Oerknal of scheppingskracht?

Oerknal of een doelbewuste schepping? Dat is een vraag die al aardig wat discussies heeft opgeleverd.

Persoonlijk twijfel ik er niet aan dat God de Schepper van het universum is en dat Hij schiep door woorden uit te spreken.

Ik heb er geen moeite mee om dat te geloven, simpelweg omdat ik het overal in de Bijbel bevestigd zie. De scheppende kracht van Zijn woorden is enorm!

Explosieve energie

De hoeveelheid kracht die Zijn woorden bij de schepping moeten hebben vergezeld, gaat mijn begrip echter wel te boven. Het zou me niets verbazen als er luid gedonder, een knal en explosieve energie vrijkwamen toen het allemaal gebeurde… De afgelopen twee weken heb ik gemediteerd op Psalm 33, en dan met name op vers 6:

Door het woord van de HEER is de hemel gemaakt, door de adem van zijn mond het leger der sterren (Psalm 33:6).

Geen leven zonder Zijn adem

Ik vind dit zo fascinerend. God ademde het woord! Zijn adem (ruach in het Hebreeuws) schept. Wanneer Hij ademt, vindt er geboorte plaats. Geen leven zonder Zijn adem. Lees Psalm 104 er maar eens op na, een fantastisch verslag  van de schepping die afhankelijk is van Gods levensgevende adem, inclusief de sterren.

Wanneer U uw Geest zendt, ontstaat er nieuw leven. Zo vernieuwt U het uiterlijk van de aarde (Psalm 104:30).

Wanneer God Zijn adem geeft, wordt leven geschapen en vernieuwt Hij het aangezicht van de aarde.

Opgewekt en geïnspireerd

Geen wonder dat we tot leven komen wanneer we Gods Woord lezen. We worden opgewekt en geïnspireerd door de adem van God zelf, door Zijn Heilige Geest. Ineens kun je dan ook zien waarom Jezus tegen zijn discipelen zei: 'De woorden die Ik tot u gesproken heb, zijn geest en leven' (Johannes 6:63).

⚫ ⚫ ⚫

En nadat Hij dit gezegd had, blies Hij op hen en zei tegen hen: Ontvang de Heilige Geest.

[Johannes 20:22]

➤Lees ook eens mijn boek 'Breath of Life'.

Het belang van luisteren (2)

Laat wie wijs is goed naar deze spreuken luisteren en nog wijzer worden. Laat wie verstandig is meer en meer de vaardigheid verwerven (Spreuken 1:5).

Het boek Spreuken gaat net zo goed over wijsheid als over luisteren. En daarmee bedoel ik luisteren naar Gods stem. Zijn stem in het geschreven Woord (de Bijbel) net zozeer als in het gesproken Woord (de Heilige Geest).

Koning Salomo schreef en verzamelde de meeste uitspraken in het boek Spreuken met als doel wijsheid, begrip en discipline te verschaffen. Vaak richtte hij zich tot zijn zoon(s) of zijn kinderen.

Het zou prachtig zijn als we deze woorden zouden lezen alsof God, onze Vader, zich tot ons richt (wat precies het geval is). Elke keer dat een zin begint met 'Mijn kind', moeten we voorover leunen en luisteren.

Het belang van luisteren naar Gods wijsheid is enorm. 👉In 1 Korintiërs 1:30 staat geschreven dat Jezus Christus de wijsheid van God voor ons is. Dus in werkelijkheid spreekt Jezus vanuit het boek Spreuken tot ons. Ik realiseer me dat dit een kleine aanpassing in ons denken nodig heeft, aangezien wijsheid in het boek Spreuken vrouwelijk is. Maar jullie begrijpen hopelijk wat ik bedoel.

Laten we teruggaan naar het eerste hoofdstuk, vers 23. Wijsheid roept, → Jezus roept!

Luister - neem mijn berispingen ter harte, dan stort ik mijn geest over je uit, dan laat ik je delen in mijn wijsheid.

'Kom en luister naar mijn raad. Ik zal mijn hart met je delen en je wijs maken',  staat er in mijn Engelse Bijbel. Jezus wil Zijn hart met ons delen en ons wijs maken.

