Mijn #oneword voor 2023

Waarom één woord kiezen voor een heel jaar? Ik heb geen idee hoe het begon of wie het begon, maar voor zover ik weet, kiezen of ontvangen veel bloggers een woord voor het komende jaar. Ja, slechts één woord.

Een specifiek woord kan het hele jaar door nuttig blijken, vooral als de Heilige Geest het in ons hart heeft gefluisterd, want Hij weet wat het jaar zal brengen.

Een specifiek woord helpt zeker om gefocust te blijven, het levert blogonderwerpen op, en het kan heel bemoedigend zijn, zoals het geval was met mijn #oneword in 2022 (dat was 'vernieuwing'). Ik kwam er steeds op terug in mijn gebeden en tijdens het journallen. Het was Gods belofte aan mij.

Ergens tegen het einde van 2022 kreeg ik het gevoel dat mijn #oneword voor dit nieuwe jaar TRUST (VERTROUWEN) zou zijn. Psalm 28:7 zegt:

De HERE geeft mij zijn kracht, Hij is het schild waarachter ik schuil. Mijn hart heeft op Hem vertrouwd en Hij heeft mij geholpen. Mijn hart juicht en ik prijs Hem met mijn lied.

Mijn hart heeft op Hem vertrouwd. Zo makkelijk gezegd, zo moeilijk om van dag tot dag te doen... of misschien heb ik dat gewoon 😇

Heb jij een woord voor 2023? Ik hoor graag jouw verhaal!

Waak over je hart

Eergisteren kwam er een gedachte bij me op. Nou ja, eigenlijk een Bijbelvers.

Van alles waarover je waakt, waak vooral over je hart, het is de bron van je leven.

Je kunt dat vinden in Spreuken 4:23. 'Behoed uw hart boven al wat te bewaren is', staat er in de NBG vertaling en in het Engels staat er 'above all else, guard your heart.' Boven al (above all else), wat vind ik deze woorden intrigerend. Boven alles, boven alle andere dingen. Waarom? 👉Omdat een besmet hart resulteert in een besmet leven.

Als we boosheid, haat, bitterheid, teleurstelling, ontmoediging, angst of bezorgdheid in ons hart toelaten, zal dit de bron van ons leven besmetten. Het zal dan niet lang duren eer er, bij wijze van spreken, besmet water uit onze mond komt.

Als we boosheid binnenlaten, worden we een boos iemand. Als we zorgen binnenlaten, worden we een bezorgd iemand. Als we angst binnenlaten, worden we een angstig iemand. Het is eigenlijk niet heel ingewikkeld.

💓Hartbewaking, dat is iets om deze dagen eens over te mediteren.

Jezus zei: Laat uw hart niet bezwaard worden. Vertrouw op God en vertrouw ook op Mij (Johannes 14: 1). Laat niet ... nogmaals, zeer intrigerende woorden. Niemand of niets heeft het recht om ons hart te verontrusten, wij zijn degenen die het laten gebeuren. Jezus zegt, laat het niet gebeuren. We moeten daarom ons hart bewaken, beschermen zeg maar.

Misschien denk je: 'Nou, dat is makkelijker gezegd dan gedaan, Marja.' Ja, het gaat niet vanzelf dus. Persoonlijk spreek ik tegen negatieve invloeden die proberen in mijn hart te komen. Ga weg, in Jezus' naam. Ik maak me geen zorgen, ik ben niet van streek, ik ben niet bitter, want ik vertrouw op God en Zijn vrede ondersteunt mij.

Naast het spreken tegen negatieve invloeden, vul ik mijn hart met het Woord van God, niet met de woorden van de wereld. De keuze is aan jou.

Hartbewaking. Het is geestelijke strijd op het meest fundamentele niveau.

De dief en de Gever

Toen mijn broers en ik jong waren, kochten mijn ouders een platenspeler. Nou ja, niet precies zoals op deze foto, maar het was wel ergens halverwege de jaren zestig. Op onze knieën zaten we voor de speaker en luisterden we keer op keer naar dezelfde bijbelverhalen.

👉Er was altijd iemand in de problemen, er was altijd een vijand en er was altijd een uitweg!

