Zingeving en gezondheid

Gebrek aan zingeving heeft invloed op onze gezondheid. Volgens een publicatie op de website van Zorginstituut Nederland  is zingeving zelfs een onmisbare pijler van gezondheid.

In het bewuste artikel stelt huisarts en holistisch coach Richard Hoofs dat veel lichamelijke en psychische klachten voortkomen uit een gebrek aan zingeving, ook bij mensen met een verder gezonde leefstijl.

Mensen die zingeving ervaren worden niet alleen ouder, maar ook gezonder oud. “Je moet iets hebben om voor te leven." Daar heeft hij helemaal gelijk in. En iets om voor te leven ontvang je van Degene die het leven geeft.

Wetenschappers en filosofen

Afgelopen week waren wij in Litouwen. We spraken daar op diverse plaatsen over het thema 'De zin van het leven.' Onder andere in drugs- en alcoholrehabilitatiecentra voor vrouwen en mannen en in een evangelische gemeente in Kaunas.

We gebruikten de toespraak die de apostel Paulus voor de leden van de Raad van de Areopagus in Athene hield als basis. Paulus sprak tot wetenschappers en filosofen die God niet kenden. Hij gebruikte zelfs een citaat van een Grieks denker om zijn punt te maken:

Toch is God niet ver bij ons vandaan, want in Hem leven, bewegen en zijn wij. Een van uw dichters heeft het zo gezegd: “Wij zijn uit Hem voortgekomen.” (Handelingen 17:28).

De zin van het leven

We kwamen tot de conclusie dat het de zin van het leven is om God te vinden. Waarom? Omdat Hij degene is die leven geeft en vervolgens ook een doel om voor te leven. In Hem leven wij, bewegen wij en zijn wij.

Die gedachte vinden we in soortgelijke bewoordingen terug in Romeinen 11:36: Want alles komt van God, alles bestaat door God en alles heeft zijn doel in God. Voor Hem is alle eer, voor altijd en eeuwig. Amen.

Nogal radicaal, vind je niet? Zingeving betekent God leren kennen en zo ontdekken wat Hij met je leven wil doen en welke taak er voor jou is in de korte tijd die je op aarde hebt.

⚫ ⚫ ⚫

Er is maar één God: de Vader, door wie alles is en voor wie wij leven. En er is ook maar één Heer: Jezus Christus, door wie alles is gemaakt en die ons het leven heeft gegeven.

[1 Corinthiërs 8:6]

➤Misschien vind je mijn bericht 'Oorsprong, bestaan en doel' ook mooi.

Oorsprong, bestaan, doel...

De belangrijkste levensvragen worden beantwoord in het Woord van God; dat wil zeggen... als je besluit om de tijd te nemen de aloude woorden van wijsheid en profetie te lezen.

Wie ben ik? Waar kom ik vandaan en waar ga ik heen? Wat is mijn doel hier op aarde? Zomaar een paar vragen die generaties na generaties hebben geïntrigeerd. Ik las ergens dat heel veel jongeren tegenwoordig worstelen met existentiële vragen.

Laatst kwam ik een tekst tegen die ik minstens drie of vier keer achter elkaar heb zitten lezen. Geweldig, zoveel waarheid en openbaring in één vers dat eigenlijk heel eenvoudig klinkt! Ik heb het over Romeinen 11:36,

Want alles komt van God, alles bestaat door God en alles heeft zijn doel in God. Voor Hem is alle eer, voor altijd en eeuwig. Amen.

Daar heb je het, drie in één.

• Oorsprong: alles komt van God. Dat doet me denken aan Johannes 1:3 waar over Jezus staat geschreven,  Alle dingen zijn door het Woord gemaakt, en zonder dit Woord is geen ding gemaakt dat gemaakt is. Onze oorsprong ligt bij God, hoe geweldig is dat?!
• Bestaan: alles bestaat door God. Dat doet me denken aan Kolossenzen 1:17 waar over Jezus staat geschreven: En Hij is vóór alle dingen, en alle dingen bestaan tezamen door Hem. In het engels staat er 'and in him all things hold together'. Zonder Hem zou alles al lang geleden uit elkaar zijn gevallen!
• Doel: alles heeft zijn doel in God. En dat doet me denken aan 1 Korintiërs 8:6 waar staat geschreven: Er is maar één God: de Vader, door wie alles is en voor wie wij leven. En er is ook maar één Heer: Jezus Christus, door wie alles is gemaakt en die ons het leven heeft gegeven. Onze levens zijn geen toeval, niet willekeurig, en niet om zonder doel geleefd te worden. We leven voor God door Jezus en dat brengt grote vreugde en voldoening.