Wat een uitnodiging om aan Zijn voeten te zitten en te luisteren. Onze reactie zou eigenlijk niets anders kunnen zijn dan: 'Ja, hier ben ik, ik luister.'

Een luisterend oor

Als afsluiting van de blogserie over ziel en gezondheid hierbij een gouwe ouwe column van mijn hand.

Ze hield me aan voor de ingang van de supermarkt. Echt erg vond ik het op dat moment niet, want zo bleef ik even uit het zicht van de man met de Straatkranten die ik deze week al drie keer had proberen te ontwijken.

“Mensen kunnen zich zo slecht concentreren tegenwoordig” luchtte ze haar hart. “Telefoontjes hier en computers daar, er zoekt altijd wel iemand contact. Er wordt getwitterd en gemaild maar een echt luisterend oor is moeilijk te vinden.” Ik deed m’n uiterste best me te concentreren op haar uitgebreide relaas, maar mijn gedachten dwaalden langzaam maar zeker af terwijl ze vrolijk door kwetterde. Ik kon er geen woord tussen krijgen en daardooor verloor ik uiteindelijk de draad van haar verhaal.

Nou ja, misschien toch niet helemaal want haar woorden zetten me later wel aan het denken. Een luisterend oor is soms moeilijk te vinden, of we nou op school, op ons werk of gewoon thuis zijn. We moeten daartoe natuurlijk ook de hand in eigen boezem steken. Hoevaak gebeurt het niet dat we ons met knikken of mompelen van al te ingewikkelde of diepgaande gesprekken af willen maken.

Hoe anders is dat bij God zeg. Hij is namelijk niet alleen een luisterend oor, Hij verwacht datzelfde van ons! Zoals gewoonlijk neemt Hij de voorbeeldrol op zich zodat we van Hem kunnen leren. Ik zal opmerkzaam zijn en luisteren naar de gebeden die vanaf deze plaats tot mij worden gericht, zegt Hij tegen koning Salomo (2 Kronieken 7:15). Wat een belofte van trouw: Hij zal opmerkzaam zijn en luisteren. Ook de Psalmist wist als geen ander dat Hij in God altijd een luisterend oor had. Mijn roepen bereikte zijn oren, schrijft hij in Psalm 18:7. Heerlijk om te weten dat onze God ernaar verlangt om ons te horen, om te luisteren naar ons hulpgeroep, naar onze problemen maar ook naar ons zingen van vreugde.

God is een luisterend oor, altijd. Maar laten we er wel voor waken dat onze communicatie met Hem niet een eenrichtingsverkeer wordt, zoals in de ontmoeting hierboven beschreven. Als we alleen maar praten, missen we het allerbelangrijkste in ons samenzijn met God: Zijn respons. Ja, Zijn antwoorden op onze vragen en verlangens en Zijn leiding in ons dagelijks leven. Hij wil heel graag dat wij zelf ook een luisterend oor zijn; in de eerste plaats naar Hem toe maar ook naar de mensen om ons heen. De profeet Jesaja begreep dit, hij zei: elke ochtend wekt hij mijn oor, zodat het toegerust is om aandachtig te horen (Jesaja 50:4).

Wow, toegerust om aandachtig te horen. Kunnen we dat zeggen over onze eigen oren? Is er stilte temidden van de woorden- en gedachtenstroom waarmee we vaak naar God gaan? Is er ruimte op ons gebedenlijstje voor God om te reageren? Luisteren is veelal belangrijker dan spreken. In staat zijn om waar te nemen wat de Geest tegen ons zeggen wil. Een luisterend oor zijn temidden van een lawaaierige wereld waarin de krantenkoppen schreeuwen, de televisie op volle toeren draait, de radio schalt en de mensen vaak gedachtenloos kleppen over niets.

Dat wij een luisterend oor zouden zijn was ook het diepe verlangen van de Here Jezus. Hij zegt het steeds weer: wie oren heeft om te horen, moet goed luisteren! (Markus 4:23). Als we er oprecht naar verlangen om te horen wat de Geest tot ons te zeggen heeft, zullen we stil moeten worden en Hem een luisterend oor bieden!

Pinksteren het einde?

