Lessen uit Samuels leven

Volg jij graag een Bijbelleesschema, of lees je willekeurig? Persoonlijk lees ik de Bijbel graag van Genesis tot Openbaring. Ik heb dat in de loop der jaren in verschillende Engelse vertalingen gedaan.

Deze week bevond ik me (opnieuw) in het eerste boek van Samuel. De meesten van jullie zijn waarschijnlijk bekend met het levensverhaal van de jonge Samuel.

Deze keer vielen me tijdens het lezen met name de volgende verzen op:

• Ondertussen groeide Samuël dicht bij de Here op (1 Samuel 2:21 HTB).
• Samuël had de Here nog niet leren kennen, want hij had nog nooit eerder een boodschap van de Here gekregen (1 Samuel 3:7 HTB).
• Samuël nu groeide op, en de Here was met hem en liet geen van zijn (Samuëls) woorden ter aarde vallen (1 Samuel 3:19 NBG).

Aanwezigheid van de Heer

In die eerste paar hoofdstukken vinden we een aantal interessante details over Samuels relatie met de Heer. Hij groeide dicht bij de Here op. In het engels staat er dat hij in de presence (aanwezigheid) van de Heer opgroeide. Hij verbleef namelijk bij de priester Eli, vlakbij de tabernakel (waar Gods aanwezigheid destijds woonde).

Stem van de Heer

Maar dat hij zo opgroeide, betekende nog niet dat hij de Heer ook persoonlijk kende. Hij had Hem (tot die tijd) nog nooit horen spreken, zegt de Bijbel. Dat vertelt me ​​dus dat opgroeien in de aanwezigheid van de Heer (in een Christelijk gezin bijvoorbeeld) niet hetzelfde is als Zijn stem persoonlijk horen. We leren God pas echt kennen wanneer we zelf Zijn stem horen (of Zijn Woord lezen).

Profeet van de Heer

Toen Samuel opgroeide, leerde hij de stem van God te onderscheiden en te gehoorzamen. Daardoor bleef Gods aanwezigheid bij hem en werd Samuels spreken een stem van waarheid. Hij werd een profeet van de Heer. Het is niet voldoende om een eenmalige ontmoeting met de Heer te hebben; we moeten Zijn aanwezigheid en Zijn stem voortdurend zoeken. 

⚫ ⚫ ⚫

Mijn schapen luisteren naar mijn stem en Ik ken ze. Zij volgen Mij en Ik geef hun eeuwig leven. Zij zullen nooit verloren gaan. Niemand kan hen van Mij afnemen.

Johannes 10:27-28

➤Luister ook eens naar 'I love Your presence' van Jesus Image.

Het belang van luisteren (2)

Laat wie wijs is goed naar deze spreuken luisteren en nog wijzer worden. Laat wie verstandig is meer en meer de vaardigheid verwerven (Spreuken 1:5).

Het boek Spreuken gaat net zo goed over wijsheid als over luisteren. En daarmee bedoel ik luisteren naar Gods stem. Zijn stem in het geschreven Woord (de Bijbel) net zozeer als in het gesproken Woord (de Heilige Geest).

Koning Salomo schreef en verzamelde de meeste uitspraken in het boek Spreuken met als doel wijsheid, begrip en discipline te verschaffen. Vaak richtte hij zich tot zijn zoon(s) of zijn kinderen.

Het zou prachtig zijn als we deze woorden zouden lezen alsof God, onze Vader, zich tot ons richt (wat precies het geval is). Elke keer dat een zin begint met 'Mijn kind', moeten we voorover leunen en luisteren.

Het belang van luisteren naar Gods wijsheid is enorm. 👉In 1 Korintiërs 1:30 staat geschreven dat Jezus Christus de wijsheid van God voor ons is. Dus in werkelijkheid spreekt Jezus vanuit het boek Spreuken tot ons. Ik realiseer me dat dit een kleine aanpassing in ons denken nodig heeft, aangezien wijsheid in het boek Spreuken vrouwelijk is. Maar jullie begrijpen hopelijk wat ik bedoel.

