Doel van de kerk (3)

In mijn vorige blogje riep ik op om de tekst in Efeziërs 4:11-13 een paar keer aandachtig te lezen in verschillende vertalingen. Eigenlijk ontstaat er dan al een idee over het doel van de kerk in het algemeen. 

Uiteraard zijn die verzen onderdeel van een hoofdstuk en dat hoofdstuk onderdeel van een Bijbelboek, in dit geval een brief die de apostel Paulus in de 1e eeuw AD aan de gelovigen in Efeze schreef. Efeze was toen de hoofdstad van de Romeinse provincie Asia, in het westen van Turkije.

Laten we eens zin voor zin kijken wat de Bijbel zegt...

En hij [Jezus] is het die ​apostelen​ heeft aangesteld, en profeten, evangelieverkondigers, ​herders​ en leraren...

Die zin alleen al geeft stof tot nadenken en discussies, maar zeker ook tot dankbaarheid. Jezus heeft mensen met een specifieke opdracht (roeping) aangesteld ('gegeven' staat er in de HSV en Het Boek). Heerlijk, denk ik dan, dat hoeven we in elk geval niet zelf te verzinnen of op te zetten. Deze mensen zijn een gift, een geschenk. Zij hebben daarvoor niet geleerd of gestudeerd, maar zijn 'slechts' gehoorzaam geweest aan een roeping. 

Sommige theologen en geloofsstromingen beweren dat apostelen en profeten niet meer in deze tijd voorkomen, dat die er alleen waren om de kerk tweeduizend jaar geleden op te starten. Maar diezelfde mensen geloven nog wél dat er herders (pastors, dominees, voorgangers, hoe je ze ook noemen wilt) en leraren zijn... Tsja, dat lijkt me een beetje willekeur met als vervelend gevolg dat bepaalde mensen (functies) uit deze groep van vijf zijn getild en daarmee verheven tot (veelal) geisoleerde posities.

Niemand kijkt er raar van op als een man of vrouw zich voorstelt als 'de pastor van die en die gemeente' of 'de dominee van die en die kerk'. Maar als iemand bijvoorbeeld zou beweren 'de profeet van die en die gemeente' te zijn, krijgt hij/zij al snel het stempel 'vreemd' of 'sektarisch' of  'vals'. Zouden jullie eens met mij mee willen denken hoe dit komt? Bijbels gezien kan het gewoon niet!

Met elkaar hebben zij namelijk een taak...

Doel van de kerk (2)

Alleen al de aankondiging van deze blogserie over het doel van de kerk is meer dan zeshonderd keer gelezen. En enorme bemoediging voor mij en tegelijkertijd een teken dat ik niet de enige ben die met dit onderwerp in de weer is.

Om te beginnen wil ik de basistekst voor deze serie overdenkingen, Efeziërs 4:11-13, in een paar verschillende vertalingen aanhalen opdat we allemaal (ongeacht kerkelijke achtergrond) een idee krijgen wat de Bijbel zegt over het doel van de gemeente/de kerk, ook wel het lichaam van Christus genoemd (zie ook 1 Korintiërs 12:27).

NBV vertaling

En hij [Jezus] is het die ​apostelen​ heeft aangesteld, en profeten, evangelieverkondigers, ​herders​ en leraren, om de ​heiligen​ toe te rusten voor het werk in zijn dienst. Zo wordt het lichaam van ​Christus​ opgebouwd, totdat wij allen samen door ons geloof en door onze kennis van de ​Zoon van God​ een eenheid vormen, de eenheid van de volmaakte mens, van de tot volle wasdom gekomen volheid van ​Christus

HSV vertaling

En Hij heeft sommigen gegeven als ​apostelen, anderen als profeten, weer anderen als evangelisten en nog weer anderen als ​herders​ en leraars, om de ​heiligen​ toe te rusten tot het werk van dienstbetoon, tot opbouw van het lichaam van ​Christus, totdat wij allen komen tot de eenheid van het geloof en van de kennis van de ​Zoon van God, tot een volwassen man, tot de maat van de grootte van de volheid van ​Christus,

Het Boek vertaling

Christus heeft sommigen aan de Gemeente gegeven die apostel zijn, anderen die namens Hem spreken; sommigen die het goede nieuws aan ongelovigen vertellen, anderen die de christenen geestelijk verzorgen en weer anderen die onderwijzen. Met elkaar moeten zij de christenen klaarmaken om God te dienen, zodat de Gemeente, het lichaam van Christus, zal groeien en sterk en volwassen zal worden. Het doel daarvan is dat wij ten slotte volledig één zullen zijn, door ons gemeenschappelijk geloof en doordat wij de Zoon van God allemaal even goed kennen. Dan zullen wij volledig mens zijn, volwassen geworden door alles wat Christus in ons heeft gedaan.