Het moet op een vrijdagmiddag vlak voor het Paasweekend geweest zijn. Samen met een paar collega’s tuurde ik naar de kalender in de koffiekamer. Er werd druk gewezen, gepraat en hier en daar een persoonlijke agenda of telefoon geraadpleegd. Geblader, gestreep, gemopper. ‘Ja zeg, Koningsdag is ook al geen extra vrije dag’. De uitgestoken vinger bleef als een snavel bij de 26e hangen .

‘En hoe valt de kerst dit jaar?’ onderbrak een andere collega. Gezamenlijk kwamen we tot de conclusie, zoals ieder jaar overigens, dat tweede Pinksterdag de laatste vrije dag zou zijn tot aan de kerst, de zomervakantie niet meegerekend uiteraard. Terwijl we de Christelijke feestdagen de revue lieten passeren, besefte ik ineens hoe het kerkelijk jaar in Nederland zelfs diep is doorgedrongen tot de CAO’s in het bedrijfsleven. Het kerkelijk jaar, waar haalde ik die woorden ineens vandaan?

Als kind leerde ik al dat dat jaar niet gelijk loopt met een kalenderjaar of bijvoorbeeld een belastingjaar. Op latere leeftijd leerde ik ook nog dat die woorden niet uit de Bijbel kwamen, maar uit het  menselijk brein. In de kringen van mijn ouders werd een kerkelijk, of liturgisch, jaar geopend met een feestelijk weekend in september en afgesloten met een kerkdienst in mei waarin mensen openbare belijdenis van hun geloof aflegden. Belijdenis was een soort seizoensafsluiter en samen met Hemelvaart en Pinksteren een van de laatse hoogtijdagen voor de zomer. 

En ja, zo gaat het in een groot deel van Christelijk Nederland nog steeds, daar is op zich niets mis mee natuurlijk. Ieder jaar beginnen we weer braaf opnieuw. Vanaf september wordt er toegewerkt en uitgekeken naar Advent en Kerst Het is een goede Joodse gewoonte om gedenk- en feestmomenten te hebben, maar ik vraag me weleens af of we met ons kerkelijk jaar niet in een belemmerend cirkeltje terecht zijn gekomen. 

De logica achter de kerkelijke feesten is helder: Jezus werd geboren, gekruisigd, begraven, stond op uit de dood, steeg op ten hemel en stortte de heilige Geest uit. Dat was Zijn leven op aarde en die bijzondere momenten zijn de grondlegger voor het Christendom zoals we dat nu kennen. Maar met de uitstorting van de Heilige Geest is het verhaal natuurlijk niet afgelopen, met die uitstorting gaat het juist verder! Pinksteren is niet zozeer het einde van een kerkelijk of liturgisch jaar, maar in diepste zin het begin van het gemeenteleven in de praktijk.

Toch bekruipt me soms het gevoel dat we bij de woorden van Jezus in Handelingen 1:4-5 gestopt zijn, alsof dat einde verhaal was: Ga niet weg uit Jeruzalem, maar blijf daar wachten tot de belofte van de Vader, waarover jullie van mij hebben gehoord, in vervulling zal gaan. Johannes doopte met water, maar binnenkort worden jullie gedoopt met de heilige Geest. De vraag is, waar wachten wij nog op?

Die doop met de beloofde Heilige Geest is ook voor ons. Het helpt ons om de wereld in te gaan en het evangelie te verkondigen. Het geeft ons kracht om verleidingen en angsten te weerstaan. Het geeft ons wijsheid om de ondoorgrondelijke dingen van God te begrijpen. Laten we er toch voor waken dat we niet stoppen na de Pinksterviering, alsof dat het plafond van onze groei is, om vervolgens weer van voor af aan beginnen. Er wordt van ons verwacht dat we verder gaan met de hulp van Zijn Geest. 

We zouden het regelmatig aan elkaar kunnen vragen: zeg uh, wat heb jij de laatste tijd geleerd van de Heilige Geest, heeft Hij nog dingen aan je geopenbaard, heeft Hij nog tot je gesproken? Heb je Zijn kracht ervaren en Zijn gaven gebruikt om de kerk op te bouwen en anderen te helpen? Het verhaal gaat namelijk nog steeds verder...

Maar wanneer de heilige Geest over jullie komt, zullen jullie kracht ontvangen en van mij getuigen in Jeruzalem, in heel Judea en Samaria, tot aan de uiteinden van de aarde. (Handelingen 1:8)

[Column, eerder gepubliceerd in Opwekking Magazine]

Een heel fijn weekend toegewenst allemaal!