Laten we teruggaan naar het eerste hoofdstuk, vers 23. Wijsheid roept, → Jezus roept!

Luister - neem mijn berispingen ter harte, dan stort ik mijn geest over je uit, dan laat ik je delen in mijn wijsheid.

'Kom en luister naar mijn raad. Ik zal mijn hart met je delen en je wijs maken',  staat er in mijn Engelse Bijbel. Jezus wil Zijn hart met ons delen en ons wijs maken.

Wat een uitnodiging om aan Zijn voeten te zitten en te luisteren. Onze reactie zou eigenlijk niets anders kunnen zijn dan: 'Ja, hier ben ik, ik luister.'

Druk zijn of rust zoeken?

Heb jij dat ook, dat je aan het begin van de vakantie vol plannen en goede voornemens zit?

Misschien ben jij zo iemand die zich voorneemt om nu eens echt lekker niks te doen en uit te rusten. Of ben je iemand die zich juist enorm kan verheugen om nu eindelijk eens aan een waslijst met dingen te gaan werken die al heel lang zijn blijven liggen?

Foto's uitzoeken, rommellaadjes opruimen, tijdschriften lezen, handwerken, tuinieren, daagjes weggaan... bidden voor iets speciaals... Het kan ook zijn dat je al heel lang met iets moeilijks bezig bent en eraan denkt om op te geven. Je blog? Een boek schrijven? Een Bijbelstudiegroepje beginnen? 

Of heb je je juist voorgenomen om nu eindelijk eens af te maken wat al maanden op je bureau ligt? Een brief aan een geliefde, een half afgemaakt gedicht, een dik boek waar je pas twee hoofdstukken in hebt gelezen?

Het kan ook wel zijn dat je nergens zin in hebt. Het wereldgebeuren drukt soms zwaar op je schouders, je bent teleurgesteld in de kerk of in Christenen. Misschien sta je wankel in je geloof of ben je gewoon een beetje uitgeblust. Misschien ga je met het hele gezin weg of blijf je juist alleen thuis. Hoe dan ook, de komende periode zal voor iedereen een andere sfeer hebben, een andere invulling krijgen.

Of je nu weg gaat of thuis blijft, creëer ook eens bewuste stiltes om na te denken, om te luisteren. Gewoon op een rustig plekje gaan zitten of een stukje alleen gaan wandelen en niks anders doen dan ontvangen [nou ja, misschien een journal binnen handbereik houden]...

Fijne vakantie!

Effectief spreken

Terugkijkend op 2013 kom ik tot de conclusie dat ik weer aardig wat woorden aan deze blog heb toevertrouwd. Ik hoop dat die woorden hun doel hebben bereikt; dat ze een bemoediging en inspiratie zijn geweest in je dagelijks geloof.

We leven niet alleen in een consumptiemaatschappij, maar ook in een communicatiemaatschappij. Er wordt wat afgeschreven en -gekletst, helaas lang niet allemaal even nuttig. Eerlijk gezegd wil ik daar niet aan meedoen, want ik geloof in de kracht van woorden. Ze bepalen de koers van ons leven, zoals een roer dat voor een schip bepaalt (Jacobus 3). Als mijn schrijven bladvulling wordt hou ik er mee op!

Op mijn reis door het boek Handelingen las ik in het eerste vers van hoofdstuk 14 het volgende: En het gebeurde in Ikonium dat zij samen de synagoge van de Joden binnengingen en zo spraken dat een grote menigte, zowel van Joden als van Grieken, geloofde. Paulus en Barnabas spraken zo dat Joden en heidenen tot geloof kwamen. In de engelse NIV Bijbel staat 'so effectively'. Ze spraken zo effectief dat Joden en niet-Joden in grote getale tot geloof kwamen.

Ik weet niet hoe het jullie vergaat als je zoiets leest... maar ik denk dan: dat wil ik ook! Zo effectief spreken (en schrijven) dat een grote menigte tot geloof komt. Mijn gebed is dan ook steeds weer: niet mijn woorden, maar de Uwe!

Regen en sneeuw komen neer uit de hemel

en keren pas terug

als zij de aarde doordrenkt

en de grond bevrucht hebben.

