Posts tonen met het label leiderschap. Alle posts tonen
Posts tonen met het label leiderschap. Alle posts tonen

zondag 3 november 2019

Herderin

Hebben jullie 't ook weleens, dat je een bekend stuk in de Bijbel leest en ineens valt je oog op iets dat je nooit eerder hebt gezien? Dat had ik vanmorgen...

Ik las Genesis 29, het verhaal van Jakob die op weg is naar Haran om een vrouw te zoeken. Hij spreek een groep herders aan als hij met zijn kudde bij een waterput komt. In vers 9 staat: terwijl hij nog met hen sprak, kwam Rachel met het kleinvee van haar vader; zij was namelijk herderin.

Rachel was een herderin? Dat wist ik niet. De bekendste herder uit de Bijbel is wel David (op Jezus na dan, die de Goede Herder wordt genoemd). Zou Rachel een slinger gehad hebben om stenen mee weg te schieten, net als David? Zou ze leeuwen en beren verjaagd hebben, net als David? Zou ze ook een muziekinstrument hebben bespeeld, net als David?

Ik probeer me voor te stellen wat voor vrouw Rachel was. Vast geen doetje en ook niet een dame die heel de dag in de spiegel zat te kijken. Rachel was mooi van gestalte  en knap om te zien (vers 17). Dat goede figuur had ze wellicht te danken aan het vele lopen met de kudde :)

Ik vind het bijzonder dat specifiek genoemd wordt dat zij een herderin was; dat woord komt namelijk maar één keer in de Nederlandse vertaling van de Bijbel voor. In het Hebreeuws is het woord herderin hetzelfde als herder. Herders (en dus ook een herderin) spelen een belangrijke rol in de Bijbel, als hoeders van schapen én als opzieners van een plaatselijke gemeente.

Zorg voor uzelf en voor de hele kudde waarover de heilige Geest u als herder heeft aangesteld; u bent de opzieners van Gods gemeente, die hij verworven heeft door het bloed van zijn eigen Zoon (Handelingen 20:28).

Ik word er blij van, die bijzondere vrouwen in de Bijbel!

woensdag 21 november 2018

God, een mysterie geopenbaard (3)

In deze blogserie wil ik stilstaan bij Colossenzen 1:15-20. We hebben al gezien welke diepe waarheid er in vers vijftien ligt: In de persoon van Jezus Christus is de onzichtbare God zichtbaar geworden. Hij was er al voordat God aan de schepping begon.

We kunnen God niet zien, maar Jezus liet Hem tijdens Zijn leven op aarde zien in de dingen die Hij deed en zei. Er waren duizenden en duizenden ooggetuigen en velen van hen hebben hun ervaringen van generatie op generatie doorverteld en later aan papier toevertrouwd. De Bijbel lezen is één manier om God te leren kennen.

Als we verder lezen in dat eerste hoofdstuk van de brief die de apostel Paulus aan de gemeente in Kolosse (dat ligt nu in Turkije) schreef, lezen we het volgende:

Christus Zelf heeft alles in de hemelen en op aarde geschapen, al het zichtbare en het onzichtbare. Koningen en wereldheersers, regereringen en andere authoriteiten, alles is door Christus gemaakt tot Zijn eer.

Poeh, wat is er dan fout gegaan, vraag je je misschien af. Er zijn nogal wat wereldheersers en regeringen geweest die er een potje van hebben gemaakt, zelfs nu nog. Het lijkt wel erger te worden in plaats van minder. Dictaturen, duivelse regimes en onderdukking... dat kan toch niet tot eer van God zijn?

Nee, zeker niet. Persoonlijk lees ik in die tekst dat niets of niemand kan bestaan zonder dat Jezus hem/haar geschapen heeft en Hij heeft alles en iedereen (dus ook leiders en mensen in authoriteit) geschapen met een doel. Namelijk om eer te brengen aan Hem als Schepper van hemel en aarde. Het gaat dus fout als mensen dat niet erkennen en zichzelf boven God stellen door Hem te negeren of Zijn bestaan te ontkennen.