Geheimenissen onthuld (2)

'Er is een God in de hemel die mysteries onthuld' schreef ik in mijn vorige blogje. Nou ja, ik citeerde eigenlijk de profeet Daniël. Hij doorbrak de heersende gedachte dat de geheimen van God voor mensen verborgen moesten blijven. Daar mogen we hem nog steeds dankbaar voor zijn :)

Ik weet niet hoe jullie het zien, maar ik heb lang gedacht dat de geheimenissen van God ook echt een geheim moesten blijven. Die wazigheid hield Hem een beetje op afstand en ons als gelovigen nederig. Maar op een dag las ik in de Bijbel hoe de apostel Paulus zichzelf en andere gelovigen beschrijft: Laat ieder mens ons zó beschouwen, namelijk als dienaren van Christus en beheerders van de geheimenissen van God (1 Korintiërs 4:1).

Hmm, dienaren van Christus ken ik genoeg. Niet alleen op de preekstoel of in een speciaal bankje, we zijn het in feite allemaal. Maar beheerders van de geheimenissen van God? Zo had ik het nog nooit bekeken. Daar heb ik echt wel lang over na moeten denken. Een beheerder heeft sleutels, een beheerder opent deuren. Wat een prachtig en spannend uitgangspunt in deze serie... wij zijn beheerders van de geheimenissen Gods!

Het Griekse woord voor geheimenis of mysterie is mystḗrion. In de Bijbel is een 'mysterie' niet iets geheims. Integendeel, het is juist iets dat we te weten kunnen komen door openbaring, omdat God het openbaart. Openbaring, onthou dat woord!

In 1 Korintiërs 2:7 en 11 wordt uitgelegd wat een geheimenis is: Wij spreken echter de wijsheid van God, als een geheimenis; een wijsheid die verborgen was en die God vóór alle eeuwen voorbestemd heeft tot onze heerlijkheid; ... aan ons echter heeft God het geopenbaard door Zijn Geest. De Geest immers onderzoekt alle dingen, zelfs de diepten van God.

Een mysterie, of geheimenis, is veelal een onbegrepen iets uit het Oude Testament dat door de komst van Jezus Christus is geopenbaard. God verlangt ernaar geheimen aan ons te openbaren, opdat wij ze door kunnen geven. Dat is wat een goed en betrouwbaar beheerder doet!

Ieder zijn eigen waarheid?

Je hoort het best regelmatig: 'jij jouw waarheid, ik de mijne...'

Een vreemd idee eigenlijk, want als iedereen een eigen waarheid heeft, is het daarmee een variabel gegeven geworden. Vandaag zus, morgen zo. Geen touw meer aan vast te knopen. Waarheid is dan niet langer meer bruikbaar als fundament waarop we ons wereldbeeld kunnen bouwen.

Ligt de waarheid ergens in het midden? Is het mogelijk om temidden van zoveel stemmen, meningen en opinies waarheid te vinden? Wat is er eigenlijk mis met ieder zijn of haar eigen waarheid? Ethische vragen die interessant genoeg zijn om eenvoudig en helder over te schrijven en dat heb ik gedaan...

Deze week kwam een nieuw Engelstalig boekje van mijn hand uit: Spirit of Truth. In dat boekje ga ik dieper in op drie uitspraken van drie verschillende personen:

• Pilatus, die tot drie keer toe zegt geen schuld te kunnen vinden in Jezus,
• Petrus, die tot drie keer toe zegt Jezus niet te kennen en
• Jezus, die tot drie keer toe zegt dat de Geest van de waarheid zal komen

Drie mannen met alledrie hun 'eigen' waarheid. Als lezer zit je als het ware in de rechtzaal waar Jezus tegenover Pilatus staat, terwijl Petrus buiten wacht en zijn vriend in de steek laat. Pilatus confronteert Jezus met een directe vraag: En wat is waarheid?

Als lezer word je uitgedaagd om die vraag te beantwoorden.

Spirit of Truth kost 9.90 EUR en is te bestellen via www.marjameijers.com of via www.amazon.com als je liever kiest voor een Kindle editie (die je trouwens op iedere andere e-reader kunt lezen).

