Glorie aan de Vader (3)

In mijn vorige post schreef ik dat het beantwoorden van onze gebeden Jezus in staat stelt om glorie aan Zijn Vader te brengen. Een heerlijke gedachte en de wens van Zijn hart.

Ik redeneerde verder dat het geweldig zou zijn als alle zonen en dochters van God (wij dus) glorie zouden brengen aan onze hemelse Vader. Hoe? Door Zijn wil te doen op aarde, zoals in de hemel.

Jezus wist dat dit mogelijk was. Hij zei tegen zijn discipelen (Johannes 15:8):

👉Het is de glorie van mijn Vader als je veel vrucht draagt en je zo mijn leerlingen toont. 

Er wordt van ons gevraagd VEEL vrucht te dragen/produceren, niet een klein beetje. Wat betekent het om vrucht te dragen? Naar mijn bescheiden mening betekent het dat een goddelijk karakter zichtbaar is in ons leven, in de dingen die we doen of zeggen (lees Galaten 5:22-25). Mensen zullen God door ons heen zien, net zoals ze de Vader door Jezus zagen toen Hij op aarde rondliep.

We kunnen veel dingen doen, goede werken zelfs, maar alleen als we geïnspireerd zijn door Jezus, telt het voor de eeuwigheid. Hij zei: Blijf in mij, dan blijf ik in jullie. Een rank kan alleen maar vrucht dragen als hij aan de wijnstok zit – niet uit zichzelf. Zo kunnen ook jullie alleen maar vrucht dragen als je in mij blijft (Johannes 15:4).

Hij gaat zelfs verder (vers 5) door te beweren dat we zonder Hem niets kunnen doen! Laat ik het zo zeggen, proberen vrucht te dragen buiten Hem om, is nutteloos en tijdverspilling. Het brengt de Vader geen glorie. Maar wanneer we ons echte leerlingen tonen wel!

De dingen waar we zo druk mee bezig zijn

De Bijbel staat vol mooie, inspirerende, maar ook onbegrijpelijke en soms bizarre uitspraken. Daarmee vertel ik niets nieuws natuurlijk :)

Eén van de pittigste waarschuwingen in simpele bewoordingen komt van de Meester zelf. Het was tijdens het onderwijs over de wijnstok en de ranken dat Jezus Zijn volgelingen opriep om toch vooral met Hem verbonden te blijven, zeker als ze productief wilden zijn.

Hij voegde eraan toe: Maar zonder Mij kun je niets doen (Johannes 15:5).

Ik heb dat altijd een vreemde radicale uitspraak gevonden. Er zijn immers miljoenen mensen die dagelijks van alles en nog wat doen zonder God erbij te betrekken, mensen die op eigen houtje aan het werk zijn, mensen die Hem er soms zelfs bewust buiten willen houden. Wat bedoelt Jezus dan als Hij zegt 'zonder Mij kun je niets doen?' Ja, ik snap dat als Hij ons de adem niet geeft, we niet kunnen leven.

👉Maar toch, ik denk dat de nadruk in Jezus' woorden niet lag op het 'doen', maar op het vrucht dragen. Brengt hetgeen waarmee wij zo druk bezig zijn vrucht voort? Steken we energie in dingen die volgend jaar weer verdwenen zijn of in relaties die van eeuwigheidswaarde zijn?

Investeren we geld in zaken die van tijdelijke aard zijn of in projecten die het Koninkrijk bouwen? Werken we voor aards succes of om anderen te dienen? Reflectievragen om over na te denken.

'Zonder Mij kun je niets doen'. Dat is geen negatieve uitspraak, maar een positieve belofte. Zo'n uitspraak bezegelt namelijk onze verbondenheid met en afhankelijkheid aan God. Het herinnert ons eraan dat we leven, bewegen en bestaan in Jezus Christus alleen! For in Him we live and move and have our being.

Het herinnert ons eraan dat kennis, opleiding, positie en succes uiteindelijk niet belangrijk zijn, maar de mate waarin wij vrucht dragen voor Gods Koninkrijk... een zaak van eeuwigheidswaarde!

Vrucht van de Geest (9)

We pikken de draad weer op in de serie over de vrucht die de Heilige Geest in het leven van christenen wil voortbrengen.

Wat Gods Geest in ons wil laten groeien is heel mooi: De vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing (Galaten 5:22). Vandaag leggen we zachtmoedigheid eens onder de loep.

