Tien kernwaarden voor je geloofsleven (8)

Ik hoop oprecht dat jullie deze serie waarderen en dat deze blogposts je nieuwe inzichten en openbaringen geven over de diepte en rijkdom van Gods Woord.

Laten we doorgaan met het achtste gebod: Gij zult niet stelen (Exodus 20:15).

Natuurlijk. je bent geen dief 😀

Maar laten we een stapje verder gaan. Ben je vrijgevig? Geef je liever weg dan dat je ontvangt? Het is misschien een ontnuchterend feit, maar we besteden het grootste deel van ons leven aan het verzamelen van bezittingen, of het nu gaat om het huis, de auto, de boot, de baan, het geld of de partner die we wensen.

We denken dat meer spullen ons gelukkiger zullen maken en ons een meer vervuld leven zullen geven, ondanks dat Jezus een behoorlijk strenge waarschuwing gaf voor wat betreft het verzamelen van schatten op aarde. Hoe kunnen we die al te menselijke houding van 'verzamelen' omzetten in een houding van 'geven'? Is het mogelijk om blijmoedige gevers te worden? Ik geloof zeker dat we dat kunnen!

🔑De sleutel tot een voldaan leven is niet verzamelen, maar geven. En dit gaat niet alleen over materiële bezittingen, er zit een diepe geestelijke waarheid verborgen in het achtste gebod. We worden niet alleen geroepen om ons hart aan Jezus te geven, we moeten alles geven (inclusief onze portemonnees)! Onze geest moet wedergeboren worden, onze ziel moet gered worden en ons lichaam moet een levend offer zijn. Ons hele leven is een vrijgevig offer aan God.

👉De kernwaarde die ik aan het achtste gebod heb gehecht, is VRIJGEVIGHEID.

We praktiseren een vrijgevige levensstijl, wat de sleutel is tot een gezegend leven.

🕂🕂🕂🕂🕂

Lees voor meer informatie over dit onderwerp mijn bekroonde boek 'GRACE OF GIVING' (Turning the key to enter and experience fullness of life). Dit boek is verkrijgbaar bij Amazon.

Vredesgeschenk

In deze tijd van het jaar herdenken en vieren we het grootste geschenk dat ooit aan de mensheid is gegeven: God die naar de aarde kwam om onder ons te leven!

De Bijbel vertelt dat Jezus werd geboren in Bethlehem in Judea, tijdens de regering van koning Herodes.

Rond die tijd arriveerden enkele wijze mannen (koningen, magiërs) uit oostelijke landen in Jeruzalem en vroegen: “Waar is de pasgeboren koning van de Joden? We zagen zijn ster toen hij opkwam en we zijn gekomen om hem te aanbidden.” En vervolgens staat er in Mattheüs 2:11,

En toen zij in het huis kwamen, vonden zij het Kind met Maria, Zijn moeder, en zij vielen neer en aanbaden Het. Zij openden hun schatkisten en brachten Hem geschenken: goud en wierook en mirre.

Wat een teken van vrijgevigheid! Ze openden hun schatkisten. Stel je eens voor dat wij dat zouden doen. Ze aanbaden Jezus door Hem dure geschenken te geven... misschien niet eens wetend dat Jezus naar de aarde kwam met een geschenk voor hen, in feite met een geschenk voor de hele mensheid.

👉Jezus gaf het geven door (zoals het hoort) en gaf het geschenk van vrede aan de mensheid.

Ik geef jullie vrede. Ik geef jullie míjn vrede. De vrede die Ik jullie geef, is een ander soort vrede dan de vrede van de wereld. Wees niet bang of verdrietig (Johannes 14:27).

🎄Ik wens je fijne kerstdagen en hoop dat je je hart zal openen om Zijn geschenk van VREDE te ontvangen!

Vroomheid

'Het boek Handelingen gaat over de daden van de apostelen, niet over hun voornemens', heb ik wel eens iemand horen zeggen. Alleen al daarom zou iedere Christen dat boek regelmatig moeten lezen. Het laat zien hoe gelovigen onder het Nieuwe Verbond kunnen en zouden moeten leven.

Leuke bijkomstigheid zijn al de kleurrijke figuren die je, naast de apostelen, tegenkomt in het boek. Neem nou de Italiaan Cornelius (die de Joodse Petrus voor een niet-kosher etentje uitnodigde). Over hem en zijn gezin staat geschreven: Hij was een vroom man: hij en al zijn huisgenoten dienden God. Hij gaf veel voor de armen van het volk en bad trouw tot God (Handelingen 10:2, NBV).

