Waartoe leidt het woeden van de volken?

Laatst had ik een interessant gesprek met een familielid over de huidige oorlogen en geruchten over oorlogen. We kwamen uiteindelijk uit op de grote vraag: waarom bevechten landen en volken elkaar? Wat zit er achter dit alles?

Net als zovelen probeerden we er enige logica in te ontdekken. Geen gemakkelijke opgave, kan ik wel zeggen.

Nieuwsmedia

Sommige mensen beweren dat alle oorlogen worden veroorzaakt door religie of nationalisme. Anderen zeggen dat het allemaal om territoriale winst en macht gaat. Sommigen denken dat het om economisch gewin gaat, terwijl weer anderen ervan overtuigd zijn dat het om het beveiligen van grenzen en zelfverdediging gaat.

Er zit waarschijnlijk een kern van waarheid in al die bovenstaande redeneringen, wat overigens voor de nodige verwarring kan zorgen aangezien nieuwsmedia 24/7 hun eigen visie op de zaken verspreiden onder hun kijkers en lezers. Het ligt er dus maar net aan welke krant je leest.

Waarom bevechten landen en volken elkaar? Een eeuwenoude vraag. Psalm 2:1 zegt: Waarom woeden de heidenvolken en bedenken de volken wat zonder inhoud is? In een andere vertaling staat: Waartoe leidt het woeden van de volken, het rumoer van de naties? Tot niets.

De Gezalfde

Ja, waarom zouden we tijd verspillen aan oorlogen terwijl we bomen kunnen planten, gezinnen stichten en brood bakken? Om maar eens een paar leuke dingen te noemen...

Persoonlijk vind ik het heel interessant dat het antwoord op die vraag in het volgende vers staat: De koningen van de aarde stellen zich op en de vorsten spannen samen tegen de HEERE en tegen Zijn Gezalfde.

In een andere vertaling: De koningen van de aarde komen in verzet, de wereldmachten spannen samen tegen de HEER en zijn gezalfde.

Of je het nu gelooft of niet, er is een enorm wereldwijd complot tegen de Heer en tegen de Messias (de Gezalfde). Uiteindelijk vechten naties niet voor God, maar tegen Hem en zijn heerschappij op aarde. Hun redenering wordt beschreven in vers 3: Kom op,’ zeggen zij, ‘laten wij onze boeien verbreken en onszelf bevrijden uit deze slavernij van God.’

Religieuze slavernij

Tot op de dag van vandaag denken veel mensen dat atheïsme bevrijdend is, maar in de voortdurende zoektocht naar vrijheid zijn ze slaven geworden van oorlog, macht, rijkdom, invloed en zichzelf. De geschiedenis bewijst het. God heeft nooit slaven gewild; Hij wil zonen en dochters die hun best doen om in vrede te leven en voor deze aarde en elkaar te zorgen totdat de Messias terugkomt.

⚫ ⚫ ⚫

Volken roeren zich, rijken storten ineen, zijn donderstem klinkt – de aarde siddert. De HEER van de hemelse machten is met ons, onze burcht is de God van Jakob.

(Psalm 46:7-8)

➤ Lees meer over de chaotische wereld waarin we leven in mijn bericht 'Over bidden en frustraties'.

Stil maar, wacht maar?

Hoogste tijd weer voor een gouwe ouwe Column. Deze keer eentje die ik in 2014 schreef voor Opwekking Magazine...

Langzaam leg ik de krant opzij. In de keuken draait mijn broer het gas uit en vult de glazen theepot met het kokend water. We spreken niet. Ik pak de krant nogmaals op, staar naar de beelden en blader dan schijnbaar nonchalant verder. Pagina na pagina ellende, oorlog, rampen, terrorisme en verdriet. Ineens moet ik aan een liedje denken dat we vroeger op de zondagschool zongen: stil maar, wacht maar... alles wordt nieuw.

Als je zo terugkijkt naar de wereldgebeurtenissen in de afgelopen maanden is het niet gek dat zo’n liedje naar boven komt. Stil maar, wacht maar... alles wordt nieuw. Het verlangen naar een nieuwe hemel en aarde is Bijbels en ook wel logisch. Je moet wel blind zijn om niet te zien dat het hier op aarde fout gaat, dat we er een potje van hebben gemaakt. Laten we het liedje nog maar eens inzetten; op naar de nieuwe hemel en aarde, nieuwe ronde, nieuwe kansen.