Betekent zachtmoedigheid dat we een eitje moeten zijn? Dat we over ons heen laten lopen? Nee, natuurlijk niet. De Here Jezus is zachtmoedig, en ik zou Hem toch echt geen doetje willen noemen. In Matteus 11:29 zegt Hij zelf: Ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Zachtmoedigheid gaat samen met nederigheid; de minste of de laatste durven en willen zijn.

Dat betekent praktisch gezien dat we niet altijd gelijk moeten willen hebben, dat we een ander belangrijker kunnen achten dan onszelf, dat we ons genadig opstellen en niet oordelen...

In ons streven om belangrijk, populair, aardig en geliefd te zijn, vergeten we wel eens dat Jezus daar helemaal niet mee bezig was. Hij bracht zachtmoedigheid in een keiharde wereld en werd er om gehaat. Eigenlijk is dat nog zo. Het is wel een manier om op te vallen in de massa... zachtmoedig durven en kunnen zijn als de gemoederen verhit raken en genade ver te zoeken is.

Persoonlijk ben ik daar niet zo goed in, dus ik wil zeker dat die vrucht zichtbaar wordt in mijn leven. Zachtmoedigheid is geen menselijke eigenschap, het is bovennatuurlijk karakter van God zelf... in ons.

Enkele vergelijkbare woorden zijn bijvoorbeeld: goedertieren, vriendelijk, zachtaardig, zachtzinnig, barmhartig, genadig, vergevensgezind, goedhartig en mild.

Vrucht van de Geest (8)

Door de eeuwen heen hebben mensen van allerlei religieuze stromingen hun best gedaan herkenbaar te zijn, uiterlijk herkenbaar. Denk maar eens aan het dragen van hoedjes, hoofddoeken, toga's, pijen, kruisjes en kralen. Helaas zegt de buitenkant niets over de binnenkant, en dat is nu juist de plek waar God graag werken wil.

Wat Gods Geest in ons wil voortbrengen is heel mooi: De vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing (Galaten 5:22). In deze blogserie zijn we toegekomen aan geloof, en dan niet de versie van 'ik geloof het wel', maar de versie van 'ik wéét het'.

Geloof dat we als geschenk van God ontvangen en dat vrucht moet gaan dragen in ons leven, is niet het geloof van onze ouders, kerk of vrienden, maar dat is bovennatuurlijk geloof van God! Wat geloof is en doet, wordt omschreven in Hebreeën 11:1,

Het geloof legt de grondslag voor alles waarop we hopen, het overtuigt ons van de waarheid van wat we niet zien (Nieuwe Bijbel Vertaling)

Het geloof nu is een vaste grond van de dingen die men hoopt, en een bewijs van de zaken die men niet ziet (Herziene Staten Vertaling)

Geloven is zeker zijn van de dingen waar je op hoopt, ervan overtuigd zijn dat wat je niet ziet, toch bestaat (Groot Nieuws Bijbel)

Wat is geloof? Het is de absolute zekerheid dat onze hoop ook werkelijkheid wordt en het is het bewijs van dingen die wij niet kunnen zien (Het Boek)

Amen, dat wil ik, daaraan wil ik herkenbaar zijn! Jij ook?

Vrucht van de Geest (7)

The prodigal son returns / Ken Corbett Art

Persoonlijk vind ik het erg nuttig en verfrissend om zo stap voor stap stil te staan bij de vrucht die de Heilige Geest in ons leven wil voortbrengen. Hopelijk hebben jullie er ook wat aan en zie je hoe we deze dingen niet kunnen forceren of aanleren: het is bovennatuurlijk karakter van God zelf!

Wat de Heilige Geest in ons wil voortbrengen is heel mooi: De vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing (Galaten 5:22). Vandaag wil ik stilstaan bij goedheid.

Ha, da's een mooie... goedheid. Je kent vast wel goede mensen, en misschien geloven die niet eens allemaal in God! De een is nou eenmaal wat vriendelijker en vrijgeviger dan de ander. Goed doen, dat leren we van onze ouders misschien, of op school, of uit een of ander filosofisch boek. Wordt dat hier bedoeld? Nee, over die goedheid (vriendelijkheid, deugd, welwillendheid, rechtschapenheid, barmhartigheid, gunst, beminnelijkheid, gedienstigheid, goedgunstigheid, hartelijkheid, minzaamheid, toeschietelijkheid, voorkomendheid) gaat het hier niet.

