dinsdag 6 februari 2018

Boek- en blognieuws

Fijn dat jullie mijn recente blogserie over het doel van de kerk hebben meegelezen. Jullie commentaren maken zo'n serie echt waardevol, hartelijk dank daarvoor. Als jullie ideeën hebben voor een onderwerp, dan hoor ik het graag. Nu is het weer even tijd voor wat boek- en blognieuwtjes.

Het heeft langer geduurd dan ik oorspronkelijk op de planning had staan, maar eindelijk is ie er dan: Frisse Kijk 3. Twaalf spraakmakende columns vormen opnieuw de onderlegger voor verfrissende Bijbelstudies die je uitdagen om na te denken over God, geloof en de Bijbel. De columns gaan vaak over woorden die we uitspreken en soms gedachteloos gebruiken zonder erbij stil te staan.

In Frisse Kijk 3 word je uitgedaagd om na te denken over uiteenlopende onderwerpen die uit het leven gegrepen zijn. Van onkruid tot onmogelijkheden, van heilige boontjes tot levensgenieters en van vrees tot vrijheid. De toegevoegde studie- en gesprekspunten zijn handig om dieper op de onderwerpen in te gaan, hetzij in persoonlijke stille tijd, in groepsverband of beiden. Je kunt Frisse Kijk 3 bestellen via mijn website of bij christelijke boek- en muziekhandel Sjaloom.

Ik ben inmiddels ook begonnen met het schrijven van een nieuw engelstalig boek, de zevende in een serie over de Tien Geboden in de 21e eeuw. In dit nieuwe boekje ga ik in op de diepere betekenis achter het 3e gebod: Misbruik de naam van de HEER, uw God, niet, want wie zijn naam misbruikt laat hij niet vrij- uit gaan.

Ik liep al heel lang met een aantal ideetjes voor dit boek rond, maar ja... je moet ook echt een keer alle excuses uit de weg ruimen, een begin maken met schrijven en een deadline stellen! Dat heb ik dus gedaan. Ik weet dat er zich onder de bloggers aardig wat schrijvers bevinden die dit soort stappen ook hebben genomen of zouden moeten nemen!

Binnenkort ga ik bloggen voor ikzoekgod.nl, een website die is ontwikkeld om de goede boodschap op een begrijpelijke en toegankelijke manier door te geven aan iedereen die op zoek is. De site is ontwikkeld door stichting Agapè, een interkerkelijke organisatie waarbinnen christenen uit verschillende protestante en evangelische kerken werkzaam zijn.

Een productieve start van een nieuw jaar dus. Hebben jullie nog blog- of boeknieuws te melden? Ik ben benieuwd.

zaterdag 20 januari 2018

Doel van de kerk (8)

Hartelijk dank allemaal voor het meelezen van deze blogserie over het doel van de kerk en ook voor jullie waardevolle commentaren.

'Het doel van de kerk is simpel, namelijk dat iedereen Jezus even goed leert kennen!' schreef ik in mijn vorige blogje. Simpel misschien, maar blijkbaar toch niet zo eenvoudig uit te voeren. Ik kom er in persoonlijke gesprekken nogal eens achter dat mensen jaren en jarenlang trouw naar de kerk kunnen gaan en Jezus toch niet persoonlijk kennen. Dat is eigenlijk diep tragisch en ik hoop echt dat we verfrissing en verandering in ons kerk-zijn mee gaan maken.

Dat kunnen we natuurlijk niet alleen van het leiderschap verwachten (die weten soms ook niet beter), we hebben er samen een taak in. Laten we nog een keer naar de woorden in Efeziërs 4;11-13 kijken. Deze keer heb ik voor alle duidelijkheid de vertaling van Het Boek gebruikt en die in stukjes geknipt omdat de zinnen erg lang zijn:
  1. Christus heeft sommigen aan de Gemeente gegeven die apostel zijn, anderen die namens Hem spreken; sommigen die het goede nieuws aan ongelovigen vertellen, anderen die de christenen geestelijk verzorgen en weer anderen die onderwijzen.
  2. Met elkaar moeten zij de christenen klaarmaken om God te dienen,
  3. zodat de Gemeente, het lichaam van Christus, zal groeien en sterk en volwassen zal worden.
  4. Het doel daarvan is dat wij ten slotte volledig één zullen zijn, door ons gemeenschappelijk geloof en doordat wij de Zoon van God allemaal even goed kennen.
  5. Dan zullen wij volledig mens zijn, volwassen geworden door alles wat Christus in ons heeft gedaan.
Wow, volledig mens zijn (volwassen) door alles wat Jezus Christus in ons heeft gedaan! Wat een prachtig doel. Dat wil ik! Al moet ik daarvoor dagelijks in een kerkbank zitten :)

Ik stel voor dat we allemaal bovenstaand lijstje (het Woord van God) eens spiegelen aan onze kerkgang en onszelf een aantal kritische vragen stellen: Is er een vijfvoudig leiderschap beschikbaar in mijn kerk/gemeente om mij klaar te maken om te dienen en groeit de kerk/gemeente daardoor op en leren wij met elkaar Christus beter kennen? En tenslotte.... ben ik op weg naar volwassenheid?