Ik hou nog steeds van de bijbelverhalen. En in zekere zin heb ik het kinderlijke geloof behouden ... Bij God zijn alle dingen mogelijk! De afgelopen weken heb ik veel nagedacht, gemediteerd op het Woord en God gevraagd naar de huidige gebeurtenissen in onze wereld.

Ik werd herinnerd aan de woorden van Jezus, zoals te vinden in Johannes 10:10, De ​dief​ komt alleen om te stelen, te doden en te vernietigen. Ik ben gekomen om te zorgen dat zij leven hebben, leven in overvloed.

Ik hou van dat vers! Het spreekt duidelijk over de problemen, de vijand die we hebben. De Bijbel noemt hem een ​​dief, de duivel of satan. Maar het spreekt ook duidelijk over de uitweg, Jezus Zelf. Ik weet dat er tal van theorieën, ideeën en verklaringen zijn over wat er momenteel in de wereld gebeurt. Sommige zijn ronduit onzin, sommige zijn best interessant. Vanuit bijbels oogpunt geloof ik echter echt dat de dingen vrij eenvoudig zijn.

De dief is aan het werk. Hij steelt de vreugde en vrede van mensen, hij doodt mensen en hij vernietigt onze samenlevingen en economieën. We zien het overal om ons heen gebeuren. Het heeft geen zin God, de Chinezen of de president van je land de schuld te geven. De dief is op wereldschaal aan het werk. Laat het geen verrassing zijn, Jezus kondigde het al aan. Maar Hij stopte daar niet met Zijn toespraak... Hij is ook aan het werk!

We hebben net Pasen gevierd. Jezus kwam om ons leven te geven. Niet zomaar een leven, maar een leven in al zijn volheid, in overvloed. Dat leven is beschikbaar voor iedereen die in Hem gelooft en dat leven verandert niet omdat de vijand rondgaat als een briesende leeuw.

Ik kan natuurlijk alleen voor mezelf spreken; maar ik heb besloten dat 2020 niet het jaar zal worden van corona, annuleringen, verlies, gebrek, angst, zorgen, twijfel of wat dan ook. NEE! Het wordt het meest creatieve en productieve jaar dat ik tot nu toe heb gehad. Ik weiger het slachtoffer te zijn van de spelletjes van de dief. Ik zegevier in Christus. Met mijn God spring ik over muren!

Goede tijden, slechte tijden

Het is bijzonder om te zien dat iedere keer als zich een ramp, drama, of crisis voordoet, er 'geleerden' opstaan die roepen of het wel dan niet een straf van God was, het einde der tijden al dan niet nabij is en dat Jezus spoedig terug komt. 

Met het verstrijken van de tijd wordt het dan vervolgens weer even stil op het strijdtoneel van de doemscenariodenkers, profetieën, samenzweringstheorieën en complotten. Tot de volgende catastrofale gebeurtenis uiteraard... dan durft men blijkbaar weer.

Wat ik vaak mis in dat soort berichten, die ik tot mijn ergernis vaak voorbij zie komen in Christelijke Facebook groepen en forums, is enige vorm van liefde, genade en hoop. Maar goed, ieder zijn ding.

Als we de geschiedenis van de mensheid bekijken, valt op dat er altijd goede en slechte tijden geweest zijn. Tijden van oorlog en vrede, van honger en overvloed. Ja, magere en vette jaren, zeg maar. De wereld verging niet, het leven werd weer opgepakt. Meestal vol nieuwe energie, vertrouwen en veel goede voornemens.

In slechte tijden zie je vrijwel altijd een massaal zoeken naar God, terwijl we in goede tijden sterk het idee hebben het allemaal zelf wel te kunnen. Ik weet eigenlijk niet of daarin een gezonde balans te vinden is, misschien is het wel juist die curve die ons in leven houdt, de ups en downs, de bergen en de dalen, de periodes van geweldige creativiteit en innovatie en de tijden van laksheid en consumeren.

Ieder mensenleven kent tijden van vreugde en verdriet, van bloei en verdorren, van loslaten en opnieuw beginnen en eigenlijk zien we dat op grote schaal ook gebeuren, Ons land, onze economie, onze aarde... steeds is er die curve, laten we het seizoenen noemen...

👉Wat die terugkomst van Jezus betreft. Hij zegt er zelf over:

Het beste wat je dus kunt doen, is altijd klaar zijn. Want Ik kom op een moment dat niemand Mij verwacht (Lukas 12:40).