Het gaat hier over een goedheid als goddelijke vrucht en dat gaat veel verder dan een positieve menselijke eigenschap. Het gaat hier over goedheid zoals te lezen valt in Lucas 6:35, Heb je vijanden lief, doe goed en leen geld aan anderen zonder iets terug te verwachten; dan zullen jullie rijkelijk worden beloond, en zullen jullie kinderen van de Allerhoogste zijn, want ook hij is goed voor wie ondankbaar en kwaadwillig is.

Zo, dat zet de Here Jezus weer eens even treffend neer hè? Vooral dat laatste vind ik een 'eye opener'... God is goed voor ondankbare en kwaadwillige mensen. Daar wil ik nog wel eens een dominee over horen preken....

Goed zijn voor ondankbare mensen, als dat lukt weten we zeker dat Zijn karakter door ons zichtbaar wordt!

Vrucht van de Geest (6)

De vrucht van Gods Geest in ons leven, wat een prachtig iets. Die vrucht bestaat niet uit dingetjes die we voor God of in Zijn naam kunnen doen, die vrucht is de vorming van Zijn karakter in ons. Meer van Jezus, minder van onszelf...

Het gaat er niet om waar wij wel of niet goed in zijn, maar wat Zijn Heilige Geest in ons wil voortbrengen, en dat is heel mooi: De vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing (Galaten 5:22).

Laten we eens stil staan bij vriendelijkheid. In het Engels staat er kindness, in het Grieks chrēstotēs. Als we de Bijbel er op nazoeken blijkt ook weer dat het hier niet over een alledaagse vriendelijkheid gaat, een knikje naar de buren of een aardig woord tegen je collega. Die dingen zijn goed en zeker te prijzen, maar de vrucht die God in ons wil voortbrengen is vriendelijkheid van de bovenste plank, om het zo maar te zeggen.

Wat denk je van de situatie zoals de apostel Paulus die in 1 Corintiërs 4:12-13 schetst? Worden we bespot, dan zegenen we; worden we vervolgd, dan verdragen we het; worden we beledigd, dan antwoorden we vriendelijk... Vriendelijk zijn als je beledigd wordt, een leuke oefening voor deze week! Kan de Heilige Geest door je heen werken, krijgt Hij ruimte, of ben je Hem meestal voor?

Bovennatuurlijke vriendelijkheid, dat gaat tegen alle regels van politieke correctheid in. Dat is vriendelijk zijn als je er geen zin in hebt en er geen reden toe ziet, dat is vriendelijkheid als het je niet uitkomt. Jezus legt het zo uit: Is het een verdienste als je liefhebt wie jou liefheeft? Doen de tollenaars niet net zo?En als jullie alleen je broeders en zusters vriendelijk bejegenen, wat voor uitzonderlijks doe je dan? Doen de heidenen niet net zo? Wees dus volmaakt, zoals jullie hemelse Vader volmaakt is (Matteus 5:46-47).

Dat kan alleen met de hulp van de Heilige Geest!

Vrucht van de Geest (5)

In gesprekken over de de vrucht die God in ons leven wil voortbrengen, hoor ik mensen weleens zeggen: 'Ja, ja, vriendelijkheid en goedheid, dat zie ik wel in mezelf. Maar geduld? Nee, dat is niet mijn sterkste kant'.

Nee, misschien niet mijn of jouw sterke kant, maar wel die van God! De goddelijke vrucht in ons leven is namelijk niet een menselijke eigenschap, maar bovennatuurlijk karakter van de Here Jezus. Het gaat er niet om waar wij wel of niet goed in zijn, maar wat Zijn Heilige Geest in ons wil voortbrengen, en dat is heel mooi: De vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing (Galaten 5:22).

Geduld. Bovennatuurlijk geduld; dat is niet zomaar even geduld als het ons uitkomt, als we er zin in hebben of er zelf beter van worden. Dat is niet ons geduld met degenen die we liefhebben (je kind, je partner, je hondje) Nee, dat is geduld met ALLE mensen! Wij sporen u aan, broeders en zusters, iedereen die zijn dagelijks werk verwaarloost terecht te wijzen, de moedelozen hoop te geven, op te komen voor de zwakken, met iedereen geduld te hebben (1 Thessalonicenzen 5:14).

Au! Met iedereen geduld hebben. Dat kunnen we nooit op eigen kracht, dat is werk van Hem in ons. God is geduldig. Absurd geduldig als je het mij vraagt... gelukkig maar.