Ik hoop van harte dat we DOELBEWUST kerk kunnen zijn!

woensdag 10 januari 2018

Doel van de kerk (7)

'Bijbels gezien wordt de kerk niet opgebouwd door programma's en methodes, maar doordat christenen dienstbaar zijn' schreef ik in  mijn vorige blogje.

Mooi he, om de woorden in Efeziërs 4:11-13 eens langzaam te lezen en te vergelijken met de manier waarop wij vandaag kerk zijn. Tot nu toe hebben we gezien:
  • Hij [Jezus] is het die ​apostelen​ heeft aangesteld, en profeten, evangelieverkondigers, ​herders​ en leraren (Amen, laten we daar niets aan afdoen of toevoegen en hen allen erkennen en waarderen.)
  • om de ​heiligen​ toe te rusten (Het is niet de bedoeling dat we 'dom' blijven, maar dat we opgeleid en klaargemaakt worden....)
  • voor het werk in zijn dienst (Om de werken te gaan doen die God heeft voorbereid, niet onze eigen zin.)
  • Zo wordt het lichaam van ​Christus​ opgebouwd (Dus!)
Het Lichaam van Christus, ofwel de gelovigen, de kerk (plaatselijk en universeel) wordt opgebouwd (groeit) wanneer de apostelen, profeten, evangelisten, herders en leraren de gelovigen opleiden tot dienstbaarheid aan God. Maar daarmee zijn we er nog niet.... Laten we verder lezen:

En hij [Jezus] is het die ​apostelen​ heeft aangesteld, en profeten, evangelieverkondigers, ​herders​ en leraren, om de ​heiligen​ toe te rusten voor het werk in zijn dienst. Zo wordt het lichaam van ​Christus​ opgebouwd, totdat wij allen samen door ons geloof en door onze kennis van de ​Zoon van God​ een eenheid vormen... (NBV).

Aha, er is een hoger doel dan alleen maar kennis vergaren en dienstbaar zijn. We moeten stoppen met elkaar bevechten en uiteindelijk een eenheid vormen! In Het Boek staat het heel duidelijk: Het doel daarvan is dat wij ten slotte volledig één zullen zijn, door ons gemeenschappelijk geloof en doordat wij de Zoon van God allemaal even goed kennen. Ach, ik had het kunnen weten, we spelen geen kerkje omdat we dat nu eenmaal al eeuwen doen, nee... het is de bedoeling dat we een eenheid gaan vormen doordat we de Zoon van God allemaal even goed leren kennen! 

Hoe langer ik over de woorden in Efeziërs 4-11-13 nadenk, hoe duidelijker het wordt. Het doel van de kerk is simpel, namelijk dat iedereen Jezus even goed leert kennen! Toerusting leidt tot dienstbetoon leidt tot opbouw van de kerk leidt tot kennis van Jezus leidt tot eenheid.... ongeacht onze achtergrond, opvoeding, opleiding of kerkelijke gezindte.

dinsdag 26 december 2017

Doel van de kerk (6)

'Toerusting moet altijd leiden tot dienstbetoon', schreef ik in mijn vorige blogje. We worden klaar gemaakt om God te dienen. Dat klinkt natuurlijk best wel deftig, diep in ons hart willen we allemaal wel graag iets nuttigs voor God doen. Maar goede werken doen.... waartoe dient dat? We hoeven (en kunnen) Gods liefde immers niet verdienen.

Laten we weer terug gaan naar onze basistekst (Efeziërs 4:11-13) voor deze serie over het doel van de kerk:

En hij [Jezus] is het die ​apostelen​ heeft aangesteld, en profeten, evangelieverkondigers, ​herders​ en leraren, om de ​heiligen​ toe te rusten voor het werk in zijn dienst. Zo wordt het lichaam van ​Christus​ opgebouwd...

In Het Boek staat het zo: 

Christus heeft sommigen aan de Gemeente gegeven die apostel zijn, anderen die namens Hem spreken; sommigen die het goede nieuws aan ongelovigen vertellen, anderen die de christenen geestelijk verzorgen en weer anderen die onderwijzen. Met elkaar moeten zij de christenen klaarmaken om God te dienen, zodat de Gemeente, het lichaam van Christus, zal groeien en sterk en volwassen zal worden.

Werken in Zijn dienst doen we niet voor voor onszelf en gek genoeg ook niet voor God. Hij heeft namelijk niets van ons nodig. In Handelingen 17:25 staat dat zo: Hij laat zich ook niet bedienen door mensenhanden alsof er nog iets is dat hij nodig heeft, hij die zelf aan iedereen leven en adem en al het andere schenkt. Nee, God dienen doen we niet om er op een of andere manier beter van te worden, we dienen zodat de Gemeente kan worden opgebouwd.

