Tot eer van Zijn naam (4)

Vind je dit onderwerp niet geweldig gaaf? Tot dusver hebben we in deze blogserie gezien dat God Zijn eigen naam eer aandoet door ons innerlijk te verfrissen, ons op het rechte pad te leiden, onze zonden te vergeven en ons te bevrijden van gevaar.

Onze reactie daarop zou dankbaarheid moeten zijn voor Zijn liefde en genade, bereidheid om ons getuigenis te delen, nederigheid om Zijn vergeving te ontvangen en anderen te vergeven, en vertrouwen dat Hij ons naar veiligheid zal leiden!

Laten we nog eens een situatie bekijken waar God iets doet to eer van Zijn naam. Ditmaal in Jesaja 48:9. Als we die tekst in context lezen, merken we dat God nogal boos is op Zijn volk omdat ze ongehoorzaam, koppig, ontrouw en al wat meer waren. En dan zegt Hij: Ter wille van Mijzelf en van de eer van mijn naam zal Ik mijn toorn bedwingen en u niet wegvagen.

Interessant, niet waar? God eert Zijn eigen naam door geduldig te zijn en genade te schenken aan de Israëlieten. 👉Hij is trouw aan Zijn aard als een goede, goede Vader. Natuurlijk zien we hetzelfde in het Nieuwe Testament... want God verandert niet, Hij is geduldig en Hij wil niet dat er iemand verloren gaat.

Is het niet logisch om te zeggen dat wanneer wij genade verlenen aan iemand, wanneer we boosheid bedwingen en wanneer we geduldig zijn, we ook Zijn naam eren?

Tot eer van Zijn naam (2)

Leuk dat je deze nieuwe blogserie 'Tot eer van Zijn naam' volgt.

We zagen in de vorige post dat God ons innerlijk verfrist en ons langs rechte paden leidt (Psalm 23:3) en dat tot eer van Zijn naam. Dus in zekere zin brengt Hij met Zijn goedheid eer aan Zijn eigen naam :) Logisch eigenlijk, want God is goed en zo wil Hij zich ook bekend maken!

Dit is een concept dat we door de hele Bijbel heen kunnen vinden. Laten we eens goed kijken naar Psalm 25:11 waar staat geschreven: Maar Here! Ik heb zoveel zonden begaan! Och, wilt U die vergeven tot eer van uw naam?

Denk daar eens over na, de vergeving van zonden is ook tot eer van Gods naam. Jezus nam die taak op Zich (we zijn vergeven!) en deed dat dus om de naam van Zijn Vader te eren. Toen Hij stierf aan het kruis voor de vergeving van de zonden van de hele wereld, was dat een daad van gehoorzaamheid.

En Hij werd daarvoor geëerd. Filippenzen 2:8-10 zegt: Herkenbaar als mens, vernederde Hij Zich en gehoorzaamde tot het uiterste, zelfs tot in de dood aan het kruis. Daarom heeft God Hem de hoogste plaats en de allerhoogste titel gegeven, zodat in de naam van Jezus iedereen in de hemel, op aarde en onder de aarde zijn knieën zal buigen. De hoogste plaats... the highest honor staat er in het Engels, de hoogste eer.

De vergeving van zonden is tot eer van Zijn naam. Wanneer wij Zijn vergeving niet kunnen of willen ontvangen (of weigeren anderen te vergeven), onteren we in feite Zijn naam. Dat lijkt me wel een gedachte die tot nadenken stemt.

De goede wapenrusting (3)

Omsloten zijn door waarheid, wat een mooie gedachte uit mijn vorige blog. We kunnen staande blijven in een wereld vol leugens als we de waarheid hebben!

We lezen verder over de geestelijke wapenrusting in Efeziërs 6 en wel vers 14, daarin wordt gesproken over GERECHTIGHEID dat we als een harnas of als borstpantser moeten dragen.

Nou lopen wij over het algemeen niet meer in Middeleeuwse kledij rond, maar je snapt de beeldspraak wel dat gerechtigheid tegen een stootje (aanval) moet kunnen. 

Gerechtigheid (ook wel rechtvaardigheid genoemd) is een beetje een moeilijk woord. Eindelijk gerechtigheid! Dat zeggen we weleens als een langdurige onrechtvaardige situatie geëindigd is. 

De Bijbel zegt dat niemand van nature rechtvaardig is, niemand! (Romeinen 3:10). Alleen God is rechtvaardig. Jezus wordt ook wel de Rechtvaardige genoemd. Waarom? 👉Hij kwam naar de aarde om Zijn gerechtigheid aan ons aan te bieden, in ruil voor onze ongerechtigheid. We  hebben namelijk allemaal  gezondigd en zijn dus niet rechtvaardig in de ogen van God... hoe we ook ons best doen. 

Rechtvaardig betekent zoveel als billijk, braaf, correct, eerlijk, fair, juist, rechtschapen, behoorlijk, betrouwbaar... nou ja, jullie snappen het wel. Niet alleen in het Christendom, maar in alle grote wereldreligies, zie je dat mensen een vorm van gerechtigheid, van rechtvaardigheid, proberen te behalen door vreselijk hun best te doen en zich aan allerlei regeltjes te houden. Maar ja, hoe meer je je best doet, hoe meer je voelt dat je faalt.

Daarom is dat aanbod van Jezus zo cruciaal. Onze zonden in ruil voor Zijn gerechtigheid. Wat een deal! Hij biedt vergeving aan voor onze ongerechtigheid en verklaart ons daarmee rechtvaardig. 💓Die gerechtigheid (weten dat je vergeven bent!) is ons harnas; dat beschermt ons hele wezen. In Romeinen 3:22 staat het zo: God rechtvaardigt de mensen door hun geloof in Jezus Christus, hij spreekt allen vrij die geloven.

Niet door goede daden, maar door geloof kunnen wij rechtvaardig voor God staan. Daarmee vervalt schuld, schaamte, falen, angst en oordeel. Weten dat je vergeven bent, die vrijheid moeten we dragen als een ondoordringbaar harnas. Als je de keus voor Jezus hebt gemaakt, laat niemand je dan wijs maken dat het tussen jou en God niet goed zit. Juist daarin hebben we ook een geestelijke strijd te strijden.

