Is jouw leven een pleisterplaats voor God?

In Nederland zijn we rijk gezegend met vakantiedagen en vakantieperiodes. 

Afhankelijk van onze financiële situatie kiezen we waar we onze vakantie door zullen brengen: thuis, in eigen land of in een ander land.

Het avontuur is overal te vinden, of we nu besluiten om te gaan wandelen in Nationaal Park de Biesbosch of in de Alpen.

Elke plek (polder of Pyreneeën) heeft z'n charmes en bezienswaardigheden als we tenminste durven stil te staan om goed te kijken.

Langzaam

Zo zie ik het lezen van de Bijbel eigenlijk ook. Ik lees de Bijbel steeds van voor naar achter en ik doe dat langzaam. Dat betekent stilstaan, nadenken, aantekeningen maken, vragen stellen, verwijzingen opzoeken en opnieuw lezen.

En dan te bedenken dat er 66 Bijbelboeken zijn... allemaal met hun eigen charme en bezienswaardigheden. Soms is het slechts een enkele zin die er uit springt of een enkel woord.

Plek om te rusten

Laatst las ik in Handelingen 7 het volgende (vers 48 en 49, ik citeer even de Groot Nieuws vertaling voor alle duidelijkheid): De Allerhoogste echter woont niet in wat mensenhanden maken, zoals de profeet zegt: De hemel is mijn troon, zegt de Heer, de aarde mijn voetenbank. Wat voor huis willen jullie voor mij bouwen? Welke plek mij geven om te rusten?

Wat een fascinerende vraag van God aan ons... 'een plaats waar Ik kan rusten' staat er in de NBV. God verlangt naar een huis, een rustplaats. Niet door mensenhanden gemaakt, maar door Hem zelf geschapen. 

Zijn aanwezigheid

Wij zoeken over het algemeen rust bij God, maar heb je er weleens over nagedacht dat God Zijn rustplaats ook bij ons wil vinden? Een plaats (ons lichaam is Zijn tempel) waar Hij zich thuis kan voelen, waar Hij welkom is en waar Hij met ons kan praten?

Zijn aanwezigheid in 2,5 miljard Christenen, stel je eens voor...

⚫ ⚫ ⚫

Voor eeuwig zal zijn heerlijke naam worden geloofd en geprezen. Laat de hele aarde vol zijn met zijn aanwezigheid. Ja, laat het zo zijn. Amen.

(Psalm 72:19)

➤Neem ook eens in de tijd om HIER naar te kijken & luisteren en laat Gods aanwezigheid je vullen!

Stop de haast!

Vinden jullie ook dat de tijd zo snel gaat? Het is alweer juli!

Ik heb weleens gedacht dat alleen oudere mensen dat zo ervaren, maar ik hoor ook van jonge mensen dat zij de tijd niet meer bij kunnen houden... alles lijkt te vliegen.

Het ligt misschien ook wel een beetje aan onszelf... altijd maar rennen, draven en haasten. Even dit, even dat.

Ik merk soms dat ik fouten maak of dingen vergeet omdat ik te gehaast ben. Heb jij dat ook weleens?

Onthaasten

Dat gehaast. Word je er ook zo moe van? Ben je het ook zo beu? In het leesplan 'Stop de haast!' dat ik voor de YouVersion Bijbelapp schreef, roep ik op om te onthaasten, om bewust stil te staan, te pauzeren en tot rust te komen. Ja, juist ook in deze zomerperiode.

Ik ben er namelijk van overtuigd dat de Heer op zoek is naar mensen die durven stil te staan, die durven te vertoeven in Zijn aanwezigheid. Vertoeven is een beetje een ouderwets woord misschien, maar het betekent treuzelen, talmen, blijven hangen.

De shalom

Bij Hem willen zijn zonder agenda, zonder vragen, maar luisterend. Niet weg willen gaan... talmen.

Zou dat niet ten diepste ons verlangen moeten zijn, om daar te zijn waar we God kunnen ervaren? Waar de haast van de dag vervaagt en de rust, de shalom, van God ons omringt? Dat is een veilige plek, dat is een plek waar we weer op adem kunnen komen.

Innerlijk ben ik tot rust gekomen en ik houd van de stilte. Zo rustig als een kind zit op zijn moeders schoot, zo rustig voel ik mij van binnen (Psalm 131:2).

Tien kernwaarden voor je geloofsleven (4)

Hopelijk hebben jullie wat aan deze nieuwe serie die gebaseerd is op de Tien Geboden en de daarbij behorende (engelstalige) boeken die ik schreef.

