Kruik met tranen

Ik vond ooit een fles aan de rivieroever met een briefje erin.

Ik was toen misschien zeven of acht jaar oud en mijn fantasie sloeg op hol. Een fles met een geheimzinnig briefje. Misschien was het een noodkreet, een schatkaart of een liefdesbrief.

Het bleek niets van dat alles te zijn. Ik kwam erachter dat het briefje een kettingbrief was, iets wat toen erg populair was. Je moest een briefje naar tien mensen sturen met het verzoek om weer een briefje naar tien anderen te sturen, enzovoort. Als je niet meewerkte, werd de ketting verbroken en kreeg je de schuld. Ik vond het geen goed idee, dus gooide ik de fles terug in het water.

Idee uit de Bijbel

The Police had een hit met het nummer 'Message in a Bottle' dat in 1979 werd uitgebracht. Sommige mensen gebruiken een fles of glazen potje om munten, kurken of zand in te bewaren, meestal als souvenir van een reis.

Ik denk dat het idee uit de Bijbel komt. Psalm 56 is geschreven door David; het is een gebed tot God. In vers 9 lezen we het volgende:

U hebt mijn omzwervingen geteld; doe mijn tranen in Uw kruik. Staan zij niet in Uw register?

In de meeste Engelse Bijbelvertalingen staat niet kruik, maar fles. Ik vind dat een fascinerende gedachte! God kent elke traan van ons; Hij houdt een soort register van ons verdriet bij. Niet omdat Hij van onze pijn geniet, maar opdat Hij ons troost en genezing kan brengen.

Elke traan

God reageert op tranen. Dat doet me denken aan het verhaal van koning Hizkia, die doodziek werd. Hij brak in tranen uit en huilde bitter. Maar toen kwam de profeet Jesaja naar hem toe met de boodschap dat de Heer zijn gebed had gehoord, zijn tranen had gezien en genezing zou brengen (2 Koningen 20:5).

God, de Schepper van het universum, is ook de God van de details. Elke traan, elk gebed, elk woord, elke gedachte is bij Hem bekend. Ja, zelfs de haren op ons hoofd zijn geteld. Dit is de boodschap die de Heer vandaag voor jou heeft: Ik heb je gebed gehoord en je tranen gezien!

⚫ ⚫ ⚫

Herstel Here, wilt U een ommekeer geven in onze situatie? Wie met verdriet in het hart huilend hun akkers inzaaien, ervaren tegen de oogsttijd vaak grote vreugde.

[Psalm 126:4-5]

➤Misschien vind je deze versie van Psalm 126 ook wel mooi.

Een verslagen geest, wie zal die opbeuren?

Heb je je ooit fysiek uitgeput gevoeld? Misschien was het na een lange en steile klim of een dag hard werken in de tuin.

Een ontspannen avond en een goede nachtrust na zo'n dag verdrijven de vermoeidheid die we voelen.

Het is mogelijk om de volgende dag wakker te worden, klaar om er weer vol enthousiasme en hernieuwde kracht tegenaan te gaan.

We kunnen herstellen van zowel fysieke vermoeidheid als ziekte, als we daar de tijd voor nemen. Het is een ander verhaal wanneer we geestelijk lijden. Anders en moeilijker ook.

De menselijke geest

In Spreuken 18:14 lezen we het volgende: Iemands geestkracht zal hem in zijn ziekte steunen, maar een neerslachtige geest, wie kan die opbeuren? 'Een verslagen geest, wie zal die opbeuren?' staat er in de Naardense Bijbel.

Een goede vraag, denk ik. Misschien is het wel meer een constatering. Wanneer we ziekte in ons lichaam ervaren, hoe ernstig ook, kunnen we het proces doorstaan wanneer we een gezonde en sterke geest hebben. Mensen hebben vreselijke beproevingen overleefd en zijn hersteld omdat ze niet opgaven, omdat ze geestelijk sterk bleven. Mijn conclusie is dan: een verslagen geest werkt genezing tegen.

Een positieve houding

De Bijbel bevestigt de kracht van een positieve houding in Spreuken 17:22, waar staat: Een blij hart bevordert de genezing, maar een neerslachtige geest doet de beenderen verdorren. Laten we eerlijk zijn: als we onze situatie als hopeloos beschouwen, is dat wellicht ook wat we zullen ervaren.

Maar weet je, God wil jou en mij opbeuren, alle dagen van ons leven. Hij wil ons een blij hart geven. Het is Zijn beste medicijn in moeilijke tijden. We moeten ons hart boven alles beschermen, want het is de bron van het leven.

⚫ ⚫ ⚫

Een vrolijk hart maakt een gezicht blij, maar door hartenleed wordt een geest neerslachtig.