Er zijn heel wat kerken en denominaties die klagen over terugloop in groei. Er worden dan vaak allerlei dingen verzonnen om bijvoorbeeld de kerkdiensten aantrekkelijker te maken  Maar Bijbels gezien wordt de kerk niet opgebouwd door programma's en methodes, maar doordat christenen dienstbaar zijn. 

We moeten niet proberen het aantal zitplaatsen in een kerk of gemeente uit te breiden, maar juist de mensen die er al zitten in actie laten komen, of dat er nou twintig of tweehonderd zijn. We groeien niet door meer kennis te vergaren (laten we eerlijk zijn, hoeveel preken kan een mens horen?) maar door te doen wat we geleerd hebben.

woensdag 13 december 2017

Doel van de kerk (5)

En hij [Jezus] is het die ​apostelen​ heeft aangesteld, en profeten, evangelieverkondigers, ​herders​ en leraren, om de ​heiligen​ toe te rusten voor het werk in zijn dienst.... (Efeziërs 4:11).

Hoe vaak kun je zo'n tekst lezen? Niet vaak genoeg, denk ik dan maar. Er is zoveel uit te halen wat ons vandaag kan helpen om te bouwen aan een gezonde geestelijke gemeenschap, een kerk die werkelijk het Lichaam (de vertegenwoordiging) van Christus op aarde is.

Jezus heeft het zo gegeven voor een reden, laten we er niets aan afdoen en niets aan toevoegen. We zouden er goed aan doen de leiderschapsvormen in onze hedendaagse kerken eens onder de loep te nemen in het licht van Efeziërs 4:11-13. Ik geloof overigens dat het makkelijker is een nieuwe gemeente te stichten met dat voor ogen, dan voort te borduren op bestaande patronen en systemen, maar dat terzijde.

De mensen (of je nu kapper bent of bouwvakker of verpleegkundige) die zich geroepen en aangesteld weten tot een of meer van de vijf genoemde functies, taken of bedieningen moeten daarbij altijd voor ogen houden dat zij dat werk in teamverband doen en wel om de gelovigen toe te rusten, klaar te maken, om God te dienen. In de HSV vertaling wordt 'dienen' vertaald als het werk van dienstbetoon.

Als we nadenken over het doel van de kerk kan het niet anders of deze zinsnede springt er telkens weer uit! We komen niet bij elkaar om het bij elkaar komen (ook al kan dat heel gezellig en nuttig zijn vanuit sociaal en maatschappelijk oogpunt) maar om toegerust te worden voor werk in dienst van God. In die zin zou je de kerk ook wel een beetje als vakschool kunnen zien. Je weet niet zoveel als je nieuw binnenkomt, je leert en leert en stelt vragen en doet je huiswerk. Je zit niet tien jaar lang in groep 1 of 2, maar je groeit!

Toerusting moet altijd leiden tot dienstbetoon, om dat ouderwetse woord nog maar eens te gebruiken. Er komt een moment dat je de opgedane kennis in praktijk gaat brengen, dat je gaat doen wat je geleerd hebt. Er komt een tijd dat je Gods liefde uit gaat delen aan een wereld in nood, of dat nou bij je om de hoek is of in een ver land. Daarbij is het heel goed mogelijk dat jij weer geroepen wordt om anderen toe te rusten!

maandag 4 december 2017

Doel van de kerk (4)

'Met elkaar hebben zij namelijk een taak...' schreef ik in mijn vorige blogje. Ik doelde daarmee op de apostelen​, profeten, evangelieverkondigers, ​herders​ en leraren zoals die genoemd worden in Efeziërs 4:11-13. Mensen die door Jezus aangesteld of gegeven zijn voor een bepaalde taak.

Laten we voor de duidelijkheid weer eens teruggaan naar die tekst:

En hij [Jezus] is het die ​apostelen​ heeft aangesteld, en profeten, evangelieverkondigers, ​herders​ en leraren, om de ​heiligen​ toe te rusten voor het werk in zijn dienst (NBV vertaling). Wat is hun taak? De heiligen toerusten voor werk in dienst van God.  In de vertaling van Het Boek staat: Met elkaar moeten zij de christenen klaarmaken om God te dienen...

Dat is een nogal een verantwoordelijkheid zeg. Met elkaar (samen) moeten zij de gelovigen toerusten (gereed maken, bewapenen, equiperen) om dienstbaar te zijn aan God. Er is niemand die dat in z'n uppie kan doen.  Ik zie tegenwoordig herders (die ook wel pastors, dominees of voorgangers worden genoemd) worstelen om al die taken zelf uit te voeren. Het is mijns inziens geen wonder dat velen op de bank komen te zitten met een burn-out. Alleen Jezus zelf was zowel herder, als leraar (rabbi) apostel, evangelist en profeet!

