Gewoon of anders?

Een paar maanden geleden verscheen deze column van mij in Opwekking Magazine:

Goede vrienden van ons runnen een buurtwinkeltje met leuke tweedehands spullen. De opbrengst daarvan gaat steevast naar de projecten van Stichting Traveling Light. Buurtbewoners en belangstellenden zijn daarnaast ook van harte welkom om een kopje koffie of thee te komen drinken en hun verhaal te vertellen.

De wijk waarin het winkeltje zich bevindt, heeft een hoog multi-cultureel gehalte en dat zorgt ervoor dat die koffiemiddagen bijzonder kleurrijk zijn. We krijgen onder andere bezoek van nieuwe migranten waaronder regelmatig Syrische vluchtelingen. Daarnaast krijgen we ook steeds meer mensen aan tafel met een lichamelijke of verstandelijke beperking, mensen met verslavingsproblemen en mensen die het gevoel hebben een beetje buiten de boot te vallen. Ja, je zou kunnen zeggen dat er veel mensen komen die ‘anders’ zijn.

Dat ‘anders’ zijn, houd me nogal bezig, eerlijk gezegd kan ik me er best druk om maken. Er worden de laatste jaren zo ontzettend veel diagnoses gesteld,  stempels gedrukt en labels geplakt die mensen anders maken dat je je afvraagt of er nog wel een normaal mens in dit land rondloopt. Je durft toch haast niet meer hardop te zeggen dat je geen klachten hebt? Anders zijn is zo hip dat het binnenkort wel uit de mode zal raken. Maar wat betekent het nu eigenlijk precies om ‘anders’ te zijn?  Anders dan wat of wie vraag ik me steeds weer af als ik er iemand over hoor. Waar wordt zoiets aan af gemeten? Wat is de norm en hoe hoog of laag ligt de lat? Wanneer is iemand eigenlijk ‘normaal’?

Ja echt, ik vraag me weleens af of de standaard niet eenvoudigweg wordt bepaald door de gemiddelde mens als norm te stellen. Maar het gemiddelde is de som van alle uitersten, dus eigenlijk kan de normale mens niet bestaan zonder alle mensen die ‘anders’ zijn. Afijn, u voelt misschien al aankomen waar die gedachten van mij heen gaan. Ze gaan naar God die ons allemaal bewust anders heeft gemaakt. Ze gaan naar de Schepper die Zelf anders is dan alle andere goden. In Jeremia 10:16 staat het zo mooi beschreven, Hoe anders is de God van Jakob, hij die alles vorm gegeven heeft en aan wie het volk van Israël behoort. Zijn naam is HEER van de hemelse machten.

Hoe anders is Hij! Wij zijn geschapen naar Zijn evenbeeld en gelijkenis, dus dat maakt ons sowieso allemaal buitengewone schepselen. Ja, hoe anders zijn wij. De schepping getuigt daarvan op grote schaal: Elk aards lichaam is anders; het lichaam van een mens is enig in zijn soort, dat van een dier eveneens, dat van een vogel ook, en ook dat van een vis (1 Korintiërs 15:39). Wat een heerlijke gedachte, anders zijn is de bedoeling. God wil het zo!

Romeinen 12:2 is misschien wel de meest bekende en onderkende Bijbeltekst als het gaat om anders zijn, anders denken en anders handelen. U moet uzelf niet aanpassen aan deze wereld, maar veranderen door uw gezindheid te vernieuwen, om zo te ontdekken wat God van u wil en wat goed, volmaakt en hem welgevallig is. Een gewaarschuwd mensen telt voor twee, denk ik dan maar. Laten we ons niet conformeren aan de norm, aan de standaard die de wereld gezet heeft. Laten we ons conformeren aan Gods wil en Woord. 

Toen greep de HEER mij bij de hand en hield me voor dat ik me anders moest gedragen dan dit volk. (Jesaja 8:11)

Geestelijke identiteit (3)

In mijn vorige blogje schreef ik al dat we bij identiteit veelal te eenzijdig denken, alsof er maar één antwoord op de vraag 'wie ben ik?' is.

We kunnen de geestelijke identiteitsvraag niet loskoppelen van de identiteitsgever, namelijk God zelf. In Hem vinden we onze ware identiteit en die bestaat uit vele facetten. De belangrijkste daarvan is wel dat iedereen een kind van de Allerhoogste God kan zijn! De Bijbel noemt dat een voorrecht.