De Heer is niet traag met het nakomen van zijn belofte, zoals sommigen menen; hij heeft alleen maar geduld met u, omdat hij wil dat iedereen tot inkeer komt en niemand verloren gaat... Bedenk dat het geduld van onze Heer uw redding is (2 Petrus 3:9 en 15).

Vrucht van de Geest (4)

Afgelopen week zag ik steeds dat beeld van Jezus boven Rio de Janeiro en de voetbal stadions. En ik moest heel sterk denken aan vrede temidden van de chaos. Wat een prachtig beeld bij deze blogserie.

Wat de Heilige Geest van God in mensen wil voortbrengen is heel mooi: Maar de vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing (Galaten 5:22).

Laten we eens stilstaan bij vrede. De vrede die hier bedoeld wordt is niet persé de afwezigheid van oorlog, maar vrede ondanks de oorlog. Niet een uiterlijke vrede, maar een innerlijke vrede die alle verstand te boven gaat. Waar is die vrede te halen? Die vrede komt van Jezus zelf, het is Zijn vrede die Hij zo graag uit wil delen aan alle mensen... maar willen we het van Hem ontvangen?

Ik laat jullie vrede na; mijn vrede geef ik jullie, zoals de wereld die niet geven kan. Maak je niet ongerust en verlies de moed niet (Johannes 14:27).

Vaak zijn we bereid van alles te proberen (therapie, pillen, gesprekken, meditatie etc.) maar niet dat wat de Vredevorst zelf belooft. Vaak hebben we meer vertrouwen in wereldse methodes dan in God zelf. Maar Hij belooft een vrede die alle barriëres, alle muren en alle vijandschap doorbreekt. Ja, ook in het Midden Oosten!

Afgelopen week vond weer de Elav conferentie plaats in Israel. Joden en Arabieren komen samen in de naam van Yeshua en bidden voor vrede in hun land (ja, juist nu het weer zo'n chaos is), en dat begint met vrede in de harten van de mensen! (zie hier het super gave filmpje van vorig jaar).

Wees over niets bezorgd, maar vraag God wat u nodig hebt en dank hem in al uw gebeden. Dan zal de vrede van God, die alle verstand te boven gaat, uw hart en gedachten in Christus Jezus bewaren (Filippenzen 4:6-7)

Vrucht van de Geest (3)

Waaraan ben jij als Christen te herkennen? Weten je vrienden, collega's én vijanden waar je voor staat? Wat is er zo anders aan jou? Pittige vragen om deze week eens over na te denken misschien.

Christenen herken je namelijk niet aan hun kleding, niet aan een kruisje om de nek of een Bijbel onder de arm. We zouden herkenbaar moeten zijn aan de vrucht die God in ons leven voortbrengt. Het eerste bewijs dat de Heilige Geest in gelovigen leeft, is dat Hij goddelijke karaktereigenschappen (vrucht) gaat voortbrengen, waardoor we meer en meer op Jesus gaan lijken. Als die vrucht ontbreekt is het niet reëel dat we ons Christen noemen.

De vrucht is Gods karakter in ons en dus niet te verwarren met menselijke eigenschappen (want die kunnen we aanleren). Wat de Geest van God in ons wil voortbrengen is heel mooi: Maar de vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing (Galaten 5:22). Laten we eens stilstaan bij vreugde.

Vreugde is bovennatuurlijke vrucht die God in en door ons wil voortbrengen. Het gaat hier niet over blij zijn omdat er iets leuks is gebeurd of iemand iets aardigs tegen ons heeft gezegd. Het gaat hier niet over plezier omdat we ergens lol in hebben of graag doen. Blij zijn, plezier beleven, lol hebben... niks mis mee, maar die dingen zijn afhankelijk van de omstandigheden en kunnen ook weer even snel verdwijnen als ze opgekomen zijn (bijvoorbeeld als er iets tegen zit of als de dingen niet zo gaan als we ons hadden voorgesteld).

De vreugde die de Geest in ons wil produceren is vreugde ondanks de omstandigheden. Vreugde middenin de ellende. Ik denk daarbij aan de honderduizenden vervolgde Christenen die er op dit moment zijn. Ze worden geslagen, getrapt, vernederd en vermoord. Kerken worden vernietigd en mensen opgejaagd. Toch hoor je vaak (via Open Doors bijv.) dat ze toch vreugde hebben. Tweeduizend jaar geleden was het ook al zo: Broeders en zusters, wij willen u niet onthouden wat Gods genade tot stand heeft gebracht in de gemeenten van Macedonië: ze zijn door ellende zwaar op de proef gesteld, maar vervuld van een overstelpende vreugde en ondanks hun grote armoede zeer vrijgevig (2 Korintiërs 8:2).