Dan komt er zaad om te zaaien

en brood om te eten.

Zo is het ook met het woord

dat mijn mond verlaat.

Het keert pas terug

als het zijn doel heeft bereikt,

mijn wil heeft uitgevoerd,

zijn taak heeft volbracht.

[Jesaja 55:10-11 GNB]

Hoe vaak kan je een gelijkenis horen?

Tsja, dat vraag ik mij wel eens af. Hoe vaak kan je een gelijkenis horen (of een preek daarover) en toch open blijven staan voor nieuwe lessen die je daar uit kunt halen?

In mijn reis door het evangelie van Lucas kom ik ze natuurlijk ook weer tegen, de bekende verhalen van Jezus. Neem nou de gelijkenis van de zaaier, die is toch echt wel uitgemolken... of niet soms? Eerlijk gezegd geloof ik dat we nooit moeten denken dat we een verhaal, les, profetie of belofte uit de Bijbel door en door kennen. De Heilige Geest kan er altijd weer nieuw licht op schijnen.

Ik sta deze week stil bij de uitleg van Jezus over deze gelijkenis en dan ook nog specifiek bij het volgende vers: Het zaad in de vruchtbare grond, dat zijn zij die met een goed en eerlijk hart naar het woord hebben geluisterd, het koesteren en door standvastigheid vrucht dragen (Lucas 8:15). Een goed en eerlijk hart wordt vruchtbare grond genoemd. Eigenlijk zouden we daar al allemaal af moeten haken, want wie kan nou echt beweren dat hij/zij een goed en eerlijk hart heeft? Gelukkig is het mogelijk een gereinigd hart te ontvangen (zie Hebreeën 10:19-22) in ruil voor ons zondige hart. Maar dat is niet waar ik bij stil wilde staan.

Ik lees hier duidelijk dat alleen vruchtbare bodem niet genoeg is om gewas te laten groeien, er moet licht, voeding en water zijn. Soms staren we ons zo blind op de thema's 'zaad' en 'grond' dat we de volgende drie woorden bijna missen: luisteren, koesteren en standvastigheid:

• Luisteren, het is belangrijk het Woord te lezen en er naar te luisteren. Maar... niet op de manier van: mooie preek dominee... we moeten het ook
• Koesteren, dat betekent dat we Gods woorden moeten onderhouden, vertroetelen, verwarmen, verwennen, verzorgen, voeden... het moet kiemen in ons hart door er over na te denken, te mediteren, en in praktijk te brengen. Want door
• Standvastigheid, kunnen we vrucht dragen. Standvastig zijn betekent dat we niet opgeven, dat we niet heen en weer worden geslingerd door omstandigheden en dat we op durven te staan voor de waarheid.

Vrucht dragen, meer op Jezus lijken, effectief zijn, andere mensen bereiken... we willen dat misschien graag, maar in deze gelijkenis geeft Jezus duidelijk aan hoe zoiets tot stand komt... niet vanzelf dus. Gooi die zapper eens een avondje weg en ga luisteren, koester wat je hoort en neem je voor om standvastig te zijn. De Heilige Geest zal je helpen!

Help, ik zit in de woestijn

Eén van mijn meest gelezen columns gaat over de moeilijke periodes die we in ons geloofsleven kunnen tegenkomen. Periodes waarin God lijkt te zwijgen, waarin we Hem niet ervaren en we ons ver van hem vandaan voelen. Ik heb deze column ook bewust opgenomen in Frisse Kijk omdat ik zeker weet dat lezers er iets in zullen herkennen. Lees maar eens mee...

"Het was me al eerder opgevallen dat ze tijdens het zingen gelaten op haar stoel zat, de moed niet meer had op te staan en enthousiast mee te doen. Iedere week schoof ze onopgemerkt een rij naar achteren, alsof ze meer en meer de anonimiteit wilde opzoeken. Begrijp me niet verkeerd hoor, ze verzuimde geen diensten of zo, maar toch.... ze was er wel en eigenlijk ook niet. Het leek wel of haar gedachten mijlenver van de werkelijkheid waren verwijderd. Ik besloot eens voorzichtig te informeren wat er aan de hand was en na wat aandringen kwam het hoge woord er eindelijk uit: ‘Ik ga door een droge periode heen, het lijkt wel of ik in de woestijn zit!’