Wie hem [Jezus] wel ontvingen en in zijn naam geloven, heeft hij het voorrecht gegeven om ​kinderen​ van God te worden (Johannes 1:12).

Door geloof in Jezus Christus worden we een kind van God. En daarmee gaat er als het ware een identiteitsdeur open. De beslissing om Jezus in je leven te ontvangen ('aan te nemen' staat er in sommige vertalingen) en in Zijn naam te geloven heeft grote consequenties. Uit eigen ervaring kan ik vertellen dat geen dag in mijn leven meer hetzelfde is als voor die grote beslissing. Het meest bizarre is misschien wel dat we niet langer de identiteit van 'zondaar' hebben, maar nu 'heilige' zijn.

Ja ja, ik weet het, de Bijbel zegt dat we allemaal als zondaar geboren worden. Dat betwist ik zeker niet. Een blik op het nieuws en de kranten zegt genoeg. Maar als zondaar geboren worden betekent niet automatisch dat we ook als zondaar zullen moeten sterven. Wees eerlijk, dat zou het leven vrij nutteloos maken en het offer van de Here Jezus een mislukte campagne. Het goede nieuws is nou juist dat wij van zondaars kunnen veranderen in heiligen door geloof en genade. 

Omdat God u heeft ​uitgekozen, omdat u zijn ​heiligen​ bent en hij u liefheeft, moet u zich kleden in innig medeleven, in goedheid, bescheidenheid, zachtmoedigheid en geduld (Kolossenzen 3:12).

Beweren dat we altijd zondaars blijven is Bijbels gezien niet te onderbouwen. Dan zou Paulus zijn brieven wel hebben geschreven aan de zondaars van Efeze en Kolosse... toch? Nee, gelovigen worden heiligen genoemd. Dat zijn we misschien niet in de ogen van de wereld, maar wel in de ogen van God. En dan niet heilig in de zin van 'heilig boontje',  maar heilig als in 'apart gezet'.

Ja, natuurlijk maken we nog wel fouten, maar we hoeven niet meer met de last van zonde op onze schouders te lopen. Heerlijk!

Hij [Jezus] heeft zichzelf voor ons gegeven om ons van alle zonde vrij te kopen, ons te reinigen en ons tot zijn volk te maken, dat vol ijver is om het goede te doen (Titus 2:14).

Geestelijke identiteit (2)

Fijn dat jullie allemaal weer meelezen en hartelijk dank voor de reacties op deze blog via Twitter, Facebook en Google+.

Bij identiteit denken we veelal heel eenzijdig, alsof er maar één antwoord op de vraag 'wie ben ik?' is. Mensen raken verward over hun identiteit omdat er niet één heldere definitie te vinden is en al snel worden er dan etiketten opgeplakt als schizofreen of borderline of weet ik veel wat. Maar laten we eerlijk zijn.... je kan toch best zowel moeder, dochter, zus als tante zijn? Ja, allemaal tegelijk.

We kunnen toch zowel echtegenoot als vriend als vader zijn? En zo is het eigenlijk ook met de geestelijke identiteit die we in God hebben. In mijn vorige blogje schreef ik al dat we de identiteitsvraag niet kunnen loskoppelen van de identiteitsgever, namelijk God zelf. In Hem vinden we onze ware identiteit en die bestaat uit vele facetten. In de komende blogjes zullen we er eens een paar onder de loep nemen.

De meest cruciale en levensveranderende openbaring die een mens over zijn of haar identiteit kan krijgen is dat we een kind van God kunnen zijn! Ik zeg bewust 'kunnen', want zoiets gebeurt niet vanzelf. Ja, we zijn allemaal schepsels van God, maar een kind (zoon of dochter) van God worden we door Jezus te ontvangen in ons hart, in ons leven. De Bijbel is daar heel duidelijk over: Wie hem [Jezus] wel ontvingen en in zijn naam geloven, heeft hij het voorrecht gegeven om ​kinderen​ van God te worden (Johannes 1:12).

Een kind van God worden is een voorrecht, geen automatisme. Het gebeurt als we bewust besluiten Jezus in ons leven te ontvangen en in Zijn naam te geloven. Dat klinkt simpel, maar het gevolg is een radicale ommedraai in ons leven... we leven niet langer voor onszelf, maar voor Hem! Die beslissing (ongeacht onze leeftijd en of we nu wel of niet christelijk opgevoed zijn) betekent een nieuw begin. We worden 'opnieuw geboren'. Johannes 1:13 zegt het zo: Zij [die Jezus wel ontvingen] zijn niet op natuurlijke wijze geboren, niet uit lichamelijk verlangen of uit de wil van een man, maar uit God.