(Spreuken 15:13)

➤Bekijk ook mijn videoserie 'How to stay positive in a negative world' eens.

De paradox van ons geloof

Geloof je in wonderen? Ik wel, ik zeker wel. Maar om wonderen te zien moet er eerst een soort behoefte, gebrek of penibele situatie zijn.

Of we nu vechten tegen reuzen of met onze rug tegen de muur staan, we hebben allemaal momenten waarop we om hulp roepen.

Een wonder is vaak het antwoord op een uitzichtloze situatie. Dit is de paradox van ons geloof, als je het mij vraagt. We willen oplossingen, maar niet de problemen die daar aan vooraf gaan, toch?

Denk er eens over na

Denk er eens over na, we willen allemaal genezing zien, maar om een ​​genezingswonder te ontvangen, moeten we eerst ziek of gekweld zijn. We willen allemaal Gods voorziening zien, maar om een ​​financieel wonder te ontvangen, moeten we eerst geldgebrek hebben en aan het einde van ons Latijn zijn. We willen allemaal Gods antwoord in moeilijke situaties ontvangen, maar dat vraagt er wel om dat we toegeven het zelf niet te weten.

De teugels loslaten

Het hele idee dat God mensen te hulp schiet, is prachtig. Maar we moeten dan wel toegeven dat we verdwaald zijn, dat we in nood verkeren en er zelf niet meer uitkomen. En dit is precies waar we vaak moeite hebben om de teugels los te laten. We willen onafhankelijk, zelfvoorzienend en zelfstandig zijn. Toegeven dat we zonder God niets kunnen, wordt door veel mensen als zwakheid gezien. Maar juist in onze zwakheid toont God zich sterk!

We hebben allemaal een wonder nodig

We hebben allemaal God nodig, simpelweg omdat we allemaal van tijd tot tijd gered moeten worden uit lastige situaties. We hebben allemaal genezing nodig, we hebben allemaal een wonder nodig. Als we maar op het punt willen en durven komen waar we onze zonden en tekortkomingen toegeven. Dan zullen we ontdekken dat God er altijd is, met een uitgestoken hand!

⚫ ⚫ ⚫

Ik wens u de genade en vrede van God, onze Vader, en van onze Here Jezus Christus. Christus heeft Zichzelf voor onze zonden aan de dood overgegeven, om ons te bevrijden uit de macht van deze door het kwaad beheerste wereld. Daarmee deed Hij de wil van God, onze Vader, aan wie alle eer toekomt, voor altijd en eeuwig. Amen.

[Galaten 1:3-5]

➤Luister naar dit lied: God of miracles

Het belang van luisteren (4)

Volgens het boek Spreuken heeft luisteren naar wijsheid (luisteren naar Jezus, naar Zijn Woord, naar de Heilige Geest) grote voordelen. Spreuken 1:33 zegt,

Maar wie naar Mij luistert, zal veilig wonen, hij zal vrij zijn van angst voor het kwaad.

Oh, om vrij van angst (onbezorgd) te zijn... vinden jullie dat geen geweldige gedachte?

Laten we verder gaan met hoofdstuk 4 in het boek Spreuken. Ik hou van dat hoofdstuk. Het spreekt zoveel over het leven 💖. De verzen 20,21 en 22 springen er, voor wat betreft het onderwerp 'luisteren', echt uit:

Luister naar mij, mijn zoon, en stel je open voor wat ik zeg. Houd wijsheid, verstand en kennis voor ogen, berg ze weg, diep in je hart. Want zij geven leven aan wie hen vinden en zijn een medicijn voor het hele lichaam.

Luister naar mij. Vader God roept jou en mij vandaag op om te luisteren, net zoals Salomo duizenden jaren geleden zijn kinderen opriep om te luisteren.

Gods woorden geven leven aan degenen die hen vinden. We kunnen tegenwoordig overal woorden vinden; in de krant, op televisie, op internet, in boeken en in tijdschriften. En ja, deze woorden kunnen bemoedigend, inspirerend en opbeurend zijn. Maar die woorden hebben niet de kracht om leven te geven. Die woorden hebben niet de kracht om genezing te brengen aan ons hele lichaam.

Gods Woord wel! Ik heb een diep verlangen om naar Zijn woorden te luisteren. Ik hoop dat dat ook jouw diepste wens is. Zijn woorden zijn van het grootste belang om het leven werkelijk te kunnen leven.

Ziel en gezondheid (4)

'Als onze ziel (in het verleden) beschadigd is, hebben we innerlijke genezing en heling nodig' schreef ik in mijn vorige blogje. Zielepijn kan op vele manieren ontstaan, bijvoorbeeld door teleurstellingen, afwijzing, misbruik, manipulatie, vervloekingen etc. etc. Heel vaak zijn beschadigingen aan de ziel al terug te voeren tot onze kinderjaren.