Hoewel de Tien Geboden niet zijn veranderd, is de manier waarop wij daarmee omgaan totaal anders onder het nieuwe verbond. Het gaat veel verder dat alleen het gehoorzamen of naleven van een setje regels, want dat kan tot wetticisme leiden.

De geboden vervullen door ze uit te leven in ons dagelijks leven is een heel ander verhaal. Daartoe heb ik kernwaarden aan de geboden gekoppeld. 🌻Kernwaarden die kunnen leiden tot een gelukkiger en veiliger samenleving... als ze worden toegepast.

Tot nu toe hebben we gezien dat loyaliteit aan God, een levensstijl van aanbidding en het zoeken naar Zijn aanwezigheid kernwaarden zijn die elke gelovige zou moeten najagen. Laten we in deze blogserie verdergaan met het vierde gebod: Gedenk de sabbatdag, dat u die heiligt (Exodus 20:8-11).

Het zal je misschien verbazen, maar het boek dat ik over dit gebod schreef, is geen pleidooi voor een heilige zaterdag of zondag. Die discussie laat ik aan anderen over. Ik geloof dat de geestelijke kernwaarheid, die verborgen ligt in het vierde gebod, gaat over het eren van God door één dag per week apart te zetten voor Hem. Dus welke dag van de week dat is, zou niet het onderwerp van discussie moeten zijn.

Als je actief bent in het kerkelijk leven, dan werk je op zaterdag (in Messiaanse gemeenten) of op zondag (in de meeste kerken) en ook op andere dagen van de week. Je zult dus zeker een andere rustdag nodig hebben om de Heer te eren. Ik spreek vanuit mijn eigen ervaring. De apostel Paulus schreef:

Laat dus niemand u veroordelen inzake eten of drinken, of op het punt van een feestdag, een nieuwe maan of de sabbatten. Deze zaken zijn een schaduw van de toekomstige dingen, maar het lichaam is van Christus [Kolossenzen 2:16-17].

In mijn Engelse Bijbel staat: 'Laat niemand regels maken.' Niemand dan God alleen uiteraard, want Hij alleen is Heer van de sabbat. Door de eeuwen heen hebben mensen wel regels gemaakt. De Joodse leiders deden het, de kerk deed het, en als je opgroeide in een christelijk gezin deden je ouders het waarschijnlijk ook.

Het is triest maar waar dat de regels die we zelf hebben gemaakt vaak de zegen belemmeren die volgt op het nemen van een dag rust na zes dagen werken.

👉De kernwaarde die ik aan het vierde gebod heb gehecht, is RUST.

We beoefenen sabbatsrust op dagelijkse, wekelijkse, maandelijkse en jaarlijkse basis en ervaren een gezegende balans in ons dagelijks leven.

🕂🕂🕂🕂🕂

Lees voor meer informatie over dit onderwerp mijn boek 'Sacred Sabbath' (God's way to multiply our time and restore our joy). Het boek is verkrijgbaar op Amazon.

Leven in de schuilpaats

In mijn vorige post (Vertrap die slang!) schreef ik dat Psalm 91 een van mijn favoriete psalmen is. Ik blijf daar nieuwe inzichten, waarheden en wijsheid in vinden 😁. Geweldig als dat gebeurt.

Laten we vers één eens bekijken... Als je de Bijbel regelmatig leest, zou je dit vers moeten kennen.

Wie in de schuilplaats van de Allerhoogste is gezeten, zal overnachten in de schaduw van de Almachtige.

Sommige vertalingen zeggen 'kan rustig slapen...' Het is een vers van belofte, troost en veiligheid. Ik vind het heerlijk om op die woorden te mediteren.

Toen ik dat weer eens deed, kwam deze gedachte bij me op: 👉De schuilpaats van de Allerhoogste is geen plek waar we naartoe rennen als we in de problemen zitten, als we bang zijn of als er paniek toeslaat.

Nee! Het is een plek waar we gezeten zijn, een plek waar we continu vertoeven. In het engels staat er 'waar we leven'. Het is een vaste plek. Het is de enige plek waar we rust kunnen vinden, maar niet als we de gewoonte hebben om steeds in en uit te rennen.

In moeilijkheden, gevaar of pijn roept iedereen God aan (zelfs als het om scheld- of vloekwoorden gaat) en Hij is zo liefdevol en genadig dat Hij te hulp komt. Maar Zijn ware wil voor ons is dat we in Zijn beschutting leven, dat we in Zijn aanwezigheid wonen.

Het is eigenlijk een beetje wat ik een paar weken geleden schreef in mijn post Haasten of vertoeven?  Die gedachte wil ik je (weer) achterlaten: heeft Hij een vaste plek in je leven?