Nou, ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik ben super bemoedigd door de rijkdom van dit vers.

IJdelheid en najagen van de wind

In mijn jonge jaren filosofeerden we als vrienden vaak over de zin van het leven. De discussies sloten we regelmatig af met de verzuchting 'Ach, alles is ijdelheid en najagen van de wind.'

Die woorden haalden we uit het Bijbelboek Prediker, waarin de schrijver ervaart dat al het menselijk zwoegen uiteindelijk tot niets leidt; we moeten immers allemaal sterven. Hij werd er zelfs depressief van.

Daarom kreeg ik een afkeer van het leven, want kwaad scheen mij het werk, dat onder de zon geschiedt: het is alles ijdelheid en najagen van wind (Prediker 2:17).

Er is werkelijk niets nieuws onder de zon als dat een fase in je leven beschrijft waarin jij je momenteel bevindt, een fase waar veel mensen doorheen gaan. Het najagen van de wind is immers vermoeiend en levert niets van waarde op, dat zullen we uiteindelijk allemaal ontdekken.

Maar hoe zullen we dan de jaren, die ons gegeven zijn, invullen? Want ja, dat jagen, dat willen werken aan en voor iets, dat zit toch wel in ons bloed. Je kan toch moeilijk heel de dag op de bank gaan liggen...

Nou, ik kan je gerust stellen. Op meedere plaatsen in de Bijbel wordt duidelijk een antwoord gegeven op de levensvragen zoals die in het boek Prediker aan de kaak worden gesteld. Bijvoorbeeld in Psalm 34:15,

👉 Keer je af van het kwaad en doe het goede; zoek de vrede en jaag die na.

Ik lees in die Psalm een oproep tot bekering.... keer je af van het kwaad. Maar ook tot een nieuwe manier van leven... doe het goede. En heel specifiek betekent dat... zoek de vrede. Dat is werkelijk een zoektocht om Jezus zelf, de Vredevorst, (beter) te leren kennen.

En dan niet alleen de vrede zoeken, maar vervolgens ook nog najagen! Dat is een avontuur dat zoveel meer voldoening geeft dan het najagen van de wind!

Laten wij dus najagen wat de vrede en de onderlinge opbouw bevordert (Romeinen 14:19).

De dingen waar we zo druk mee bezig zijn

De Bijbel staat vol mooie, inspirerende, maar ook onbegrijpelijke en soms bizarre uitspraken. Daarmee vertel ik niets nieuws natuurlijk :)

Eén van de pittigste waarschuwingen in simpele bewoordingen komt van de Meester zelf. Het was tijdens het onderwijs over de wijnstok en de ranken dat Jezus Zijn volgelingen opriep om toch vooral met Hem verbonden te blijven, zeker als ze productief wilden zijn.

Hij voegde eraan toe: Maar zonder Mij kun je niets doen (Johannes 15:5).

Ik heb dat altijd een vreemde radicale uitspraak gevonden. Er zijn immers miljoenen mensen die dagelijks van alles en nog wat doen zonder God erbij te betrekken, mensen die op eigen houtje aan het werk zijn, mensen die Hem er soms zelfs bewust buiten willen houden. Wat bedoelt Jezus dan als Hij zegt 'zonder Mij kun je niets doen?' Ja, ik snap dat als Hij ons de adem niet geeft, we niet kunnen leven.

👉Maar toch, ik denk dat de nadruk in Jezus' woorden niet lag op het 'doen', maar op het vrucht dragen. Brengt hetgeen waarmee wij zo druk bezig zijn vrucht voort? Steken we energie in dingen die volgend jaar weer verdwenen zijn of in relaties die van eeuwigheidswaarde zijn?

Investeren we geld in zaken die van tijdelijke aard zijn of in projecten die het Koninkrijk bouwen? Werken we voor aards succes of om anderen te dienen? Reflectievragen om over na te denken.

'Zonder Mij kun je niets doen'. Dat is geen negatieve uitspraak, maar een positieve belofte. Zo'n uitspraak bezegelt namelijk onze verbondenheid met en afhankelijkheid aan God. Het herinnert ons eraan dat we leven, bewegen en bestaan in Jezus Christus alleen! For in Him we live and move and have our being.

