Kern van de Waarheid (5)

Jezus kondigt tot driemaal toe de Geest van de Waarheid aan; dat is opgeschreven in het evangelie van Johannes, in de hoofdstukken 14, 15 en 16. Over die eerste aankondiging heb ik in het vorige blogje geschreven:

Als je mij liefhebt, houd je dan aan mijn geboden. Dan zal ik de Vader vragen jullie een andere pleitbezorger te geven, die altijd bij je zal zijn: de ​Geest​ van de waarheid. De wereld kan hem niet ontvangen, want ze ziet hem niet en kent hem niet. Jullie kennen hem wel, want hij woont in jullie en zal in jullie blijven (Johannes 14:15-17).

'De Heilige Geest is ALTIJD in ons, of we dat nu voelen of niet. Met andere woorden... de Waarheid woont in ons. Dat is een geweldige vertroosting in een wereld waar leugen, bedrog, fraude en namaak de overhand lijken te voeren.

De tweede aankondiging is te vinden in Johannes 15:26, Wanneer de pleitbezorger komt die ik van de Vader naar jullie zal zenden, de Geest van de waarheid die van de Vader komt, zal die over mij getuigen. Ook hier vallen mij weer twee dingen op: 1) De Geest komt van de Vader en 2) Hij zal over Jezus getuigen.

Er zijn veel christenen die een bepaalde angst hebben voor de Geest van God. Zodra het over de Heilige Geest gaat trekken ze zich terug: veel te eng, veel te vaag, veel te ongrijpbaar. Maar lieve mensen, de Geest komt van de Vader, nergens anders vandaan. Hoe is het mogelijk dat we een gift van de Vader niet durven, kunnen of willen ontvangen? Wat van God komt is goed en liefdevol.

En... de Geest zal over Jezus getuigen. Wie zijn wij om zonder dat getuigenis te willen leven als christen? Hoe kunnen we Jezus (die de Waarheid is) beter leren kennen als we de Geest op afstand houden? Je kan de boeken bestuderen tot je sterretjes ziet, maar zonder het getuigenis van de Geest doen we onszelf en Hem zeer tekort.

Groot denken, klein beginnen

De ellende in de wereld komt massaal op ons af. Soms zo massaal dat we door de bomen het bos niet meer zien, en verlamd een pas op de plaats maken. Beelden, woorden, krantenkoppen en hulpacties gaan aan ons netvlies voorbij en de grote vraag die bij onnoemelijk veel mensen rijst is: hoe kan ik hier in hemelsnaam wat aan doen? Waar moeten we beginnen?

Mijn antwoord daarop is: groot denken, klein beginnen. Daarmee doel ik op het voorbeeld van God zelf. Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij... wat? Een leger engelen zond? Een massale betoging organiseerde? De hele globe in één keer aanpakte? Nee! Hij zond één mens, Zijn Zoon. Dat is groot denken (de wereld liefhebben en haar nood zien) en klein beginnen (één mens een opdracht geven).

Ik geloof zeker dat het zo nog steeds werkt. Wij kunnen niet alle ellende in de wereld oplossen, maar ieder mens kan iets doen waardoor een ander wordt aangeraakt en een nieuwe kans krijgt. Dat is de filosofie achter onze Stichting Traveling Light. Op kleine schaal hulp bieden, en zo stap voor stap mensenlevens, gezinnen, straten, dorpen, steden, landen... ja, de wereld veranderen tot eer van de hemelse Vader... die wellicht nog harder huilt dan wij om de toestand op de aarde, die Hij gemaakt heeft.

Zo moeten ook jullie een licht zijn en schijnen voor alle mensen. Dan zien ze de goede dingen die jullie doen. En dan zullen ze jullie hemelse Vader eren.

[Matteus 5:16, Bijbel in gewone Taal].

Momenteel hebben we een super sportieve schaatsactie ten bate van de bouw van een opvanghuis voor meisjes en jonge vrouwen in Moldavë die uit de mensenhandel komen... Kijk maar eens op onze weblog!