Haasten of vertoeven?

Vorige week deed ik mee aan een workshop ademhalingsoefeningen op mijn werk. De lerares vroeg de deelnemers hoe ze die dag op het werk waren gearriveerd.

Tot mijn verbazing waren de meesten gehaast aangekomen. Sommigen vanwege chaos thuis, kinderen die op school moesten worden afgezet, of gewoon omdat ze te laat vertrokken. Anderen vanwege files, parkeerproblemen en de gedachte aan een volle agenda.

Voor velen is het leven haasten.

We haasten ons door onze taken, we haasten ons om boodschappen te doen tijdens de lunchpauze en we haasten ons naar huis. Ja, misschien haasten we ons zelfs bij het lezen van de Bijbel. Een tekst hier, een tekst daar, een snel gebed, en daar gaan we weer.

Ik ben ervan overtuigd dat de Heer op zoek is naar mensen die durven stil te staan, die durven te vertoeven in Zijn aanwezigheid. Vertoeven is een beetje een ouderwets woord misschien, maar het betekent treuzelen, talmen, blijven hangen. Bij Hem willen zijn zonder agenda, zonder vragen, maar luisterend. Niet weg willen gaan... talmen. Ik vind het een bijzondere gedachte,

Wie durft te vertoeven?

Exodus 33:11 intrigeert me: De HEER sprak persoonlijk met Mozes, zoals iemand spreekt met een vriend. Daarna keerde Mozes terug naar het kamp, maar zijn jonge dienaar Jozua, de zoon van Nun, verliet de tent niet. Jozua bleef hangen in de tent van samenkomst, op de plaats waar Gods aanwezigheid zo tastbaar was. Hij was jong en hij wilde die nauwe band met God die Mozes had... van aangezicht tot aangezicht.

Over Zacharias de priester staat in Lukas 1:21 geschreven: En het volk was wachtende op Zacharías, en zij waren verwonderd, dat hij zo lang vertoefde in den tempel. Hij was daar zo lang omdat de aanwezigheid van God daar was.

Zoek je Zijn aanwezigheid?

De keuze is aan ons en hoe chaotischer de wereld wordt, hoe meer we het nodig hebben om te vertoeven bij Hem, om bij Degene te zitten die van ons houdt. Degene die van ons houdt, zegt vandaag tegen jou en mij: 'Je bent bezorgd en maakt je druk over veel dingen.'

Maak je je druk over veel dingen?

Misschien is het tijd om te heroverwegen. Misschien is het tijd om de kunst van het talmen, het ontspannen vertoeven, onder de knie te krijgen. Niet alleen als we op vakantie zijn, maar misschien nog wel meer in tijden van onrust. Toen Jezus bij Maria en Martha in huis was (zie Lukas 10:41-42), legde Hij het zo uit aan Martha:

In het leven heb je niet zoveel nodig. Eigenlijk maar één ding. Maria heeft dat ene ontdekt en het zal haar niet worden afgenomen.’

Heb jij het al ontdekt?

Een luisterend oor

Als afsluiting van de blogserie over ziel en gezondheid hierbij een gouwe ouwe column van mijn hand.

Ze hield me aan voor de ingang van de supermarkt. Echt erg vond ik het op dat moment niet, want zo bleef ik even uit het zicht van de man met de Straatkranten die ik deze week al drie keer had proberen te ontwijken.

“Mensen kunnen zich zo slecht concentreren tegenwoordig” luchtte ze haar hart. “Telefoontjes hier en computers daar, er zoekt altijd wel iemand contact. Er wordt getwitterd en gemaild maar een echt luisterend oor is moeilijk te vinden.” Ik deed m’n uiterste best me te concentreren op haar uitgebreide relaas, maar mijn gedachten dwaalden langzaam maar zeker af terwijl ze vrolijk door kwetterde. Ik kon er geen woord tussen krijgen en daardooor verloor ik uiteindelijk de draad van haar verhaal.

Nou ja, misschien toch niet helemaal want haar woorden zetten me later wel aan het denken. Een luisterend oor is soms moeilijk te vinden, of we nou op school, op ons werk of gewoon thuis zijn. We moeten daartoe natuurlijk ook de hand in eigen boezem steken. Hoevaak gebeurt het niet dat we ons met knikken of mompelen van al te ingewikkelde of diepgaande gesprekken af willen maken.