Ik heb mij vaak afgevraagd wat voor soort 'moment' dat zal zijn. Een moment dat niemand Hem verwacht. Tsja, waar blijven de 'geleerden' dan met al hun gespeculeer en bangmakerij. We weten het dus niet. Ik denk dat de sleutel 'm hierin zit dat we altijd klaar moeten zijn om God te ontmoeten. Dan leef je relaxed, wat er ook gebeurt!

Er is bij niemand anders redding te vinden; Hij is de enige, door wie de mensen gered kunnen worden (Handelingen 4:12).

Mijn #oneword for 2020

Over het algemeen doe ik niet mee met online spelletjes en hypes, maar de #oneword uitdaging vind ik wel leuk. In het verleden heb ik er op mijn Engelstalige blog aan mee gedaan, maar de laatste jaren gunde ik me niet de tijd om over een woord na te denken of op een woord te wachten (herkenbaar?).

Aan het begin van dit nieuwe jaar kreeg ik echter wel heel sterk een woord voor 2020 op mijn hart (van de Heilige Geest): expectation oftewel verwachting. De vraag die ik mijzelf daarbij stelde was: bid ik nog wel met verwachting, verwachting dat God iets gaat doen, dat omstandigheden zullen veranderen en mensen aangeraakt zullen worden? Verwacht ik nog wel nieuwe dingen, in mijn werk, mijn familie en mijn roeping?

De tekst die bij mijn #oneword in gedachten kwam, is Psalm 5:4: In de morgen al hoort u mij roepen, in de morgen al leg ik alles aan u voor en ik wacht op uw antwoord. In mijn Engelse Bijbel staat zo krachtig: In the morning, Lord, you hear my voice; in the morning I lay my requests before you and wait expectantly.

Misschien moet ik wel opnieuw leren om zo te bidden, met verwachtig dat er daadwerkelijk iets gaat gebeuren. Ik ben blij met dat woord voor een nieuw jaar, het maakt iets los!

Hebben jullie een woord voor 2020?

(Geen) geld als god

De blogreis door het evangelie van Lucas duurt wat langer dan verwacht. Dat geeft natuurlijk niks, want er staan schitterende levenslessen in en ik zou wel een jaar lang kunnen schrijven over de dingen die ik lees en leer en toe kan passen. Hopelijk ervaren jullie het ook zo.

Inmiddels zijn we aangeland in hoofdstuk 16. Ik moet eerlijk toegeven dat ik niet alles begrijp van wat Jezus daar zegt, daarom deze keer een blogje over iets dat we wel kunnen bevatten. Laten we eens kijken naar een heel bekend vers, een beetje uitgemolken ook weer, en te pas en te onpas gebruikt... Geen enkele knecht kan twee heren dienen: hij zal de eerste haten en de tweede liefhebben, of hij zal juist toegewijd zijn aan de ene en de andere verachten. Jullie kunnen niet God dienen én de mammon (Lucas 16:13). Mammon staat daarbij voor geld of geldafgod.

We gebruiken die tekst over het algemeen om aan te geven dat rijke mensen vaak niet zo met God bezig zijn, de zucht naar geld neemt hen in beslag. Het is daarom maar beter om arm te zijn, dan kun je de Heer tenminste zonder afleiding dienen. Toch?

Eerlijk gezegd kan ik het inmiddels ook van de andere kant zien (misschien kom ik wel aan die gedachte door de zogenaamde financiële crisis waar de wereld door bezeten is). Gebrek aan geld kan ook een afgod zijn. Altijd zorgen maken, altijd bang zijn om tekort te komen, altijd tellen, altijd de eindjes aan elkaar knopen... daar gaat heel veel tijd en aandacht in zitten, vaak  veel meer dan we aan de beloftes van God besteden. Waar of niet? Ik geloof echt dat obsessieve zuinigheid, krenterigheid en gierigheid ook de mammon dienen is. Begrijp me niet verkeerd, wij gaan hier thuis heel zorgvuldig met geld om, we geven geld heel bewust uit en verkwisten niet. We leven van dag tot dag in vertrouwen dat God zal voorzien, ook als het heel krap is.

Altijd bezig zijn met te weinig geld is echt niet gekker dan bezig zijn met te veel geld. We kunnen niet met die dingen bezig zijn en tegelijkertijd God dienen. God dienen betekent erop vertrouwen dat Hij ons niet meer zal geven dan we aankunnen. Hoe denken jullie daarover?