De woestijn, vroeg of laat kom je als gelovige tot de ontdekking dat je je daarin bevindt en het gekke is dat je geen idee hebt hoe je er gekomen bent. Trouw lees je in de Bijbel, maar de woorden zeggen je niets, lijken geen gevoelige snaar meer te kunnen raken in je ziel. Je bidt, maar krijgt geen antwoord. Je zingt, maar voelt geen vreugde. Je studeert en mediteert, maar ontvangt geen enkele openbaring. In de woestijn sta je droog en voel je je heel erg alleen terwijl je ergens weet dat God toch naar je omziet, juist in de woestijn (Hosea 13:5).

Bijbels gezien is de woestijn een essentieel onderdeel van het geestlijk leven waar we doorheen gaan om gevormd te worden, om te leren gehoorzamen en te kunnen groeien. Het is een periode waarin we leren volharden en vasthouden aan de principes die we hebben opgeslagen in ons hart. Het is tegelijkertijd een fase waar niemand naar uitkijkt, waar de meesten zich nou niet bepaald op verheugen en, laten we eerlijk zijn, die we liever over zouden willen slaan. Al deze gedachten raasden door mijn hoofd terwijl ik woorden zocht om haar te helpen. Ik wilde geen clichés gebruiken, niet met een afgezaagd excuus komen of haar probleem nonchalant wegwuiven met de mededeling dat ze dan maar naarstig op zoek moest gaan naar water.

Terwijl ik naar haar relaas luisterde, besefte ik ineens dat het woord woestijn onlosmakelijk verbonden is met het woordje oase. Die twee gaan samen als dag en nacht, als licht en donker. Een oase kan zich nergens anders bevinden dan in de woestijn, want dat is nou juist de plaats waar zoiets het hardst nodig is. Het was juist in de woestijn waar Jezus zijn overwinning op satan haalde; juist in de woestijn waar de wonderbaarlijke spijziging plaatsvond. Mozes hoorde duidelijk Gods stem bij de braamstruik, midden in de woestijn, en ook Johannes de Doper hoorde onmiskenbaar Gods stem in de woestijn! Blijkbaar is die dorre, droge woestijnperiode in het geloofsleven ervoor om ons dorstig te maken naar iets nieuws. Het is aan ons hoe we reageren. Koppig en mopperend, zoals de Israelieten, of stellen we ons open voor de leiding van de Geest en beginnen we woorden van leven te spreken, geïnspireerd door Jesaja 32:15; mijn woestijn zal een boomgaard worden, ik mag leven in een oase van vrede. Wellicht kunnen we voortaan over de woestijn spreken als een plaats van vernieuwing. God zei het al in Jesaja 43:18, Zie, ik ga iets nieuws verrichten, nu ontkiemt het - heb je het nog niet gemerkt? Ik baan een weg door de woestijn, maak rivieren in de wildernis."

Reacties?

De Heilige Geest praktisch bekeken (3)

In de vorige twee posts hebben we gezien dat de Heilige Geest de plaatsvervanger van Jezus op aarde is. Hij leeft in miljoenen mensen tegelijk en kan zo over de hele aarde werkzaam zijn, door mensen heen. Hij is onze leraar en zal ons steeds herinneren aan de woorden van Jezus. In deze post wil ik wat dieper ingaan op de relatie die wij met de Heilige Geest kunnen hebben.

Veel mensen hebben moeite om zich een voorstelling te maken van God de Heilige Geest. Een idee of beeld van God de Vader en God de Zoon, dat lukt nog wel. Maar God de Heilige Geest? De derde persoon van de Godheid blijft voor de meeste Christenen iets heel vaags, en dat is jammer. In de Bijbel wordt de Heilige Geest onder andere omschreven als een vuur, een duif, olie en wind. Maar let op: de Heilige Geest is niet een duif of een vuur, dat zijn slechts symbolen om hem te omschrijven. Jezus is toch ook niet een brood, een wijnstok of een waterbron? Dat zijn vergelijkingen, symbolen, om Hem en het werk dat Hij doet te beschrijven. De Heilige Geest is ook niet een soort vage kracht, Hij komt met kracht. Daarbij moeten we niet denken aan menselijke krachtuitingen, maar aan bovennatuurlijke kracht.