Want Hem Die geen zonde gekend heeft, heeft Hij voor ons tot zonde gemaakt, opdat wij zouden worden gerechtigheid van God in Hem (2 Korinthe 5:21).

Massaal afgeleid

Ik herinner me nog dat ik jaren geleden mijn neefjes en nichtjes uitnodigde om naar de film te gaan, het was een Star Wars film. Ik ben vergeten welke. In die epische filmserie wordt de strijd tussen goed en kwaad uitgevochten. Uiteraard ontbreekt daarbij een messias-achtige hoofdpersoon niet.

De strijd tussen goed en kwaad en de tussenkomst van een verlosser is blijkbaar een geliefd thema, want we zien het terugkomen in onnoemelijk veel films en boeken. Maar nog veel meer dan dat, we zien het voor onze ogen gebeuren, iedere dag.

Al het rumoer in de wereld... het gaat ten diepste helemaal niet over zwart of wit, maar over goed en kwaad, over duisternis en licht. De strijd die we soms in het klein ervaren (ruzies, tegenstrijdige berichten, verwarring, boosheid, angst) speelt zich af op een veel grotere schaal: het wereldtoneel. 👉Geloof en ongeloof, slavernij en vrijheid, leugen en waarheid, haat en liefde... ze zijn in gevecht en we ervaren de gevolgen daarvan dagelijks.

Ik moet denken aan de woorden van Jezus: Wie niet met Mij is, die is tegen Mij (Mattheüs 12:30).

Ja, uiteindelijk gaat het, net als in de films, om keuzes. Bij wie hoor je? Bij het kwade of het goede? Niet kiezen is ook kiezen zegt Jezus. We worden massaal afgeleid om te 'kiezen' voor zwart of wit of wat anders. Maar de echte vraag is: Heb je voor God gekozen? Kies je voor de waanzin van de wereld of de vrede van God?

We hebben niet meer haat, wraak en scheiding nodig. We hebben Zijn genade, vergeving en overweldigende liefde nodig!

Hemel en aarde zijn mijn getuigen dat ik u vandaag de keus heb gegeven tussen leven en dood, zegen en vloek. Kies dan toch het leven, zodat u en uw kinderen mogen leven! (Deuteronomium 30:19)

Geestelijke identiteit (4)

In mijn vorige blogje schreef ik 'door geloof in Jezus Christus worden we een kind van God. En daarmee gaat er als het ware een identiteitsdeur open... we zijn niet langer zondaars, maar heiligen.' Alsof dat niet bijzonder genoeg is, laat de Bijbel nog iets heel moois zien met betrekking tot onze geestelijke identiteit: wij zijn een vriend van God.

Dat is voor heel veel mensen moeilijk te bevatten en er zijn geloofsrichtingen die dat te familiair, te populair vinden. Maar het concept van vriendschap met God is al zo oud als de geschiedenis van de mensheid. Adam, Henoch, Abraham en Mozes leefden in nauwe verbondenheid met God, hadden een hechte vriendschap met Hem terwijl zij toch echt wel de heiligheid van God erkenden.

Met de komst van Jezus naar de aarde kreeg die heilig God een gezicht, een gedaante. In Kolossenzen 1:15 staat het zo: Beeld van God, de onzichtbare, is hij. Jezus vertegenwoordigde de hemelse Vader toen Hij vriendschappen aanging. Hij liet Gods hart zien, een hart dat verlangt naar relatie met mensen. Ja, Jezus werd zelfs een vriend van tollenaars en zondaars genoemd.

Het moet voor de mensen in die tijd ook lastig geweest zijn om hun slaafse (bange) houding tegenover God los te laten. Jezus legt duidelijk uit dat dat wel de bedoeling is: Jullie zijn mijn vrienden wanneer je doet wat ik zeg. Ik noem jullie geen ​slaven​ meer, want een ​slaaf​ weet niet wat zijn meester doet; vrienden noem ik jullie, omdat ik alles wat ik van de Vader heb gehoord, aan jullie bekendgemaakt heb (Johannes 15:14-15).

'Vrienden noem ik jullie...'Tsja, dat is dus weleens anders geweest. Wij leefden immers allemaal als vijanden van God door de zonde. Maar Jezus heeft verzoening (vrede) gebracht tussen God en mens. Vijandschap verandert in vriendschap! Dat staat heel mooi beschreven in Kolossenzen 1:20-23, het goede nieuws in een 'nutshell' zeg maar :)

Door zijn Zoon heeft God een altijddurende vrede gesticht tussen Zichzelf en alles wat in de hemelen en op aarde is. Doordat Christus Zich aan het kruis heeft opgeofferd en zijn bloed heeft gegeven, is er verzoening met God. Dat geldt ook voor u, die vroeger zo ver van God verwijderd was. U leefde als vijand van Hem, zoals bleek uit de slechte dingen die u dacht en deed. Maar nu heeft God Zich met u verzoend, door de dood aan het kruis van zijn aardse lichaam. Zo heeft Christus u heilig en zuiver gemaakt en in de dichte nabijheid van God gebracht. De enige voorwaarde is dat u deze waarheid met heel uw hart gelooft en er standvastig in blijft. Dat u sterk bent in de Here en vast overtuigd van het goede nieuws dat Jezus voor u gestorven is.

Waarom doen mensen dit?

De donkere dagen voor kerst. Hoe donker kunnen ze zijn? Terreur, moord en vernietiging vullen het nieuws en gloeien na op ons netvlies. Christenen zitten wereldwijd in hun kerkbanken en zingen 'vrede op aarde'. Mijn vraag aan u is dan: Is de wereld gek geworden of zijn de Christenen gek? 

Een vraag die ik na de aanslag in Berlijn diverse malen hoorde was: 'Waarom doen mensen dit?'

Waarom doen mensen dit? Het antwoord is verrassend eenvoudig denk ik: omdat ze geen vrede in hun hart hebben. Omdat zonde regeert in plaats van gerechtigheid. Als er geen vrede is in een mensenhart is, heerst er oorlog.... denk daar eens over na.

Twee duizend jaar geleden kondigde de profeet Johannes de Doper de missie van Jezus Christus naar de aarde aan: De volgende dag zag hij Jezus naar zich toe komen, en hij zei: ‘Daar is het lam van God, dat de zonde van de wereld wegneemt (Evangelie van Johannes 1:29). Jezus kwam om de zonde van de wereld weg te nemen, een prachtige taak natuurlijk, maar ook een bloedige taak. Johannes noemt Jezus niet voor niets een 'lam', ook al klinkt dat een beetje raar misschien.