Het is nooit Zijn bedoeling geweest al die kwaliteiten in één persoon te leggen! Hij verlangt samenwerking in een team zodat we elkaar overeind kunnen houden en niemand de kans krijgt om zich boven een ander te verheffen. Er is geen hierarchie in deze vijf functies/taken. Al zou er zoiets bestaan, dan moeten we dat baseren op 1 Korintiërs 12:28 waar staat: God heeft in de ​gemeente​ aan allerlei mensen een plaats gegeven: ten eerste aan ​apostelen, ten tweede aan profeten en ten derde aan leraren. De herder en evangelist worden daar niet genoemd.

Ik geloof echt dat we iets missen in onze geestelijke groei en ontwikkeling als we ons laten toerusten door slechts één (misschien twee) van deze personen. Stel dat je alleen maar naar een leraar (prediker) luistert en nooit van een apostel leert hoe het is om uitgezonden te worden. Poeh, dan zou je zomaar dertig jaar in een kerkbank kunnen zitten (met een hoop kennis, dat wel) zonder ooit de wereld in te gaan....

Ondenkbaar toch...?

dinsdag 21 november 2017

Doel van de kerk (3)

In mijn vorige blogje riep ik op om de tekst in Efeziërs 4:11-13 een paar keer aandachtig te lezen in verschillende vertalingen. Eigenlijk ontstaat er dan al een idee over het doel van de kerk in het algemeen. 

Uiteraard zijn die verzen onderdeel van een hoofdstuk en dat hoofdstuk onderdeel van een Bijbelboek, in dit geval een brief die de apostel Paulus in de 1e eeuw AD aan de gelovigen in Efeze schreef. Efeze was toen de hoofdstad van de Romeinse provincie Asia, in het westen van Turkije.

Laten we eens zin voor zin kijken wat de Bijbel zegt...

En hij [Jezus] is het die ​apostelen​ heeft aangesteld, en profeten, evangelieverkondigers, ​herders​ en leraren...

Die zin alleen al geeft stof tot nadenken en discussies, maar zeker ook tot dankbaarheid. Jezus heeft mensen met een specifieke opdracht (roeping) aangesteld ('gegeven' staat er in de HSV en Het Boek). Heerlijk, denk ik dan, dat hoeven we in elk geval niet zelf te verzinnen of op te zetten. Deze mensen zijn een gift, een geschenk. Zij hebben daarvoor niet geleerd of gestudeerd, maar zijn 'slechts' gehoorzaam geweest aan een roeping. 

Sommige theologen en geloofsstromingen beweren dat apostelen en profeten niet meer in deze tijd voorkomen, dat die er alleen waren om de kerk tweeduizend jaar geleden op te starten. Maar diezelfde mensen geloven nog wél dat er herders (pastors, dominees, voorgangers, hoe je ze ook noemen wilt) en leraren zijn... Tsja, dat lijkt me een beetje willekeur met als vervelend gevolg dat bepaalde mensen (functies) uit deze groep van vijf zijn getild en daarmee verheven tot (veelal) geisoleerde posities.

Niemand kijkt er raar van op als een man of vrouw zich voorstelt als 'de pastor van die en die gemeente' of 'de dominee van die en die kerk'. Maar als iemand bijvoorbeeld zou beweren 'de profeet van die en die gemeente' te zijn, krijgt hij/zij al snel het stempel 'vreemd' of 'sektarisch' of  'vals'. Zouden jullie eens met mij mee willen denken hoe dit komt? Bijbels gezien kan het gewoon niet!

Met elkaar hebben zij namelijk een taak...

dinsdag 14 november 2017

Doel van de kerk (2)

Alleen al de aankondiging van deze blogserie over het doel van de kerk is meer dan zeshonderd keer gelezen. En enorme bemoediging voor mij en tegelijkertijd een teken dat ik niet de enige ben die met dit onderwerp in de weer is.

Om te beginnen wil ik de basistekst voor deze serie overdenkingen, Efeziërs 4:11-13, in een paar verschillende vertalingen aanhalen opdat we allemaal (ongeacht kerkelijke achtergrond) een idee krijgen wat de Bijbel zegt over het doel van de gemeente/de kerk, ook wel het lichaam van Christus genoemd (zie ook 1 Korintiërs 12:27).