Als we die teksten een paar keer lezen ontstaat er al een idee van Gods bedoeling met de kerk op aarde, vinden jullie niet?

Geen zorgen (1)

Wie kent 'm niet? De poster van Loesje... Zorgen moet je doen, niet maken. Een prachtige woordspeling vind ik zelf, eentje waar je lang over na kunt denken... of juist helemaal niet. Ik heb in elk geval besloten er een aantal blog posts aan te wijden.

'Je zorgen maken over iets of iemand'... Wellicht een van de grootste en meest voorkomende zonde die we als mens kunnen begaan. Ja, ik zeg bewust zonde, want 'je zorgen maken' gaat regelrecht tegen Jezus woorden in. Laten we eens kijken naar een bekende uitspraak van Jezus zoals te vinden in Matteüs 6:25,

 

Daarom zeg ik jullie: maak je geen zorgen over jezelf en over wat je zult eten of drinken, noch over je lichaam en over wat je zult aantrekken. Is het leven niet meer dan voedsel en het lichaam niet meer dan kleding?

Eenvoudige woorden en duidelijke vragen die we maar liever over het hoofd zien. Tsja, laten we eerlijk zijn, als we als mensen in de Westerse wereld ergens druk mee bezig zijn, dan is het wel eten, drinken, kleding, gezondheid etc. Denk alleen maar eens aan de televisiezenders en tijdschriften die volledig aan deze onderwerpen zijn gewijd. Jezus zegt hier overigens niet dat er iets mis is met eten, drinken of jezelf kleden, maar wel dat we ons er geen zorgen over moeten maken! 

Maak je geen zorgen over jezelf! Dat is een mooi begin van deze serie en van een nieuw jaar. Persoonlijk wil ik die opdracht van Jezus graag ter harte nemen. Ik wil geen zorgen maken over dagelijkse dingen, maar juist zorgen doen. Dat betekent zorgen voor degenen die weinig voedsel, drinken, kleding of gezondheid hebben. Daarmee verleggen we de focus van onszelf naar de ander.

Hieronder mijn poging om de, overigens fascinerende, vragen die Jezus ons stelt te beantwoorden:

• Is het leven niet meer dan voedsel? Ja zeker! Want voor mij is leven Christus en sterven winst (Filippenzen 1:21)
• Is het lichaam niet meer dan kleding? Ja zeker! Of weet u niet dat uw lichaam een tempel is van de heilige Geest (1 Korintiërs 6:19)

Wat zijn jouw gedachten hierover?

Rustplaats

Rustplaats in Apollonia National Park, Israel

In Nederland zijn wij verwend met vakantiedagen en vakantieperiodes. Afhankelijk van onze financiële situatie kiezen we uit waar we onze vakantie door zullen brengen: thuis, in eigen land of in een ander land. Het avontuur is overal te vinden, of we nu besluiten om te gaan wandelen in Nationaal Park de Biesbosch of in de Alpen. Elk land heeft z'n charmes en bezienswaardigheden als we onze ogen openen.

Zo zie ik het lezen van de Bijbel eigenlijk ook. Zoals ik in mijn vorige blog post schreef ben ik momenteel het boek Handelingen aan het lezen, langzaam aan het lezen :) Dat betekent stilstaan, nadenken, aantekeningen maken, vragen stellen, verwijzingen opzoeken en opnieuw lezen. En dan te bedenken dat er 66 Bijbelboeken zijn... allemaal met hun eigen charme en bezienswaardigheden. Soms is het slechts een enkele zin die er uit springt of een enkel woord. Hoe dan ook, als je meeleest, zorg dan dat je de context (het hele verhaal of hoofdstuk) ook kent.

In hoofdstuk 7 las ik het volgende (vers 48 en 49, ik citeer even de Groot Nieuws vertaling voor alle duidelijkheid): De Allerhoogste echter woont niet in wat mensenhanden maken, zoals de profeet zegt: De hemel is mijn troon, zegt de Heer, de aarde mijn voetenbank. Wat voor huis willen jullie voor mij bouwen? Welke plek mij geven om te rusten? Wat een fascinerende vraag van God aan ons... 'een plaats waar Ik kan rusten' staat er in de NBV. God verlangt naar een huis, een rustplaats. Niet door mensenhanden gemaakt, maar door Hem zelf geschapen.

Wij zoeken over het algemeen rust bij God, maar heb je er wel eens over nagedacht dat God Zijn rustplaats ook bij ons wil vinden? Een plaats (ons lichaam = Zijn tempel) waar Hij zich thuis kan voelen, waar Hij welkom is en waar Hij met je kan praten?