Het herinnert ons eraan dat kennis, opleiding, positie en succes uiteindelijk niet belangrijk zijn, maar de mate waarin wij vrucht dragen voor Gods Koninkrijk... een zaak van eeuwigheidswaarde!

Voor, tegen of neutraal?

Bij het invullen van vragenlijsten of enquêtes kom je vaak keuzemogelijkheden tegen, je hoeft in zo'n geval geen antwoord te verzinnen maar je kunt volstaan met het aankruisen van een vakje.

Ja, nee of neutraal (weet niet, geen mening). Soms zou ik daar bij willen zetten... ik moet er nog even over nadenken. Het is onmogelijk om overal een gefundeerde mening over te hebben. Soms hebben we onvoldoende informatie of kennis over een onderwerp. Soms hebben we ons er nog niet in verdiept.

Tegenwoordig worden keuzes massaal opgedrongen en enorm beïnvloed door de media. Je moet overal wat van vinden, je uitspreken, je profielfoto's aanpassen en je geld investeren in wat de meerderheid 'belangrijk' vindt.

👉Mag je nog zeggen dat je het even niet weet? Mag je nog toegeven dat je het even niet helder hebt? Dat je over iets na wilt denken en niet met de menigte mee wil lopen? Niet de populaire slogans wil  napraten?

Ik hoop het wel.

De belangrijkste keuze die ik in mijn leven heb gemaakt, is de keuze om voor Jezus te leven. Waarom is dat zo belangrijk? Omdat daar geen derde vakje is. Jezus zei het zelf zo:

Wie niet vóór Mij is, is tegen Mij. Wie niet met Mij meewerkt om de mensen bijeen te brengen in mijn koninkrijk, jaagt ze uiteen (Lukas 11:23).

Hij wil mensen bijeen brengen, niet uiteen jagen. Wat een nobel streven, zou ik bijna zeggen. Dat wil ik ook! En jij?

In de ban van de maatregelen?

Er was een tijd dat mijn schoonmoeder bepaalde wanneer, hoe laat en met wie we Kerst vierden. Gouden tijden waren dat; chaotisch soms ook want we moesten ons in allerlei bochten wringen om 24 man aan tafel te krijgen in de krappe kamer en suite.

Dat klinkt haast als folklore in een tijd waarin van overheidswege wordt geadviseerd hoe en met wie je kerst kunt vieren. Maatregelen die uiteraard wel de nodige kerststress wegnemen, je hoeft immers zelf niet meer na te denken en steeds minder te regelen. Ontzorgen, dat is het! 😉

Je begint je zo langzamerhand wel af te vragen hoe we dat vroeger allemaal deden, dat zelf organiseren, dat zelf nadenken en beslissingen nemen.

Wat dat betreft is er veel veranderd. Het is niet langer de mens die wikt en beschikt, het zijn de maatregelen die dicteren wat we wel en niet kunnen doen. Ik vind ‘maatregelen’ echt het woord met de meest vervelende associaties in de afgelopen twee jaar en ik weet eerlijk gezegd niet eens meer of dat woord eigenlijk al bestond voor 2020? En zo ja, hoe gebruikten we dat dan?

In de ban van de maatregelen, een massale psychose lijkt het wel. Vier je je verjaardag nog? Wat doen we met kerst? Wordt er nog een workshop georganiseerd? Is er ergens een borrel? Het antwoord is steevast: dat hangt van de maatregelen af. We wachten even wat de nieuwe maatregelen zijn. Het lijkt er echt op dat alles staat of valt met de maatregelen. Het is het nieuwe referentiekader.

Nee, dan vroeger… toen leefden we tenminste nog volgens bepaalde principes, gewoontes, tradities, gebruiken, cultuurelementen, geloofsovertuigingen, etiquette of ethiek. Uiteraard binnen de kaders van de geldende wetten en regels in het land. Dat je stopt voor een rood licht kan ieder weldenkend mens begrijpen en accepteren. Dat we elkaar gelijk behandelen, is fatsoen en dat op diefstal een straf staat, is logisch.

Ik vraag me nu oprecht af waar het naartoe moet met een volk dat volledig afhankelijk is geworden van een dagelijks veranderend abnormaal en geen initiatieven meer durft te nemen uit angst voor de geldende maatregelen?