NBV vertaling
En hij [Jezus] is het die ​apostelen​ heeft aangesteld, en profeten, evangelieverkondigers, ​herders​ en leraren, om de ​heiligen​ toe te rusten voor het werk in zijn dienst. Zo wordt het lichaam van ​Christus​ opgebouwd, totdat wij allen samen door ons geloof en door onze kennis van de ​Zoon van God​ een eenheid vormen, de eenheid van de volmaakte mens, van de tot volle wasdom gekomen volheid van ​Christus

HSV vertaling
En Hij heeft sommigen gegeven als ​apostelen, anderen als profeten, weer anderen als evangelisten en nog weer anderen als ​herders​ en leraars, om de ​heiligen​ toe te rusten tot het werk van dienstbetoon, tot opbouw van het lichaam van ​Christus, totdat wij allen komen tot de eenheid van het geloof en van de kennis van de ​Zoon van God, tot een volwassen man, tot de maat van de grootte van de volheid van ​Christus,

Het Boek vertaling
Christus heeft sommigen aan de Gemeente gegeven die apostel zijn, anderen die namens Hem spreken; sommigen die het goede nieuws aan ongelovigen vertellen, anderen die de christenen geestelijk verzorgen en weer anderen die onderwijzen. Met elkaar moeten zij de christenen klaarmaken om God te dienen, zodat de Gemeente, het lichaam van Christus, zal groeien en sterk en volwassen zal worden. Het doel daarvan is dat wij ten slotte volledig één zullen zijn, door ons gemeenschappelijk geloof en doordat wij de Zoon van God allemaal even goed kennen. Dan zullen wij volledig mens zijn, volwassen geworden door alles wat Christus in ons heeft gedaan.

Als we die teksten een paar keer lezen ontstaat er al een idee van Gods bedoeling met de kerk op aarde, vinden jullie niet?

donderdag 2 november 2017

Doel van de kerk (1)

Al enige tijd loop ik met het idee rond om een blogserie te schrijven over Efeziërs 4:11-13. Dat is het Bijbelgedeelte waarin (kort maar krachtig) het doel van de kerk wordt beschreven. 

Ik heb het, om diverse redenen, steeds uitgesteld. Ten eerste omdat ik niet de indruk wil wekken dat ik antwoorden heb op de vragen die er zijn rondom het reilen en zeilen in onze kerken en gemeentes. Ten tweede omdat ik met het schrijven van zo'n serie ongetwijfeld heilige huisjes omver moet werpen. En ten derde omdat ik er zelf nog niet helemaal uit ben hoe een kerk gezond zou moeten functioneren.

Toch wil ik een poging wagen om eens een frisse kijk op ons 'kerkje spelen' te werpen. De kerk is namelijk van groot belang in de samenleving, meer dan we misschien zelf durven geloven. Dat blijkt uit een onderzoek van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) dat eind vorig jaar werd gepubliceerd. Ik citeer:

"Religie is een belangrijke factor in de samenleving. De religieuze binding wordt vaak in verband gebracht met het participeren in de samenleving, zoals hulp verlenen aan anderen, de inzet als vrijwilliger, het geven aan goede doelen en het stemmen bij verkiezingen (Bekkers en Schuyt, 2010; De Hart, 2014; Putnam en Campbell, 2012; Schmeets, 2015). Veelal komt naar voren dat religieuze personen meer meedoen met de samenleving dan niet-religieuzen....Religie is ook bevorderlijk voor het welzijn. Zo geven frequente, wekelijkse, bezoekers van religieuze diensten aan meer gelukkig en tevreden te zijn dan degenen die minder vaak naar een dienst gaan (Coumans, 2014)."

Er is regelmatig kritiek op de kerk en misschien hebben we als Christenen nog wel het meest kritiek op onszelf. Maar laten we niet vergeten dat hoe meer drama en onrust er op aarde is, hoe groter de behoefte wordt aan zekerheid, veiligheid en toekomstperspectief. Ik denk dat we als kerk (ook wel 'Het lichaam van Christus genoemd) meer dan ooit herkenbaar moeten zijn, bijvoorbeeld aan licht in de duisternis, aan veiligheid in gevaar, aan vrede temidden van oorlog en aan liefde temidden van geweld.

Ik hoop dat jullie weer meelezen en zoals altijd zijn jullie reacties van harte welkom.

donderdag 19 oktober 2017

Nieuw avontuur van de bosvrienden

Wendy Born
'Papieren boeken blijven bestaan en kinderboeken zitten in de lift', las ik onlangs in een artikel over het wel en wee in de uitgeverswereld. Een aansporing voor de schrijvers en bloggers onder ons om vooral door te gaan :)

Vorige week was het ook nog eens kinderboekenweek, een mooi moment dus om een recent kinderboek van collega blogger Wendy Born in de spotlight te zetten.

Wendy is geen onbekende in bloggersland en reeds eerder besprak ik boeken van haar op deze blog (kijk hier voor eerdere recensies). Eerder dit jaar bracht Wendy het 2e deel in een serie kinderboeken uit, namelijk 'Het Raadsel van de Bosvrienden'. Het boek is een vervolg op haar eerste kinderboek 'Het Geheim van de Bosvrienden' dat in 2013 uitkwam, maar het is ook prima los te lezen.

Het verhaal speelt zich af in een zomervakantie aan het einde van groep 8. De boezemvrienden Stijn en Daan doen niets liever dan hutten bouwen in het bos. Ze ontdekken allerlei vreemde zaken, daarbij geholpen door hun trouwe labrador Tess. Tijdens het zomerkamp waar de jongens aan deelnemen  gebeuren er ook rare dingen en maken de jongens angstige momenten mee.