Toch vind ik het eerlijk gezegd ook wel enigszins rare woorden; stil maar, wacht maar. Je moet er toch niet aan denken dat de christenen in Irak, Syrie, Egype, Pakistan of waar dan ook zouden horen dat wij zulke liedjes zingen terwijl we lekker wegdutten in onze kerkbanken, slechts opgeschrikt door het orgel of de aanbiddingsband die er nog een laatste deuntje uitpersen. Je moet er toch niet aan denken dat we tijdens het gezellig samenzijn in de koffiekamer braaf wachten op de nieuwe hemel en aarde en daarbij vergeten dat de wereld om ons heen nog door draait. Dat er een schreeuw om hulp opklinkt uit de natiën: help ons!

Je moet er toch niet aan denken dat wij voldaan onderuit gezakt in onze keurige gebouwen worden aangetroffen als de Here Jezus terugkomt. ‘Oh, hallo Heer, daar bent u dan eindelijk, het heeft wel lang geduurd hoor. Dat wachten werden we wel een beetje beu, we hadden eerlijk gezegd gehoopt dat het geloof iets meer avontuur zou brengen.’

Stil maar wacht maar... een vriendelijk bedoelde bemoediging om ons toch vooral niet te bezorgd te maken. Ja natuurlijk, we kijken uit naar een nieuwe toekomst, we kijken uit naar een tijd waarin er geen tranen en geen pijn meer zullen zijn. Maar het is niet de bedoeling dat we ons al wachtend verschansen binnen de veilige muren van christelijk Nederland. Het is niet de bedoeling dat we tijdens dat wachten niets doen! Jezus heeft duidelijk  aangegeven wat er moet gebeuren: Pas als het goede nieuws over het koninkrijk in de hele wereld wordt verkondigd als getuigenis voor alle volken, zal het einde komen (Matteus 24:14).

We kunnen fatsoenlijk wachten tot we een ons wegen, maar alles wordt niet nieuw als het evangelie niet wordt verkondigd. En die verkondiging is niet de taak van een dominee, dat is een taak van ons allemaal, dagelijks! In persoonlijke gesprekken en dankzij moderne techniek kan dat tegenwoordig ook op talloze andere manieren: via internet, blogs, websites, forums, sateliet televisie, films, boeken en audiospelers. We zullen creatief en inventief moeten zijn en steeds nieuwe manieren bedenken om het goede nieuws over de aarde te verspreiden. We moeten daarin groot denken en klein beginnen. Zo deed God het ook: Hij had de hele wereld lief en zond één mens, Zijn Zoon.

Wij kunnen ons over het leed van de hele wereld druk maken en vervolgens lijdzaam afwachten tot er nieuws komt. Of we kunnen er voor kiezen om in actie te komen. Iedereen kan iets doen, iedereen kan ergens bij betrokken zijn, in wijk, dorp, stad, of land. We hoeven daar geen cursus voor te volgen, we hebben alles wat nodig is om er op uit te gaan.

Ik dank mijn God altijd voor u, omdat hij u in Christus Jezus zijn genade heeft geschonken. Door hem bent u in elk opzicht rijk geworden. Alles wat u zegt en al uw kennis bewijst dat het getuigenis over Christus bij u verankerd is, en hierdoor ontbreekt het u terwijl u op de komst van onze Heer Jezus Christus wacht, aan geen enkele gave van de Geest (1 Korintiers 1:4-7).

Waarom doen mensen dit?

De donkere dagen voor kerst. Hoe donker kunnen ze zijn? Terreur, moord en vernietiging vullen het nieuws en gloeien na op ons netvlies. Christenen zitten wereldwijd in hun kerkbanken en zingen 'vrede op aarde'. Mijn vraag aan u is dan: Is de wereld gek geworden of zijn de Christenen gek? 

Een vraag die ik na de aanslag in Berlijn diverse malen hoorde was: 'Waarom doen mensen dit?'

Waarom doen mensen dit? Het antwoord is verrassend eenvoudig denk ik: omdat ze geen vrede in hun hart hebben. Omdat zonde regeert in plaats van gerechtigheid. Als er geen vrede is in een mensenhart is, heerst er oorlog.... denk daar eens over na.

