Momenteel ben ik een interessant en inspirerend boek aan het lezen: Geloof onder vuur, van Andrew White (voorganger in Baghdad).
Over het algemeen bespreek ik, behalve mijn eigen werk en dat van collega bloggers, niet zo vaak boeken op mijn blog. Dat is om de eenvoudige reden dat boekbesprekingen er nogal eens toe leiden dat men mij in een hokje wil stoppen. Je bent wat je leest, is de redenering blijkbaar.
Maar... voor boeken over de wereldwijde (vervolgde) kerk maak ik graag een uitzondering. Ik leer daar ALTIJD nieuwe lessen uit. Lessen die het delen zeer zeker waard zijn. Andre White schrijft ergens halverwege zijn relaas:
Maar... voor boeken over de wereldwijde (vervolgde) kerk maak ik graag een uitzondering. Ik leer daar ALTIJD nieuwe lessen uit. Lessen die het delen zeer zeker waard zijn. Andre White schrijft ergens halverwege zijn relaas:
"Ondanks dat St. George altijd onder vuur ligt, is het de meest blije kerk waar ik ooit heb gediend..."
Wow... die zin sprong echt van de bladzijde af. Het zet de dingen weer eens in helder perspectief, vinden jullie niet?
Heer, vergeef ons dat we soms klagen als verwende kinderen...
.jpg)