In de tijd van het Oude Testament werden lammetjes geofferd, bijvoorbeeld eens per jaar met Pesach. In Exodus 21:21 staat het zo, Toen riep Mozes de oudsten van Israël bij elkaar. ‘Elke familie moet een lam of een bokje kiezen,’ zei hij, ‘en dat moet worden geslacht als pesachoffer. Met de komst van Jezus (het lam van God) kwam er een einde aan al dat offeren. Jezus gaf Zijn leven aan het kruis als eenmalig offer.

Als we dat beseffen en accepteren, wordt het ook meteen duidelijk dat er GEEN (slacht)offers meer gebracht hoeven te worden. Geen dieren, geen mensen... geen bloedvergieten. Jezus Christus is de Vredevorst, Hij is de enige die de zonde weg kan nemen en VREDE in het hart van een mens kan brengen. Vraag het Hem maar als je durft! Als je vergeving en vrede ontvangt, kan en wil je daar graag over zingen. Ook als de wereld door draait.

Laat in uw hart de vrede van Christus heersen.

(Kolossenzen 3:15)

Vergeven is niet: goedpraten

In mijn vorige blogje introduceerde ik mijn nieuwste boek Ik eer jou, een frisse kijk op het gebod 'eert uw vader en moeder'.

Als onderlegger voor dat boek heb ik een tekst van de apostel Paulus over dit onderwerp gebruikt (Efeziërs 6:1-4):

Kinderen, gehoorzaam uw ouders in de geest van Christus: dat is uw plicht. Eer uw vader en uw moeder is het eerste gebod waaraan een belofte is verbonden, die luidt: Dan zal het u goed gaan en zult u lang leven op aarde. Ouders, maak uw kinderen niet kwaad, maar breng ze groot door ze te vormen en te vermanen zoals de Heer dat wil.

Uit deze tekst blijkt duidelijk dat er actie wordt verwacht van zowel kinderen als ouders, er is hier geen sprake van eenrichtingsverkeer. Sterker nog, er is hier evenmin sprake van tweerichtingsverkeer. God speelt namelijk ook een rol, Hij is degene die een belofte geeft.

In Ik eer jou stel ik dat voor als een driehoek: Welke kant ouders ook opgaan, ze komen of God of hun kinderen tegen. Welke kant kinderen ook opgaan, ze komen of God of hun ouders tegen. En God? Hij komt ons altijd tegemoet.

Deze verbinding tussen God, ouders en kinderen wordt in de drie deeltjes van het boek besproken. Daarbij ben ik moeilijke situaties niet uit de weg gegaan. Je kunt ze wellicht zelf wel opnoemen: misbruik, verlating, autoritair gedrag, liefdeloosheid... alles komt aan bod. Alles wordt gespiegeld aan de vader-kind relatie die God en Jezus hebben. We kunnen heel veel van hen leren.

Een van de onderwerpen in het boek is vergeving. Daarbij komt bijvoorbeeld aan bod dat het soms beter is om vergeving te schenken dan een levenlang te wachten tot vergeving wordt gevraagd. Verder wordt ook ingegaan op wat vergeving NIET is: fout gedrag goed praten, doen alsof erge dingen niet gebeurd zijn etc.

In het boek geef ik verder een aantal praktische tips om je ouders toch te kunnen eren als je een moeilijke jeugd hebt gehad. Niet dat dat het verleden kan veranderen, maar het zal zeker je toekomst beinvloeden! Dat is namelijk waar die belofte van God om de hoek komt kijken: het zal je goed gaan. Wie wil dat nu niet?

Ik eer jou is voor slechts 9,90 EURO bij elke christelijke boekhandel te bestellen. 

X = Kruis

Op mijn seizoensoverstijgende zomervakantieleesplankje staat X voor Kruis.

En dan bedoel ik niet het kruisje (x) voor een kus, maar het internationale symbool van het Christendom.

Het kruis staat symbool voor het lijden en sterven van Jezus Christus, de Zoon van God die als mens naar de aarde kwam om het kwaad, de zonde van de mensheid op zich te nemen.

Een gekke ruil als je er over nadenkt. Een heilig God die toenadering zoekt tot een zondige mensheid en zegt: geef Mij je ellende maar, dan geef ik jou mijn vergeving, vrede en verlossing. Dat is in geen enkele andere religie denkbaar. Toch zijn er heel veel mensen die het kruis afwijzen. De apostel Paulus schreef er al over: Ik heb u al vaak gezegd, en zeg nu zelfs met tranen in mijn ogen: velen leven als vijand van het kruis van Christus ... (Filippenzen 3:18).

Maar gelukkig zijn er wereldwijd meer dan twee miljard mensen [bron: Pew Reseacrh Center] voor wie het kruis zoveel meer is dan alleen een symbool... het is de kracht waaruit zij leven. In Kolossenzen 1:20 staat het zo:

Door Zijn Zoon heeft God een altijddurende vrede gesticht tussen Zichzelf en alles wat in de hemelen en op aarde is. Doordat Christus Zich aan het kruis heeft opgeofferd en Zijn bloed heeft gegeven, is er verzoening met God.

Daar kan een mens niets aan toevoegen. Geen goede werken, geen gebeden, geen rituelen, geen pelgrimstochten... dat kan een mens alleen maar in dankbaarheid aanvaarden!

V = Vergeving

Op mijn, inmiddels bijna winterse, zomervakantieleesplankje staat V voor Vergeving.

Vergeving is, wellicht op liefde na, de grootste kracht die er bestaat. Een kracht die twee kanten op werkt: we kunnen immers vergeving ontvangen en vergeving schenken.

Vergeving schenken aan iemand die ons iets ergs heeft aangedaan is heel moeilijk en voor veel mensen bijna onmogelijk. God weet dat, daarom nam Hij de eerste stap. Hij vergaf ons eerst opdat wij anderen kunnen vergeven zoals Hij ons vergaf.

Wees goed voor elkaar en vol medeleven; vergeef elkaar zoals God u in Christus vergeven heeft (Efeziërs 4:32).