De vreugde die de Geest in ons wil laten bloeien is een vreugde ondanks zorgen, ziekte, geweld en vijandschap. Dááraan zouden we als Christenen herkenbaar moeten zijn!

Hoe vaak kan je een gelijkenis horen?

Tsja, dat vraag ik mij wel eens af. Hoe vaak kan je een gelijkenis horen (of een preek daarover) en toch open blijven staan voor nieuwe lessen die je daar uit kunt halen?

In mijn reis door het evangelie van Lucas kom ik ze natuurlijk ook weer tegen, de bekende verhalen van Jezus. Neem nou de gelijkenis van de zaaier, die is toch echt wel uitgemolken... of niet soms? Eerlijk gezegd geloof ik dat we nooit moeten denken dat we een verhaal, les, profetie of belofte uit de Bijbel door en door kennen. De Heilige Geest kan er altijd weer nieuw licht op schijnen.

Ik sta deze week stil bij de uitleg van Jezus over deze gelijkenis en dan ook nog specifiek bij het volgende vers: Het zaad in de vruchtbare grond, dat zijn zij die met een goed en eerlijk hart naar het woord hebben geluisterd, het koesteren en door standvastigheid vrucht dragen (Lucas 8:15). Een goed en eerlijk hart wordt vruchtbare grond genoemd. Eigenlijk zouden we daar al allemaal af moeten haken, want wie kan nou echt beweren dat hij/zij een goed en eerlijk hart heeft? Gelukkig is het mogelijk een gereinigd hart te ontvangen (zie Hebreeën 10:19-22) in ruil voor ons zondige hart. Maar dat is niet waar ik bij stil wilde staan.

Ik lees hier duidelijk dat alleen vruchtbare bodem niet genoeg is om gewas te laten groeien, er moet licht, voeding en water zijn. Soms staren we ons zo blind op de thema's 'zaad' en 'grond' dat we de volgende drie woorden bijna missen: luisteren, koesteren en standvastigheid:

• Luisteren, het is belangrijk het Woord te lezen en er naar te luisteren. Maar... niet op de manier van: mooie preek dominee... we moeten het ook
• Koesteren, dat betekent dat we Gods woorden moeten onderhouden, vertroetelen, verwarmen, verwennen, verzorgen, voeden... het moet kiemen in ons hart door er over na te denken, te mediteren, en in praktijk te brengen. Want door
• Standvastigheid, kunnen we vrucht dragen. Standvastig zijn betekent dat we niet opgeven, dat we niet heen en weer worden geslingerd door omstandigheden en dat we op durven te staan voor de waarheid.

Vrucht dragen, meer op Jezus lijken, effectief zijn, andere mensen bereiken... we willen dat misschien graag, maar in deze gelijkenis geeft Jezus duidelijk aan hoe zoiets tot stand komt... niet vanzelf dus. Gooi die zapper eens een avondje weg en ga luisteren, koester wat je hoort en neem je voor om standvastig te zijn. De Heilige Geest zal je helpen!

Schatkamer

Hoofdstuk zes uit het evangelie van Lucas... Ja, ik ben er nog steeds :) Wat een prachtige, eenvoudige, moeilijke, mooie dingen staan daar in zeg. Ik noem het de schatkamer van het onderwijs van Jezus.

Over schatkamers gesproken... Jezus legt in dat hoofdstuk uit dat een boom aan zijn vruchten te herkennen is. Heb je wel eens goed naar fruitboompjes gekeken voordat ze vrucht dragen? Je moet echt wel een beetje verstand van bomen hebben om te kunnen zien of iets een appel-, pruimen- of perenboom is. Zodra er vruchten aanhangen is dat ineens veel makkelijker. Zo is het ook met mensen. Een goed of slecht mens herken je niet aan z'n uiterlijk, maar aan de vrucht die zijn leven voortbrengt.