Waar zal het eindigen als we niet meer durven leven vanuit de overtuiging dat we God en elkaar nodig hebben voor een leefbare en liefdevolle maatschappij waarin we naar elkaar omkijken, elkaar helpen als het nodig is en elkaar aanvaarden zoals we zijn? 

Vrijheid is (onder andere) de kunst om te leren accepteren en waarderen dat leven en sterven naast elkaar staan evenals ziekte en gezondheid, wel en wee, vreugde en verdriet. Daarin heeft God, en niet de mens, het laatste woord. Durf jij in die vrijheid te leven?

Ons kijken is te klein

Mijn vorige blogje 'Baas over je gedachten' werd veel gelezen en gedeeld. Blijkbaar was de inhoud herkenbaar voor veel lezers.

Vandaag schrijf ik er een vervolg op, want het is niet alleen belangrijk waar we over denken, maar ook waar we naar kijken, want daar begint het zo'n beetje.

De mensen achter de moderne media begrijpen dat als geen ander. Het maakt eigenlijk niet uit waar een artikel over gaat, als er maar een passend plaatje bij staat dat de aandacht trekt. 👉Beelden spreken immers luider dan woorden.

Ga zelf maar eens na waar je oog naartoe getrokken wordt als je een nieuwspagina opent, hetzij in de krant of op internet.

Ja, krantenkoppen schreeuwen, maar de combinatie met een (stock)afbeelding die  mensen emotioneel moet raken, maakt het af! Een afbeelding kan in je geheugen gegrift staan, een artikel niet... denk daar maar eens over na.

Het zal jullie niet verbazen dat de Bijbel oproept om, naast onze gedachten, ook onze ogen te sturen. In 2 Korintiërs 4:18 staat het zo: Wij houden onze ogen immers niet gericht op de dingen die men ziet, maar op de dingen die men niet ziet; want de dingen die men ziet, zijn tijdelijk, maar de dingen die men niet ziet, zijn eeuwig.

Uh, ja dus. Je ogen richten op dingen die je niet ziet... Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. De dingen die we om ons heen zien zijn werkelijkheid, de realiteit van de dag. Dat zal niemand ontkennen. Maar die dingen zijn ook tijdelijk... ze gaan weer voorbij (soms vraag je je af waar we ons allemaal zo druk om maken).

De dingen die we niet kunnen zien, zijn waarheid en dus eeuwig. Liefde, genade, vergeving, adem, God zelf. Lees dat hele hoofdstuk 4 maar eens door dan zul je zien hoe de schrijver alles wat hij meemaakt afzet tegen de eeuwigheid.

Ons kijken is te klein, denk ik weleens. De afstand tot een beeldscherm of krant is hooguit 60 cm. Het zou ons goed doen regelmatig naar buiten te stappen om de oneindige sterrenhemel te bekijken. Een simpele stap die alles weer in het juiste perspectief kan zetten.

Als ik ʼs nachts omhoog kijk naar de hemel en het werk van uw handen zie, de maan en de sterren, die U hun plaats gegeven hebt, wat is dan de mens, dat U zoveel om hem geeft? (Psalm 8:4).

Doel en plan voor je leven

'God heeft een plan en een doel met je leven'. Ik weet niet hoe vaak ik die zin heb gehoord voordat ik het geloofde! Ik worstelde met de gedachte dat er een zogenaamde zin van het leven zou zijn voor individuele mensen in een wereld met bijna 7,8 miljard inwoners en onnoemelijk veel lijden.

Godzijdank weet ik nu beter. 👉God heeft een plan en een doel voor elk individu voordat we zelfs maar worden geboren. Meer over die kostbare baarmoederfase in mijn boek Levensadem trouwens.

Ik lees momenteel de Psalmen weer eens helemaal door in mijn Engelstalige NLT Bijbel (NLT= New Living Translation). Mijn oog viel op twee verzen die heel duidelijk maken dat 1) God degene is die het doel van ons leven vervult en dat 2) God degene is die de plannen voor ons leven uitwerkt. We moeten Hem ernaar vragen, we moeten ervoor bidden en op zoek gaan naar deze geheimen.

I cry out to God most high. To God who will fulfill His purpose for me  (Psalm 57: 2).

In veel Engelse Bijbelvertalingen is voor deze woorden gekozen. In onze Nederlandse vertalingen kan ik het niet vinden 😔Ik vind dat vers om verschillende redenen zo spannend en goed. 1) Er is een doel voor mijn leven. 2) Het is Zijn doel, niet het mijne. 3) Hij is degene die dat doel vervult en 4) Hij zal het doen, zelfs als ik het idee heb dat er niets gebeurt!