Wie bescheiden is en ontzag heeft voor de HEER, wordt beloond met rijkdom, eer en een lang leven (Spreuken 22:4)

Zorgen moet je doen, niet maken (Loesje)

Vooruit dan maar, op verzoek... een column van mijn hand uit de oude doos, zoals eerder verschenen in Opwekking magazine...

‘Weet je, ik maak me zo’n zorgen’. Ze keek me bijna smekend aan en even leek het of ze verwachtte dat ik met een magisch handgebaar haar last zou kunnen verlichten. Ze zuchtte en ging op haar andere been staan, alsof ze het juk verplaatsen wilde. Haar goedbedoelde zorgelijkheid was een beetje besmettelijk, want ik voelde een frons over m’n voorhoofd trekken. Wat moest mijn reactie hierop zijn? Negeren was onbeleefd, wegwuiven niet echt aardig en meepraten van weinig nut. Ik wilde koste wat het koste een cliche voorkomen en knikte uiteindelijk een beetje medelevend terwijl ik vriendelijk Mattheus 6:34 citeerde in een poging haar op te beuren, maak je geen zorgen voor de dag van morgen. Ze scheen het niet te horen.

Toen ik even later verder fietste, bedacht ik  hoe vreemd het eigenlijk is dat ‘je zorgen maken’ volledig geaccepteerd is in onze maatschappij. Het is zo’n beetje standaard onderdeel van ons bestaan geworden. Zorgen over de kinderen, over geld, criminaliteit, de toekomst en het milieu. Je zorgen maken is verheven tot een teken dat je begaan bent met de dingen of dat je van iemand houdt. Als je je geen zorgen maakt, leef je niet echt. Sterker nog, als iemand zou beweren zich nooit zorgen te maken, echt nergens over, dan zouden we hem waarschijnlijk het stempel flierefluiter geven en een beetje schamper op hem neerkijken. Mensen die zich geen zorgen maken, hebben geen weet van wat er echt in de wereld gaande is. Mensen die zich geen zorgen maken, zijn roekeloos en misschien zelfs wel een beetje gewetenloos. Of toch niet?

In Jezus’ tijd was het waarschijnlijk niet anders en Hij wilde er best een paar pittige preekjes aan wijden. Hij schudde de mensen uit hun zorgelijke toestand wakker met de volgende vraag: Wie van jullie kan door zich zorgen te maken ook maar één el aan zijn levensduur toevoegen? Ja, toen stonden ze natuurlijk allemaal met hun mond vol tanden. Ze waren niet eens in staat die vraag met een wedervraag te beantwoorden volgens de joodse traditie. Jezus wilde met zijn vraag aangeven dat je zorgen maken geen toegevoegde waarde heeft, het verandert de bestaande situatie niet. Jezus ontkende het bestaan van zorgen overigens niet. Hij hield een emotioneel betoog over het onderwerp en prees daarin de liefde en zorg van de Vader voor zijn kinderen. Lees het nog maar eens na in Matteus 6:25-34.

Als zorgen ons weer eens proberen te bekruipen, kunnen we onze woorden wijzigen aan de hand van 1 Petrus 5:7; ik mag mijn zorgen op Hem afwentelen, want ik lig Hem na aan het hart.

Karigheid nader bekeken

Het lijkt wel of er tegenwoordig alleen nog maar geschreven en gediscussieerd wordt over geld-gerelateerde zaken. Kranten en tijdschriften staan bol van het slechte nieuws over economische recessie, dalende aandelenkoersen, dubieuze investeringen, wankele valuta-markt, kwakkelend vastgoed en, oh ja, natuurlijk de bezuinigingen. 

In de Bijbel gaat het ook nog al eens over geld, blijkbaar is er niets nieuws onder de zon :) De terminologie mag dan veranderd zijn, de principes zijn hetzelfde gebleven. De bijbel spreekt namelijk niet zozeer over bijvoorbeeld uitgeven en verdienen, maar over zaaien en oogsten. De apostel Paulus wijdt er, op de zijn bekende manier, nogal over uit in zijn tweede brief aan de Korintiers. Ik zou daar graag een wijze les uit willen halen voor deze blog: Bedenk dit: wie karig zaait, zal karig oogsten; wie overvloedig zaait, zal overvloedig oogsten (2 Korintiers 9:6).