Die arrogantie heeft geleid en leidt nog steeds tot afschuwelijke situaties waarin persoonlijk gewin en macht boven het welzijn van een volk worden verheven. Dat is nooit de bedoeling geweest. In Psalm 2:10-12 staat: Koningen van alle volken, wees dus verstandig. Leiders​ van alle landen, wees dus gehoorzaam. Dien de Heer, heb ​eerbied​ voor hem. Juich voor hem en breng hem ​eer. En ​eer​ ook de ​koning, zijn zoon. Anders wordt de Heer woedend. Dan loopt het slecht met jullie af! Gelukkig zijn mensen die hulp zoeken bij de Heer.

Misschien vind je dat wel streng klinken, maar blijkbaar heeft elke leider en elke regering [en uiteindelijk ieder mens] een keus.

zaterdag 20 januari 2018

Doel van de kerk (8)

Hartelijk dank allemaal voor het meelezen van deze blogserie over het doel van de kerk en ook voor jullie waardevolle commentaren.

'Het doel van de kerk is simpel, namelijk dat iedereen Jezus even goed leert kennen!' schreef ik in mijn vorige blogje. Simpel misschien, maar blijkbaar toch niet zo eenvoudig uit te voeren. Ik kom er in persoonlijke gesprekken nogal eens achter dat mensen jaren en jarenlang trouw naar de kerk kunnen gaan en Jezus toch niet persoonlijk kennen. Dat is eigenlijk diep tragisch en ik hoop echt dat we verfrissing en verandering in ons kerk-zijn mee gaan maken.

Dat kunnen we natuurlijk niet alleen van het leiderschap verwachten (die weten soms ook niet beter), we hebben er samen een taak in. Laten we nog een keer naar de woorden in Efeziërs 4;11-13 kijken. Deze keer heb ik voor alle duidelijkheid de vertaling van Het Boek gebruikt en die in stukjes geknipt omdat de zinnen erg lang zijn:
  1. Christus heeft sommigen aan de Gemeente gegeven die apostel zijn, anderen die namens Hem spreken; sommigen die het goede nieuws aan ongelovigen vertellen, anderen die de christenen geestelijk verzorgen en weer anderen die onderwijzen.
  2. Met elkaar moeten zij de christenen klaarmaken om God te dienen,
  3. zodat de Gemeente, het lichaam van Christus, zal groeien en sterk en volwassen zal worden.
  4. Het doel daarvan is dat wij ten slotte volledig één zullen zijn, door ons gemeenschappelijk geloof en doordat wij de Zoon van God allemaal even goed kennen.
  5. Dan zullen wij volledig mens zijn, volwassen geworden door alles wat Christus in ons heeft gedaan.
Wow, volledig mens zijn (volwassen) door alles wat Jezus Christus in ons heeft gedaan! Wat een prachtig doel. Dat wil ik! Al moet ik daarvoor dagelijks in een kerkbank zitten :)

Ik stel voor dat we allemaal bovenstaand lijstje (het Woord van God) eens spiegelen aan onze kerkgang en onszelf een aantal kritische vragen stellen: Is er een vijfvoudig leiderschap beschikbaar in mijn kerk/gemeente om mij klaar te maken om te dienen en groeit de kerk/gemeente daardoor op en leren wij met elkaar Christus beter kennen? En tenslotte.... ben ik op weg naar volwassenheid?

Ik hoop van harte dat we DOELBEWUST kerk kunnen zijn!

woensdag 10 januari 2018

Doel van de kerk (7)

'Bijbels gezien wordt de kerk niet opgebouwd door programma's en methodes, maar doordat christenen dienstbaar zijn' schreef ik in  mijn vorige blogje.

Mooi he, om de woorden in Efeziërs 4:11-13 eens langzaam te lezen en te vergelijken met de manier waarop wij vandaag kerk zijn. Tot nu toe hebben we gezien:
  • Hij [Jezus] is het die ​apostelen​ heeft aangesteld, en profeten, evangelieverkondigers, ​herders​ en leraren (Amen, laten we daar niets aan afdoen of toevoegen en hen allen erkennen en waarderen.)
  • om de ​heiligen​ toe te rusten (Het is niet de bedoeling dat we 'dom' blijven, maar dat we opgeleid en klaargemaakt worden....)
  • voor het werk in zijn dienst (Om de werken te gaan doen die God heeft voorbereid, niet onze eigen zin.)
  • Zo wordt het lichaam van ​Christus​ opgebouwd (Dus!)
Het Lichaam van Christus, ofwel de gelovigen, de kerk (plaatselijk en universeel) wordt opgebouwd (groeit) wanneer de apostelen, profeten, evangelisten, herders en leraren de gelovigen opleiden tot dienstbaarheid aan God. Maar daarmee zijn we er nog niet.... Laten we verder lezen:

En hij [Jezus] is het die ​apostelen​ heeft aangesteld, en profeten, evangelieverkondigers, ​herders​ en leraren, om de ​heiligen​ toe te rusten voor het werk in zijn dienst. Zo wordt het lichaam van ​Christus​ opgebouwd, totdat wij allen samen door ons geloof en door onze kennis van de ​Zoon van God​ een eenheid vormen... (NBV).

Aha, er is een hoger doel dan alleen maar kennis vergaren en dienstbaar zijn. We moeten stoppen met elkaar bevechten en uiteindelijk een eenheid vormen! In Het Boek staat het heel duidelijk: Het doel daarvan is dat wij ten slotte volledig één zullen zijn, door ons gemeenschappelijk geloof en doordat wij de Zoon van God allemaal even goed kennen. Ach, ik had het kunnen weten, we spelen geen kerkje omdat we dat nu eenmaal al eeuwen doen, nee... het is de bedoeling dat we een eenheid gaan vormen doordat we de Zoon van God allemaal even goed leren kennen! 

Hoe langer ik over de woorden in Efeziërs 4-11-13 nadenk, hoe duidelijker het wordt. Het doel van de kerk is simpel, namelijk dat iedereen Jezus even goed leert kennen! Toerusting leidt tot dienstbetoon leidt tot opbouw van de kerk leidt tot kennis van Jezus leidt tot eenheid.... ongeacht onze achtergrond, opvoeding, opleiding of kerkelijke gezindte.

dinsdag 26 december 2017

Doel van de kerk (6)

'Toerusting moet altijd leiden tot dienstbetoon', schreef ik in mijn vorige blogje. We worden klaar gemaakt om God te dienen. Dat klinkt natuurlijk best wel deftig, diep in ons hart willen we allemaal wel graag iets nuttigs voor God doen. Maar goede werken doen.... waartoe dient dat? We hoeven (en kunnen) Gods liefde immers niet verdienen.

Laten we weer terug gaan naar onze basistekst (Efeziërs 4:11-13) voor deze serie over het doel van de kerk:

En hij [Jezus] is het die ​apostelen​ heeft aangesteld, en profeten, evangelieverkondigers, ​herders​ en leraren, om de ​heiligen​ toe te rusten voor het werk in zijn dienst. Zo wordt het lichaam van ​Christus​ opgebouwd...

In Het Boek staat het zo: 

Christus heeft sommigen aan de Gemeente gegeven die apostel zijn, anderen die namens Hem spreken; sommigen die het goede nieuws aan ongelovigen vertellen, anderen die de christenen geestelijk verzorgen en weer anderen die onderwijzen. Met elkaar moeten zij de christenen klaarmaken om God te dienen, zodat de Gemeente, het lichaam van Christus, zal groeien en sterk en volwassen zal worden.

Werken in Zijn dienst doen we niet voor voor onszelf en gek genoeg ook niet voor God. Hij heeft namelijk niets van ons nodig. In Handelingen 17:25 staat dat zo: Hij laat zich ook niet bedienen door mensenhanden alsof er nog iets is dat hij nodig heeft, hij die zelf aan iedereen leven en adem en al het andere schenkt. Nee, God dienen doen we niet om er op een of andere manier beter van te worden, we dienen zodat de Gemeente kan worden opgebouwd.

Er zijn heel wat kerken en denominaties die klagen over terugloop in groei. Er worden dan vaak allerlei dingen verzonnen om bijvoorbeeld de kerkdiensten aantrekkelijker te maken  Maar Bijbels gezien wordt de kerk niet opgebouwd door programma's en methodes, maar doordat christenen dienstbaar zijn. 