Paulus begreep de relatie met de Geest heel goed. Hij eindigt zijn tweede brief aan de gemeente in Corinthie bijvoorbeeld met de volgende woorden, De genade van de Heere Jezus Christus, de liefde van God en de gemeenschap van de Heilige Geest zij met u allen. Amen. De gemeenschap met de Heilige Geest, we lezen daar zo makkelijk over heen, maar wat betekent dat eigenlijk? In het Engels staat er fellowship of communion. Laten we eerlijk zijn, we kunnen toch geen gemeenschap of vriendschap hebben met de wind of met olie? Paulus geeft hier het persoonlijke aspect van een relatie met de Geest duidelijk weer. Hij is het waar we dagelijks mee omgaan, Hij is het die bij en in ons is. Het feit dat de Bijbel Hem de HEILIGE Geest noemt geeft al aan dat Hij goddelijk is. Er bestaan vele geesten, maar er is maar één Heilige Geest. Hij brengt de heiligheid van God in ons voort (vruchtdragen) en zorgt ervoor dat we meer en meer op Jezus gaan lijken.

Om een relatie met de Heilige Geest op te bouwen is het belangrijk het volgende in gedachten te houden: we bidden tot de Vader in Jezus naam, dat kan over van alles en nog wat gaan. Maar onze dagelijkse gesprekken zouden we veel meer en praktischer moeten richten tot de Heilige Geest. Stel dat je geconfronteerd wordt met iemand die een hele onaardige opmerking tegen je maakt. Op zo'n moment heb je geen tijd om tot de Vader te bidden in de naam van Jezus. In zo'n situatie is het veel praktischer om direct de Geest aan te spreken die in je woont: 'Hoe wilt U dat ik hierop reageer?' Dat hoeft en kan niet altijd hardop, dat kan ook binnensmonds of in gedachten. Ik zou je aan willen moedigen om dat eens te gaan proberen deze week, je zal zien dat Hij je wijsheid geeft, de juiste woorden op het juiste moment en dat daardoor Jezus altijd wordt verhoogd.

De Geest van de waarheid zal jullie, wanneer hij komt, de weg wijzen naar de volle waarheid. Hij zal niet namens zichzelf spreken, maar hij zal zeggen wat hij hoort en jullie bekendmaken wat komen gaat. Door jullie bekend te maken wat hij van mij heeft, zal hij mij eren.

[Johannes 16:13-15]

De stem van God

Communicatie bestaat uit meer dan woorden alleen

Gebaseerd op de workshops die we hebben gegeven in Duitsland heb ik in de afgelopen weken blog posts geschreven over de wil van God en het plan van God voor ons leven. We hebben gezien dat de wil van God eigenlijk niet iets is waar we steeds maar om moeten vragen, maar iets dat we moeten DOEN! Zijn wil is een algemene instructie voor alle gelovigen, terwijl het plan voor ieder individu anders kan zijn. Zijn plan met ons leven is afhankelijk van persoonlijke omstandigheden. Als we in God's wil gaan wandelen en handelen kunnen we steeds meer ontdekken van Zijn plan voor ons leven. De volgende vraag is dan: hoe kunnen we Zijn stem verstaan?

Als het gaat over de stem van God denken we bijna allemaal aan een hoorbare en verstaanbare stem, aan een geluid. Als het gaat over de stem van God denken we over het algemeen aan een communicatievorm door middel van het gesproken woord. Helaas is dit een zeer beperkte visie op communicatie. God spreekt tot ons op vele wijzen, maar omdat we een hoorbare stem verwachten missen we het vaak. Laten we maar gewoon eerlijk zijn; de meeste mensen zullen God nooit hoorbaar horen spreken in hun leven, uitzonderingen daar gelaten uiteraard. In Hebreen 1:1-3 staat dat God tot ons spreekt door Zijn Zoon, dat is Jezus.