👉Zielepijn gaat niet vanzelf over! Heel vaak wordt zelfmedicatie (drank, drugs, gedragsaanpassing, isolatie etc.) gebruikt om de onzichtbare pijn te onderdrukken.

Ik heb weleens gehoord dat onze ziel als een spons is die alle ervaringen (goede en slechte) opslurpt. Als we een natte spons niet regelmatig uitknijpen wordt hij zwaar en gaat stinken; dat geldt ook voor onze ziel. Zou daar het woord 'zieleknijper' vandaan komen denk je? 

Het belang van zielsgenezing is cruciaal. Het lost misschien niet alle lichamelijke problemen op, maar wel heel veel. Laten we nog even teruggaan naar de tekst in 3 Johannes 1:2 waar staat:

Geliefde, ik wens dat het u in alles goed gaat en dat u gezond bent, zoals het uw ziel goed gaat.

Gezond zijn, zoals (evenals, evenzo, gelijk als, net zo) het onze ziel goed gaat. Op grond daarvan durf ik te beweren dat een gezonde ziel de basis voor een goede fysieke gezondheid is en dat begint met het zeker weten dat je veilig bent bij God. De Psalmist beschrijft het zo: Alleen bij God vindt mijn ziel haar rust, van hem komt mijn redding (Psalm 62:2).

We kunnen alle medicijnen en therapieën die de wereld te bieden heeft, uitproberen, maar alleen bij God zullen we werkelijk rust voor onze ziel vinden. En dan kan verdere genezing volgen. En ja, dan komen we weer uit bij de uitnodiging van de Here Jezus zelf: Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven. Neem Mijn ​juk​ op u, en leer van Mij dat Ik zachtmoedig ben en nederig van ​hart; en u zult rust vinden voor uw ziel...

Ziel en gezondheid (3)

"Zorgdragen voor een goede lichamelijke gezondheid is niet los te zien van zorgdragen voor een gezonde ziel", schreef ik in mijn vorige blogje en ik voegde daaraan toe dat Jezus ons roept om bij Hem rust voor onze ziel te vinden. Dat betekent overigens niet dat  trauma's en beschadigingen in één keer als sneeuw voor de zon verdwijnen, daar gaat tijd overheen.

Ik vind het reuze interessant dat Jezus de Opziener van onze zielen wordt genoemd. In 1 Petrus 2:25 staat het zo:

... u was als dwalende schapen; maar u bent nu bekeerd tot de Herder en Opziener van uw zielen.

Het Griekse woord voor opziener daar is επισκοπος (episkopos) en dat betekent "opzichter, toezichthouder". Je zou dus kunnen zeggen dat Jezus over onze ziel waakt om er voor de zorgen dat alles goed gaat, nadat we ons tot Hem hebben bekeerd dus. Het is niet meer dan logisch dat we onze zielekwesties met Hem bespreken. De Heilige Geest is daarbij een Helper en Counselor.

👉Als we zielekwesties met een andere persoon erbij bespreken, helpt het enorm om samen te bidden en de Heilige Geest te vragen wijsheid en openbaring te geven over de wortel van de pijn en dan samen stil te zijn en te luisteren naar Zijn zachte stem. God wil zoveel verder gaan dan pijn bestrijden, Hij wil genezen.

Als onze ziel (in het verleden) beschadigd is, hebben we innerlijke genezing en heling nodig. Als dat gebeurt, vindt er ook vaak lichamelijke genezing plaats. De Bijbel laat overigens ook zien wat we bijvoorbeeld zelf kunnen doen om zorg te dragen voor een gezonde ziel:

• Spreuken 2:10 Ja, in je hart zal wijsheid komen en kennis zal aangenaam zijn voor je ziel.
• Spreuken 3:21-22 Neem wijsheid en bedachtzaamheid in acht. Zij zullen leven zijn voor je ziel, een sieraad voor je hals.
• Spreuken 13:3 Wie zijn mond behoedt, bewaart zijn ziel, wie zijn lippen openspert, hem wacht de ondergang.
• Spreuken 16:24 Lieflijke woorden zijn een honingraat, zoet voor de ziel, en genezing voor de beenderen.

We kunnen ons hele leven van alles en nog wat proberen om de pijn te weg te drukken of te verzachten, maar niets zal echt helpen als we het niet met God bespreken. Ik moet daarbij denken aan de woorden van Jezus in Marcus 8:36, Want wat zal het een mens baten als hij heel de wereld wint en aan zijn ziel schade lijdt?

Gelukkig is schade is te herstellen!

Nog meer boek- en blognieuwtjes

Een paar weken geleden kondigde ik het al aan: ik ga gastbloggen voor ikzoekgod.nl, een website die is ontwikkeld om de goede boodschap op een begrijpelijke en toegankelijke manier door te geven aan iedereen die op zoek is.

