voor de opbouw van de gemeente gebeurt door God zelf (Efeziers 4:11).
• Profetische woorden in deze tijd zijn niet langer onfeilbaar (in tegenstelling tot het OT), daarom moeten de woorden altijd worden getest (1 Korintiers 14:29 en 1 Thessalonicenzen 5:20-21).
• Profeteren is een kwestie van het verstand gebruiken. Eerlijk gezegd is het een van de weinige keren (misschien wel de enige keer) dat de Bijbel zegt dat we onze geest ondergeschikt moeten maken (1 Korintiers 14:32).

Hoe streven we ernaar om te profeteren? Ik denk in de eerste plaats door er om te vragen in gebed en door te bestuderen wat de Bijbel er over zegt. God heeft er altijd naar verlangd en verlangt er nog steeds naar om door mensen zoals jij en ik heen te spreken. Door Zijn geschreven Woord... maar ook LIVE!

Reactie op tegenslag

'Lees je Bijbel, bid elke dag, bid elke dag... dat je groeien mag.' Kennen jullie dat liedje nog? Als kind heb ik dat vaak gezongen, niet wetend dat die eenvoudige woorden eigenlijk profetisch van aard waren/zijn. Het liedje is een gebed, een proclamatie: lees je Bijbel en GROEI!

Momenteel wandel ik door het boek Handelingen heen en daar neem ik lekker de tijd voor. Het gaat mij niet om het zo snel mogelijk doorlezen van een Bijbelboek, maar juist om het stilstaan bij en nadenken over de gedeeltes die ik lees. Op zo'n manier is een reis door de Bijbel echt een avontuur. Graag wil ik in de komende weken een aantal gedachten met jullie delen, ter meditatie. Ik heb jullie al eens eerder mee op reis genomen, toen ik door het evangelie van Lucas heen wandelde. De blog posts die daar uit volgden waren kort maar krachtig. Ook nu hoop ik weer dat jullie inspiratie zullen ontvangen uit Gods Woord.

Vanmorgen las ik in Handelingen, hoofdstuk 8. Daarin wordt beschreven hoe de vervolging tegen de eerste Christenen begon, Nog diezelfde dag brak er een hevige vervolging los tegen de gemeente in Jeruzalem, zodat allen verspreid werden over Judea en Samaria, met uitzondering van de apostelen. Vrome mannen begroeven Stefanus en hielden een luide dodenklacht voor hem. Saulus probeerde de gemeente te vernietigen door mannen en vrouwen met geweld uit hun huizen te sleuren en hen te laten opsluiten in de gevangenis.

Nou, daar wordt je niet blij van natuurlijk. Stel je toch eens voor dat we in Nederland met geweld uit onze huizen zouden worden gesleurd.... Daar denken we liever niet aan. Toch gebeurt dit nog steeds dagelijks in vele landen in de wereld! 

In vers 4 van datzelfde hoofdstuk staat iets heel wonderlijks: Degenen die verdreven waren, trokken rond en verkondigden het woord van God. Wow! De gelovigen werden verdreven en verspreid over het hele land. Gingen ze bij de pakken neerzitten? Kropen ze in een hoekje en voelden ze zich zielig? Klaagden ze bij God over hun moeilijkheden? NEE! Ze maakten van de gelegenheid gebruik om het evangelie te verkondigen, overal waar ze kwamen. Nou, dat noem ik goed gebruik maken van een vervelende situatie. Daar kunnen we echt wat van leren.

De vraag die ik mezelf en jullie hierbij stel is: hoe reageren wij op negatieve omstandigheden? Zijn wij in staat om onze negatieve omstandigheden positief te gebruiken?

30 dagen gebed 2013

De serie wet & genade, een ongelijke strijd? onderbreek ik even voor de aankondiging van het 30dagen gebed voor de Islamitische wereld.

Vandaag begint voor miljoenen moslims de vastenmaand Ramadan. Die periode wordt door Christenen wereldwijd gebruikt om specifiek te bidden voor moslims. Je kan bidden op kleine schaal (voor je moslim collega of buren bijvoorbeeld) en op grotere schaal (voor de onlusten in Egypte bijvoorbeeld). Aan de hand van een digitaal overzicht (dat je HIER kunt downloaden) kun je elke dag voor iets of iemand anders bidden. Dit jaar ligt de nadruk echt op het bidden voor vrijheid in de Islamitische landen. Vrijheid van meningsuiting en vrijheid om te kiezen of je Moslim of Christen wilt zijn.