Je zult merken dat als je Gods vergeving ontvangt, het makkelijker wordt om ook anderen te vergeven. Zo werkt dat :) Vergeving brengt genezing, bevrijding, opluchting en herstel in relaties... en ja, daar is God tenslotte van: herstel in relaties! In de eerste plaats de relatie tussen Hem en de mensheid en daaruit volgend de relaties tussen mensen onderling. Als er iets is wat we vandaag nodig hebben, is dat het wel.

U, Heer, bent goed en tot vergeving bereid, uw trouw is groot voor ieder die u aanroept (Psalm 86:5)

R = Rechtvaardig

Op mijn zomervakantieleespankje staat R voor Rechtvaardig.

De Bijbel zegt: Er is geen mens rechtvaardig, zelfs niet één (Romeinen 3:10). Oeps, dat is niet zo mooi. Wat is dat dan precies, rechtvaardig zijn?

Volgens de verschillende woordenboeken is rechtvaardig ook wel: gegrond, billijk, eerlijk, gerecht, gewettigd, terecht deugdzaam, rechtschapen, handelend in overeenstemming met bepaalde ethische beginselen.

Deftige woorden voor een mensheid die een rechtvaardige status probeert te bereiken door een 'goed' mens te zijn, door rituelen uit te voeren, wetten te houden, god in zichzelf te zoeken, gebeden te citeren en met regelmaat gebouwen te bezoeken waarin God zou wonen....

Jezus ziet al dat religieuze getob op zoek naar een schoon geweten aan. In Zijn tijd berispte Hij de schriftgeleerden: U wilt bij de mensen altijd voor rechtvaardig doorgaan, maar God kent uw hart. Wat bij de mensen in hoog aanzien staat, is een gruwel in de ogen van God (Lukas 16:15). Uit die woorden kunnen we nog steeds een belangrijke les halen.

Een mens kan niet rechtvaardig worden door zijn/haar best te doen voor God (of mensen). Een mens kan alleen rechtvaardig worden door te geloven en erkennen dat Jezus Christus ook voor hem/haar aan het kruis is gestorven. God heeft hem [Jezus] die de zonde niet kende voor ons één gemaakt met de zonde, zodat wij door hem rechtvaardig voor God konden worden (2 Korintiërs 5:21)

Laten we het alsjeblieft niet ingewikkelder maken! We kunnen totaal vrij zijn van zonde, schuld, schaamte en het zoeken naar erkenning. In Romeinen 10:9-10 staat het zo:

Als uw mond belijdt dat Jezus de Heer is en uw hart gelooft dat God Hem uit de dood heeft opgewekt, zult u worden gered. Als uw hart gelooft, zult u rechtvaardig worden verklaard; als uw mond belijdt, zult u worden gered.

M = Mens

Op mijn zomervakantieleesplankje staat M voor Mens.

Ja, de mens die een zooitje van deze wereld maakt, de mens die God vervloekt en de mens die zichzelf boven God verheven heeft.... die mens.

De Bijbel zegt dat God de mens maakte naar Zijn eigen beeld. Hij koos daarbij ook voor twee verschillende geslachten, mannelijk en vrouwelijk: En God schiep de mens naar Zijn beeld; naar het beeld van God schiep Hij hem; mannelijk en vrouwelijk schiep Hij hen (Genesis 1:27).

Wat een eer om gemaakt zijn naar het beeld van een drie-enig God (Vader, Zoon en Geest en toch één God) en zowel als man en als vrouw op Hem te lijken (Geest, ziel en lichaam en toch één mens). David schreef over de schepping van de mens: Ik loof u voor het ontzaglijke wonder van mijn bestaan, wonderbaarlijk is wat u gemaakt hebt. Ik weet het, tot in het diepst van mijn ziel (Psalm 139:14).

Diezelfde David leefde in grote verwondering over de nietigheid van de mens tegenover de grootsheid van God, maar erkende zeker ook Gods bedoeling met de schepping van de mens: Wat is toch de mens dat u om hem geeft, wat betekent hij dat u voor hem zorgt? U hebt hem weinig minder dan een god gemaakt, hem met glorie en eer gekroond. U laat hem heersen over alles wat u gemaakt hebt, alles hebt u aan zijn voeten gelegd... (Psalm 8:5-7).

God schiep de mens en gaf hem de aarde als woongebied. Als je wel eens in andere landen komt, kun je zien hoe elk volk zich een plekje eigen maakt... soms met geweld, maar dat zou niet nodig moeten zijn. Uit één mens heeft hij de hele mensheid gemaakt, die hij over de hele aarde heeft verspreid; voor elk volk heeft hij een tijdperk vastgesteld en hij heeft de grenzen van hun woongebied bepaald (Handelingen 17:26).

Door de hele geschiedenis heen is te zien dat de mens nogal eens naast zijn/haar schoenen gaat lopen en denkt de dingen beter te kunnen dan God. Dat noemt de Bijbel ongehoorzaamheid of zonde. Alle mensen hebben gezondigd, maar er is ook voor iedereen vergeving! In Romeinen 5:19 staat het vrij eenvoudig beschreven: Zoals door de ongehoorzaamheid van één mens alle mensen zondaars werden, zo zullen door de gehoorzaamheid van één mens alle mensen rechtvaardigen worden.

Die 'ene mens' is de Redder van de wereld, de Zoon van God, ons grote voorbeeld, Jezus Christus!

E = Evangelie

Op mijn zomervakantieleesplankje staat E voor Evangelie.

Evangelie komt van het Griekse woord euangelion (εὐαγγέλιον), dat goede of blijde bood-schap betekent.

Wij gebruiken het vaak om een genre van een Bijbelboek aan te duiden, bijvoorbeeld: het evangelie van Marcus of Johannes. Met andere woorden: het goede nieuws zoals zij dat opschreven.

Aan goed nieuws gaat meestal een slechte situatie vooraf. Bijbels gezien is dat ook zo. Alle mensen worden met een zondige natuur geboren en wat dat allemaal tot gevolg heeft, kunnen we dagelijks om ons heen zien. Het goede nieuws is dat Jezus Christus voor onze zonden stierf, ons volledig heeft vergeven en in ons wil wonen met Zijn Heilige Geest om ons te helpen in het leven.