Hoe anders is dat bij God zeg. Hij is namelijk niet alleen een luisterend oor, Hij verwacht datzelfde van ons! Zoals gewoonlijk neemt Hij de voorbeeldrol op zich zodat we van Hem kunnen leren. Ik zal opmerkzaam zijn en luisteren naar de gebeden die vanaf deze plaats tot mij worden gericht, zegt Hij tegen koning Salomo (2 Kronieken 7:15). Wat een belofte van trouw: Hij zal opmerkzaam zijn en luisteren. Ook de Psalmist wist als geen ander dat Hij in God altijd een luisterend oor had. Mijn roepen bereikte zijn oren, schrijft hij in Psalm 18:7. Heerlijk om te weten dat onze God ernaar verlangt om ons te horen, om te luisteren naar ons hulpgeroep, naar onze problemen maar ook naar ons zingen van vreugde.

God is een luisterend oor, altijd. Maar laten we er wel voor waken dat onze communicatie met Hem niet een eenrichtingsverkeer wordt, zoals in de ontmoeting hierboven beschreven. Als we alleen maar praten, missen we het allerbelangrijkste in ons samenzijn met God: Zijn respons. Ja, Zijn antwoorden op onze vragen en verlangens en Zijn leiding in ons dagelijks leven. Hij wil heel graag dat wij zelf ook een luisterend oor zijn; in de eerste plaats naar Hem toe maar ook naar de mensen om ons heen. De profeet Jesaja begreep dit, hij zei: elke ochtend wekt hij mijn oor, zodat het toegerust is om aandachtig te horen (Jesaja 50:4).

Wow, toegerust om aandachtig te horen. Kunnen we dat zeggen over onze eigen oren? Is er stilte temidden van de woorden- en gedachtenstroom waarmee we vaak naar God gaan? Is er ruimte op ons gebedenlijstje voor God om te reageren? Luisteren is veelal belangrijker dan spreken. In staat zijn om waar te nemen wat de Geest tegen ons zeggen wil. Een luisterend oor zijn temidden van een lawaaierige wereld waarin de krantenkoppen schreeuwen, de televisie op volle toeren draait, de radio schalt en de mensen vaak gedachtenloos kleppen over niets.

Dat wij een luisterend oor zouden zijn was ook het diepe verlangen van de Here Jezus. Hij zegt het steeds weer: wie oren heeft om te horen, moet goed luisteren! (Markus 4:23). Als we er oprecht naar verlangen om te horen wat de Geest tot ons te zeggen heeft, zullen we stil moeten worden en Hem een luisterend oor bieden!

Druk zijn of rust zoeken?

Heb jij dat ook, dat je aan het begin van de vakantie vol plannen en goede voornemens zit?

Misschien ben jij zo iemand die zich voorneemt om nu eens echt lekker niks te doen en uit te rusten. Of ben je iemand die zich juist enorm kan verheugen om nu eindelijk eens aan een waslijst met dingen te gaan werken die al heel lang zijn blijven liggen?

Foto's uitzoeken, rommellaadjes opruimen, tijdschriften lezen, handwerken, tuinieren, daagjes weggaan... bidden voor iets speciaals... Het kan ook zijn dat je al heel lang met iets moeilijks bezig bent en eraan denkt om op te geven. Je blog? Een boek schrijven? Een Bijbelstudiegroepje beginnen? 

Of heb je je juist voorgenomen om nu eindelijk eens af te maken wat al maanden op je bureau ligt? Een brief aan een geliefde, een half afgemaakt gedicht, een dik boek waar je pas twee hoofdstukken in hebt gelezen?

Het kan ook wel zijn dat je nergens zin in hebt. Het wereldgebeuren drukt soms zwaar op je schouders, je bent teleurgesteld in de kerk of in Christenen. Misschien sta je wankel in je geloof of ben je gewoon een beetje uitgeblust. Misschien ga je met het hele gezin weg of blijf je juist alleen thuis. Hoe dan ook, de komende periode zal voor iedereen een andere sfeer hebben, een andere invulling krijgen.

Of je nu weg gaat of thuis blijft, creëer ook eens bewuste stiltes om na te denken, om te luisteren. Gewoon op een rustig plekje gaan zitten of een stukje alleen gaan wandelen en niks anders doen dan ontvangen [nou ja, misschien een journal binnen handbereik houden]...

Fijne vakantie!

Rustplaats

Rustplaats in Apollonia National Park, Israel

In Nederland zijn wij verwend met vakantiedagen en vakantieperiodes. Afhankelijk van onze financiële situatie kiezen we uit waar we onze vakantie door zullen brengen: thuis, in eigen land of in een ander land. Het avontuur is overal te vinden, of we nu besluiten om te gaan wandelen in Nationaal Park de Biesbosch of in de Alpen. Elk land heeft z'n charmes en bezienswaardigheden als we onze ogen openen.