Er is momenteel ontzettend veel onrust in de Islamitische landen, en niemand weet of de situatie nu beter of slechter wordt voor de bevolking. Maar laten wij onze medemens (Moslims en Christenen in die landen) massaal de vrede toebidden die alle verstand te boven gaat! Vrede die alleen door Jezus Christus / Jesjoea ישוע / Yasu' al-Masih يسوع المسيح  gegeven kan worden.

Momenteel lees ik het boekje Ontwapenend Gebed van Anne van der Bijl en Al Janssen, een geweldige inspiratie die je nodig zult hebben als je effectief wilt bidden voor Moslims.

Kom in actie, ga deze maand bidden en vasten voor een wereld in nood!

(Je kan bijvoorbeeld vasten van koffie, tv kijken, alcohol, of suiker etc.)

PS2: Afgelopen zondag sprak ik in Christengemeente De Hoeksteen in Etten-Leur over wet & genade, je kunt hier de preek beluisteren.

Schatkamer

Hoofdstuk zes uit het evangelie van Lucas... Ja, ik ben er nog steeds :) Wat een prachtige, eenvoudige, moeilijke, mooie dingen staan daar in zeg. Ik noem het de schatkamer van het onderwijs van Jezus.

Over schatkamers gesproken... Jezus legt in dat hoofdstuk uit dat een boom aan zijn vruchten te herkennen is. Heb je wel eens goed naar fruitboompjes gekeken voordat ze vrucht dragen? Je moet echt wel een beetje verstand van bomen hebben om te kunnen zien of iets een appel-, pruimen- of perenboom is. Zodra er vruchten aanhangen is dat ineens veel makkelijker. Zo is het ook met mensen. Een goed of slecht mens herken je niet aan z'n uiterlijk, maar aan de vrucht die zijn leven voortbrengt.

Maar goed, over schatkamers dus. Ik citeer even vanaf vers 45, waar Jezus zegt: Een goed mens brengt uit de goede schatkamer van zijn hart het goede voort, maar een slecht mens brengt uit zijn slechte schatkamer het kwade voort; want waar het hart vol van is daar loopt de mond van over. Het eerste wat mij opvalt in deze tekst is dat Jezus spreekt over een slechte schatkamer. Zou zoiets bestaan? Een schat is toch eigenlijk iets goeds, bestaan er slechte schatten? Blijkbaar wel...

Het tweede waar ik over na wil denken, is een vraag die ik mezelf stel en die ik jullie wil stellen: waar is mijn hart vol van? Aan de woorden die uit iemands mond komen kunnen we weten wat er in zijn of haar hart is. Het maakt tegenwoordig niet uit of ik mensen aanspreek in de supermarkt, op de sportschool of in de kerk... overal hoor ik dezelfde woorden: financiële crisis, economische situatie, werkloosheid, angst, ziekte, kanker, politiek, het weer. Waar het hart vol van is....

Zelden, heel zelden kom ik iemand tegen die woorden van bemoediging, van moed, van vertrouwen en geloof uitspreekt. Zijn er nog mensen wiens hart VOL is van vreugde over God, de Bijbel, de Here Jezus? Niet zo'n leuke vraag misschien, maar als we werkelijk beweren een hart voor God en Zijn Woord te hebben, zullen we ook zo moeten spreken!

Gelukkig mens

Afgelopen week ben ik weer eens begonnen met het doorlezen van het evangelie van Lucas. Ik lees de Bijbel niet volgens een bepaald schema, maar wel met zoveel mogelijk afwisseling: een boek uit het Oude Testament, een brief van Paulus of Petrus, en dan weer eens een evangelie. Steeds ontdek ik weer nieuwe dingen.

Deze keer viel mijn oog op een prachtig vers dat me eerlijk gezegd nog niet eerder was opgevallen. Elisabeth, de moeder van Johannes de Doper, is in gesprek met Maria, de moeder van Jezus, en zegt: Gelukkig is zij die geloofd heeft dat de woorden van de Heer in vervulling zullen gaan (Lucas 1:45). Zalig is zij... staat er in de Herziene Statenvertaling. In het Engels staat er 'blessed is she...', gezegend is zij.