Wat een fantastisch, simpel basisprincipe voor een zorgeloos leven is dat toch. In de context gaat het over geld, maar uiteraard kunnen we het op alle facetten van het leven toepassen. Als je nooit eens vriendelijk naar iemand glimlacht, is de kans vrij klein dat mensen jou zullen toelachen. Als je altijd en eeuwig kritisch bent zullen mensen jou ook bekritiseren. Het principe dat Paulus hier aanhaalt is gebaseerd op de woorden van Jezus: de maat die je voor anderen gebruikt, zal ook voor jullie worden gebruikt [Lucas 6:38]. Dat gaat op voor de mate waarin wij liefhebben, oordelen, vergeven en uitdelen.

Paulus schrijft 'bedenk dit', alsof hij wil zeggen 'hebben jullie er wel erg in?' God belooft in zijn Woord om voor zijn kinderen te zorgen, dat is een belofte, een waarheid die vast staat. Maar er zijn daarnaast heel eenvoudige en praktische geestelijke principes die wij ons toe moeten eigenen op onze reis naar geestelijke volwassenheid. Stel dat je altijd trouw een gift in de collectezak gooit op zondag, maar die gift is ongeveer gelijk aan het bedrag dat je voor een mooi tijdschrift uitgeeft of voor een bos bloemen op tafel... dan is de maat waarmee je God meet gelijk aan de maat waarmee je je dagelijkse huishouden meet. Misschien ga ik daarin te ver, maar ik wil maar een voorbeeld aanreiken. Denk er eens over na wat voor oogst jij eigenlijk verwacht in je leven en ga op basis daarvan zaad zaaien. Als je aandacht nodig hebt zul je aandacht moeten geven, als je geduld nodig hebt zul je geduld moeten geven, als je geld nodig hebt zul je geld moeten geven... en bedenk daarbij dan dat karig zaaien een karige oogst voortbrengt.

Karig (armoedig, gierig, krap, krenterig, matig, schraal, schriel, sober, spaarzaam, weinig, zuinig) zaaien zal GEEN overvloedige oogst voortbrengen. Dat zeg ik niet, dat zegt de Bijbel. Dat is misschien best een harde les om te leren, maar ook eentje die een doorbraak kan veroorzaken in ons leven zodra we het principe erachter gaan begrijpen. Pas als we serieus een begin gaan maken met vrij, blij en overvloedig geven, zullen we zien dat de sluizen van de hemel opengaan en zegen in overvloed op ons zal neerdalen (Maleachi 31:10). De Bijbel leert ons geen verkwisting (Jezus liet zelfs de kruimels na de wonderbaarlijke spijziging oprapen) maar zeker ook geen bezuiniging en spaarzaamheid als het aankomt op wat we weggeven.

Les van Koning David:

Nee,’ antwoordde de koning, ‘ik wil ervoor betalen. Ik ga niet de HEER, mijn God, een brandoffer brengen dat me niets heeft gekost (2 Samuel 24:24)

Dagelijks brood of meer?

In de afgelopen jaren heb ik in januari steeds een motto of bijbeltekst gekozen om verder over na te denken, meer over te leren en toe te passen in mijn leven. Van de week bezochtt ik Lynn Mosher's blog Heading Home en zag dat zij een woord had gekozen... 1 woord ja. Dat vond ik fascinerend! 

Eerlijk gezegd had ik me voorgenomen het dit jaar maar eens te laten gaan, maar vanmorgen kwamen er toch twee woorden in me op, woorden waar ik al weken mee bezig ben: dagelijks brood. En ja, ik ga er toch mee aan de slag, wil letterlijk, geestelijk en figuurlijk meer leren over ons dagelijks brood.

Waar gaat dat eigenlijk over: dagelijks brood? Toen Jezus zijn discipelen leerde hoe ze bidden moesten, leerde Hij hen tegelijkertijd belangrijke Koninkrijksprincipes. Geef ons heden ons dagelijks brood (Mattheus 6:11) is geen vraag, maar een proclamatie. Hij leerde hen op die manier te vertrouwen op Gods dagelijkse voorziening. Voor de meeste mensen in het Westen is dagelijks brood niet iets waar we ons druk om maken, we gaan naar de bakker en kopen het. Als kind vond ik het altijd raar om te bidden voor iets dat al op je bord lag. Helaas hebben die woorden van Jezus dus voor veel mensen, tenzij je honger lijdt, aan betekenis verloren.