We moeten niet proberen het aantal zitplaatsen in een kerk of gemeente uit te breiden, maar juist de mensen die er al zitten in actie laten komen, of dat er nou twintig of tweehonderd zijn. We groeien niet door meer kennis te vergaren (laten we eerlijk zijn, hoeveel preken kan een mens horen?) maar door te doen wat we geleerd hebben.

woensdag 13 december 2017

Doel van de kerk (5)

En hij [Jezus] is het die ​apostelen​ heeft aangesteld, en profeten, evangelieverkondigers, ​herders​ en leraren, om de ​heiligen​ toe te rusten voor het werk in zijn dienst.... (Efeziërs 4:11).

Hoe vaak kun je zo'n tekst lezen? Niet vaak genoeg, denk ik dan maar. Er is zoveel uit te halen wat ons vandaag kan helpen om te bouwen aan een gezonde geestelijke gemeenschap, een kerk die werkelijk het Lichaam (de vertegenwoordiging) van Christus op aarde is.

Jezus heeft het zo gegeven voor een reden, laten we er niets aan afdoen en niets aan toevoegen. We zouden er goed aan doen de leiderschapsvormen in onze hedendaagse kerken eens onder de loep te nemen in het licht van Efeziërs 4:11-13. Ik geloof overigens dat het makkelijker is een nieuwe gemeente te stichten met dat voor ogen, dan voort te borduren op bestaande patronen en systemen, maar dat terzijde.

De mensen (of je nu kapper bent of bouwvakker of verpleegkundige) die zich geroepen en aangesteld weten tot een of meer van de vijf genoemde functies, taken of bedieningen moeten daarbij altijd voor ogen houden dat zij dat werk in teamverband doen en wel om de gelovigen toe te rusten, klaar te maken, om God te dienen. In de HSV vertaling wordt 'dienen' vertaald als het werk van dienstbetoon.

Als we nadenken over het doel van de kerk kan het niet anders of deze zinsnede springt er telkens weer uit! We komen niet bij elkaar om het bij elkaar komen (ook al kan dat heel gezellig en nuttig zijn vanuit sociaal en maatschappelijk oogpunt) maar om toegerust te worden voor werk in dienst van God. In die zin zou je de kerk ook wel een beetje als vakschool kunnen zien. Je weet niet zoveel als je nieuw binnenkomt, je leert en leert en stelt vragen en doet je huiswerk. Je zit niet tien jaar lang in groep 1 of 2, maar je groeit!

Toerusting moet altijd leiden tot dienstbetoon, om dat ouderwetse woord nog maar eens te gebruiken. Er komt een moment dat je de opgedane kennis in praktijk gaat brengen, dat je gaat doen wat je geleerd hebt. Er komt een tijd dat je Gods liefde uit gaat delen aan een wereld in nood, of dat nou bij je om de hoek is of in een ver land. Daarbij is het heel goed mogelijk dat jij weer geroepen wordt om anderen toe te rusten!

maandag 4 december 2017

Doel van de kerk (4)

'Met elkaar hebben zij namelijk een taak...' schreef ik in mijn vorige blogje. Ik doelde daarmee op de apostelen​, profeten, evangelieverkondigers, ​herders​ en leraren zoals die genoemd worden in Efeziërs 4:11-13. Mensen die door Jezus aangesteld of gegeven zijn voor een bepaalde taak.

Laten we voor de duidelijkheid weer eens teruggaan naar die tekst:

En hij [Jezus] is het die ​apostelen​ heeft aangesteld, en profeten, evangelieverkondigers, ​herders​ en leraren, om de ​heiligen​ toe te rusten voor het werk in zijn dienst (NBV vertaling). Wat is hun taak? De heiligen toerusten voor werk in dienst van God.  In de vertaling van Het Boek staat: Met elkaar moeten zij de christenen klaarmaken om God te dienen...

Dat is een nogal een verantwoordelijkheid zeg. Met elkaar (samen) moeten zij de gelovigen toerusten (gereed maken, bewapenen, equiperen) om dienstbaar te zijn aan God. Er is niemand die dat in z'n uppie kan doen.  Ik zie tegenwoordig herders (die ook wel pastors, dominees of voorgangers worden genoemd) worstelen om al die taken zelf uit te voeren. Het is mijns inziens geen wonder dat velen op de bank komen te zitten met een burn-out. Alleen Jezus zelf was zowel herder, als leraar (rabbi) apostel, evangelist en profeet!