Wie wil dat nou niet, zou je denken? Het goede nieuws is gratis, maar niet goedkoop. Het kostte Jezus Zijn leven en Hij verwacht ook van ons dat we ons zondige, gezapige, gezellige, goddeloze, gekke, grillige, gebroken leven op willen geven voor Hem.

Want ieder die zijn leven wil behouden, zal het verliezen, maar wie zijn leven verliest omwille van mij en het evangelie, zal het behouden. Wat heeft een mens eraan als hij de hele wereld wint, maar er het leven bij inschiet? (Marcus 8:35-36).

Goed nieuws!

Wat denk je als je zo'n foto ziet?

Meer dan 39.000 mensen in een arena in Kiev, Oekraine. Nee, niet voor een voetbalwedstrijd... maar bijeengekomen om naar HET goede nieuws te luisteren. Want ja, ook in de Oekraine worden de mensen een beetje moe van al het slechte nieuws dat dagelijks door de media wordt verspreid.

Het goede nieuws is dat God van je houdt, dat Hij je lief heeft en Zijn Zoon Jezus naar de aarde stuurde om onder de mensen te leven en hen de weg te wijzen naar een nieuw leven. Jezus nam de zonde van de hele mensheid op zich aan het kruis en schonk vergeving en genezing voor iedereen. Dat is geweldig!

Geloof je dat? Accepteer je dat? De mensen in Kiev in elk geval wel!

Vier niveaus van verzoening (6)

Verzoening: einde van een conflict, hereniging, herstel van verbroken eenheid, herstel van de vrede, verbroedering...

In de vorige blogpost heb ik heel beknopt geschreven over het verzoeningssysteem dat God had opgezet voor Zijn volk Israel. Volgens dit oude verbond moest er altijd bloed vloeien voor de vergeving van zonden en zo vond steeds opnieuw verzoening plaats tussen God en de mensen.

In Hebreeën 9:7 staat over de offerdienst in de tabernakel (dat is de tent waar men tijdens de tocht door de woestijn samenkwam) geschreven: Maar in het achterste deel mocht alleen de hogepriester komen en dan nog maar één keer per jaar. Hij moest bloed meenemen en dat op het gouden deksel van de ark sprenkelen om daarmee zijn eigen zonden en die van het hele volk voor God te bedekken.

Ondanks dat we over het algemeen niet zo van die bloederige toestanden houden is het toch heel interessant wat er verder in de Hebreeënbrief staat, bijvoorbeeld in vers 9 en 10: Hieruit kunnen wij een belangrijke les leren. Ook al werden al deze gaven en offers gebracht, ze konden het geweten van de mensen toch niet zuiveren. Het ging alleen om bepaalde gebruiken: Wat men wel en niet mocht eten en drinken, waarom en hoe men zich moest wassen. De mensen moesten zich eraan houden zolang Christus nog niet met Gods nieuwe, betere verbond was gekomen.

Het oude verbond was als het ware een voorloper op het nieuwe verbond dat God met mensen wilde sluiten. En deze keer niet alleen maar met Zijn volk Israel, maar met ALLE mensen! Christus kwam als hogepriester van het nieuwe verbond dat wij nu hebben en met Zijn lijden, sterven én opstaan kwam er een einde aan het bloedvergieten om bij God in de gunst te komen. In vers 12 staat het zo:

Eens en voor altijd ging Hij [dat is Jezus] met bloed het Allerheiligste binnen en sprenkelde het op de plaats waar de zonden worden vergeven. Maar dat was niet het bloed van bokken en kalveren; nee, het was Zijn eigen bloed. En daarmee heeft Hij ons voor eeuwig van de zonde bevrijd.

Wat een heerlijk idee. Wij hoeven niet meer, nooit meer gebukt te gaan onder zonde en schuld. Hij heeft ons daarvan bevrijd! Als we dat geloven en Hem toestemming geven om ons hart, ons denken, ons praten en onze daden te veranderen kunnen we daadwerkelijk in vrijheid leven en is er geen enkele reden meer voor bloedvergieten. We lezen verder in vers 13 en 14:

Als het bloed van bokken en stieren en de as van jonge koeien van zonden konden reinigen, hoeveel te meer zal dan het bloed van Christus ons hart en leven veranderen. Hij, Die Zelf zonder zonden is, heeft door de hulp van de eeuwige Geest Zich gewillig aan God overgegeven om voor onze zonden te sterven. Daardoor kunnen wij met een gerust hart de levende God dienen.

Met een gerust hart ja. Als we dat eens allemaal gingen begrijpen zouden we veel relaxter kunnen leven, zou oorlog en geweld stoppen... In vers 17 wordt nog een keer uitgelegd dat een verbond (in dit geval verzoening tussen God en Israel) pas van kracht was als het met bloed werd ingewijd:

Met een testament is pas iets te beginnen als de man of vrouw die het gemaakt heeft, gestorven is. Want zolang die leeft, mag niemand een beroep op dat testament doen. Daarom werd het eerste verbond tussen God en Zijn volk pas van kracht nadat het met bloed was ingewijd.

Onder het oude verbond werd vrijwel alles door bloed gereinigd. Als er geen bloed vloeide, werden de zonden niet vergeven. Zo ging het toen tussen God en Israel. Hoe anders is het nu tussen God en alle mensen (ja, we komen altijd weer terug bij dat eerste niveau van herstelde relaties: tussen God en mens). In vers 26 staat geschreven: Maar nu, tegen het einde van de eeuwen, is Hij eens en voor altijd gekomen om voor ons te sterven en de zonde weg te doen.

Wat God betreft is de vriendschap hersteld, met Israel en met alle andere volken. Nu wij nog... hoe gaan wij onderling met elkaar om? Daar gaat de volgende blog over: verzoening tussen Joden en heidenen (niet-Joden)...

Vier niveaus van verzoening (5)

Verzoening: einde van een conflict, hereniging, herstel van verbroken eenheid, herstel van de vrede, verbroedering...

Herstelde vriend-schap, dat is eigenlijk heel eenvoudig de omschrijving van het woord verzoening. Het herstel van de vriendschap tussen God en mens staat daarbij bovenaan. Een tweede niveau dat ik op deze blog wil aanhalen is de verzoening tussen God en Zijn volk Israel.