Ik heb die passage wel twintig keer achter elkaar hardop gelezen, totdat de woorden eindelijk diep in mijn hart wortelden. Toen kwam ik bij Psalm 138: 8.

The Lord will work out His plans for my life.

In de HSV staat 'De HEERE zal Zijn werk voor mij voltooien." Echt waar Heer? Zult U Uw plannen voor MIJN leven uitwerken? Ondanks mijn falen, ondanks mijn fouten, mijn angsten en twijfels? Hoe gaaf is dat! Mag ik jullie aanmoedigen om meer te weten te komen over Gods doel en plannen voor je leven? Zet de tijd apart, zet je tv uit, ga zitten, luister en lees de psalmen. Je zult rijkelijk gezegend worden als je begint te ontdekken waarom je hier op aarde bent!

Machtsspel

Want in Hem leven wij, bewegen wij ons en bestaan wij (Handelingen 17:28)

'In Him we live, and move, and have our being...' Een van mijn favoriete Bijbelteksten. Wat een diepte in een paar woorden! 'Hem' is Jezus Christus zelf.

Het grootste deel van mijn leven (nou ja, tot nu toe) wist of begreep ik dit niet. Ik ging er vanuit dat ikzelf de baas was over mijn leven en mijn toekomst. Ik had één leven om te leven en wilde er het beste van maken. Niets mis mee natuurlijk, maar zonder degene die het leven geeft, zijn zulke doelen niet haalbaar 😉 dat weet ik nu!

Hoe goed en verheven onze bedoelingen ook zijn om iets moois van het leven te maken, we zullen tegenstand ondervinden. Zolang we degene die het universum in Zijn handen houdt niet erkennen, zullen we tegen obstakels aan blijven botsen in ons beperkt wereldje.

In mijn vorige blog schreef ik over het wrede slagveld waarin we ons bevinden, of we het nu leuk vinden of niet. We zien iedere dag hoe een enorm machtsspel wordt gespeeld in onze wereld. Politieke leiders, landen, organisaties ... ze handelen allemaal alsof de wereld zou ophouden te functioneren als zij er niet meer zouden zijn. Wat een arrogantie en misvatting.

De waarheid is: de hele wereld bestaat vanwege Jezus, het hele universum wordt ondersteund door Hem en door Zijn krachtige Woord. Dat is onze basis, dat is onze hoop voor vandaag en de toekomst. De wereld kan afbrokkelen, maar het Woord staat voor altijd. Ik hou ervan hoe het staat geschreven in Hebreeën 1:3,

Gods Zoon straalt van Gods heerlijkheid en uit alles wat Hij is en doet, blijkt dat Hij in wezen God is. Hij beheerst alles met zijn machtig woord. 

👉Lees het Woord, niet de wereld!

Leven als pelgrims

Een paar dagen geleden kwam de gedachte bij me op dat we allemaal pelgrims in deze wereld zijn, op doorreis.

Ik heb zelf over de hele wereld gereisd en het heeft me altijd verbaasd hoe gemakkelijk het is om je overal thuis te voelen. Als er eten is en een kussen om mijn hoofd op te laten rusten, dan ben ik blij.

In zekere zin zou het het leven een stuk eenvoudiger maken als we flexibel zouden zijn. De Bijbel zegt:

Wij horen immers niet in deze wereld thuis; wij kijken uit naar de toekomstige stad (Hebreeën 13:14).

Deze wereld is niet ons vaste thuis. Waarom doen we dan alsof het wel zo is? We willen alles wat gebeurt controleren, maar we kunnen het niet. We worden onrustig als de dingen worden geschud, we voelen ons ongemakkelijk als de dingen veranderen, we hebben behoefte te verdedigen wat we denken te bezitten ...

Dat is natuurlijk allemaal begrijpelijk. We willen stabiliteit, veiligheid en vrede. Als er onrust in de wereld is, voelen we het in ons hart, we voelen het in onze ziel. Het is alsof je van binnen bloedt. Het doet pijn omdat we niet kunnen voorkomen dat de wereld maar door draait en draait.

Als we toch eens konden leren om te leven als pelgrims. Ik bedoel daarmee niet dakloos of zonder bezittingen; maar voort kunnen gaan, ondanks omstandigheden. Uitkijken naar verrassingen die om de volgende hoek op ons wachten.