Maar goed, over schatkamers dus. Ik citeer even vanaf vers 45, waar Jezus zegt: Een goed mens brengt uit de goede schatkamer van zijn hart het goede voort, maar een slecht mens brengt uit zijn slechte schatkamer het kwade voort; want waar het hart vol van is daar loopt de mond van over. Het eerste wat mij opvalt in deze tekst is dat Jezus spreekt over een slechte schatkamer. Zou zoiets bestaan? Een schat is toch eigenlijk iets goeds, bestaan er slechte schatten? Blijkbaar wel...

Het tweede waar ik over na wil denken, is een vraag die ik mezelf stel en die ik jullie wil stellen: waar is mijn hart vol van? Aan de woorden die uit iemands mond komen kunnen we weten wat er in zijn of haar hart is. Het maakt tegenwoordig niet uit of ik mensen aanspreek in de supermarkt, op de sportschool of in de kerk... overal hoor ik dezelfde woorden: financiële crisis, economische situatie, werkloosheid, angst, ziekte, kanker, politiek, het weer. Waar het hart vol van is....

Zelden, heel zelden kom ik iemand tegen die woorden van bemoediging, van moed, van vertrouwen en geloof uitspreekt. Zijn er nog mensen wiens hart VOL is van vreugde over God, de Bijbel, de Here Jezus? Niet zo'n leuke vraag misschien, maar als we werkelijk beweren een hart voor God en Zijn Woord te hebben, zullen we ook zo moeten spreken!

Maatbeker

Dat de Bijbel een fascinerend boek is hoef ik jullie niet te vertellen. Wat ik julie wel wil vertellen is dat het echt helpt om een vertaling te lezen die je begrijpen kunt! Naar mijn weten zijn er geen 'goede' of 'slechte' vertalingen; gebruik in ieder geval een begrijpelijke vertaling...

Zoals ik al eerder schreef, lees ik momenteel het evangelie van Lucas weer eens door. En tsja, dan kom je vanzelf bij hoofdstuk zes. Je kunt twee dingen doen: er snel overheen lezen of stil staan bij de lessen die Jezus aan zijn volgelingen (wij) geeft. Dit is geen theologie of theorie, maar oefeningen voor de praktijk van alle dag. Ik haal vers 37 en 38 aan: Oordeel niet, dan zal er niet over je geoordeeld worden. Veroordeel niet, dan zul je niet veroordeeld worden. Vergeef, dan zal je vergeven worden. Geef, dan zal je gegeven worden; een goede, stevig aangedrukte, goed geschudde en overvolle maat zal je worden toebedeeld. Want de maat die je voor anderen gebruikt, zal ook voor jullie worden gebruikt.

Oeps, krasse woorden, vooral die laatste zin. De eerste vraag die in mij opkomt en die ik graag met jullie wil delen is: welke maat gebruik ik? Zowel in negatieve als in positieve zin. Jezus haalt hier twee negatieve dingen aan: oordelen en veroordelen, maar ook twee positieve: vergeven en geven. Hoe dan ook, ik bepaal de maat waarmee ikzelf gemeten wordt als het om deze dingen gaat... en dat is zeker een reden om wat langer bij deze les van Jezus stil te staan.

• In welke mate ben ik veroordelend, kritisch, neerbuigend of oordelend naar anderen toe? Een kritische houding naar anderen toe zal als een boemerang terugkomen in mijn eigen leven.
• In welke mate vergeef ik en geef ik (tijd, geld, talenten, liefde etc.)? Een liefdevolle, vrijgevige houding naar anderen toe zal als een boemerang terugkomen in mijn eigen leven.

Het is een enorme verantwoordelijkheid om te bedenken dat wij zelf de maat bepalen waarmee we worden gemeten. We zouden misschien wel liever hebben dat God dat allemaal automatisch verzorgde, dan hoefden wij tenminste niets te veranderen aan onze bitterheid, wrok, krenterigheid of zuinigheid. De woorden van Jezus zijn heel eenvoudig, maar niet makkelijk. Een verantwoordelijkheid, maar ook een uitdaging...

Ik weet niet hoe het met jullie is, maar ik heb liever niet dat anderen over mij oordelen of mij bekritiseren. Ik wil wel graag dat anderen mij vergeven en ook van hun rijkdom met mij delen. Die wens is de maat die ik voor anderen moet gebruiken.

Als we verlangen naar een andere oogst in ons leven, zullen we een begin moeten maken met het zaaien van ander zaad.