Maar dagelijks brood is natuurlijk meer dan alleen een boterham, het is Gods Woord en ook dagelijkse voorziening in onze noden. Ik moet eerlijk toegeven dat ik de neiging heb voor meer te bidden dan Gods dagelijkse voorziening, ik heb de neiging te bidden voor de dingen van volgende week en volgende maand. Ik loop vaak op God vooruit en dat is de reden dat ik wil leren Hem te vertrouwen op een dagelijkse basis en te bidden voor die dingen waar ik die dag hulp bij nodig heb (genezing, wijsheid, geduld, doorzettingsvermogen, financien etc. ) en niet vooruit te lopen op de dingen die ik denk nodig te hebben. In Spreuken 30:8 staat, Houd valsheid en leugentaal ver van mij. Geef mij geen armoede of rijkdom, voorzie mij van mijn toegewezen deel aan brood. Dagelijks brood staat er in het engels. Wat een wijsheid in die aloude woorden. Heb jij geleerd Hem te vertrouwen op een dagelijkse basis?

Ik ben het brood dat leven geeft, zei Jezus. Wie bij mij komt zal geen honger meer hebben, en wie in mij gelooft zal nooit meer dorst hebben. (Johannes 6:35)

Standvastig!

Geloof is ook een verstandsbesluit...

Bijbellezen is voor mij interactie met God. Ik lees vaak hardop en denk dan na en stel vragen, zeker wanneer ik bij een vers kom dat van de bladzijde af lijkt te springen, en dat gebeurt nogal eens :) Eergisteren bijvoorbeeld, toen ik me door de profetieen voor de landen heen worstelde in Jesaja, op zoek naar een lichtpuntje. En daar was het: De standvastige is veilig bij U, vrede is er voor wie op U vertrouwt (Jesaja 26:3).

In het engels staat het er wat sterker, maar toch zal ik proberen de gedachten die ik bij dit vers kreeg te vertalen naar het Nederlands. Ben ik standvastig? Wat betekent dat eigenlijk? Kan het zijn dat als ik geen vrede ervaar, om wat voor redenen dan ook, ik onstandvastig ben in mijn denken en doen? Moeilijke vragen he? Toch zijn ze God niet onbekend. In de psalmen kunnen we lezen hoe men die vraag vaak bij God neerlegde, onderzoek mij toch Heer... Geloof is niet alleen een hartsgesteldheid of een geestelijk oefening, het is ook een verstandsbesluit. Het besluit om duidelijke keuzes te maken en ons niet door alles en nog wat van de wijs te laten brengen, heen en weer geslingerd op de golven...

Het grootste gebod zoals Jezus dat nog maar eens aanhaalde is, Heb de Heer uw God lief met heel uw hart en met heel uw ziel en met geheel uw verstand (Matteus 22:37). Ja, ook met ons verstand. Het is belangrijk dat we een balans vinden in onze liefde voor God, emotioneel, geestelijk en ook rationeel. Als we dat op eigen kracht proberen bevinden we ons in woelig vaarwater, we hebben hierbij echt de hulp van de Heilige Geest nodig. Als we ons hart, ziel en verstand onderwerpen aan de Heilige Geest, Hem ons volledige vertrouwen geven, dan zullen we die vrede ervaren waar de profeet Jesaja al over sprak. 

Romeinen 8:6 bevestigt dat: Wat onze eigen natuur wil brengt de dood, maar wat de Geest wil brengt leven en vrede.

Nu is de tijd

Bij God zijn verleden, heden en toekomst NU!

Een onderwerp waarover ik nogal eens in gesprek ben met de Heer is 'tijd'. Misschien wel een van de moeilijkste dingen in mijn begrip van God is het aspect van tijd en de tijd waarin we leven. Ik geloof dat alle beloftes in God's Woord ja en amen zijn in Jezus Christus, maar ik besef ook dat ik niet alles werkelijkheid zal zien worden in mijn tijd. God antwoordt mijn gebeden ja, maar ik weet niet altijd wanneer!