We kunnen een les van Abraham leren. Door geloof vestigde hij zijn thuis in het beloofde land. Toch leefde hij als een vreemdeling in het land. Hebreeën 11:10 zegt: Abraham vertrouwde erop dat God hem zou brengen in de stad met de vaste fundering, waarvan God Zelf de architect en bouwer is.

Ja uiteraard, we moeten voor deze wereld zorgen. Het is onze opdracht om de aarde te onderwerpen en te cultiveren en haar middelen gelijkmatig te verdelen. Maar we moeten ook uitkijken naar een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, waar elke traan zal worden weggewist, waar geen dood meer zal zijn, geen verdriet, rouw of pijn (Openbaring 21: 1-4).

Laten we ons tijdens de reis focussen op de zaken die echt belangrijk zijn!

Bang om dood te gaan

Eigenllijk heb ik helemaal geen zin om erover te bloggen... Maar vandaag bedacht ik me iets dat ik toch wel met jullie wil delen. Hopelijk zet het weer aan tot nadenken.

Vandaag bedacht ik me dat achter de massale angst voor het Coronavirus ten diepste de angst zit om dood te gaan. Ik kan niks anders bedenken. Jullie wel?

Ja, laten we het even nuchter bekijken. Wat is het ergste dat je kan overkomen als je het virus hebt? Dat je eraan sterft. De aan hysterie grenzende angst is dus eigenlijk de angst om te sterven.

Die eenvoudige conclusie deed me vervolgens denken aan een nummer van blues gitarist Albert King: 'Everybody wants to go to heaven but nobody wants to die.' Een nummer geschreven door Loretta Lynn, als ik het goed heb.

Iedereen wil naar de hemel, maar niemand wil sterven. Hoe waar is dat! Ik kan natuurlijk niet voor iedereen spreken, maar als Christen heb je, als het goed is, geen angst voor de dood. In Romeinen 14:8 staat: Zolang wij leven, leven we voor de Heer; en wanneer wij sterven, sterven we voor de Heer. Dus of we nu leven of sterven, we zijn altijd van de Heer.

De cruciale vraag hier is: ben je van Hem of niet?

De apostel Paulus ging nog verder en schreef: Voor mij is leven Christus en sterven winst (Filippenzen 1:21). Poeh, dat gaat ver. Ik wil graag nog een tijd hier blijven hoor, begrijp me niet verkeerd. Maar ik wil ook kunnen bluffen zoals Paulus dat deed, eenvoudigweg omdat ik mijn leven aan Jezus heb overgegeven.

Maar Jezus zei: 'Ik ben de opstanding en het leven. Wie in mij gelooft zal leven, ook wanneer hij sterft, en ieder die leeft en in mij gelooft zal nooit sterven. Geloof je dat?'

[Johannes 11:25-26]

👉Ik schreef trouwens eens een blogje over de HEMEL

En, oh ja, hieronder het nummer van Albert King

Waar is wijsheid te vinden?

In mijn vorige blogjes schreef ik over 'niks mogen' en 'biddend begeren'. Gij zult niet begeren... wie kent die woorden uit de Bijbel niet? Maar is begeren dan altijd fout? Nee, natuurlijk niet. In diezelfde Bijbel (Spreuken 8:11) staat dat niets dat we zouden kunnen begeren te vergelijken is met wijsheid. Dan is het toch logisch dat we daar achter aan moeten gaan, dat we dat moeten begeren?

Het zoeken naar of het najagen of begeren van WIJSHEID is een prachtig avontuur. Weet je wie over dat avontuur schreef? Job. Meestal denken we bij het boek Job direct aan al het drama in zijn leven, maar er was door alles heen een gepassioneerd zoeken naar wijsheid. Job 28:13,

👉 Maar de wijsheid, waar wordt die gevonden? En waar is de plaats van het inzicht?

En dan moet je eens verder lezen wat hij erover zegt, vers 15-20,

Fijn goud kan niet in ruil voor haar gegeven worden, en haar prijs kan niet met zilver worden afgewogen.

Zij kan met het fijne goud van Ofir niet betaald worden, en evenmin met de kostbare onyx en saffier.

Haar waarde kan niet met goud of kristal gemeten worden, en zij is niet in te ruilen voor een kleinood van zuiver goud.