Het is nooit Zijn bedoeling geweest al die kwaliteiten in één persoon te leggen! Hij verlangt samenwerking in een team zodat we elkaar overeind kunnen houden en niemand de kans krijgt om zich boven een ander te verheffen. Er is geen hierarchie in deze vijf functies/taken. Al zou er zoiets bestaan, dan moeten we dat baseren op 1 Korintiërs 12:28 waar staat: God heeft in de ​gemeente​ aan allerlei mensen een plaats gegeven: ten eerste aan ​apostelen, ten tweede aan profeten en ten derde aan leraren. De herder en evangelist worden daar niet genoemd.

Ik geloof echt dat we iets missen in onze geestelijke groei en ontwikkeling als we ons laten toerusten door slechts één (misschien twee) van deze personen. Stel dat je alleen maar naar een leraar (prediker) luistert en nooit van een apostel leert hoe het is om uitgezonden te worden. Poeh, dan zou je zomaar dertig jaar in een kerkbank kunnen zitten (met een hoop kennis, dat wel) zonder ooit de wereld in te gaan....

Ondenkbaar toch...?

dinsdag 21 november 2017

Doel van de kerk (3)

In mijn vorige blogje riep ik op om de tekst in Efeziërs 4:11-13 een paar keer aandachtig te lezen in verschillende vertalingen. Eigenlijk ontstaat er dan al een idee over het doel van de kerk in het algemeen. 

Uiteraard zijn die verzen onderdeel van een hoofdstuk en dat hoofdstuk onderdeel van een Bijbelboek, in dit geval een brief die de apostel Paulus in de 1e eeuw AD aan de gelovigen in Efeze schreef. Efeze was toen de hoofdstad van de Romeinse provincie Asia, in het westen van Turkije.

Laten we eens zin voor zin kijken wat de Bijbel zegt...

En hij [Jezus] is het die ​apostelen​ heeft aangesteld, en profeten, evangelieverkondigers, ​herders​ en leraren...

Die zin alleen al geeft stof tot nadenken en discussies, maar zeker ook tot dankbaarheid. Jezus heeft mensen met een specifieke opdracht (roeping) aangesteld ('gegeven' staat er in de HSV en Het Boek). Heerlijk, denk ik dan, dat hoeven we in elk geval niet zelf te verzinnen of op te zetten. Deze mensen zijn een gift, een geschenk. Zij hebben daarvoor niet geleerd of gestudeerd, maar zijn 'slechts' gehoorzaam geweest aan een roeping. 

Sommige theologen en geloofsstromingen beweren dat apostelen en profeten niet meer in deze tijd voorkomen, dat die er alleen waren om de kerk tweeduizend jaar geleden op te starten. Maar diezelfde mensen geloven nog wél dat er herders (pastors, dominees, voorgangers, hoe je ze ook noemen wilt) en leraren zijn... Tsja, dat lijkt me een beetje willekeur met als vervelend gevolg dat bepaalde mensen (functies) uit deze groep van vijf zijn getild en daarmee verheven tot (veelal) geisoleerde posities.

Niemand kijkt er raar van op als een man of vrouw zich voorstelt als 'de pastor van die en die gemeente' of 'de dominee van die en die kerk'. Maar als iemand bijvoorbeeld zou beweren 'de profeet van die en die gemeente' te zijn, krijgt hij/zij al snel het stempel 'vreemd' of 'sektarisch' of  'vals'. Zouden jullie eens met mij mee willen denken hoe dit komt? Bijbels gezien kan het gewoon niet!

Met elkaar hebben zij namelijk een taak...

dinsdag 14 november 2017

Doel van de kerk (2)

Alleen al de aankondiging van deze blogserie over het doel van de kerk is meer dan zeshonderd keer gelezen. En enorme bemoediging voor mij en tegelijkertijd een teken dat ik niet de enige ben die met dit onderwerp in de weer is.

Om te beginnen wil ik de basistekst voor deze serie overdenkingen, Efeziërs 4:11-13, in een paar verschillende vertalingen aanhalen opdat we allemaal (ongeacht kerkelijke achtergrond) een idee krijgen wat de Bijbel zegt over het doel van de gemeente/de kerk, ook wel het lichaam van Christus genoemd (zie ook 1 Korintiërs 12:27).