Wendy schrijft opnieuw met enthousiasme over de prachtige bossen waar Stijn en Daan hun avonturen beleven, je voelt je er gewoon thuis! Het feit dat er twee avonturen door elkaar heen lopen maakt dit boek nog spannender om te lezen. De jongens ontpoppen zich niet alleen als boevenvangers, maar ook als jonge archeologen.

Het Raadsel van de Bosvrienden is uitgegeven bij Brave New Books, deze keer alleen als e-book. Je kunt het voor 4,95 EUR bestellen op Bol.com en je kinderen kunnen het dan direct digitaal lezen. Het boek is geschikt voor kinderen van 9-12 jaar.

En wie weet, komt er een vervolg....

donderdag 12 oktober 2017

Op zoek naar een boek voor je kring?

Het vallen van de bladeren is de aankondiging voor het herfstseizoen. Een seizoen waarin heel veel kerken en gemeenten weer hun kleine groepen en kringen opstarten.

Sommige kerken stellen een boekje beschikbaar om met elkaar te lezen en bespreken, maar dat is niet overal zo.

Ben jij misschien nog op zoek naar een goed boekje met gevarieerde onderwerpen? Dan is Frisse Kijk 1 of 2 misschien iets voor je (groep). Elk hoofdstuk is voorzien van 10 studie-/discussiepunten, een gebed en een praktische toepassing.

Je kan er voor kiezen één of twee weken bij een onderwerp stil te staan en dan weer verder te gaan of juist per ochtend/avond een bepaald thema te kiezen. Er is ruimte om in het boek te schrijven of te journallen, leuk dus! Enkele onderwerpen die aan de orde komen zijn:

Heer, geef mij meer geloof! Onze waarom vragen, Help, ik zit in de woestijn! Vergeven en vergeten, Gods wil voor je leven...


De onderwerpen gaan over de dingen van alle dag, dingen waar we als gelovigen vroeg of laat allemaal weleens over nadenken. De boeken zijn te bestellen bij de christelijke boekhandel of rechtstreeks bij mij door een mailtje te sturen naar meijers.marja@gmail.com 

Mocht je niet deelnemen aan een kring of groep dan is het misschien een goed idee er eentje te starten. Nodig een paar vrienden of vriendinnen uit, zorg voor een pot lekkere koffie of thee en ga in gesprek met elkaar. Je bouwt jezelf en elkaar enorm op!

zaterdag 9 september 2017

Gewoon of anders?

Een paar maanden geleden verscheen deze column van mij in Opwekking Magazine:

Goede vrienden van ons runnen een buurtwinkeltje met leuke tweedehands spullen. De opbrengst daarvan gaat steevast naar de projecten van Stichting Traveling Light. Buurtbewoners en belangstellenden zijn daarnaast ook van harte welkom om een kopje koffie of thee te komen drinken en hun verhaal te vertellen.

De wijk waarin het winkeltje zich bevindt, heeft een hoog multi-cultureel gehalte en dat zorgt ervoor dat die koffiemiddagen bijzonder kleurrijk zijn. We krijgen onder andere bezoek van nieuwe migranten waaronder regelmatig Syrische vluchtelingen. Daarnaast krijgen we ook steeds meer mensen aan tafel met een lichamelijke of verstandelijke beperking, mensen met verslavingsproblemen en mensen die het gevoel hebben een beetje buiten de boot te vallen. Ja, je zou kunnen zeggen dat er veel mensen komen die ‘anders’ zijn.

Dat ‘anders’ zijn, houd me nogal bezig, eerlijk gezegd kan ik me er best druk om maken. Er worden de laatste jaren zo ontzettend veel diagnoses gesteld,  stempels gedrukt en labels geplakt die mensen anders maken dat je je afvraagt of er nog wel een normaal mens in dit land rondloopt. Je durft toch haast niet meer hardop te zeggen dat je geen klachten hebt? Anders zijn is zo hip dat het binnenkort wel uit de mode zal raken. Maar wat betekent het nu eigenlijk precies om ‘anders’ te zijn?  Anders dan wat of wie vraag ik me steeds weer af als ik er iemand over hoor. Waar wordt zoiets aan af gemeten? Wat is de norm en hoe hoog of laag ligt de lat? Wanneer is iemand eigenlijk ‘normaal’?

Ja echt, ik vraag me weleens af of de standaard niet eenvoudigweg wordt bepaald door de gemiddelde mens als norm te stellen. Maar het gemiddelde is de som van alle uitersten, dus eigenlijk kan de normale mens niet bestaan zonder alle mensen die ‘anders’ zijn. Afijn, u voelt misschien al aankomen waar die gedachten van mij heen gaan. Ze gaan naar God die ons allemaal bewust anders heeft gemaakt. Ze gaan naar de Schepper die Zelf anders is dan alle andere goden. In Jeremia 10:16 staat het zo mooi beschreven, Hoe anders is de God van Jakob, hij die alles vorm gegeven heeft en aan wie het volk van Israël behoort. Zijn naam is HEER van de hemelse machten.