Zo zie ik het lezen van de Bijbel eigenlijk ook. Zoals ik in mijn vorige blog post schreef ben ik momenteel het boek Handelingen aan het lezen, langzaam aan het lezen :) Dat betekent stilstaan, nadenken, aantekeningen maken, vragen stellen, verwijzingen opzoeken en opnieuw lezen. En dan te bedenken dat er 66 Bijbelboeken zijn... allemaal met hun eigen charme en bezienswaardigheden. Soms is het slechts een enkele zin die er uit springt of een enkel woord. Hoe dan ook, als je meeleest, zorg dan dat je de context (het hele verhaal of hoofdstuk) ook kent.

In hoofdstuk 7 las ik het volgende (vers 48 en 49, ik citeer even de Groot Nieuws vertaling voor alle duidelijkheid): De Allerhoogste echter woont niet in wat mensenhanden maken, zoals de profeet zegt: De hemel is mijn troon, zegt de Heer, de aarde mijn voetenbank. Wat voor huis willen jullie voor mij bouwen? Welke plek mij geven om te rusten? Wat een fascinerende vraag van God aan ons... 'een plaats waar Ik kan rusten' staat er in de NBV. God verlangt naar een huis, een rustplaats. Niet door mensenhanden gemaakt, maar door Hem zelf geschapen.

Wij zoeken over het algemeen rust bij God, maar heb je er wel eens over nagedacht dat God Zijn rustplaats ook bij ons wil vinden? Een plaats (ons lichaam = Zijn tempel) waar Hij zich thuis kan voelen, waar Hij welkom is en waar Hij met je kan praten?

De uitwerking van gerechtigheid

Ontmoet je wel eens mensen die een bepaalde uitwerking op je hebben? Een kort gesprekje met hen kan je helemaal enthousiast maken en soms een enorme bemoediging blijken te zijn. Anderzijds komt het wellicht ook wel eens voor dat je je juist ellendig voelt nadat je iemand hebt ontmoet of gesproken, telefoongesprekjes kunnen zelfs een hele nare sfeer achterlaten. In deze post wil ik het niet hebben over de uitwerking die anderen op ons hebben, maar over de uitwerking die wij op anderen hebben.

Ik ben nog steeds onderweg in het boek Jesaja en onlangs kwam ik tijdens die reis een heel mooi plekje tegen waar ik even lekker ben blijven hangen. Heerlijk om opgeladen te worden door de inspirerende woorden van de profeet, De vrucht van gerechtigheid zal vrede zijn, de uitwerking van gerechtigheid rust en veiligheid tot in eeuwgheid (Jesaja 32:17). Ja, lees die woorden gerust maar eens een aantal keren door. Wat een mooie tekst en wat een schitterende beloften. Twee dingen vielen mij gelijk op:

• De vrucht van gerechtigheid zal vrede zijn. Het is een vrucht, en dat betekent dat het niet ineens volgroeid tevoorschijn komt, maar juist heel klein naar buiten komt en dan verder groeit tot volheid. Met andere woorden: wees niet in paniek als het woordje 'vrede' niet met grote letters op je voorhoofd staat geschreven, geef het tijd!
• De uitwerking van gerechtigheid is rust en veiligheid. De uitwerking (het effect) is iets in mijn leven dat gezien kan worden door anderen.

Wat is rechtvaardigheid precies? De Bijbel zegt er heel veel over, maar wellicht de meest simplistische uitleg komt van de apostel Paulus. In Romeinen 3:22 schrijft hij: Gerechtigheid van God komt door het geloof in Jezus Christus voor allen die geloven. Laten we het niet ingewikkelder maken, gerechtigheid is het gevolg van ons geloof in Jezus Christus. Onze rechtvaardigheid draagt vrucht (vrede) en heeft een uitwerking (rust en veiligheid) in ons leven. Mijn vraag vandaag is: is dat de uitwerking die wij op de mensen om ons heen hebben? Zien zij vrede, rust en veiligheid of stress en zorgen?

Hier volgen nog een paar Bijbelteksten over de vrucht van vrede en de uitwerking van rust en veiligheid. Lees ze door, denk er over na en leef ze uit:

VREDE: Zij, die uw wet liefhebben, hebben grote vrede, er is voor hen geen struikelblok (Psalm 119:165)

RUST: Vraag naar de oude paden, waar toch de goede weg is, opdat u die gaat en rust vindt voor uw ziel (Jeremiah 6:16)

VEILIGHEID: Ik stel in veiligheid wie daar naar smacht (Psalm 12:6b)

Fijn weekend allemaal!