Deze woorden sprak Elisabeth tegen Maria en eerlijk gezegd heb ik er altijd overheen gelezen. Maar van de week begreep ik ineens dat ze zoveel meer zijn dan zomaar een uitwisseling van beleefdheden, ze hebben een profetische klank. Ik kan ze op mijn eigen leven toepassen en eigenlijk kan elke vrouw ze als lijfregel aannemen: gelukkig ben ik, die gelooft dat de woorden van de Heer in vervulling zullen gaan.

In de Bijbel zijn veel handvaten voor een gelukkig leven te vinden, denk bijvoorbeeld maar eens aan:

• Psalm 1:1, Gelukkig de mens die niet meegaat met wie kwaad doen, die de weg van zondaars niet betreedt, bij spotters niet aan tafel zit
• Psalm 41:2, Gelukkig wie zorgt voor de armen; in kwade dagen zal de HEER hem uitkomst geven
• Romeinen 4:7, Gelukkig is de mens wiens onrecht is vergeven, wiens zonden zijn bedekt
• Jacobus 1:12, Gelukkig is de mens die in de beproeving staande blijft

En vergeet ook de zaligsprekingen niet! De woorden zalig, gelukkig en gezegend worden door elkaar heen gebruikt. Maar de woorden zoals ze opgetekend zijn in Lucas 1:45 wil ik jullie toewensen in de komende week: Gelukkig ben jij als je geloofd hebt dat de woorden van de Heer in vervulling zullen gaan.

PS: Is er een bepaalde belofte van God waar je je aan vast moet én wilt houden?

Je vrijheid vasthouden (2)

Elke keer als ik een nieuwe serie op deze blog begin, is het weer spannend om te zien of het onderwerp aanslaat. Nieuwsgierig heb ik ook nu weer na een paar dagen de blog statistieken bekeken en tot mijn vreugde zie ik dat er veel mensen meelezen. Fijn!

We gaan de vrijheid waarover de Bijbel spreekt nader bekijken. Wat houdt die vrijheid in en, om het praktisch te maken, hoe houden we die vrijheid vast? De basistekst die ik daarbij wil gebruiken staat in Galaten 5:1, Christus heeft ons bevrijd opdat wij in vrijheid zouden leven; houd dus stand en laat u niet opnieuw een slavenjuk opleggen. 

Uit bovenstaande tekst blijkt duidelijk dat het Christus is die ons vrijheid verschaft; dus niet je baas, je geld, vakantie, therapie of medicijnen. Eigenlijk maakt het niet uit over welk onderwerp we na willen denken, alles begint bij Jezus. Alles begint bij het centraal stellen van Hem in ons leven, in ons denken en doen. Het lijkt me goed deze serie te beginnen met een proclamatie, een 'statement' zeg maar, van wie Hij is. Lees het gerust hardop mee:

In de persoon van Christus is de onzichtbare God zichtbaar geworden. Hij was er al voordat God aan de schepping begon. 

Christus Zelf heeft alles in de hemelen en op aarde geschapen, al het zichtbare en onzichtbare. Koningen en wereldheersers, regeringen en andere autoriteiten, alles is door Christus gemaakt tot Zijn eer. 

Hij was er al voordat er iets bestond en alles wat bestaat, is er dank zij Hem. 

Hij is het hoofd van de Gemeente, Zijn lichaam. Hij is het begin van alles en ging ons als eerste voor in de opstanding uit de dood. In alles is Hij de eerste. 

Want God had besloten met Zijn hele wezen in Zijn Zoon te wonen. (Colossenzen1 :15-19).

Jezus is dus niet zomaar iemand over wie we praten, over wie we lezen of over wie we liedjes zingen, Hij is de Zoon van de levende God die in ons wil leven met zijn Heilige Geest. Daarmee maakt Hij ons lichaam tot zijn tempel, tot zijn huis... een plek waar Hij graag woont. Nou wil niemand graag in een gevangenis wonen, wij niet en Hij dus ook niet! Daarom biedt Jezus vrijheid aan, echte vrijheid, en Hij wil dat wij in vrijheid blijven leven. Helaas gaat dat niet vanzelf. Heel vaak bevinden we ons (ongemerkt) toch weer in de ban van zonde, ziekte en/of zorgen... Je vrijheid koesteren en bewaren begint bij het besef wat die vrijheid precies inhoudt.

Als je echt serieus over dit thema na wilt denken is het zeker nuttig om voor jezelf eens op te schrijven wat echte vrijheid voor jou persoonljk betekent.

