Geestelijke identiteit (4)

In mijn vorige blogje schreef ik 'door geloof in Jezus Christus worden we een kind van God. En daarmee gaat er als het ware een identiteitsdeur open... we zijn niet langer zondaars, maar heiligen.' Alsof dat niet bijzonder genoeg is, laat de Bijbel nog iets heel moois zien met betrekking tot onze geestelijke identiteit: wij zijn een vriend van God.

Dat is voor heel veel mensen moeilijk te bevatten en er zijn geloofsrichtingen die dat te familiair, te populair vinden. Maar het concept van vriendschap met God is al zo oud als de geschiedenis van de mensheid. Adam, Henoch, Abraham en Mozes leefden in nauwe verbondenheid met God, hadden een hechte vriendschap met Hem terwijl zij toch echt wel de heiligheid van God erkenden.

Met de komst van Jezus naar de aarde kreeg die heilig God een gezicht, een gedaante. In Kolossenzen 1:15 staat het zo: Beeld van God, de onzichtbare, is hij. Jezus vertegenwoordigde de hemelse Vader toen Hij vriendschappen aanging. Hij liet Gods hart zien, een hart dat verlangt naar relatie met mensen. Ja, Jezus werd zelfs een vriend van tollenaars en zondaars genoemd.

Het moet voor de mensen in die tijd ook lastig geweest zijn om hun slaafse (bange) houding tegenover God los te laten. Jezus legt duidelijk uit dat dat wel de bedoeling is: Jullie zijn mijn vrienden wanneer je doet wat ik zeg. Ik noem jullie geen ​slaven​ meer, want een ​slaaf​ weet niet wat zijn meester doet; vrienden noem ik jullie, omdat ik alles wat ik van de Vader heb gehoord, aan jullie bekendgemaakt heb (Johannes 15:14-15).

'Vrienden noem ik jullie...'Tsja, dat is dus weleens anders geweest. Wij leefden immers allemaal als vijanden van God door de zonde. Maar Jezus heeft verzoening (vrede) gebracht tussen God en mens. Vijandschap verandert in vriendschap! Dat staat heel mooi beschreven in Kolossenzen 1:20-23, het goede nieuws in een 'nutshell' zeg maar :)

Door zijn Zoon heeft God een altijddurende vrede gesticht tussen Zichzelf en alles wat in de hemelen en op aarde is. Doordat Christus Zich aan het kruis heeft opgeofferd en zijn bloed heeft gegeven, is er verzoening met God. Dat geldt ook voor u, die vroeger zo ver van God verwijderd was. U leefde als vijand van Hem, zoals bleek uit de slechte dingen die u dacht en deed. Maar nu heeft God Zich met u verzoend, door de dood aan het kruis van zijn aardse lichaam. Zo heeft Christus u heilig en zuiver gemaakt en in de dichte nabijheid van God gebracht. De enige voorwaarde is dat u deze waarheid met heel uw hart gelooft en er standvastig in blijft. Dat u sterk bent in de Here en vast overtuigd van het goede nieuws dat Jezus voor u gestorven is.

Geestelijke identiteit (3)

In mijn vorige blogje schreef ik al dat we bij identiteit veelal te eenzijdig denken, alsof er maar één antwoord op de vraag 'wie ben ik?' is.

We kunnen de geestelijke identiteitsvraag niet loskoppelen van de identiteitsgever, namelijk God zelf. In Hem vinden we onze ware identiteit en die bestaat uit vele facetten. De belangrijkste daarvan is wel dat iedereen een kind van de Allerhoogste God kan zijn! De Bijbel noemt dat een voorrecht.

Wie hem [Jezus] wel ontvingen en in zijn naam geloven, heeft hij het voorrecht gegeven om ​kinderen​ van God te worden (Johannes 1:12).

Door geloof in Jezus Christus worden we een kind van God. En daarmee gaat er als het ware een identiteitsdeur open. De beslissing om Jezus in je leven te ontvangen ('aan te nemen' staat er in sommige vertalingen) en in Zijn naam te geloven heeft grote consequenties. Uit eigen ervaring kan ik vertellen dat geen dag in mijn leven meer hetzelfde is als voor die grote beslissing. Het meest bizarre is misschien wel dat we niet langer de identiteit van 'zondaar' hebben, maar nu 'heilige' zijn.

Ja ja, ik weet het, de Bijbel zegt dat we allemaal als zondaar geboren worden. Dat betwist ik zeker niet. Een blik op het nieuws en de kranten zegt genoeg. Maar als zondaar geboren worden betekent niet automatisch dat we ook als zondaar zullen moeten sterven. Wees eerlijk, dat zou het leven vrij nutteloos maken en het offer van de Here Jezus een mislukte campagne. Het goede nieuws is nou juist dat wij van zondaars kunnen veranderen in heiligen door geloof en genade. 

Omdat God u heeft ​uitgekozen, omdat u zijn ​heiligen​ bent en hij u liefheeft, moet u zich kleden in innig medeleven, in goedheid, bescheidenheid, zachtmoedigheid en geduld (Kolossenzen 3:12).

Beweren dat we altijd zondaars blijven is Bijbels gezien niet te onderbouwen. Dan zou Paulus zijn brieven wel hebben geschreven aan de zondaars van Efeze en Kolosse... toch? Nee, gelovigen worden heiligen genoemd. Dat zijn we misschien niet in de ogen van de wereld, maar wel in de ogen van God. En dan niet heilig in de zin van 'heilig boontje',  maar heilig als in 'apart gezet'.