PS: Lezen jullie weleens Engelstalige boekjes of is die drempel te hoog?

Wedergeboorte onder de loep (2)

Het vorige blogje eindigde met een vraag: waarom doen zoveel mensen moeilijk, ingewikkeld of juist vaag over de wedergeboorte, met name binnen de kerken....? Ik weet het antwoord daarop eerlijk gezegd niet, volgens mij is er niet echt een reden voor. Jezus vindt ook dat we niet moeilijk moeten doen: Wees niet verbaasd dat ik zei dat jullie allemaal opnieuw geboren moeten worden (Johannes 3:7). Wees niet verbaasd! Het hoort erbij.

De Bijbel laat zien dat Hij voorafgaand aan die woorden tegen de Joodse wetsgeleerde Nicodemus zegt: Wat geboren is uit een mens is menselijk, en wat geboren is uit de Geest is geestelijk. Wel, duhhhh, denk je dan misschien... dat is logisch natuurlijk.  Niet bepaald wat we verwachten van een gesprek op niveau tussen de Zoon van God en een theoloog. Maar weet je wat er te leren valt uit die woorden van Jezus? Er is meer dan een menselijke geboorte, er is ook een geestelijke geboorte. Dat zijn twee verschillende dingen.

Kijk, dat maakt het leven al een stuk eenvoudiger. We komen op deze aarde door de menselijke geboorte. Daar hebben we zelf niets over te zeggen gehad, het was een keuze van onze ouder(s) (om de zwangerschap uit te dragen). Daarnaast is er blijkbaar ook nog zoiets als een geestelijke geboorte. Hebben we daar zelf wel wat over te zeggen of worden we ook daarmee overvallen? Lees het in de volgende blog....

GEEF jezelf aan God (2)

Als je goed naar Christelijke liedjes, gezangen en psalmen luistert zou je bijna gaan denken dat we het allemaal wel aardig begrijpen. 'Heer, ik geef mijzelf aan u volkomen' zingen we uit volle borst. Maar is overgave wel zo makkelijk? Alles loslaten, jezelf echt aanbieden, in dienst stellen van en voor God? Jezelf aan God geven... een mooi onderwerp om over na te denken.

Het bijbelgedeelte dat ik als basis voor deze blogserie wil gebruiken staat in Romeinen 6:12-14, Laat de zonde dus niet heersen over uw sterfelijke bestaan, geef niet toe aan uw begeerten. Stel uzelf niet langer in dienst van de zonde als een werktuig voor het onrecht, maar stel uzelf in dienst van God. Denk aan uzelf als levenden die uit de dood zijn opgewekt en stel uzelf in dienst van God als een werktuig voor de gerechtigheid. De zonde mag niet langer over u heersen, want u staat niet onder de wet, maar leeft onder de genade.

Jezelf in dienst stellen, jezelf aan God geven betekent je hele persoon, je hele wezen, aan Hem aanbieden. Volgens de Bijbel is dat geest, ziel en lichaam (1 Thessalonicenzen 5:23). Laten we eens kijken naar de menselijke geest. In de Bijbel wordt gesproken over de Geest (met een hoofdletter) en de geest (met een kleine letter). De Geest met hoofdetter G is de Heilige Geest, de Geest van God. De geest met een kleine letter g is de menselijke geest (tenzij erbij staat dat het over een boze geest gaat). Het mooiste voorbeeld over Gods geest en onze geest is te vinden in Romeinen 8:16 (HSV), De Geest Zelf getuigt met onze geest dat wij kinderen van God zijn.

Gods Geest getuigt met onze geest dat we kinderen van God zijn. Ervaar je dat in je dagelijks leven? Eigenlijk wordt hier de wedergeboorte, de tweede geboorte, beschreven. De Geest van God die als het ware samensmelt met onze eigen geest waardoor er een nieuwe mens ontstaat, een wederom geboren mens. Want wie één is geworden met Christus, is een nieuwe schepping. Het oude is voorbij, het nieuwe is gekomen (2 Corintiërs 5:17) Jezus zegt, zonder omhaal van woorden, in Johannes 3:6, U moet opnieuw geboren worden. Eén keer uit vlees (je vader en moeder) en een keer uit de Geest (zie ook 1 Petrus 1:23 en 1 Corintiërs 6:17, Wie zich echter met de Heere verenigt, is één geest met Hem).