Hoe anders is Hij! Wij zijn geschapen naar Zijn evenbeeld en gelijkenis, dus dat maakt ons sowieso allemaal buitengewone schepselen. Ja, hoe anders zijn wij. De schepping getuigt daarvan op grote schaal: Elk aards lichaam is anders; het lichaam van een mens is enig in zijn soort, dat van een dier eveneens, dat van een vogel ook, en ook dat van een vis (1 Korintiërs 15:39). Wat een heerlijke gedachte, anders zijn is de bedoeling. God wil het zo!

Romeinen 12:2 is misschien wel de meest bekende en onderkende Bijbeltekst als het gaat om anders zijn, anders denken en anders handelen. U moet uzelf niet aanpassen aan deze wereld, maar veranderen door uw gezindheid te vernieuwen, om zo te ontdekken wat God van u wil en wat goed, volmaakt en hem welgevallig is. Een gewaarschuwd mensen telt voor twee, denk ik dan maar. Laten we ons niet conformeren aan de norm, aan de standaard die de wereld gezet heeft. Laten we ons conformeren aan Gods wil en Woord. 

Toen greep de HEER mij bij de hand en hield me voor dat ik me anders moest gedragen dan dit volk. (Jesaja 8:11)

dinsdag 8 augustus 2017

Geestelijke identiteit (4)

In mijn vorige blogje schreef ik 'door geloof in Jezus Christus worden we een kind van God. En daarmee gaat er als het ware een identiteitsdeur open... we zijn niet langer zondaars, maar heiligen.' Alsof dat niet bijzonder genoeg is, laat de Bijbel nog iets heel moois zien met betrekking tot onze geestelijke identiteit: wij zijn een vriend van God.

Dat is voor heel veel mensen moeilijk te bevatten en er zijn geloofsrichtingen die dat te familiair, te populair vinden. Maar het concept van vriendschap met God is al zo oud als de geschiedenis van de mensheid. Adam, Henoch, Abraham en Mozes leefden in nauwe verbondenheid met God, hadden een hechte vriendschap met Hem terwijl zij toch echt wel de heiligheid van God erkenden.

Met de komst van Jezus naar de aarde kreeg die heilig God een gezicht, een gedaante. In Kolossenzen 1:15 staat het zo: Beeld van God, de onzichtbare, is hij. Jezus vertegenwoordigde de hemelse Vader toen Hij vriendschappen aanging. Hij liet Gods hart zien, een hart dat verlangt naar relatie met mensen. Ja, Jezus werd zelfs een vriend van tollenaars en zondaars genoemd.

Het moet voor de mensen in die tijd ook lastig geweest zijn om hun slaafse (bange) houding tegenover God los te laten. Jezus legt duidelijk uit dat dat wel de bedoeling is: Jullie zijn mijn vrienden wanneer je doet wat ik zeg. Ik noem jullie geen ​slaven​ meer, want een ​slaaf​ weet niet wat zijn meester doet; vrienden noem ik jullie, omdat ik alles wat ik van de Vader heb gehoord, aan jullie bekendgemaakt heb (Johannes 15:14-15).

'Vrienden noem ik jullie...'Tsja, dat is dus weleens anders geweest. Wij leefden immers allemaal als vijanden van God door de zonde. Maar Jezus heeft verzoening (vrede) gebracht tussen God en mens. Vijandschap verandert in vriendschap! Dat staat heel mooi beschreven in Kolossenzen 1:20-23, het goede nieuws in een 'nutshell' zeg maar :)

Door zijn Zoon heeft God een altijddurende vrede gesticht tussen Zichzelf en alles wat in de hemelen en op aarde is. Doordat Christus Zich aan het kruis heeft opgeofferd en zijn bloed heeft gegeven, is er verzoening met GodDat geldt ook voor u, die vroeger zo ver van God verwijderd was. U leefde als vijand van Hem, zoals bleek uit de slechte dingen die u dacht en deed. Maar nu heeft God Zich met u verzoend, door de dood aan het kruis van zijn aardse lichaam. Zo heeft Christus u heilig en zuiver gemaakt en in de dichte nabijheid van God gebracht. De enige voorwaarde is dat u deze waarheid met heel uw hart gelooft en er standvastig in blijft. Dat u sterk bent in de Here en vast overtuigd van het goede nieuws dat Jezus voor u gestorven is.

donderdag 13 juli 2017

Geestelijke identiteit (3)

In mijn vorige blogje schreef ik al dat we bij identiteit veelal te eenzijdig denken, alsof er maar één antwoord op de vraag 'wie ben ik?' is.

We kunnen de geestelijke identiteitsvraag niet loskoppelen van de identiteitsgever, namelijk God zelf. In Hem vinden we onze ware identiteit en die bestaat uit vele facetten. De belangrijkste daarvan is wel dat iedereen een kind van de Allerhoogste God kan zijn! De Bijbel noemt dat een voorrecht.