De site is ontwikkeld door stichting Agapè, een interkerkelijke organisatie waarbinnen christenen uit verschillende protestante en evangelische kerken werkzaam zijn. Eind februari stond mijn eerste blog online. Het onderwerp was: Waarom geneest God niet iedereen?

Pff, niet bepaald een eenvoudig onderwerp om over te bloggen. Er kwamen ontzettend veel reacties los, met name op de Facebookpagina van IkzoekGod.nl. Ik was heel blij met de manier waarop de organisatie reageerde op al die berichten, echt heel geduldig en respectvol.

Ik heb op deze blog ook weleens geschreven over ziekte en genezing.
En jullie, waag je je aan zo'n onderwerp?

Komend weekend zijn wij in Bratislava, voor de presentatie van de Slovaakse editie van mijn boek Grace of Giving. Heel leuk natuurlijk en ook best wel spannend. Ik vind het een eer die editie in ontvangst te mogen nemen.

Het stimuleert mij om vooral door te gaan met boeken schrijven... je doet het niet voor jezelf, maar voor anderen! Toen ik begon met schrijven in 2004 had ik dit niet durven dromen.

Tijdens mijn vakantie in Portugal vorige maand heb ik gewerkt aan een nieuw Engelstalig boek. Het manuscript begint aardig vorm te krijgen en is voor 85% klaar. Nu is het vooral hakken en slijpen :)

Wat vinden jullie het lastigste in het schrijfproces? Maakt niet uit of het om een boek, blog, gedicht of artikel gaat.

Vereenzelviging

Ofschoon hij de Zoon van God was, heeft hij door alles wat hij geleden heeft, gehoorzaamheid geleerd.

Het is voor ons een raar idee dat Jezus gehoorzaamheid moest leren door te lijden. Toch is dat wat de Bijbel zegt. Zijn lijden had een doel en heeft de wereld veranderd. Gelukkig maar dat Hij gehoorzaamheid op jonge leeftijd had geleerd. Als kind was Hij gehoorzaam en groeide in gunst bij God en mensen. Geen wonder dat God dan ook gehoorzaamheid voor ons in gedachten heeft, daar zal een grote zegen uit voortkomen.

Misschien denk je wel dat het makkelijk was voor Jezus om Zijn ouders en hemelse Vader te gehoorzamen. Het is immers niet zo moeilijk om iemand te gehoorzamen die aardig tegen je is en die van je houdt. Maar hoe moet dat als we ons niet zo geliefd en correct behandeld voelen? Laten we nog eens een Bijbelgedeelte lezen waar Jezus te maken krijgt met een ouder-kind situatie, deze keer een situatie waarin Jezus veel pijn ervoer. Matteüs 26:36-46 vertelt ons over het verdriet van Jezus op de avond van Zijn arrestatie in de hof van Getsemane. Droefheid en angst kwamen over Hem en Hij vertelt Zijn vrienden: Ik ben diep bedroefd, tot stervens toe.

Geen wonder dat de pijn en angst Zijn zweet in bloed veranderden. Hij had het enorm zwaar. Hij voelde zich verlaten door Zijn vrienden én Zijn Vader. In vers 39 kunnen we lezen hoe Hij de Vader bijna smeekt om de situatie te veranderen. Met Zijn gezicht dichtbij de grond fluistert Hij: Vader, als het mogelijk is, laat dan deze beker aan mij voorbijgaan. Maar: niet zoals ik wil, maar zoals u wilt.

Hij blijft gehoorzaam. Het was heel erg moeilijk, maar in Zijn geval ook noodzakelijk. Denk vervolgens eens na over dat gebed in de hof van Getsemane en de uiteindelijke kruisiging. Daartussen zaten uren en uren van ondervraging en marteling. Uren waarin Hij zich verlaten en verloren voelde, waarin Hij de pijn van afwijzing tot in het diepst van Zijn ziel ervaren moet hebben. Het wordt zo moeilijk dat Hij het uitschreeuwt tot de Vader. We lezen mee in Matteüs 27:46: Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten?

Heb je je ooit zo gevoeld misschien? Heb je dat ooit uitgeschreeuwd tot je vader of moeder of tot God? Misschien schreeuwde je in stilte. Misschien was je bang om je mond open te doen. Hoe verlaten je jezelf ook voelde en hoe ernstig jouw situatie ook was of is, Jezus kent je pijn.

Ik heb me lang afgevraagd waarom Jezus door die fase heen moest waarin Hij zich verlaten voelde door de Vader.  Misschien loop jij met diezelfde vraag als je terugkijkt op je leven. Waarom voelt het soms of God ons de rug toe heeft gedraaid? Waarom draaide God Hem de rug toe? Hij hield toch van Zijn Zoon, waarom beschermde Hij Hem niet tegen de pijn? Is dat niet wat ouders behoren te doen? 