Eeder in deze serie hebben we gezien dat er dankzij het bloed van Jezus aan het kruis verzoening is met God, voor alle mensen. Dat wordt heel mooi en duidelijk beschreven in Kolossenzen 1:20 : Door Zijn Zoon (dat is Jezus/Yeshua/Isa) heeft God een altijddurende vrede gesticht tussen Zichzelf en alles wat in de hemelen en op aarde is. Doordat Christus Zich aan het kruis heeft opgeofferd en Zijn bloed heeft gegeven, is er verzoening met God.

Bloed, dat heeft een negatieve klank, maar Bijbels gezien is het leven in het bloed. Zonder bloed is er geen leven. Hou die gedachte even vast.

Duizenden jaren geleden koos God uit alle volken op aarde één volk uit dat Hij apart zette. Dat is wat heilig betekent: apart gezet. In Leviticus 20:24-26 kun je dat lezen, Wees heilig omwille van mij, want ik, de Heer, ben heilig en ik heb jullie van de andere volken onderscheiden om mijn volk te zijn.

God koos Israel niet uit omdat het zo'n geweldig en machtig en groots volk was, integendeel, het was het kleinste volk van allemaal! Maar Hij had hun lief en had beloften aan hun voorvaderen gemaakt. Deuteronomium 7:7-8, Het is niet omdat u talrijker was dan de andere volken dat hij u lief kreeg en uitkoos – u was het kleinste van allemaal! Maar omdat hij u liefhad en zich wilde houden aan wat hij uw voorouders onder ede had beloofd...

Het deed God verdriet dat ze Hem steeds ongehoorzaam waren door bijvoorbeeld andere goden te aanbidden en Zijn wetten te negeren. Hij wilde de vriendschap graag in stand houden en zette een systeem voor verzoening op: er moest steeds bloed vloeien (het offeren van dieren) voor de vergeving van de zonden van het volk met als jaarlijks terugkerend hoogtepunt de Grote Verzoendag (Leviticus 16).

In veel wereldreligies zie je dat nog terugkomen: bloed moet vloeien om vergeving te ontvangen en de goden gunstig te stemmen.... gruwelijk natuurlijk. Maar wacht eens even, was het niet Gods idee? Wat had Hij voor ogen toen hij dat verzoeningssysteem opzette? Daarover meer in de volgende blog.

Vier niveaus van verzoening (2)

Verzoening: einde van een conflict, hereniging, herstel van verbroken eenheid, herstel van de vrede, verbroedering...

In de vorige blog schreef ik: 'verzoening betekent herstelde vriendschap en dat is de grondslag van het Christelijk geloof'. Het geeft het karakter van God weer.

Heel vaak hebben we (onbewust misschien) een eigen Godsbeeld ontwikkeld. Sommigen zien God als een boze man die alles ziet wat wij fout doen en die nooit een complimentje geeft. Anderen zien God als heilig en onbereikbaar voor gewone mensen. Weer anderen zien God als een soort lieve oude man die alles goed vindt...

Als we God beter willen leren kennen is het onder andere belangrijk om Zijn Woord zelf te lezen en onderzoeken. Dat kunnen we niet alleen aan dominees en geleerden overlaten. Net zo goed als we het niet aan een ander kunnen overlaten om bijvoorbeeld onze partner beter te leren kennen. Daar moeten we zelf tijd in steken.

De Bijbel geeft duidelijk aan waar en hoe de relatie tussen mensen en God (hun Schepper) is fout gegaan. God koos ervoor de mens naar Zijn evenbeeld te maken, dus als levend wezen met een vrije wil. Die vrije wil gebruikte de eerste mensen helaas om hun eigen gang te gaan en NIET naar God te luisteren, en eigenlijk doen heel veel mensen dat vandaag nog steeds.

De relatie tussen God en de mensheid is sindsdien ernstig verstoord. Dat betekent overigens niet dat God niet communiceert met mensen, Hij doet dat zeker wel. Maar zonde (onze eigen gang gaan) staat een gezonde relatie met Hem in de weg. Heel veel mensen hebben daarom een soort haat-liefde verhouding met God. Zolang alles goed gaat kunnen ze nog wel geloven dat er 'iets' is, maar zodra het fout gaat krijgt Hij de schuld. Zelfs mensen die niet in God geloven erkennen diep in hun hart wel dat Hij bestaat... alleen ze geloven niet in Hem.

Zonde staat een gezonde relatie met God in de weg en resulteert vaak in gevoelens van schuld, schaamte, boosheid of angst. En tsja, zo wil je toch niet met elkaar om gaan? Niet op menselijk niveau en niet op Goddelijk niveau. En dat is nu precies waar verzoening om de hoek komt kijken. God biedt ons herstel aan van de relatie met Hem. In Kolossenzen 1:20 staat het heel mooi:

Door Zijn Zoon (dat is Jezus/Yeshua/Isa) heeft God een altijddurende vrede gesticht tussen Zichzelf en alles wat in de hemelen en op aarde is. Doordat Christus Zich aan het kruis heeft opgeofferd en Zijn bloed heeft gegeven, is er verzoening met God.

Wat God betreft, is de vrede getekend. De vraag is wat ons antwoord op Zijn voorstel is.

Wedergeboorte onder de loep (5)

In de vorige blogjes over het onderwerp wedergeboorte hebben we kunnen zien dat de Bijbel duidelijk spreekt over twee verschillende geboortes. De geestelijke geboorte is niet hetzelfde als de natuurlijke geboorte. Maar waarom is het eigenlijk nodig dat een mens ook geestelijk geboren wordt, ofwel: geestelijk tot leven komt?

Het feit dat we geestelijk tot leven moeten komen, betekent blijkbaar dat we van nature geestelijk 'dood' zijn. In Kolossenzen 2:13 (NBV) staat: U was dood door uw zonden en door uw onbesneden staat, maar God heeft u samen met Christus levend gemaakt toen hij ons al onze zonden kwijtschold. De Bijbel spreekt hier over levende mensen die 'dood' zijn door hun zonden.

Geestelijk 'dood' zijn betekent dat er een scheiding is tussen de mens en God. In Efeziërs 2:1 (Het Boek) staat het zo: Ook u bent door Hem tot leven geroepen; u, die eigenlijk al dood was, omdat u niet leefde zoals God wilde. Zonde staat tussen de mens en God in en maakt ons geestelijk 'dood'. Ik vond dat altijd moeilijk te aanvaarden, ik geloofde vroeger oprecht in de goedheid van de mens. Maar één blik op de krantenkoppen laat zien dat de mens van nature NIET goed is.