Talent en het Koninkrijk (1)

Aan het eind van deze maand zullen Jan en ik  een workshop Talent & Koninkrijk geven in de Ezra gemeente in Puttershoek. In de aanloop daar naartoe heb ik de gelijkenis van Jezus over de talenten, zoals we die in Matteus 25 kunnen lezen, weer eens onder de loep genomen. Of het hier nu over geld, talenten, of mogelijkheden gaat doet er eigenlijk niet eens zoveel toe, het gaat om iets dat  God ons heeft toevertrouwd, voor een bepaald doel.

Een aantal redenen om een spreekbeurt / workshop over Talent & Koninkrijk te geven is dat:

• veel mensen denken dat alleen geestelijke zaken bruikbaar zijn in het Koninkrijk van God
• veel mensen zich niet bewust zijn van de talenten die ze van God hebben gekregen
• als ze zich daar wel van bewust zijn, de talenten meestal niet voor God gebruiken

Laten we eerlijk zijn, de meesten van ons gebruiken de talenten die we van God hebben gekregen in een seculiere baan, om daarmee werelds succes te boeken, zodat we aardse zaken kunnen aanschaffen. Dat is misschien een harde waarheid, maar het is veelal het antwoord op de vraag: als ik mijn talenten niet gebruik voor God, waarvoor gebruik ik ze dan wel? Het is zeker nuttig eens goed te kijken naar de woorden van Jezus in Matteus 25:14-15. Deze twee verzen zijn de introductie op de werkelijke gelijkenis: Of het zal zijn als met een man die op reis ging, zijn dienaren bij zich riep en het geld dat hij bezat aan hen in beheer gaf. Aan de een gaf hij vijf talent, aan een ander twee, en aan nog een ander één, ieder naar wat hij aankon. Toen vertrok hij. Ik heb een aantal principes over talenten & koninkrijk, dat we uit deze introductie kunnen halen op een rijtje gezet en zal ze, beginnend met vandaag, in de komende blog posts met jullie delen.

Om te beginnen kunnen we uit de context halen dat Jezus met 'het', het Koninkrijk bedoelt... Deze gelijkenis is een herhaling, een benadrukken van woorden die Jezus al eerder sprak. Aan de hand van deze en eerdere gelijkenissen wil Jezus uitleggen dat het Koninkrijk alleen kan uitbreiden (groeien) als er gewerkt wordt door degenen die zijn boodschap hebben aangenomen. Hij gaf de sleutels voor dat (geestelijk) werk aan zijn volgelingen, Ik zal je de sleutels van het koninkrijk van de hemel geven, en al wat je op aarde bindend verklaart zal ook in de hemel bindend zijn, en al wat je op aarde ontbindt zal ook in de hemel ontbonden zijn (Matteus 16:19).

Over die woorden van Jezus zijn vele boeken en studies geschreven, maar waar ik hier nadruk op wil leggen is dat Gods Koninkrijk niet los te zien is van de opdracht die daarbij hoort: vruchtdragen. In  Matteus 21:43 zegt Jezus tegen de religieuzen: Daarom zeg ik u: het koninkrijk van God zal u worden ontnomen, en gegeven worden aan een volk dat het wel vrucht laat dragen.

1) De uitbreiding van Gods Koninkrijk is een opdracht aan de gelovigen

Gelukkig de mens...

Gelukkig de mens

die niet meegaat met wie kwaad doen,

die de weg van zondaars niet betreedt,

bij spotters niet aan tafel zit,

maar vreugde vindt in de wet van de HEER

en zich verdiept in zijn wet, dag en nacht.

Hij zal zijn als een boom,

geplant aan stromend water.

Op tijd draagt hij vrucht,

zijn bladeren verdorren niet.

Alles wat hij doet komt tot bloei.

Psalm 1:1-3

Vriendelijkheid

Het maakt niet uit hoe vaak we de woorden en lessen van Jezus lezen; we kunnen steeds weer iets nieuws leren! Laatst las ik weer zo'n opmerking waarvan je denkt... oei, staat dat er echt?!

Ik zat te lezen in Lucas 6, een hoofdstuk boordevol wijze en praktische levenslessen voor de Christenen. In vers 35 (Het Boek) staat, Weet u wat u moet doen? Uw vijanden liefhebben en goed voor hen zijn en hun iets te leen geven zonder erop te rekenen dat ze u terugbetalen. Dan krijgt u een grote beloning in de hemel. Dan zult u echt zonen van God zijn... Daar zou ik op zich al uren over kunnen nadenken en praten, maar deze keer viel mijn oog op wat Jezus er achter aan zegt, een opmerking waar je niet zo vaak over hoort preken: Want Hij is vriendelijk en goed voor ondankbare en slechte mensen.