Ik denk dat Jezus daar doorheen moest, opdat Hij zich zou kunnen vereenzelvigen met jouw situatie. Hij wist al dat we te maken zouden krijgen met gevallen van incest, misbruik, verlating. Jezus wilde zelf al die pijn en eenzaamheid dragen. Hij moest onze pijn dragen om ons genezing te kunnen brengen! 

[uit: Ik eer jou, ISBN 978-90-821092-4-5, verkrijgbaar in de chr. boekhandel]

Voor ons welzijn

Maar Hij was het die onze ziekten droeg

die ons lijden op zich nam.

Wij echter zagen Hem als een verstoteling,

door God geslagen en vernederd.

Om onze zonden werd Hij doorboord,

om onze wandaden gebroken.

Voor ons welzijn werd Hij getuchtigd,

zijn striemen brachten ons genezing.

[Jesaja 53:4-5]

V = Vergeving

Op mijn, inmiddels bijna winterse, zomervakantieleesplankje staat V voor Vergeving.

Vergeving is, wellicht op liefde na, de grootste kracht die er bestaat. Een kracht die twee kanten op werkt: we kunnen immers vergeving ontvangen en vergeving schenken.

Vergeving schenken aan iemand die ons iets ergs heeft aangedaan is heel moeilijk en voor veel mensen bijna onmogelijk. God weet dat, daarom nam Hij de eerste stap. Hij vergaf ons eerst opdat wij anderen kunnen vergeven zoals Hij ons vergaf.

Wees goed voor elkaar en vol medeleven; vergeef elkaar zoals God u in Christus vergeven heeft (Efeziërs 4:32).

Je zult merken dat als je Gods vergeving ontvangt, het makkelijker wordt om ook anderen te vergeven. Zo werkt dat :) Vergeving brengt genezing, bevrijding, opluchting en herstel in relaties... en ja, daar is God tenslotte van: herstel in relaties! In de eerste plaats de relatie tussen Hem en de mensheid en daaruit volgend de relaties tussen mensen onderling. Als er iets is wat we vandaag nodig hebben, is dat het wel.

U, Heer, bent goed en tot vergeving bereid, uw trouw is groot voor ieder die u aanroept (Psalm 86:5)

Weten en wandelen...

Zoals ik in mijn vorige post al schreef, bevind ik mij momenteel in het evangelie van Lucas. Heerlijk om dat boek weer eens woord voor woord door te lezen en me te verbazen en verwonderen over het leven van Jezus hier op aarde.

Ik lees steeds weer gedeeltes, soms een enkel vers, waarover ik dieper na wil denken. Ik zal zo nu en dan wat hersenspinsels met jullie delen op deze blog, uiteraard in de hoop dat ik jullie mag inspireren met een frisse kijk de Bijbel te lezen... Wellicht kun je samen met iemand anders over deze dingen nadenken en helpen ze je ook in gesprekken met ongelovigen en andersgelovigen.

In Lucas 4:38-44 wordt beschreven hoe Jezus vele mensen genas van ziektes en bevrijdde van demonen. In vers 42 kunnen we lezen hoe Hij de demonen de mond snoerde en, zo schrijft Lucas, ze zwegen want ze wisten wie Hij was; Hij dreef ook veel demonen uit, die schreeuwden: ‘Jij bent de Zoon van God!’ Hij sprak hen bestraffend toe en verbood hun iets te zeggen; ze wisten immers dat hij de messias was. Ik heb dat echt meerdere malen gelezen om het goed tot me door te laten dringen. Als demonen weten dat Jezus de Christus, de gezalfde, de Messias is... hoe is het dan mogelijk dat heel veel mensen dat niet weten? Er zijn tegenwoordig zelfs Christenen die twijfelen aan de identiteit van Jezus. Was Hij wel echt de Zoon van God, was Hij wel echt de beloofde Messias?

Ik leer uit dit bijbelgedeelte dat er in de onzichtbare wereld geen ruimte is voor twijfel: engelen weten wie Jezus is, de duivel weet wie Jezus is, demonen weten dat ook. Maar in de zichtbare wereld hebben velen het lef te twijfelen aan Zijn identiteit. Poeh, denk ik dan, da’s best gevaarlijk. Gek he? Een zo’n zinnetje maar... en ik zie daar een grote vraag in en ook iets om verder over na te denken:

VRAAG: Hoe is het mogelijk dat zelfs demonen weten wie Jezus is, en heel veel mensen niet?