Als mensen op deze aarde leven we binnen de beperking die we 'tijd' noemen. We leven in een ritme van 24 uur per dag, 7 dagen per week enz. God, daarentegen, is niet beperkt door die tijd. Hij is eeuwig, hij is het grote Nu! In 2 Petrus 3:8 is bijvoorbeeld te lezen, Voor de Heer is een dag als duizend jaar en duizend jaar als een dag. De Heer is niet traag met het nakomen van zijn belofte... Een onbegrijpelijk concept voor ons. God ziet tijd totaal anders dan wij, dat blijkt wel duidelijk uit dit vers. Momenteel ben ik het evangelie van Johannes weer eens aan het doorlezen en het valt me op dat Jezus ook steeds laat zien dat God's tijdsbesef anders is dan dat van mensen. In een gesprekje met Filippus bijvoorbeeld zegt Hij: "Ik ben nu al zo lang bij jullie, en nog ken je me niet." (Johannes 14:9). Zo lang??? Waar hebben we het hier over? Twee, drie jaar op z'n hoogst! Stel je eens voor als Jezus dat vandaag de dag zou zeggen tegen ons. 'He zeg, begrijp je Mij nu nog steeds niet, je bent al drie jaar Christen zeg...' Drie jaar is toch eigenlijk niets op de schaal van een mensenleven. Het is duidelijk dat de Heer tijd anders ziet dan wij. Verderop in Johannes vragen de discipelen zich onderling af: wat betekent 'nog een korte tijd'? (Johannes 16:18) Ze snapten er niets van, net als wij soms als een gebed niet wordt verhoord of als God zwijgt.

Tijdens het lezen in dat 16e hoofdstuk van Johannes is me ook opgevallen dat Jezus over verleden, heden en toekomstige tijd praat alsof alles NU is. Hij zegt bijvoorbeeld tegen de discipelen, 'er komt een tijd dat ik niet meer in beelden spreek...' en direct daarna reageren de discipelen met, 'ja, NU spreekt u rechtstreeks...' Jezus zei dat er een tijd zou komen en terwijl Hij dat zei was het zo! In vers 32 doet Hij dat weer als Hij zegt 'er komt een tijd, en die tijd is er al...' Op het moment dat Hij het zegt, is het zo. In hoofdstuk 17 bidt Jezus tot de Vader. Hij zegt, NU kom ik naar u toe, en ik zeg dit terwijl ik nog in de wereld ben... (vers 13).

Ik kan het de discipelen niet kwalijk nemen dat ze soms niets snapten van de tijd en de tijden waarin ze leefden. In Handelingen 1:7 kunnen we lezen dat Jezus hen uitlegt dat het niet aan mensen is gegeven om de tijd en het ogenblik van alles te weten.We mogen proberen Zijn eeuwige karakter te leren kennen, Zijn tijdloosheid te doorgronden en Zijn eindeloze liefde te begrijpen, maar we zullen daartoe nooit volledig in staat zijn zolang we op deze aarde leven. Pas als we de aardse tijdzone achter ons laten kunnen we ons in zijn eeuwigheid bevinden. Toch zijn er wel een aantal dingen die de Bijbel ons wil leren over tijd en de tijden waarin we leven. Die dingen kunnen ons troost en hoop geven in een chaotische wereld:

• Er is een tijd voor alles... voor oorlog en voor vrede (Prediker 3:8)
• De tijd is kort (1 Corinthiers 7:29). De Bijbel zegt niet hoe kort, maar wacht alsjeblieft niet langer om je hart aan Hem te geven als je dat nog niet hebt gedaan!
• Nu is de tijd van redding (2 Corinthiers 6:2). Nu is de tijd, het juiste moment. Stel het niet langer uit!
• Mijn tijden zijn in Uw hand (Psalm 31:16) Als je aan Hem toebehoord ben je veilig, wat de tijd ook brengen zal!

Ik weet niet of jij ook wel eens moeite hebt met God's tijdstip, misschien denk je er nooit over na, misschien ervaar je wel eens frustratie omdat sommige dingen zo lang lijken te duren... Hoe dan ook, ik wil deze post afsluiten met een woord uit de psalmen, Vertrouw op Hem, mijn volk, te allen tijde! (psalm 62:9). Te allen tijde! Dat is in goede en in slechte tijden, of we nu te maken hebben met situaties in het verleden, heden of toekomst!