In de volgende post zullen we de wereldse vrijheid eens tegenover de bijbelse vrijheid zetten.

Weer of geen weer

April was een interessante maand voor ons, we hebben wel tien landen bezocht en de gelegenheid gehad om op vele plaatsen te spreken. In kerken, maar ook tijdens de Europese Teen Challenge conferentie en in diverse rehabilitatiehuizen. Ik heb niet zoveel gelegenheid gehad om hier te bloggen, maar op onze Traveling Light blog valt meer te lezen over de afgelopen weken. We hebben door sneeuw, regen, storm en zinderende hitte gereden. Die wisselende weersomstandigheden deden me denken aan een column die ik jaren geleden schreef, aan het eind van een nat seizoen... Ik wil hem graag met jullie delen :)

"Het was zo’n zwoele zomerdag, heel onverwacht tussen de buien door, zo’n dag waarop je weet dat het toch zomer is. Persoonlijk heb ik ze zo het liefst; lekker plakkerig en loom. Op m’n gemakje fiets ik over de dijk en lach even om de rivier die onbeweeglijk lijkt, alsof ook zij een siesta houdt. Zelfs de vogels houden zich stil, even rust.

Ik neurie een vrijblijvende improvisatie op het thema van één van m’n lievelingsliedjes .... in uw nabijheid is volheid van vreugd ... en dank de Heer voor zo’n mooie dag. Heerlijk, zo’n doordeweekse eredienst op de fiets langs ’s Heren wegen. Als ik niet zing, zingt de polder wel een danklied! Helaas word ik ruw aan dit meditatieve moment onttrokken door een oude bekende die langs de waterkant zit te vissen: ‘Hoi Marja, geniet er maar van hoor, morgen gaat het regenen.’

De wellicht vriendelijk bedoelde woorden verstoren toch ruw mijn blijdschap. 'Sinds wanneer ga jij daarover?', roep ik terug, terwijl ik wat langzamer ga rijden. Ik heb moeite z’n antwoord af te wachten. 'Hoe weet je dat eigenlijk?', doe ik  nog een duit in het zakje. De stelligheid waarmee hij de regen voorspelde, is wat afgenomen als hij een beetje blozend bekent zulke dingen van de televisie te weten. Ik draai met m’n ogen en zet m’n pleziertochtje voort; 'Wat weten die daar nou van!' Briesend rijd ik weg.

Pff, Nederlanders en het weerbericht, een gebed zonder einde. Ja, werd er maar gebeden, dan was de zomer vast beter geweest, denk ik schamper. Ik zie voor me hoe miljoenen mensen zich dagelijks om acht uur rond de televisie scharen en met ingehouden adem de voorspelling voor de komende dagen afwachten. Het plannen van bbq’s, feestjes en zelfs vakanties laten we maar al te vaak afhangen van die voorspellingen. De buienradar wordt geraadpleegd voordat we de deur uitgaan, en via de radio worden we per uur op de hoogte gehouden van wat komen gaat. En masse richten we onze ogen op de weermannen en -vrouwen. We praten hen met een rotsvast geloof braaf na en klagen steen en been als het weer anders uitpakt dan voorspeld.

Ik stel voor dat we ons als Christelijk Nederland eens een keer niet om acht uur ’s avonds rond de televisie scharen, maar rond de Bijbel en een mooi stukje uit Job of de Psalmen gaan lezen. Oh, hoe lieflijk kunnen de woorden uit onze mond zijn, jawel, zelfs als het over het weer gaat. In de Bijbel wordt zo duidelijk beschreven wie de Schepper van hemel en aarde is, wie de sleutel heeft tot de voorraadkamers met regen, zon en wind.

Als we Hem nou eens gaan belijden dat we geen idee hebben wat er morgen gebeuren gaat, maar dat we naar een herstel van de seizoenen verlangen (Deuteronomium 11:14). Wellicht kunnen we elkaar ondertussen bemoedigen met de woorden uit Psalm 19. Laten we het gewoon eens proberen en elkaar gaan toeroepen: 'Dit is de dag die de Heer heeft gemaakt (Psalm 118:24). Laten we daarom blij zijn en ons daarover verheugen!'

Ik verwacht een mooi voorjaar!"

Wat je zegt ben je zelf!