Mijn vraag aan jullie is: laat je je in 2015 verlammen door angst of sta je op om je licht te laten schijnen?

GOEDEmorgen!

Hallelujah!

Let all creation testify...

Mijn getuigenis

Pak er even gezellig een kopje koffie bij...

Zijn hand schiep, gaf en bewaarde

Eerder deze week kreeg ik een ontroerend verhaal onder ogen, geschreven door Hannie van der Staaij, als reactie op mijn boekje Levensadem. Ik ken Hannie niet persoonlijk, maar heb haar gemaild en gevraagd of ik het op mijn blog mocht plaatsen. Hopelijk vinden jullie het net zo bijzonder:

"Het was in de vakantie dat ik het boek Levensadem, van Marja Meijers las. Een boek dat mij op meerdere vlakken verraste en raakte. Er wordt de menswording van een kind, genaamd Sorek, beschreven. Het kind word als geestelijk wezen gezien, dat vol enthousiasme begint aan zij roeping; mens worden. Hij heeft daarbij het volste vertrouwen in het plan dat God met hem heeft. Als ik er zo over nadenk heeft Sorek begrepen wat het is het om discipel van Jezus te zijn. Alleen al daarom is het waard om het boek te lezen!

Het zette mijn gedachten stil bij Gods plan met mijn leven, met jouw leven. Maar ook met hoeveel zorg en respect God naar ons omkijkt vanaf het allereerste begin (zie ook psalm 139). Als ik naar mijzelf kijk gaan we daar vaak aan voorbij en leven we ons leven in de flow van de dag. En hoewel we mogen genieten van het leven, we hebben niet voor niets talenten gekregen, er is niet voor niets zoveel moois in de natuur om ons heen, is genieten uiteindelijk niet ons ultieme doel. Niet onze bestemming. We zijn er om God groot te maken (Efeze 1:11). Maar ook zette het mij tot nadenken over de vorming van je persoonlijkheid. Wat krijg je als ongeboren kind mee? Het is bewezen dat ongeboren kinderen reageren op geluiden, maar wat krijgen ze mee van vreugde of misschien van verdriet, angst en spanning? In het boek word ook geschreven over bescherming van ongeboren leven.

Onwillekeurig denk ik terug aan mijn moeders eerste zwangerschap. Die verliep niet gemakkelijk. Tijdens de controle in het ziekenhuis bleek dat haar kindje een groeiachterstand had. De gynaecoloog trok daaruit de conclusie dat het kind waarschijnlijk fors gehandicapt ter wereld zou komen. Om zijn diagnose te bevestigen, want die arts was heel zeker van zijn zaak, zou er een vlokkenpunctie plaatsvinden waarna de abortus ingepland kon worden. Het was geen vraag, het was zijn beleid en daar duldde hij geen tegenspraak in. Mijn moeder is daarop verward en in tranen naar huis gegaan en heeft alleen maar gezegd dat zij dit kind wilde krijgen, ongeacht de diagnose van de arts. Mijn vader heeft haar daarin altijd gesteund. En daar begon haar gevecht ter bescherming van haar kind.Toen ze terug kwam op controle bij de arts gaf zij aan niet mee te willen werken aan zijn beleid. De arts gaf aan mijn moeder niet verder te willen behandelen. Daar stond ze dan, in een christelijk ziekenhuis.

Uiteindelijk is mijn moeder toch bevallen in datzelfde ziekenhuis. Er traden tijdens de bevalling complicaties bij mijn moeder op, maar de gynaecoloog uit dat ziekenhuis wilde haar niet helpen. Mijn moeder heeft gevochten voor haar leven, er is een arts vanuit het EMC overgekomen om de bevalling verder te begeleiden. Dankzij het doorzettingsvermogen van mijn moeder, dankzij haar kracht, haar vechtlust, haar vertrouwen op Gods hulp is haar oudste kind geboren. Ik mag dat oudste kind zijn, gezond én gezegend met een forse portie vechtlust. Meegekregen in de baarmoeder? Wie weet…… Voor mij illustreert het Gods almacht en Zijn voorzienigheid. Het is een verhaal van hoop en vertrouwen. Het is zoals zo treffend boven mijn geboorte kaartje staat: Zijn hand schiep, gaf en bewaarde."