Dit is het belangrijkste moment van overgave in het leven van iedere mens op aarde: je leven loslaten, neerleggen, overgeven aan God en de Heilige Geest ontvangen. In Efeziërs 1:13 staat dat de Heilige Geest in ons komt wonen als wij geloven dat Jezus Christus inderdaad is gekomen om de mensheid van de ondergang (gevolg van zonde) te redden, In uw verbondenheid met Christus bent ook u tot geloof gekomen, toen u de boodschap van de waarheid gehoord had, het grote nieuws van uw redding. En daarom bent u gemerkt als eigendom van God met het stempel van de heilige Geest die hij beloofd had.

We willen graag ons leven, onze manier van doen en denken, vasthouden; alles zelf regelen, alles zelf bepalen. Maar wie zijn leven vast wil houden, zal het verliezen. Onze menselijke geest (leven, adem) is dood voor communicatie met God (gevolg van zonde) totdat Zijn Geest in ons komt wonen (gevolg van bekering) en ons verlicht (gevolg van genade). Dat lukt niet door lid te worden van een kerk, door de juiste liedjes te zingen, een theologiestudie te volgen of door op te groeien in een Christelijk gezin. Dat kan alleen als de Heilige Geest in je komt wonen, de Bijbel noemt dat wedergeboorte. In Romeinen 8:9 staat heel duidelijk: Maar u laat u niet leiden door het zondige ik maar door de Geest, omdat de Geest van God in u woont. Wie de Geest van Christus niet heeft, behoort Christus niet toe.

Wil je echt bij Christus horen en niet zomaar een naam-Christen zijn? Leg je leven neer, geef het op, belijd dat je een zondaar bent, geef toe dat je Hem nodig hebt ... en vraag om de Heilige Geest ...hoeveel te meer zal de Vader in de hemel dan niet de heilige Geest geven aan wie hem erom vragen (Lucas 11:13).

Waarlijk vrij zijn

Het leven bestaat uit seizoenen, dat zien we in de natuur, dat zien we in ons eigen leven. Er zijn ups en downs, er zijn tijden van bloei en groei en tijden van sluimering... tijden waarin alles stil lijkt te staan. Er zijn momenten van geluk en van verdriet, van voor- en tegenspoed. Het maakt eigenlijk niet uit in welk seizoen we ons bevinden, zolang we maar vooruit blijven kijken naar de wisseling, de overgang naar een nieuw tijdperk.

Een van de hoogtepunten in het leven van Jezus hier op aarde was zijn doop en de vervulling met de Heilige Geest. Hij ontving de bevestiging die elke zoon van zijn vader wil horen: Dit is mijn geliefde zoon, in Hem vind Ik vreugde (Matteus 3:17). Maar vrijwel direct daarna begon er een heel moeilijke tijd voor Jezus, Hij werd verzocht door de duivel. Niet zomaar een uurtje of een dag, maar 40 dagen lang! Jezus echter hield zijn ogen gericht op het Woord en op zijn Vader. Het gevolg daarvan was dat Hij 'gesterkt door de Geest' uit die moeilijke levensperiode kwam. Hij begon aan een nieuwe fase, er was immers veel werk te doen. In de plaatselijke synagoge kondigde hij publiekelijk de aanvang van zijn werk op aarde aan(Lucas 4:18-19):

• aan armen het goede nieuws brengen
• aan gevangenen hun vrijlating bekend maken
• aan blinden het herstel van hun zicht geven
• aan onderdrukten hun vrijheid geven
• en een genadejaar van de Heer uit te roepen

Afgelopen weekend hebben wij in Kiev (Oekraine) mogen zien hoe dat werk nog steeds dagelijks plaatsvindt, hoe die schrift keer op keer in vervulling gaat. Gebroken menslevens, gevangen door verslaving, angst en misdaad worden geheeld door de kracht van de Heilige Geest. Jezus raakt (door onze handen) nog steeds mensen aan opdat er een nieuw seizoen mag aanbreken. De mannen die je op de foto ziet (Maksim en Gena) hebben na meer dan 16 jaar verslaving aan hard drugs een nieuw leven ontvangen in Jezus Christus. De zon is doorgebroken, er is reden om te lachen, om plezier met elkaar te maken. Wij werden bijzonder aangeraakt door de getuigenissen van deze mannen.