Wie hem [Jezus] wel ontvingen en in zijn naam geloven, heeft hij het voorrecht gegeven om ​kinderen​ van God te worden (Johannes 1:12).

Door geloof in Jezus Christus worden we een kind van God. En daarmee gaat er als het ware een identiteitsdeur open. De beslissing om Jezus in je leven te ontvangen ('aan te nemen' staat er in sommige vertalingen) en in Zijn naam te geloven heeft grote consequenties. Uit eigen ervaring kan ik vertellen dat geen dag in mijn leven meer hetzelfde is als voor die grote beslissing. Het meest bizarre is misschien wel dat we niet langer de identiteit van 'zondaar' hebben, maar nu 'heilige' zijn.

Ja ja, ik weet het, de Bijbel zegt dat we allemaal als zondaar geboren worden. Dat betwist ik zeker niet. Een blik op het nieuws en de kranten zegt genoeg. Maar als zondaar geboren worden betekent niet automatisch dat we ook als zondaar zullen moeten sterven. Wees eerlijk, dat zou het leven vrij nutteloos maken en het offer van de Here Jezus een mislukte campagne. Het goede nieuws is nou juist dat wij van zondaars kunnen veranderen in heiligen door geloof en genade. 

Omdat God u heeft ​uitgekozen, omdat u zijn ​heiligen​ bent en hij u liefheeft, moet u zich kleden in innig medeleven, in goedheid, bescheidenheid, zachtmoedigheid en geduld (Kolossenzen 3:12).

Beweren dat we altijd zondaars blijven is Bijbels gezien niet te onderbouwen. Dan zou Paulus zijn brieven wel hebben geschreven aan de zondaars van Efeze en Kolosse... toch? Nee, gelovigen worden heiligen genoemd. Dat zijn we misschien niet in de ogen van de wereld, maar wel in de ogen van God. En dan niet heilig in de zin van 'heilig boontje',  maar heilig als in 'apart gezet'.

Ja, natuurlijk maken we nog wel fouten, maar we hoeven niet meer met de last van zonde op onze schouders te lopen. Heerlijk!

Hij [Jezus] heeft zichzelf voor ons gegeven om ons van alle zonde vrij te kopen, ons te reinigen en ons tot zijn volk te maken, dat vol ijver is om het goede te doen (Titus 2:14).

zaterdag 24 juni 2017

Geestelijke identiteit (2)

Fijn dat jullie allemaal weer meelezen en hartelijk dank voor de reacties op deze blog via Twitter, Facebook en Google+.

Bij identiteit denken we veelal heel eenzijdig, alsof er maar één antwoord op de vraag 'wie ben ik?' is. Mensen raken verward over hun identiteit omdat er niet één heldere definitie te vinden is en al snel worden er dan etiketten opgeplakt als schizofreen of borderline of weet ik veel wat. Maar laten we eerlijk zijn.... je kan toch best zowel moeder, dochter, zus als tante zijn? Ja, allemaal tegelijk.

We kunnen toch zowel echtegenoot als vriend als vader zijn? En zo is het eigenlijk ook met de geestelijke identiteit die we in God hebben. In mijn vorige blogje schreef ik al dat we de identiteitsvraag niet kunnen loskoppelen van de identiteitsgever, namelijk God zelf. In Hem vinden we onze ware identiteit en die bestaat uit vele facetten. In de komende blogjes zullen we er eens een paar onder de loep nemen.

De meest cruciale en levensveranderende openbaring die een mens over zijn of haar identiteit kan krijgen is dat we een kind van God kunnen zijn! Ik zeg bewust 'kunnen', want zoiets gebeurt niet vanzelf. Ja, we zijn allemaal schepsels van God, maar een kind (zoon of dochter) van God worden we door Jezus te ontvangen in ons hart, in ons leven. De Bijbel is daar heel duidelijk over: Wie hem [Jezus] wel ontvingen en in zijn naam geloven, heeft hij het voorrecht gegeven om ​kinderen​ van God te worden (Johannes 1:12).

Een kind van God worden is een voorrecht, geen automatisme. Het gebeurt als we bewust besluiten Jezus in ons leven te ontvangen en in Zijn naam te geloven. Dat klinkt simpel, maar het gevolg is een radicale ommedraai in ons leven... we leven niet langer voor onszelf, maar voor Hem! Die beslissing (ongeacht onze leeftijd en of we nu wel of niet christelijk opgevoed zijn) betekent een nieuw begin. We worden 'opnieuw geboren'. Johannes 1:13 zegt het zo: Zij [die Jezus wel ontvingen] zijn niet op natuurlijke wijze geboren, niet uit lichamelijk verlangen of uit de wil van een man, maar uit God.

Een zoon of dochter zijn van de Allerhoogste God is de hoogste identiteit die er is!