Hij, God, is vriendelijk en goed voor ondankbare en slechte mensen. Is dat het beeld wat we van God hebben? Is dat het beeld wat wij navolgen? Wij hebben vaak het idee dat God slechte mensen straft, ja zelfs de christenen die iets slechts hebben gedaan. Maar hier staat iets heel anders, God is vriendelijk en goed. Daar kunnen we wat van leren. Zijn wij vriendelijk en goed voor ondankbare en slechte mensen?

God = liefde en in 1 Corinthiërs 13:4 staat dat de liefde vriendelijk is. God kan niet anders dan zijn goedheid en vriendelijk tonen, dat is zijn karakter. Maar hoe zit het met ons? De Bijbel leert dat vriendelijkheid goed is voor de mens. In Spreuken 11:17 staat zo mooi, Een zachtaardig en vriendelijk mens doet zichzelf goed, maar een wreed mens schaadt zichzelf. Wellicht zullen we onszelf niet zo snel 'wreed' noemen, maar de vraag is vandaag: zijn we vriendelijk? Niet alleen tegenover gelijkgezinden, maar juist tegenover ondankbaren en slechte mensen?

Vriendelijkheid is een vrucht die de Heilige Geest (Galaten 5:22) in ons wil voortbrengen, opdat we meer en meer op Hem gaan lijken. Hoe kunnen we daarin groeien? Door de ondankbare en slechte mensen die op ons pad komen vriendelijk en goed te behandelen. Dat is een serieuze opdracht als we werkelijk zonen en dochters van God genoemd willen worden!

Ik ben een God van vriendelijkheid [Jeremia 9:24]

Niet vergeten...

Vrucht dragen

De Bijbel staat vol met mooie, inspirerende, maar ook onbegrijpelijke en soms bizarre uitspraken. Daarmee vertel ik niets nieuws natuurlijk :) Een van de pittigste waar-schuwingen in simpele bewoordingen komt van de Meester zelf. Het was tijdens het onderwijs over de wijnstok en de ranken dat Hij z'n volgelingen opriep om toch vooral met Hem verbonden te blijven, zeker als ze productief wilden zijn. Hij voegde eraan toe: Maar zonder Mij kun je niets doen (Johannes 15:5).

Ik heb dat altijd een vreemde radicale uitspraak gevonden. Er zijn immers miljoenen mensen die dagelijks van alles en nog wat doen zonder God erbij te betrekken, mensen die op eigen houtje aan het werk zijn, mensen die Hem er soms zelfs bewust buiten willen houden. Wat bedoelt Jezus dan als Hij zegt 'zonder Mij kun je niets doen?' We kennen allemaal wel mensen die alles zonder Hem doen en ze lijken soms nog succes te hebben ook! Als we als Christenen een beetje aan het tobben zijn kan het wel eens gebeuren dat we zelfs met enige jaloezie naar het succes van de ongelovigen kijken, waarom zij wel en ik niet...

Ik denk dat de nadruk in Jezus' woorden niet lag op het 'doen', maar op het vrucht dragen. Brengt hetgeen wij doen vrucht voort? Is er groei en uiteindelijk bloei, met andere woorden: is er een blijvend resultaat? We kunnen onszelf van tijd tot tijd de volgende vragen stellen:

• Steek ik mijn energie in dingen die volgend jaar weer verdwenen zijn of in relaties die van eeuwigheidswaarde zijn?
• Investeer ik geld in zaken die van tijdelijke aard zijn of in projecten die het Koninkrijk bouwen?
• Werk ik voor aards succes of om anderen te dienen?

Zonder Mij kun je niets doen. Dat is geen negatieve uitspraak, maar een positieve belofte. Het is alles waar we in vertrouwen en op hopen. Zo'n uitspraak bezegelt onze verbondenheid en vriendschap met Hem. We zullen er steeds weer aan herinnerd moeten worden dat we leven, bewegen en bestaan in Jezus Christus alleen! We zullen er steeds weer aan herinnerd moeten worden dat kennis, opleiding, positie en succes niet belangrijk zijn in het Koninkrijk, maar de mate waarin wij vrucht voortbrengen.

Verbonden blijven met de Bron van alle leven, dat brengt een vruchtbare oogst voort!