Jezus woorden zijn nog steeds waarheid, zij zijn krachtig en levend! Ik weet niet in wat voor seizoen jij je bevindt, wat het is dat jou gevangen houdt. Misschien is het ziekte, misschien depressie of angst, misschien een verslaving.... vergeet dan niet de woorden van Jezus. Hij kwam om gevangen vrij te zetten, waarlijk vrij te zetten. Wanneer de Zoon u vrij zal maken, zult u werkelijk vrij zijn (Johannes 8:36).

Maagdelijke geboorte en wedergeboorte

Goddelijke conceptie nader bekeken

In het december nummer van Opwekking Magazine gaat mijn column over het gevaar om gegevens uit de Bijbel als mythe te bestempelen, bijvoorbeeld de maagdelijke geboorte van Jezus. Het feit dat je zoiets niet verklaren kunt is nog geen reden om het naar het land der fabelen te verwijzen natuurlijk!

Ik zat daar van de week nog eens over na te denken en bedacht me dat de mensen die moeite hebben met de maagdelijke geboorte misschien wel dezelfde mensen zijn die de wedergeboorte iets vaags vinden. Voor veel Christenen is de wedergeboorte iets waar moeilijk over te praten valt en voor ongelovigen is het helemaal een ongrijpbaar concept. Mocht het gesprek er onverwacht toch over gaan, dan komen we vaak niet verder dan het verwijzen naar de dialoog tussen Nicodemus en Jezus. Ik zeg niet dat dat bijbelgedeelte afgezaagd is (integendeel), maar er zijn nog zoveel meer verzen die duidelijk maken wat goddelijke geboorte nu eigenlijk is. Ik schrijf 'goddelijke' geboorte, want dat is precies wat Jezus' geboorte was en dat is ook wat de wedergeboorte is! Niet een geboorte uit mannelijk zaad, maar uit God! Ik heb een paar verzen op een rijtje gezet:

• De apostel Johannes schrijft over Jezus en de wedergeboorte van hen die in Hem geloven het volgende: Wie hem wel ontvingen en in zijn naam geloven, heeft hij het voorrecht gegeven om kinderen van God te worden. Zij zijn niet op natuurlijke wijze geboren, niet uit lichamelijk verlangen of uit de wil van een man, maar uit God! (Johannes 1:12-13)
• In zijn eerste brief schrijft Johannes: Ieder die gelooft dat Jezus de Christus is, is uit God geboren. (1 Johannes 5:1)
• Ook de apostel Petrus schrijft over de goddelijke geboorte: heb elkaar onvoorwaardelijk lief, met een zuiver hart, als mensen die opnieuw zijn geboren, niet uit vergankelijk maar uit onvergankelijk zaad... (1 Petrus 1:23). Hier wordt nogmaals duidelijk het verschil aangegeven tussen de natuurlijke geboorte uit menselijk zaad en de wedergeboorte uit goddelijk zaad. Hij doelt hier overigens op hetzelfde zaad dat de maagd Maria zwanger maakte.
• Dit alles wordt ook heel duidelijk uiteengezet door Johannes: Wie uit God geboren is zondigt niet, want Gods zaad is blijvend in hem. (1 Johannes 3:9). Gods zaad (het onvergankelijke zaad) is blijvend in ons.

De Heilige Geest kwam over Maria en bezwangerde haar (Lucas 1:35). Gods zaad, zoals dat in de teksten hierboven wordt genoemd, bracht een geboorte voort, de geboorte van het heilige kind Jezus. Op dezelfde manier brengt Gods zaad een geboorte voort in ons leven: de wedergeboorte van onze geest. Zoals de Heilige Geest over Maria kwam, komt ook de Heilige Geest over ons als we geloven en belijden dat Jezus de Christus is en dat maakt ons uit God geboren! Gods zaad, de Heilige Geest, is blijvend in ons.

De maagdelijke geboorte is geen mythe, maar een groot wonder van God en zo is ook de wedergeboorte niet iets vaags of een verzinsel, het is een groot wonder van God! De Bijbel windt er gelukkig geen doekjes om!