NADENKER: Weten wie Jezus is maakt iemand nog geen Christen. Immers, de duivel en demonen hebben die kennis ook... Weten wie Hij is, is niet hetzelfde als wandelen zoals Hij. In 1 Johannes 2:6 staat: Wie zegt in Hem te blijven,  moet ook zelf zo wandelen als Hij gewandeld heeft.

Zeggen en doen zijn twee verschillende dingen.

En dit is de liefde, dat wij wandelen naar Zijn geboden. Dit is het gebod zoals u vanaf het begin gehoord hebt dat u daarin moet wandelen (2 Johannes 6)

Je vrijheid vasthouden (6)

In mijn eerste post over vrijheid schreef ik al dat deze serie slechts een samenvatting is van een aantal spreekbeurten die Jan en ik over dit onderwerp hebben gegeven. Wellicht raak ik nog maar de top van de ijsberg. Om ook werkelijk in de vrijheid die we kunnen hebben in Jezus Christus te leven, is het belangrijk dat we standhouden en niet opnieuw slaaf worden... van wie of wat dan ook.

In Galaten 5:1 staat, Christus heeft ons bevrijd opdat wij in vrijheid zouden leven; houd dus stand en laat u niet opnieuw een slavenjuk opleggen. Die vrijheid kunnen we ontvangen door een duidelijke, bewuste keuze te maken om in Jezus te geloven. We moeten vervolgens standhouden en ons die vrijheid niet af laten pikken. Standhouden kan onder andere door 1) de juiste keuzes te maken (heilig leven), 2) vergeving te ontvangen en te geven, 3) onze zonden aan elkaar te belijden en 4) de kracht van het Avondmaal te begrijpen. Daar gaat deze post over.

Jezus kwam naar de aarde om ons vrij te zetten van zonde, maar (en dat vinden we meestal veel moeilijker om te geloven) ook om ons vrij te zetten van ziekte! We lezen dat bijvoorbeeld in Matteus 8:16-17, Bij het vallen van de avond brachten ze vele bezetenen bij hem. Met een enkel bevel dreef hij de geesten uit, en allen die ziek waren genas hij, opdat in vervulling ging wat gezegd is door de profeet Jesaja: ‘Hij was het die onze ziekten wegnam en onze kwalen op zich heeft genomen.’ Jezus vervulde die profetie letterlijk. Hij kwam om een verdorven mensheid te verlossen van hun zonden en dus ook van hun ziekten en kwalen (die veelal het gevolg zijn van de zondeval in het algemeen). In de Bijbel wordt dat steeds weer bevestigd, bijvoorbeeld in Lucas 13:10-12 waar over een zieke vrouw geschreven staat, Toen Jezus haar zag, riep hij haar bij zich en zei tegen haar: ‘U bent verlost van uw ziekte,’ Het maakt niet uit in welke vertaling we dit opzoeken, Jezus gebruikt het woord VERLOSSING ook in verband met ziektes en kwalen.

Als we nog eens duidelijk kijken naar de profetie die Jesaja over Jezus uitsprak, zien we dat hij het verlossende werk van .Jezus heel duidelijk omschrijft: Maar hij was het die onze ziekten droeg, die ons lijden op zich nam. Wij echter zagen hem als een verstoteling, door God geslagen en vernederd. Om onze zonden werd hij doorboord, om onze wandaden gebroken. Voor ons welzijn werd hij getuchtigd, zijn striemen brachten ons genezing (Jesaja 53:4-5). We zien dat hier verschillende facetten van het menselijk lijden worden genoemd: ziektes (fysiek), lijden (psychisch en emotioneel), zonden (fouten, dwaling) en wandaden (terugkerende immoraliteit, ongerechtigheid). Er is NIETS te verzinnen waar Jezus ons niet van wil verlossen! Er is nog een hele mooie Oud Testamentische bevestiging  hiervan te vinden in Psalm 103:1-5, Hij vergeeft u alle schuld, hij geneest al uw kwalen. Jezus wil vergeven én genezen! Halleluja. Het heeft mij persoonlijk zo'n bevrijding gebracht toen ik ging begrijpen dat het verlossingswerk van Jezus zowel zonde als ziekte betreft.

Misschien denk je, 'wat heeft dit met het avondmaal te maken?' Persoonlijk geloof ik dat de twee elementen van het avondmaal (brood en wijn) de twee facetten van het verlossingswerk symboliseren: bevrijding van ziekte en zonde. Je zou zeggen dat alleen de beker met wijn voldoende moet zijn. Jezus' bloed vloeide immers voor een volkomen vergeving van al onze zonden? Waar is dat brood dan nog voor nodig. Is er meer dan vergeving? JA! het brood symboliseert Zijn lichaam, dat gebroken werd voor onze genezing. De apostel Paulus schrijft in 1 Corintiers 11:23-31 uitgebreid over de avondmaalsviering. De Bijbel laat ons daar zien dat mensen ziek werden omdat ze verkeerd aan het avondmaal deelnamen. Ja, zelf stierven... Is het dan niet logisch dat we gezond kunnen worden als we op een JUISTE manier aan het avondmaal deelnemen? Dat we genezing kunnen ontvangen als we de diepe, ware betekenis van die maaltijd gaan begrijpen? Ik weet zeker dat ook dit een belangrijke sleutel is in het behouden van onze vrijheid.