Aan koraal en kristal wordt niet meer gedacht, want de prijs van de wijsheid is hoger dan die van robijnen.

Haar waarde kan niet met die van een topaas uit Cusj gemeten worden; en met het fijne zuivere goud kan zij niet betaald worden.

De wijsheid dus, waar komt zij vandaan, en waar is de plaats van het inzicht?

De prijs van wijsheid is eigenlijk niet te bepalen, zij gaat alles van waarde ver te boven. We leven in een wereld waar heel veel kennis en wetenschap is. Maar wijsheid, echte wijsheid, waar is zij te vinden? In vers 23 zegt Job: God begrijpt haar weg, en Híj kent haar plaats.

Dat vind ik een goede aanwijzing. Zoek het niet in opleiding, studie, ervaring of wetenschap... God weet de weg. We komen dan eigenlijk weer terug bij Spreuken 8, het hoofdstuk over de wijsheid. Daarin zijn weer aanwijzingen te vinden. Spannend!

Je mag ook niks...

In mijn tienerjaren vond ik de Bijbel en het Christendom maar een beetje benauwend. Zoveel regeltjes en wetten. En leuke dingen? Die zijn natuurlijk allemaal verboden. Ik had het idee dat serieus Christen worden mijn 'vrije' leven aan banden zou leggen en stelde de keus voor Jezus steeds uit.

Ondanks dat ik zeker niet in een 'zware' kerk ben opgegroeid, waren de Tien Geboden wel een onzichtbare leidraad in ons gezin. Het tiende gebod vond ik altijd maar moeilijk: Gij zult niet begeren uws naasten huis; gij zult niet begeren uws naasten vrouw, noch zijn dienstknecht, noch zijn dienstmaagd, noch zijn rund, noch zijn ezel, noch iets dat van uw naaste is. Je mag ook niks...

Na mijn bekering begon ik pas te zien dat die woorden geen beperking inhielden, maar juist een uitdaging. Een uitdaging om erachter te komen wat we dan wel mogen begeren. Nee, niet de spullen van mijn naaste dus... maar juist die dingen die God voor mij heeft weggelegd.

Heb je 't ooit zo gelezen? Het is destijds de insteek van mijn Engelstalige boekje My Neighbor's House geworden. Ga op zoek naar de juiste begeerten. In Marcus 11:24 staat: Daarom zeg Ik u: alles wat u biddend begeert, geloof dat u het ontvangen zult, en het zal u ten deel vallen. Het zal duidelijk zijn dat dat niet over de spullen van de buren gaat. Maar waarover dan wel?

Gewoon of anders?

Een paar maanden geleden verscheen deze column van mij in Opwekking Magazine:

Goede vrienden van ons runnen een buurtwinkeltje met leuke tweedehands spullen. De opbrengst daarvan gaat steevast naar de projecten van Stichting Traveling Light. Buurtbewoners en belangstellenden zijn daarnaast ook van harte welkom om een kopje koffie of thee te komen drinken en hun verhaal te vertellen.

De wijk waarin het winkeltje zich bevindt, heeft een hoog multi-cultureel gehalte en dat zorgt ervoor dat die koffiemiddagen bijzonder kleurrijk zijn. We krijgen onder andere bezoek van nieuwe migranten waaronder regelmatig Syrische vluchtelingen. Daarnaast krijgen we ook steeds meer mensen aan tafel met een lichamelijke of verstandelijke beperking, mensen met verslavingsproblemen en mensen die het gevoel hebben een beetje buiten de boot te vallen. Ja, je zou kunnen zeggen dat er veel mensen komen die ‘anders’ zijn.

Dat ‘anders’ zijn, houd me nogal bezig, eerlijk gezegd kan ik me er best druk om maken. Er worden de laatste jaren zo ontzettend veel diagnoses gesteld,  stempels gedrukt en labels geplakt die mensen anders maken dat je je afvraagt of er nog wel een normaal mens in dit land rondloopt. Je durft toch haast niet meer hardop te zeggen dat je geen klachten hebt? Anders zijn is zo hip dat het binnenkort wel uit de mode zal raken. Maar wat betekent het nu eigenlijk precies om ‘anders’ te zijn?  Anders dan wat of wie vraag ik me steeds weer af als ik er iemand over hoor. Waar wordt zoiets aan af gemeten? Wat is de norm en hoe hoog of laag ligt de lat? Wanneer is iemand eigenlijk ‘normaal’?