Betrouwbaar mondstuk

Het gebeurde jaren geleden tijdens een bijeenkomst van een gebedsgroep in Californie. De mevrouw die de groep destijds leidde had in een droom gezien hoe God mij een t-shirt aantrok waarop met grote letters geschreven stond: Faithful Mouthpiece. Het was alsof Hij mij daarmee een profetisch woord gaf. Die mevrouw maakte een schilderijtje van die droom, dat nu nog altijd bij mij op de boekenplank staat.

Op dat moment snapte ik er eerlijk gezegd niet zoveel van. Ik was namelijk alles behalve een betrouwbaar mondstuk van de Heer. Ik zei nog vaak negatieve dingen, was heel kritisch en sprak vaak mijn mond voorbij. Ik vond het t-shirt een hele eer, maar zag niet hoe dat ooit werkelijkheid kon worden in mijn leven. Maar weet je, God ziet ons door andere ogen, Hij ziet hoe we kunnen worden onder leiding van de Heilige Geest. Hij ziet waar en hoe hij ons kan gebruiken ruim voor we daar zelf enig idee van hebben. Hij ziet het potentieel dat Hij zelf in ons heeft gelegd.

Nu, jaren later, heb ik er nog wel eens moeite mee, maar toch zie ik steeds meer hoe God mij gebruiken wil. Hij is het die door mij heen wil spreken, in mijn boeken, blogs, columns, en spreekbeurten en ik ben het die Hem daarvoor ruimte moet geven. Ik mag erop vertrouwen en er tegelijkertijd aan werken dat mijn woorden opbouwend, positief en bijbels gefundeerd zullen zijn. Dat is geen makkelijke weg, maar ik kijk dagelijks naar dat schilderijtje en denk: 'Ja, zo ziet Hij mij. Zo wil ik worden voor Hem.

Misschien is er over jou ook wel eens een profetisch woord uitgesproken of misschien vind je het heel moeilijk om door Gods ogen naar jezelf te kijken en te zien waar Hij je hebben wil. Toch wil ik je aansporen: geef niet op, God wil jouw unieke persoonlijkheid in combinatie met je talenten en ervaringen graag gebruiken voor de uitbreiding van Zijn Koninkrijk.

Mijn mond verhaalt van uw gerechtigheid, van uw reddende daden, dag aan dag...

[Psalm 71:15]

Sterke hand

Onlangs was mijn oudste broer betrokken bij twee verkeersongelukken op 1 dag. Eerst onderweg naar zijn werk, later onderweg naar huis. Hij reed op zijn scooter toen een auto uit de tegenovergestelde richting plotseling linksaf sloeg en hem vol aanreed. Mijn broer liep van de ravage weg zonder een schrammetje, alleen maar met spierpijn. Nou, dat is een heel groot wonder als je het mij vraagt!

Vanmorgen zat ik te lezen in Psalm 18 en ineens kreeg ik een duidelijk beeld van Gods hand: God reikte naar mij en pakte mij op. Hij trok mij uit het diepe water omhoog. (Psalm 18:17). Mijn broer verdronk niet in water, maar er werd wel een serieuze aanslag op zijn leven gepleegd en de hand van God reikte naar hem. Ik ben zo dankbaar dat Hij dat deed. En weet je wat, God deed dat omdat hij van mijn broer houdt. In de volgende verzen staat, Mijn vijand was erg machtig, maar God redde mij uit zijn hand.... Hij redde mij omdat Hij van mij hield.

Waarom sommige mensen zo'n ongeluk overleven en anderen niet? Ik weet het niet. Ik weet niet eens of daar wel een verklaarbaar antwoord op is. Wat ik wel weet is dat als God op zo'n wonderlijke manier naar ons reikt, we heel erg dankbaar kunnen zijn.

Heeft Hij jou wel eens op zo'n manier gered?