NBV vertaling
En hij [Jezus] is het die ​apostelen​ heeft aangesteld, en profeten, evangelieverkondigers, ​herders​ en leraren, om de ​heiligen​ toe te rusten voor het werk in zijn dienst. Zo wordt het lichaam van ​Christus​ opgebouwd, totdat wij allen samen door ons geloof en door onze kennis van de ​Zoon van God​ een eenheid vormen, de eenheid van de volmaakte mens, van de tot volle wasdom gekomen volheid van ​Christus

HSV vertaling
En Hij heeft sommigen gegeven als ​apostelen, anderen als profeten, weer anderen als evangelisten en nog weer anderen als ​herders​ en leraars, om de ​heiligen​ toe te rusten tot het werk van dienstbetoon, tot opbouw van het lichaam van ​Christus, totdat wij allen komen tot de eenheid van het geloof en van de kennis van de ​Zoon van God, tot een volwassen man, tot de maat van de grootte van de volheid van ​Christus,

Het Boek vertaling
Christus heeft sommigen aan de Gemeente gegeven die apostel zijn, anderen die namens Hem spreken; sommigen die het goede nieuws aan ongelovigen vertellen, anderen die de christenen geestelijk verzorgen en weer anderen die onderwijzen. Met elkaar moeten zij de christenen klaarmaken om God te dienen, zodat de Gemeente, het lichaam van Christus, zal groeien en sterk en volwassen zal worden. Het doel daarvan is dat wij ten slotte volledig één zullen zijn, door ons gemeenschappelijk geloof en doordat wij de Zoon van God allemaal even goed kennen. Dan zullen wij volledig mens zijn, volwassen geworden door alles wat Christus in ons heeft gedaan.

Als we die teksten een paar keer lezen ontstaat er al een idee van Gods bedoeling met de kerk op aarde, vinden jullie niet?

donderdag 2 november 2017

Doel van de kerk (1)

Al enige tijd loop ik met het idee rond om een blogserie te schrijven over Efeziërs 4:11-13. Dat is het Bijbelgedeelte waarin (kort maar krachtig) het doel van de kerk wordt beschreven. 

Ik heb het, om diverse redenen, steeds uitgesteld. Ten eerste omdat ik niet de indruk wil wekken dat ik antwoorden heb op de vragen die er zijn rondom het reilen en zeilen in onze kerken en gemeentes. Ten tweede omdat ik met het schrijven van zo'n serie ongetwijfeld heilige huisjes omver moet werpen. En ten derde omdat ik er zelf nog niet helemaal uit ben hoe een kerk gezond zou moeten functioneren.

Toch wil ik een poging wagen om eens een frisse kijk op ons 'kerkje spelen' te werpen. De kerk is namelijk van groot belang in de samenleving, meer dan we misschien zelf durven geloven. Dat blijkt uit een onderzoek van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) dat eind vorig jaar werd gepubliceerd. Ik citeer:

"Religie is een belangrijke factor in de samenleving. De religieuze binding wordt vaak in verband gebracht met het participeren in de samenleving, zoals hulp verlenen aan anderen, de inzet als vrijwilliger, het geven aan goede doelen en het stemmen bij verkiezingen (Bekkers en Schuyt, 2010; De Hart, 2014; Putnam en Campbell, 2012; Schmeets, 2015). Veelal komt naar voren dat religieuze personen meer meedoen met de samenleving dan niet-religieuzen....Religie is ook bevorderlijk voor het welzijn. Zo geven frequente, wekelijkse, bezoekers van religieuze diensten aan meer gelukkig en tevreden te zijn dan degenen die minder vaak naar een dienst gaan (Coumans, 2014)."

Er is regelmatig kritiek op de kerk en misschien hebben we als Christenen nog wel het meest kritiek op onszelf. Maar laten we niet vergeten dat hoe meer drama en onrust er op aarde is, hoe groter de behoefte wordt aan zekerheid, veiligheid en toekomstperspectief. Ik denk dat we als kerk (ook wel 'Het lichaam van Christus genoemd) meer dan ooit herkenbaar moeten zijn, bijvoorbeeld aan licht in de duisternis, aan veiligheid in gevaar, aan vrede temidden van oorlog en aan liefde temidden van geweld.

Ik hoop dat jullie weer meelezen en zoals altijd zijn jullie reacties van harte welkom.