Twee duizend jaar geleden kondigde de profeet Johannes de Doper de missie van Jezus Christus naar de aarde aan: De volgende dag zag hij Jezus naar zich toe komen, en hij zei: ‘Daar is het lam van God, dat de zonde van de wereld wegneemt (Evangelie van Johannes 1:29). Jezus kwam om de zonde van de wereld weg te nemen, een prachtige taak natuurlijk, maar ook een bloedige taak. Johannes noemt Jezus niet voor niets een 'lam', ook al klinkt dat een beetje raar misschien.

In de tijd van het Oude Testament werden lammetjes geofferd, bijvoorbeeld eens per jaar met Pesach. In Exodus 21:21 staat het zo, Toen riep Mozes de oudsten van Israël bij elkaar. ‘Elke familie moet een lam of een bokje kiezen,’ zei hij, ‘en dat moet worden geslacht als pesachoffer. Met de komst van Jezus (het lam van God) kwam er een einde aan al dat offeren. Jezus gaf Zijn leven aan het kruis als eenmalig offer.

Als we dat beseffen en accepteren, wordt het ook meteen duidelijk dat er GEEN (slacht)offers meer gebracht hoeven te worden. Geen dieren, geen mensen... geen bloedvergieten. Jezus Christus is de Vredevorst, Hij is de enige die de zonde weg kan nemen en VREDE in het hart van een mens kan brengen. Vraag het Hem maar als je durft! Als je vergeving en vrede ontvangt, kan en wil je daar graag over zingen. Ook als de wereld door draait.

Laat in uw hart de vrede van Christus heersen.

(Kolossenzen 3:15)

Vrucht van de Geest (4)

Afgelopen week zag ik steeds dat beeld van Jezus boven Rio de Janeiro en de voetbal stadions. En ik moest heel sterk denken aan vrede temidden van de chaos. Wat een prachtig beeld bij deze blogserie.

Wat de Heilige Geest van God in mensen wil voortbrengen is heel mooi: Maar de vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing (Galaten 5:22).

Laten we eens stilstaan bij vrede. De vrede die hier bedoeld wordt is niet persé de afwezigheid van oorlog, maar vrede ondanks de oorlog. Niet een uiterlijke vrede, maar een innerlijke vrede die alle verstand te boven gaat. Waar is die vrede te halen? Die vrede komt van Jezus zelf, het is Zijn vrede die Hij zo graag uit wil delen aan alle mensen... maar willen we het van Hem ontvangen?

Ik laat jullie vrede na; mijn vrede geef ik jullie, zoals de wereld die niet geven kan. Maak je niet ongerust en verlies de moed niet (Johannes 14:27).

Vaak zijn we bereid van alles te proberen (therapie, pillen, gesprekken, meditatie etc.) maar niet dat wat de Vredevorst zelf belooft. Vaak hebben we meer vertrouwen in wereldse methodes dan in God zelf. Maar Hij belooft een vrede die alle barriëres, alle muren en alle vijandschap doorbreekt. Ja, ook in het Midden Oosten!

Afgelopen week vond weer de Elav conferentie plaats in Israel. Joden en Arabieren komen samen in de naam van Yeshua en bidden voor vrede in hun land (ja, juist nu het weer zo'n chaos is), en dat begint met vrede in de harten van de mensen! (zie hier het super gave filmpje van vorig jaar).

Wees over niets bezorgd, maar vraag God wat u nodig hebt en dank hem in al uw gebeden. Dan zal de vrede van God, die alle verstand te boven gaat, uw hart en gedachten in Christus Jezus bewaren (Filippenzen 4:6-7)

Vogelvrij

Een tijdje geleden deed ik mee met de Rinke-Tolman poëzieprijs 2014. Niet dat ik nou zo dichterlijk ben aangelegd (er zijn bloggers die dat veel beter kunnen dan ik), maar om mijn schrijftalent te blijven ontwikkelen doe ik zo nu en dan met schrijf- en dichtwedstrijden mee. Doen jullie dat ook wel eens? Het thema voor dit jaar was vogelvrij. Er kwamen 725 inzendingen binnen! Mijn gedicht viel niet in de prijzen, maar toch plaats ik het op deze blog. Ik schreef het als stil protest tegen een genadeloze wereld.

Diep donkere ogen

op mijn netvlies gegrift

ook nadat ik de krant

heb dichtgeslagen

rode schrale wangen

snotterbel en groezelige hand

zo klein en onbevangen

scharrelt tussen vuil

en levensvragen

zoekt naar redenen waarom

dit vluchtelingenkamp

Jezus, God of Allah

doet er niet langer toe

de uitslag is toch al bekend

hij wordt vervolgd...