Je ziet dat ook al bij hele kleine kinderen bijvoorbeeld, die moeten we leren om GOED te doen, het kwade gaat namelijk vanzelf. De mens wordt geboren met een zondige natuur. Koning David schreef daar al over: Ik was al schuldig toen ik werd geboren, al zondig toen mijn moeder mij ontving (Psalm 51:7). Daarom is het dus nodig dat we ook allemaal opnieuw geboren worden! Daarom is het nodig dat we die vergeving van Jezus Christus ontvangen en de zonde onze rug toe keren.

Er valt nog veel en veel meer te vertellen over de wedergeboorte, over het nieuwe leven dat we kunnen ontvangen, maar het allerbelangrijkste is dat we eerst toegeven het nodig te hebben! Dat we gehoor geven aan die roep van God: Ook u bent door Hem tot leven geroepen... Dat is de belangrijkste beslissing die we ooit kunnen nemen in ons leven!

Nu u aan de waarheid gehoor hebt gegeven, bent u innerlijk gezuiverd en kunt u elkaar oprecht liefhebben. Heb elkaar dan ook altijd van harte lief. U hebt een nieuw leven gekregen; niet door geboorte uit uw ouders, want aan dat leven komt een einde; maar een nieuw leven door wedergeboorte uit God, Die door de levende Christus Zijn woord tot ons blijft spreken (1 Petrus 1:22-23).

Maatbeker

Dat de Bijbel een fascinerend boek is hoef ik jullie niet te vertellen. Wat ik julie wel wil vertellen is dat het echt helpt om een vertaling te lezen die je begrijpen kunt! Naar mijn weten zijn er geen 'goede' of 'slechte' vertalingen; gebruik in ieder geval een begrijpelijke vertaling...

Zoals ik al eerder schreef, lees ik momenteel het evangelie van Lucas weer eens door. En tsja, dan kom je vanzelf bij hoofdstuk zes. Je kunt twee dingen doen: er snel overheen lezen of stil staan bij de lessen die Jezus aan zijn volgelingen (wij) geeft. Dit is geen theologie of theorie, maar oefeningen voor de praktijk van alle dag. Ik haal vers 37 en 38 aan: Oordeel niet, dan zal er niet over je geoordeeld worden. Veroordeel niet, dan zul je niet veroordeeld worden. Vergeef, dan zal je vergeven worden. Geef, dan zal je gegeven worden; een goede, stevig aangedrukte, goed geschudde en overvolle maat zal je worden toebedeeld. Want de maat die je voor anderen gebruikt, zal ook voor jullie worden gebruikt.

Oeps, krasse woorden, vooral die laatste zin. De eerste vraag die in mij opkomt en die ik graag met jullie wil delen is: welke maat gebruik ik? Zowel in negatieve als in positieve zin. Jezus haalt hier twee negatieve dingen aan: oordelen en veroordelen, maar ook twee positieve: vergeven en geven. Hoe dan ook, ik bepaal de maat waarmee ikzelf gemeten wordt als het om deze dingen gaat... en dat is zeker een reden om wat langer bij deze les van Jezus stil te staan.

• In welke mate ben ik veroordelend, kritisch, neerbuigend of oordelend naar anderen toe? Een kritische houding naar anderen toe zal als een boemerang terugkomen in mijn eigen leven.
• In welke mate vergeef ik en geef ik (tijd, geld, talenten, liefde etc.)? Een liefdevolle, vrijgevige houding naar anderen toe zal als een boemerang terugkomen in mijn eigen leven.

Het is een enorme verantwoordelijkheid om te bedenken dat wij zelf de maat bepalen waarmee we worden gemeten. We zouden misschien wel liever hebben dat God dat allemaal automatisch verzorgde, dan hoefden wij tenminste niets te veranderen aan onze bitterheid, wrok, krenterigheid of zuinigheid. De woorden van Jezus zijn heel eenvoudig, maar niet makkelijk. Een verantwoordelijkheid, maar ook een uitdaging...

Ik weet niet hoe het met jullie is, maar ik heb liever niet dat anderen over mij oordelen of mij bekritiseren. Ik wil wel graag dat anderen mij vergeven en ook van hun rijkdom met mij delen. Die wens is de maat die ik voor anderen moet gebruiken.

Als we verlangen naar een andere oogst in ons leven, zullen we een begin moeten maken met het zaaien van ander zaad.

Je vrijheid vasthouden (5)

In deze serie kijken we als het ware door een vergrootglas naar de vrijheid waar de Bijbel over spreekt, de vrijheid die Jezus ons belooft. Dat is niet de vrijheid om te doen en laten wat we maar willen, maar vrij zijn van zonde, schuld, schaamte en wetticisme, maar ook de vrijheid om keuzes te maken. Die vrijheid is een geschenk van God, maar het is onze verantwoordelijkheid om het vast te houden. In Galaten 5:1 staat: Christus heeft ons bevrijd opdat wij in vrijheid zouden leven; houd dus stand en laat u niet opnieuw een slavenjuk opleggen.

Stand houden! Hoe doen we dat? In de vorige post heb ik geschreven dat een 'heilig leven' leiden daartoe een belangrijke sleutel is. Ervoor kiezen om de Heilige Geest te gehoorzamen en niet onze eigen wil. Als we dat meer en meer gaan oefenen zullen we echt vrijheid ervaren, want waar de Geest is daar is vrijheid. (2 Corinthiërs 3:17). Een andere belangrijke sleutel tot het behouden van onze vrijheid is het ontvangen en schenken van vergeving en belijden van onze zonden.

Jezus heeft ons vrijgezet van zonde, schuld en schaamte, toch voelen we ons soms bezwaard. We laten ons, soms ongemerkt, weer een slavenjuk opleggen. Soms worden zonden en schuldgevoel zo groot in onze gedachten dat we er onder gebukt gaan. Het is een stok waarmee de vijand ons wil slaan en klein wil houden, zodat we niet naar God durven gaan. Juist om deze reden is het zo belangrijk dat we met zekerheid kunnen zeggen dat we vergeven zijn. De volgende stap is dan dat we anderen ook moeten vergeven. Doen we dat niet dat leggen we onszelf weer een slavenjuk op: Want als u de mensen hun overtredingen vergeeft, zal uw hemelse Vader u ook vergeven. Maar als u de mensen hun overtredingen niet vergeeft, zal uw Vader uw overtredingen ook niet vergeven (Matteus 6:14-15).