PS: In mijn werk- en studieboek Frisse Kijk gaat een van de hoofdstukken over het Avondmaal.

Je vrijheid vasthouden (5)

In deze serie kijken we als het ware door een vergrootglas naar de vrijheid waar de Bijbel over spreekt, de vrijheid die Jezus ons belooft. Dat is niet de vrijheid om te doen en laten wat we maar willen, maar vrij zijn van zonde, schuld, schaamte en wetticisme, maar ook de vrijheid om keuzes te maken. Die vrijheid is een geschenk van God, maar het is onze verantwoordelijkheid om het vast te houden. In Galaten 5:1 staat: Christus heeft ons bevrijd opdat wij in vrijheid zouden leven; houd dus stand en laat u niet opnieuw een slavenjuk opleggen.

Stand houden! Hoe doen we dat? In de vorige post heb ik geschreven dat een 'heilig leven' leiden daartoe een belangrijke sleutel is. Ervoor kiezen om de Heilige Geest te gehoorzamen en niet onze eigen wil. Als we dat meer en meer gaan oefenen zullen we echt vrijheid ervaren, want waar de Geest is daar is vrijheid. (2 Corinthiërs 3:17). Een andere belangrijke sleutel tot het behouden van onze vrijheid is het ontvangen en schenken van vergeving en belijden van onze zonden.

Jezus heeft ons vrijgezet van zonde, schuld en schaamte, toch voelen we ons soms bezwaard. We laten ons, soms ongemerkt, weer een slavenjuk opleggen. Soms worden zonden en schuldgevoel zo groot in onze gedachten dat we er onder gebukt gaan. Het is een stok waarmee de vijand ons wil slaan en klein wil houden, zodat we niet naar God durven gaan. Juist om deze reden is het zo belangrijk dat we met zekerheid kunnen zeggen dat we vergeven zijn. De volgende stap is dan dat we anderen ook moeten vergeven. Doen we dat niet dat leggen we onszelf weer een slavenjuk op: Want als u de mensen hun overtredingen vergeeft, zal uw hemelse Vader u ook vergeven. Maar als u de mensen hun overtredingen niet vergeeft, zal uw Vader uw overtredingen ook niet vergeven (Matteus 6:14-15).

Daarmee komen we eigenlijk gelijk aan bij het belang van het belijden van onze zonden, niet zozeer aan God, maar aan elkaar. Zonden, vergeven, genezen, belijden en bevrijden... op een of andere manier staat het allemaal met elkaar in verband. We hoeven niet alles te begrijpen om het te kunnen geloven. Ik heb er eerlijk gezegd zelf ook nog genoeg vragen over... Maar laten we eens goed kijken naar wat er in Jakobus 5:14-16 staat: Is iemand onder u ziek? Laat hij dan de ouderlingen van de gemeente bij zich roepen en laten die voor hem bidden  en hem met olie zalven in de Naam van de Heere. En het gelovig gebed zal de zieke behouden en de Heere zal hem weer oprichten. En als hij zonden gedaan heeft, zal hem dat vergeven worden. Belijd elkaar de overtredingen en bid voor elkaar, opdat u gezond wordt. Een krachtig gebed van een rechtvaardige brengt veel tot stand.

In deze verzen zien we prachtige sleutels om stand te houden en onze vrijheid te bewaren. We kunnen, mogen, ja moeten zelfs, elkaar vergeven. En als we elkaar onze zonden belijden en voor elkaar bidden zullen we gezond worden. Wow, heerlijk toch, wie wil dat nou niet? Ik vraag me af waarom we dat niet veel vaker praktiseren; in de kerk, maar ook in kleine kring. We kunnen vandaag nog in actie komen:

1. Geloof je echt, diep in je hart dat Jezus jouw zonden heeft vergeven? Zeg het
2. Zijn er mensen die je moet vergeven? Geef het
3. Is er een vertrouwenspersoon aan wie je je zonden kunt belijden? Doe het
4. Ga samen met die persoon bidden. Vraag het

PS: Is het ook mogelijk om vrijheid van ziektes en kwalen te ervaren en daarin stand te houden? Is Jezus ook daarvoor gestorven? Daarover meer in de volgende post.