Ja, natuurlijk maken we nog wel fouten, maar we hoeven niet meer met de last van zonde op onze schouders te lopen. Heerlijk!

Hij [Jezus] heeft zichzelf voor ons gegeven om ons van alle zonde vrij te kopen, ons te reinigen en ons tot zijn volk te maken, dat vol ijver is om het goede te doen (Titus 2:14).

Geestelijke identiteit (2)

Fijn dat jullie allemaal weer meelezen en hartelijk dank voor de reacties op deze blog via Twitter, Facebook en Google+.

Bij identiteit denken we veelal heel eenzijdig, alsof er maar één antwoord op de vraag 'wie ben ik?' is. Mensen raken verward over hun identiteit omdat er niet één heldere definitie te vinden is en al snel worden er dan etiketten opgeplakt als schizofreen of borderline of weet ik veel wat. Maar laten we eerlijk zijn.... je kan toch best zowel moeder, dochter, zus als tante zijn? Ja, allemaal tegelijk.

We kunnen toch zowel echtegenoot als vriend als vader zijn? En zo is het eigenlijk ook met de geestelijke identiteit die we in God hebben. In mijn vorige blogje schreef ik al dat we de identiteitsvraag niet kunnen loskoppelen van de identiteitsgever, namelijk God zelf. In Hem vinden we onze ware identiteit en die bestaat uit vele facetten. In de komende blogjes zullen we er eens een paar onder de loep nemen.

De meest cruciale en levensveranderende openbaring die een mens over zijn of haar identiteit kan krijgen is dat we een kind van God kunnen zijn! Ik zeg bewust 'kunnen', want zoiets gebeurt niet vanzelf. Ja, we zijn allemaal schepsels van God, maar een kind (zoon of dochter) van God worden we door Jezus te ontvangen in ons hart, in ons leven. De Bijbel is daar heel duidelijk over: Wie hem [Jezus] wel ontvingen en in zijn naam geloven, heeft hij het voorrecht gegeven om ​kinderen​ van God te worden (Johannes 1:12).

Een kind van God worden is een voorrecht, geen automatisme. Het gebeurt als we bewust besluiten Jezus in ons leven te ontvangen en in Zijn naam te geloven. Dat klinkt simpel, maar het gevolg is een radicale ommedraai in ons leven... we leven niet langer voor onszelf, maar voor Hem! Die beslissing (ongeacht onze leeftijd en of we nu wel of niet christelijk opgevoed zijn) betekent een nieuw begin. We worden 'opnieuw geboren'. Johannes 1:13 zegt het zo: Zij [die Jezus wel ontvingen] zijn niet op natuurlijke wijze geboren, niet uit lichamelijk verlangen of uit de wil van een man, maar uit God.

Een zoon of dochter zijn van de Allerhoogste God is de hoogste identiteit die er is!

Geestelijke identiteit (1)

Terwijl sommigen van jullie een zomerse blogpauze inlasten en anderen juist lekker blogjes gaan lezen, heb ik me voorgenomen nog maar eens een onderwerp onder de loep te nemen. En dan niet zomaar een onderwerp om de komkommertijd mee te vullen, nee.... een veelbesproken onderwerp dat van levensbelang kan zijn, namelijk: onze geestelijke identiteit.

Wellicht heb je een paspoort of ID-kaart waarmee je je kunt identificeren. Met andere woorden, je kunt aantonen wie je bent, dat wil zeggen: wat je naam is, wanneer je geboren bent en waar je woont. We noemen dat ook wel persoonsidentificatie.

Het kan ook zijn dat een stichting, vereniging of school een bepaalde identiteit heeft, bijvoorbeeld een humanistische of christelijke identiteit. Dat zegt iets over de ideologie die ten grondslag ligt aan een organisatie, ook wel de 'kleur' genoemd.

Daarnaast is er ook nog een identiteitsvraag die veel dieper gaat, die te maken heeft met wie wij werkelijk zijn. Niet op papier, maar in ons hart. Die vraag staat als het ware op het T-shirt van ons leven geschreven: wie ben ik? In onze post-moderne samenleving worstelen meer mensen dan ooit met hun identiteit; met het vinden, erkennen en accepteren daarvan. Die worsteling is al zo oud als de mensheid zelf. Ik denk dat aan die worsteling vaak ten diepste het gebrek aan duidelijke zingeving ten grondslag ligt.

Als we per toeval op deze aarde gekomen zijn, kunnen we ook per toeval weer verdwijnen. Er is geen nut, geen hogere roeping of bestemming, geen liefde of verbondenheid. Het gevolg is dat mensen zich eenzaam voelen te midden van 7 miljard andere mensen. Hoe is het mogelijk?

Ik denk (weet uit eigen ervaring) dat we de identiteitsvraag niet kunnen loskoppelen van de identiteitsgever: God zelf. Het antwoord op de 'wie ben ik' vraag komt namelijk voort uit het antwoord op de veel belangrijkere vraag wie is God? In Hem vinden we onze ware identiteit en daar komt heel wat bij kijken. Ik hoop van harte dat je mee wilt lezen en gaat ontdekken wat er allemaal op je geestelijke ID-kaart hoort te staan.