Graag wil ik het nieuwe jaar beginnen met een gouwe ouwe, een column zoals die eerder verscheen in Opwekking Magazine. Hopelijk inspireert het jullie om 2012 met goede moed in te gaan!

Er is hier in de USA een programma op televisie dat de biggest loser heet. Het is de zoveelste afgezaagde variatie op het afvalrace principe, je begint met z’n tienen en er blijft er maar eentje over die de prijs in de wacht sleept. In de biggest loser moet een groep extreem dikke mensen proberen zoveel mogelijk gewicht te verliezen. De titel van het programma is een woordspeling, het slaat op het verliezen van gewicht maar tegelijkertijd ook op het verliezen van een wedstrijd. Ik heb me regelmatig afgevraagd of het wel leuk is om de titel ‘biggest loser’ te dragen, ook al gaat het hier om gewichtsverlies, zo’n naam wil je jezelf toch niet toe eigenen? Want wat je zegt ben je zelf....

Wat je zegt ben je zelf, woorden die we in mijn schooltijd als pesterij gebruikten. Misschien gebeurt dat nog wel, ik weet het niet, maar bij nader inzien is het eigenlijk een rare pesterij. Bijbels gezien is het namelijk heel normaal om iets over jezelf te zeggen, om je identiteit uit te spreken. Het mooiste voorbeeld komt namelijk van de Allerhoogste zelf. Hij zij: Ik ben die Ik ben. Daar valt geen speld tussen te krijgen. Hoe heeft Hij het verzonnen he? Zijn woorden lijken ten grondslag te liggen aan ons gezegde, wat je zegt ben je zelf! God gaf Mozes de verzekering dat Hij zijn Naam altijd eer aan zou doen. Ik ben wie Ik zeg dat Ik ben, met andere woorden; Ik lieg niet en Ik verander niet!

De Bijbel leert ons verder dat mensen ieder op hun eigen manier, en afhankelijk van hun omstandigheden, met dergelijke proclamatie omgingen. David bijvoorbeeld had het best wel eens moeilijk met wie hij was, ondanks zijn levendige relatie met God. Hij verklaarde zichzelf de ene dag een worm en de andere dag een koning. Job en Jeremia hadden er trouwens ook een handje van om de meest vreselijke dingen over zichzelf uit te roepen en vervolgens, als ze enigzins gekalmeerd waren na zo’n tirade, de Heer te prijzen. Het was uiteindelijk de Here Jezus zelf die het nut en de kracht van postitieve proclamatie als geen ander begreep en toepaste. Hij drukte de veelzijdigheid van Zijn goddelijke karakter steeds in andere vergelijkingen uit. Ik ben het licht van de wereld, ik ben de weg, de waarheid en het leven, ik ben het brood des levens, ik ben de ware wijnstok en ga zo maar door. Hij bevestigde steeds weer zijn identiteit als de Zoon van God en de Zoon van mensen en handelde er ook naar. 

Zeggen wie of wat je bent is helemaal niet negatief als we het doen zoals het veelal in het Nieuwe Testament wordt gebruikt. Paulus deed het bijvoorbeeld steeds als hij zijn brieven schreef, ik ben Paulus, dienaar van Christus, apostel van Jezus, gevangene... Vaak voegde hij daar ook aan toe, ik ben geroepen, ik ben gezonden, ik ben uitgekozen. Hij was zich altijd bewust van zijn positie in Christus en van zijn taak op aarde, zelfs als de omstandigheden hem zwaar op de maag lagen. Misschien juist wel omdat hij het steeds weer Gods beloftes over zichzelf uitsprak.

Mag ik eens vragen wat jouw proclamatie is? Heb je jezelf misschien een negatief stempel gegeven? Ik ben een loser, ik ben een mislukkeling, ik ben zo onzeker, ik ben zoekend... Soms spreken we die woorden onbewust over onzelf uit, steeds weer. Wat je zegt ben je zelf! Laten we ons best doen om het voorbeeld van de Here Jezus en de eerste apostelen te volgen en datgene uit te spreken wat ons verbindt met onze Vader in de Hemel. Petrus geeft daar ook prachtige voorbeelden van. In zijn eerste brief bijvoorbeeld schrijft hij aan de uitverkorenen en bestempelt hen als voorbestemd, geheiligd door de Geest, en gehoorzaam aan Jezus Christus. Dat zijn nog eens krachtige dingen die we over onszelf mogen uitspreken!