GEEF jezelf aan God (4)

Oh oh, wat wordt er toch veel geschreven, nagedacht en gedebatteerd over Christen-zijn. Blijkbaar vinden we het als gelovigen moeilijk om onze overtuiging zichtbaar te maken. Kerkgang, opleiding, functies, gaven, dienstbaarheid en ander uiterlijk vertoon worden wederom onder de loep gelegd. En het kan niet anders of we komen dan weer uit bij het kruis op Golgotha. Daar gaf Jezus zich volledig over, Hij legde zijn leven neer om de mensheid de kans te geven zich met God te verzoenen.

Overgave. Wat een prachtig en moeilijk woord, maar het is wel de basis van het christelijk geloof. Onszelf over geven, alles wat we hebben geleerd, alles wat we denken te weten, alles wat we fout hebben gedaan. Overgave is de dageraad van een nieuw leven. God verlangt een volledige overgave van ieder mens. Niet omdat Hij ons perse onder de duim wil houden, maar omdat Hij ieder aspect van ons leven, van ons menszijn, wil vernieuwen, genezen en gebruiken om Zijn werk hier op aarde te doen. Jezelf in dienst stellen zeg Paulus, dat is je hele persoon, je hele wezen, aan Hem aanbieden als werktuig. Volgens de Bijbel is dat geest, ziel en lichaam (1 Thessalonicenzen 5:23).

Het bijbelgedeelte dat aan de basis voor deze blogserie ligt staat in Romeinen 6:12-14, Laat de zonde dus niet heersen over uw sterfelijke bestaan, geef niet toe aan uw begeerten. Stel uzelf niet langer in dienst van de zonde als een werktuig voor het onrecht, maar stel uzelf in dienst van God. Denk aan uzelf als levenden die uit de dood zijn opgewekt en stel uzelf in dienst van God als een werktuig voor de gerechtigheid. De zonde mag niet langer over u heersen, want u staat niet onder de wet, maar leeft onder de genade. (give yourself to God staat er in het engels),

In de vorige blog posts hebben we gezien dat onze geest wordt wedergeboren (een nieuwe schepping) en onze ziel wordt gered (bewaard, behouden). Hoe zit het met ons lichaam? De Bijbel is er duidelijk over, ons aardse lichaam is sterfelijk (Romeinen 6:12 bijvoorbeeld) en zal vergaan. In de meeste kerkelijke kringen wordt het lichaam (ook wel het vlees genoemd) gezien als iets zondigs en dus wordt er liever over allerlei geestelijke zaken nagedacht en gepreekt. Preken over het lichaam zijn niet zo populair. Maar de Bijbel spreekt er veelvuldig over, in heldere, duidelijke taal!

Ik roep u er dan toe op, broeders [en zusters], door de ontfermingen van God, om uw lichamen aan God te wijden als een levend offer, heilig en voor God welbehaaglijk: dat is uw redelijke godsdienst. (Romeinen 12:1). In de NBV staat, 'dat is de ware eredienst voor u'. We moeten ons lichaam als een LEVEND offer aan God wijden/geven. Dat klinkt misschien een beetje zwaar, maar het betekent dat we ons lichaam beschikbaar stellen in zijn dienst... om dingen te doen dus! Om onze handen te laten wapperen en onze voeten voort te bewegen, misschien wel naar plaatsen waar niemand naar toe wil gaan.

De Bijbel waarschuwt tegen verkeerd gebruik van ons lichaam (ontucht, vraatzucht etc.). In 1 Corintiërs 6:19-20 staat, Of weet u niet dat uw lichaam een tempel is van de heilige Geest, die in u woont en die u ontvangen hebt van God, en weet u niet dat u niet van uzelf bent? U bent gekocht en betaald, dus bewijs God eer met uw lichaam.

Bewijs God eer met je lichaam. Wat een vreemde opdracht, hoe doe je zoiets? We hebben veelal geleerd niet te veel aandacht aan het 'vlees' te schenken. Maar....het menselijk lichaam is een tempel waarin de Heilige Geest van God wil wonen. We moeten die tempel schoonhouden, want zeg nou zelf; als wij ontevreden zijn en ons niet happy voelen in ons lichaam, waarom zou de Heilige Geest zich er dan wel thuis voelen? Zorg voor een schoon huis! Geef je verslavingen, slechte gewoontes, pijnen en frustraties aan God en vraag Hem om een vernieuwend werk te doen!

Wij zijn met elkaar het lichaam van Christus op aarde. Als wij niet doen wat Hij deed toen Hij hier op aarde rondliep, hoe kan Zijn naam dan verheerlijkt worden?