Een zoon of dochter zijn van de Allerhoogste God is de hoogste identiteit die er is!

Geestelijke identiteit (1)

Terwijl sommigen van jullie een zomerse blogpauze inlasten en anderen juist lekker blogjes gaan lezen, heb ik me voorgenomen nog maar eens een onderwerp onder de loep te nemen. En dan niet zomaar een onderwerp om de komkommertijd mee te vullen, nee.... een veelbesproken onderwerp dat van levensbelang kan zijn, namelijk: onze geestelijke identiteit.

Wellicht heb je een paspoort of ID-kaart waarmee je je kunt identificeren. Met andere woorden, je kunt aantonen wie je bent, dat wil zeggen: wat je naam is, wanneer je geboren bent en waar je woont. We noemen dat ook wel persoonsidentificatie.

Het kan ook zijn dat een stichting, vereniging of school een bepaalde identiteit heeft, bijvoorbeeld een humanistische of christelijke identiteit. Dat zegt iets over de ideologie die ten grondslag ligt aan een organisatie, ook wel de 'kleur' genoemd.

Daarnaast is er ook nog een identiteitsvraag die veel dieper gaat, die te maken heeft met wie wij werkelijk zijn. Niet op papier, maar in ons hart. Die vraag staat als het ware op het T-shirt van ons leven geschreven: wie ben ik? In onze post-moderne samenleving worstelen meer mensen dan ooit met hun identiteit; met het vinden, erkennen en accepteren daarvan. Die worsteling is al zo oud als de mensheid zelf. Ik denk dat aan die worsteling vaak ten diepste het gebrek aan duidelijke zingeving ten grondslag ligt.

Als we per toeval op deze aarde gekomen zijn, kunnen we ook per toeval weer verdwijnen. Er is geen nut, geen hogere roeping of bestemming, geen liefde of verbondenheid. Het gevolg is dat mensen zich eenzaam voelen te midden van 7 miljard andere mensen. Hoe is het mogelijk?

Ik denk (weet uit eigen ervaring) dat we de identiteitsvraag niet kunnen loskoppelen van de identiteitsgever: God zelf. Het antwoord op de 'wie ben ik' vraag komt namelijk voort uit het antwoord op de veel belangrijkere vraag wie is God? In Hem vinden we onze ware identiteit en daar komt heel wat bij kijken. Ik hoop van harte dat je mee wilt lezen en gaat ontdekken wat er allemaal op je geestelijke ID-kaart hoort te staan.

Bloggers en boeken

Het is de hoogste tijd om weer eens een blogger in de spotlight te zetten die 'iets anders dan anders' (zie mijn blogje Gruzelementen) heeft geschreven: namelijk een boek over haar zoektocht naar Gods onvoorwaardelijke liefde. En wie anders is dat dan Silvana Schasfoort.

Twee jaar geleden gaf de toen 20-jarige Silvana haar eerste boek De zoektocht naar Gods onvoorwaardelijke liefde in Hooglied uit. Silvana worstelde jarenlang met haar identiteit, ze werd veel gepest en vond zichzelf niet mooi of bijzonder. Ze kon Gods liefde niet pakken, ze voelde daar eigenlijk niks van.

Tijdens een missiereis naar Zuid Amerika werden haar hart en ogen geopend voor Zijn liefde. Ze werd gegrepen door de woorden uit Hooglied 2:2,

Als een lelie tussen de distels, zo is mijn vriendin tussen de meisjes.

Die woorden raakten haar wel! Het was alsof God ze persoonlijk tot haar sprak. Accepteer jezelf zoals Ik je heb gemaakt, je bent mooi. Op Silvana´s website kun je het interview bekijken dat door HOi TV werd uitgezonden, echt de moeite waard!

Silvana is een creatieve duizendpoot, ze schrijft mooie, praktische artikelen op haar blog Silvana´s Journal. Lees bijvoorbeeld eens de vrouw in te wijde kleding, wellicht vind je herkenning in de dingen waarover deze jonge dame schrijft.

Silvana biedt zich ook aan als schrijfcoach via haar eigen Excellence Schrijfbureau. Dat is natuurlijk een kolfje naar mijn hand. Ik word er heel blij van als ik zie dat schrijvers/bloggers hun talenten ook inzetten om anderen op weg te helpen.

Bloggers en boeken... wie is de volgende?