Jezus wordt niet voor niets het Levende Woord genoemd, Hij spreekt alleen wat Hij de Vader hoort zeggen, Hij is God's Woord, of zoals je wilt: God's stem. Als we God willen horen spreken moeten we naar de woorden van Jezus luisteren en dat kan bijvoorbeeld simpelweg door de Bijbel hardop te lezen! In het Bijbelgedeelte over de Goede Herder (Johannes 10:3-5) staat dat we de stem van de Herder moeten herkennen, daartoe zullen we dus ook de Herder zelf moeten herkennen. Hoe meer we over Hem lezen, hoe meer we over Hem leren. Vlak voor Jezus terug gaat naar de Vader legt Hij zijn volgelingen uit wat (o.a.) de taak van de Heilige Geest zal zijn: De Heilige Geest zal jullie alles duidelijk maken en alles in herinnering brengen wat ik tegen jullie gezegd heb (Johannes 14:26). Communicatie vindt plaats via de Heilige Geest die in ons woont en die alles over God weet.

Maar laten we nog even terug gaan naar de beperkte visie die wij vaak op communicatie hebben. God spreekt tot ons op vele manieren, in de allereerste plaats door Zijn Woord en de Heilige Geest. Maar laten we het daartoe niet beperken, de Bijbel laat duidelijk zien dat we Zijn stem niet alleen kunnen horen, maar ook lezen, zien en voelen. Bijvoorbeeld door

• Ingevingen, noem het maar de kleine, stille stem in je of je intuitie
• Andere mensen, profeten, leraars, sprekers, soms zelfs door andere christenen die jou niet persoonlijk kennen, maar wel het Woord
• Dromen en visioenen, we zien dit nu heel veel gebeuren bij moslims die tot geloof komen
• Wonderen en tekenen, soms kan een vraag of gedachte die we hebben beantwoord worden door iets dat we zien of meemaken, een soort bevestiging
• Engelen, dit komt minder vaak voor, maar engelen zijn boodschappers die een woord van God doorgeven aan mensen, we zien dit in zowel het Oude als Nieuwe Testament
• Muziek, dans of kunst, denk hierbij bijvoorbeeld  aan de manier waarop God door de Psalmen tot mensen kan spreken in bemoediging, in troost, in leiding, maar ook hoe je geraakt kunt worden door een schilderij bijvoorbeeld.
• De natuur, soms 'spreekt' God duidelijk tot ons door de natuur, we kunnen ineens blij worden door een zonnestraal, verbluft worden over Zijn scheppinskracht door bloemen of planten etc.

Uiteraard zijn overal bijbelteksten bij te halen als voorbeeld, voor deze post wordt dat echter te lang. Sta me toe om nog een praktische opmerking te maken. In Johannes 3:63 staat dat Jezus' woorden geest en leven zijn. Dat is een prima graadmeter om te kijken of iets de 'stem' van God is. Geest: zie ik God's karakter in wat ik ervaar? Leven: bouwt het me op, brengt het iets tot leven? Voor alle duidelijkheid en wellicht ten overvloede: God's stem gaat nooit tegen Zijn Woord in.

Persoonlijk vind ik de meest praktische manier om van God te horen het bidden in tongentaal en het vragen om een vertaling. Als je die gave hebt ontvangen zul je daar praktisch mee moeten oefenen, dan zul je ontdekken dat God heel rechtstreeks tot je spreken wil.

Misschien helpt het je om eens na te denken over het volgende:

1. Hoe communiceer jij als je geen woorden mag/kan gebruiken?
2. Schrijf eens op hoe God in het verleden met je heeft 'gesproken'
3. Beschrijf eens in je eigen woorden hoe je het werk van de Heilige Geest in je leven ervaart
4. Vraag God om met je te communiceren en wees gewoon stil. Wat voel je, wat hoor je, wat denk je of wat schiet je te binnen? Schrijf het op.