Eenvoud is kracht

Elke keer als ik tegen een moeilijke situatie aanloop lijkt het wel of ik meer woorden nodig heb om mijn dilemma bij de Allerhoogste onder de aandacht te brengen. Ik bemerk dat ik soms een debat aanga en wanhopig probeer een verklaring te vinden voor het onbegrijpelijke.

Komt je dat niet bekend voor? Heb je soms niet het idee dat je de zaken probeert uit te leggen aan God, alsof Hij iets niet heeft begrepen? Je gebeden worden langer en gecompliceerder, soms tot op een punt waarop je vergeten bent wat de eigenlijke vraag precies was! Mijn pastor en mentor in de USA zei altijd ‘hou het simpel’ en dat blijkt telkens weer de remedie tegen ingewikkeld bidden te zijn. Die houding komt uit de bijbel en, hoe kan het ook anders, Jezus is het grote voorbeeld!

Nog niet zo lang geleden las ik het gedeelte in Lucas 5:12-16 waar Jezus een man tegen het lijf loopt die aan lepra lijdt. Als je wel eens in India bent geweest weet je hoe dat er uit ziet en persoonlijk heb ik nog nooit iemand van die ziekte zien genezen. Nou wil het geval dat die man aan Jezus vraagt of Hij hem wil beter maken, wil reinigen van de ziekte. Een uiterst moeilijke situatie mag je wel zeggen! Maar Jezus houdt het simpel en gebruikt drie woorden om goddelijke genezing uit te leggen: ik wil het.

Wow, ik zou wel willen dat ik die theologie zelf had verzonnen! Zijn antwoord is subliem! Het daadwerkelijke ‘gebed’ dat volgt op zijn stelling is nog korter, nog eenvoudiger... wordt rein! Geen discussie, geen smeken, geen huilen of roepen. Gewoon authoriteit!

Wat is er toch veel te leren van zo’n kort verhaal. Ik wl proberen daar aan te denken de eerstvolgende keer dat ik voor een onmogelijke of moeilijke situatie sta en mijn gebed eenvoudig houden! Jij ook?

Door de menigte heen

Op zoek naar aanraking...

Met plezier en belangstelling heb ik de foto's bekeken van de grote mensenmenigte die zich vorige week in Engeland langs de weg had verzameld. Honderdduizenden mensen op de been teneinde een glimp op te kunnen vangen van het kersverse koninklijke bruidspaar en natuurlijk ook van de vele bekende en belangrijke gasten. Ik probeer me voor te stellen hoe dat er in de tijd van Jezus uit moet hebben gezien; toen was er ook dikwijls een menigte op de been, zij het zonder alle toeters, vlaggen en bellen...

De Bijbel vertelt er met enige regelmaat over. In Marcus 3:9-10 is zo'n ooggetuigeverslag te lezen, Hij zei tegen zijn leerlingen dat ze een boot voor hem gereed moesten houden, om te voorkomen dat hij door de menigte onder de voet zou worden gelopen. Allerlei zieken verdrongen zich om hem aan te raken, want hij had al veel mensen genezen. Ik vind dit een fascineerde tekst. De mensen stonden niet alleen maar te kijken, ze verdrongen zich om Jezus aan te raken. Er staat over een vrouw geschreven die zo ziek was dat ze bij zichzelf dacht: Als ik alleen zijn kleren maar kan aanraken, zal ik al genezen zijn (Marcus 5:28). Een andere keer brachten de mensen een blinde man bij Jezus en smeekten hem om de arme man aan te raken. Maar het waren niet alleen de zieken en armen die door de menigte heen naar Jezus toe kwamen voor een aanraking. In Lucas 18:15 staat geschreven, De mensen probeerden ook kleine kinderen bij hem te brengen om ze door hem te laten aanraken.

Mensen uit alle lagen van de bevolking, ziek en gezond, mannen, vrouwen en kinderen... ze wisten zich door de menigte heen naar voren te werken om hem aan te raken. Wat een prachtig beeld van wat wij vandaag nog steeds moeten doen. Soms moeten we ons door een menigte van tegenstand, van ongeloof, ontmoediging en twijfel heen werken om hem aan te raken, Hij die onze ziektes wil genezen en ons wil bevrijden van angsten en zwakheden. Als we ons voorwaarts bewegen betekent dat automatisch dat we bepaalde zaken achter ons laten, dat we onze problemen de rug toekeren. We kunnen de aanraking van Jezus ervaren als we ons door die menigte heenwerken, op zoek naar hem. Ik denk dat we daar zeker vastberaden in  mogen zijn. Het lijkt misschien leuk als alles ons aan zou komen waaien; maar Bijbels gezien is dat echt niet zo. Er moet een verlangen in ons groeien om nabij Jezus te zijn, om hem aan te raken en meer van hem te leren...