Ja echt, ik vraag me weleens af of de standaard niet eenvoudigweg wordt bepaald door de gemiddelde mens als norm te stellen. Maar het gemiddelde is de som van alle uitersten, dus eigenlijk kan de normale mens niet bestaan zonder alle mensen die ‘anders’ zijn. Afijn, u voelt misschien al aankomen waar die gedachten van mij heen gaan. Ze gaan naar God die ons allemaal bewust anders heeft gemaakt. Ze gaan naar de Schepper die Zelf anders is dan alle andere goden. In Jeremia 10:16 staat het zo mooi beschreven, Hoe anders is de God van Jakob, hij die alles vorm gegeven heeft en aan wie het volk van Israël behoort. Zijn naam is HEER van de hemelse machten.

Hoe anders is Hij! Wij zijn geschapen naar Zijn evenbeeld en gelijkenis, dus dat maakt ons sowieso allemaal buitengewone schepselen. Ja, hoe anders zijn wij. De schepping getuigt daarvan op grote schaal: Elk aards lichaam is anders; het lichaam van een mens is enig in zijn soort, dat van een dier eveneens, dat van een vogel ook, en ook dat van een vis (1 Korintiërs 15:39). Wat een heerlijke gedachte, anders zijn is de bedoeling. God wil het zo!

Romeinen 12:2 is misschien wel de meest bekende en onderkende Bijbeltekst als het gaat om anders zijn, anders denken en anders handelen. U moet uzelf niet aanpassen aan deze wereld, maar veranderen door uw gezindheid te vernieuwen, om zo te ontdekken wat God van u wil en wat goed, volmaakt en hem welgevallig is. Een gewaarschuwd mensen telt voor twee, denk ik dan maar. Laten we ons niet conformeren aan de norm, aan de standaard die de wereld gezet heeft. Laten we ons conformeren aan Gods wil en Woord. 

Toen greep de HEER mij bij de hand en hield me voor dat ik me anders moest gedragen dan dit volk. (Jesaja 8:11)

Geestelijke identiteit (1)

Terwijl sommigen van jullie een zomerse blogpauze inlasten en anderen juist lekker blogjes gaan lezen, heb ik me voorgenomen nog maar eens een onderwerp onder de loep te nemen. En dan niet zomaar een onderwerp om de komkommertijd mee te vullen, nee.... een veelbesproken onderwerp dat van levensbelang kan zijn, namelijk: onze geestelijke identiteit.

Wellicht heb je een paspoort of ID-kaart waarmee je je kunt identificeren. Met andere woorden, je kunt aantonen wie je bent, dat wil zeggen: wat je naam is, wanneer je geboren bent en waar je woont. We noemen dat ook wel persoonsidentificatie.

Het kan ook zijn dat een stichting, vereniging of school een bepaalde identiteit heeft, bijvoorbeeld een humanistische of christelijke identiteit. Dat zegt iets over de ideologie die ten grondslag ligt aan een organisatie, ook wel de 'kleur' genoemd.

Daarnaast is er ook nog een identiteitsvraag die veel dieper gaat, die te maken heeft met wie wij werkelijk zijn. Niet op papier, maar in ons hart. Die vraag staat als het ware op het T-shirt van ons leven geschreven: wie ben ik? In onze post-moderne samenleving worstelen meer mensen dan ooit met hun identiteit; met het vinden, erkennen en accepteren daarvan. Die worsteling is al zo oud als de mensheid zelf. Ik denk dat aan die worsteling vaak ten diepste het gebrek aan duidelijke zingeving ten grondslag ligt.

Als we per toeval op deze aarde gekomen zijn, kunnen we ook per toeval weer verdwijnen. Er is geen nut, geen hogere roeping of bestemming, geen liefde of verbondenheid. Het gevolg is dat mensen zich eenzaam voelen te midden van 7 miljard andere mensen. Hoe is het mogelijk?

Ik denk (weet uit eigen ervaring) dat we de identiteitsvraag niet kunnen loskoppelen van de identiteitsgever: God zelf. Het antwoord op de 'wie ben ik' vraag komt namelijk voort uit het antwoord op de veel belangrijkere vraag wie is God? In Hem vinden we onze ware identiteit en daar komt heel wat bij kijken. Ik hoop van harte dat je mee wilt lezen en gaat ontdekken wat er allemaal op je geestelijke ID-kaart hoort te staan.