Daarmee komen we eigenlijk gelijk aan bij het belang van het belijden van onze zonden, niet zozeer aan God, maar aan elkaar. Zonden, vergeven, genezen, belijden en bevrijden... op een of andere manier staat het allemaal met elkaar in verband. We hoeven niet alles te begrijpen om het te kunnen geloven. Ik heb er eerlijk gezegd zelf ook nog genoeg vragen over... Maar laten we eens goed kijken naar wat er in Jakobus 5:14-16 staat: Is iemand onder u ziek? Laat hij dan de ouderlingen van de gemeente bij zich roepen en laten die voor hem bidden  en hem met olie zalven in de Naam van de Heere. En het gelovig gebed zal de zieke behouden en de Heere zal hem weer oprichten. En als hij zonden gedaan heeft, zal hem dat vergeven worden. Belijd elkaar de overtredingen en bid voor elkaar, opdat u gezond wordt. Een krachtig gebed van een rechtvaardige brengt veel tot stand.

In deze verzen zien we prachtige sleutels om stand te houden en onze vrijheid te bewaren. We kunnen, mogen, ja moeten zelfs, elkaar vergeven. En als we elkaar onze zonden belijden en voor elkaar bidden zullen we gezond worden. Wow, heerlijk toch, wie wil dat nou niet? Ik vraag me af waarom we dat niet veel vaker praktiseren; in de kerk, maar ook in kleine kring. We kunnen vandaag nog in actie komen:

1. Geloof je echt, diep in je hart dat Jezus jouw zonden heeft vergeven? Zeg het
2. Zijn er mensen die je moet vergeven? Geef het
3. Is er een vertrouwenspersoon aan wie je je zonden kunt belijden? Doe het
4. Ga samen met die persoon bidden. Vraag het

PS: Is het ook mogelijk om vrijheid van ziektes en kwalen te ervaren en daarin stand te houden? Is Jezus ook daarvoor gestorven? Daarover meer in de volgende post.

De doop ontrafeld (3)

In de vorige post heb ik beschreven hoe we door één doop allemaal lid kunnen worden van het lichaam van Christus, de universele gemeente van gelovigen. Die ene doop is de wedergeboorte. De Bijbel spreekt echter ook over een leer van dopen (Hebr. 6:1-2). Ik geloof dat er uit die ene (allerbelangrijkste) doop, andere dopen voortkomen. Laten we eens kijken naar de doop in water.

In de tijd van het Oude Testament was het Joodse gebruik van ritueel wassen heel gewoon. Omdat men door te zondigen steeds opnieuw onrein werd, moest de rituele reiniging noodgedwongen ook steeds weer plaatsvinden. In het NT kondigt Johannes de Doper een nieuwe vorm van ritueel wassen aan: de doop in water als teken dat men de zonde echt de rug toe wilde keren. Hij riep de mensen op zich nu eens daadwerkelijk te bekeren en zich te laten dopen. Hij gebruikte daarvoor niet langer de stenen vaten volgens Joodse traditie, maar ging naar een plek waar veel water was. In Johannes 3:23 staat daarover, Maar ook Johannes doopte in Enon bij Salim, omdat daar veel water was; en de mensen kwamen daar en werden gedoopt.

Ook Jezus kwam naar Johannes om gedoopt te worden. Een belachelijk idee natuurlijk, want Jezus was zonder zonden, dus Hij hoefde zich niet te bekeren, laat staan gedoopt te worden voor de afwassing van zonden. Toch dringt Jezus er op aan en legt aan Johannes de Doper uit dat de Vader het zo wil, 'Laat me begaan,’ antwoordde Jezus, ‘want we moeten alles doen wat God van ons wil.’ Toen liet Johannes hem begaan (Matteus 3:15). Prachtig vind ik dat, Jezus geeft het goede voorbeeld en cijfert zichzelf gewoon weg! Hij had net zo goed kunnen zeggen: Je hebt gelijk beste Jo, ik heb die doop in water helemaal niet nodig. Wie had Hem dat kwalijk kunnen nemen? Maar Hij kiest voor gehoorzaamheid aan de Vader.

We kunnen zien hoe jaren later deze nieuwe vorm van dopen wordt voortgezet door de discipelen. Paulus daagde de mensen uit, En nu, wat aarzelt gij nog? Sta op, laat u dopen en uw zonden afwassen, onder aanroeping van zijn naam (Hand. 22:16). Hier zien we trouwens dat principe van het afwassen weer. Door Jezus worden onze zonden vergeven, door de waterdoop worden ze afgewassen. De apostel Petrus zegt ook dat de doop niet langer gezien moet worden als een rituele reiniging van vuil, maar als een vraag om een zuiver geweten (1 Petrus 3:21). Persoonlijk ken ik veel mensen die hun leven aan Jezus hebben gegeven, die echt bekeerd zijn van hun oude leven, maar toch altijd nog een vorm van schuld dragen waardoor zij zich niet helemaal vrij voelen. Heel vaak blijkt dan dat er geen afwassing van zonden heeft plaatsgevonden door middel van de doop. Men weet dat de zonden vergeven zijn, en toch worden ze nog meegedragen.

In het NT is heel veel te lezen over de waterdoop en, zoals ik in mijn eerste post schreef, zijn er kerkscheuringen en familieruzies ontstaan als gevolg van meningsverschillen over de doop, de leeftijd waarop dat moet gebeuren en de hoeveelheid water die daarbij gebruikt moet worden. Persoonlijk was de redenering van de Here Jezus voor mij voldoende om me niet in die discussie te mengen: 'we moeten alles doen wat God van ons wil'. In de Herziene Statenvertaling staat 'op deze wijze past het ons alle gerechtigheid te vervullen'. Als je in twijfel bent over de waterdoop, zou je dan eens na willen denken over Zijn woorden?

Naast de doop in water is er ook nog zoiets als de doop in of met de Heilige Geest, daarover gaat de volgende post. Ik hoop dat jullie weer meelezen en meedenken!

Ik heb u wel gedoopt met water, maar Hij zal u dopen met de Heilige Geest (Marcus 1:8)