Kijk daar heb je weer zo'n enkel zinnetje, zo'n vers dat mij enorm aan het denken zet. Cornelius was een vroom man. Wat is een vroom mens, vraag ik mij dan af? Vroomheid heeft een nare religieuze klank. Vrome mensen zijn braaf en saai en misschien ook wel een beetje hypocriet. Maar wat zegt de Bijbel over vroomheid? In Het Boek staat over Cornelius, Hij en zijn hele gezin hadden diep ontzag voor God. Hij gaf veel weg aan de armen en was een man van gebed.

Terugkijkend op mijn vorige blogpost zie ik dat ontzag voor de Heer een kenmerk is voor gemeentegroei. Diep ontzag voor God is ook een kenmerk van vrome mensen. Dat ontzag uit zich eigenlijk automatisch in de volgende twee zaken, die onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn:

• vrijgevigheid
• gebed

Een vroom (gelovig) mens bidt veel en opent z'n portemonnaie met vreugde om VEEL aan de armen (dit gaat NIET over het kerkgebouw) te geven. Dat laatste moeten we nog leren in de Nederlandse kerken! Tijdens het weekend over gemeentegroei in onze kerk stelden we daartoe iedereen de volgende vraag: Inventariseer eens globaal waaraan je je geld besteedt (los van huishouden en vaste kosten). Denk aan: abonnementen, clubs, snacken, uitgaan, kleding, gadgets, vakantie etc. Hoe staat dat in verhouding tot je investering in Gods Koninkrijk?

Haha, dat deed veel stof en commentaar opwaaien, maar geloof me, het is een goede oefening om te kijken waar ons hart nu echt ligt.

GEEF jezelf aan God (4)

Oh oh, wat wordt er toch veel geschreven, nagedacht en gedebatteerd over Christen-zijn. Blijkbaar vinden we het als gelovigen moeilijk om onze overtuiging zichtbaar te maken. Kerkgang, opleiding, functies, gaven, dienstbaarheid en ander uiterlijk vertoon worden wederom onder de loep gelegd. En het kan niet anders of we komen dan weer uit bij het kruis op Golgotha. Daar gaf Jezus zich volledig over, Hij legde zijn leven neer om de mensheid de kans te geven zich met God te verzoenen.

Overgave. Wat een prachtig en moeilijk woord, maar het is wel de basis van het christelijk geloof. Onszelf over geven, alles wat we hebben geleerd, alles wat we denken te weten, alles wat we fout hebben gedaan. Overgave is de dageraad van een nieuw leven. God verlangt een volledige overgave van ieder mens. Niet omdat Hij ons perse onder de duim wil houden, maar omdat Hij ieder aspect van ons leven, van ons menszijn, wil vernieuwen, genezen en gebruiken om Zijn werk hier op aarde te doen. Jezelf in dienst stellen zeg Paulus, dat is je hele persoon, je hele wezen, aan Hem aanbieden als werktuig. Volgens de Bijbel is dat geest, ziel en lichaam (1 Thessalonicenzen 5:23).

Het bijbelgedeelte dat aan de basis voor deze blogserie ligt staat in Romeinen 6:12-14, Laat de zonde dus niet heersen over uw sterfelijke bestaan, geef niet toe aan uw begeerten. Stel uzelf niet langer in dienst van de zonde als een werktuig voor het onrecht, maar stel uzelf in dienst van God. Denk aan uzelf als levenden die uit de dood zijn opgewekt en stel uzelf in dienst van God als een werktuig voor de gerechtigheid. De zonde mag niet langer over u heersen, want u staat niet onder de wet, maar leeft onder de genade. (give yourself to God staat er in het engels),

In de vorige blog posts hebben we gezien dat onze geest wordt wedergeboren (een nieuwe schepping) en onze ziel wordt gered (bewaard, behouden). Hoe zit het met ons lichaam? De Bijbel is er duidelijk over, ons aardse lichaam is sterfelijk (Romeinen 6:12 bijvoorbeeld) en zal vergaan. In de meeste kerkelijke kringen wordt het lichaam (ook wel het vlees genoemd) gezien als iets zondigs en dus wordt er liever over allerlei geestelijke zaken nagedacht en gepreekt. Preken over het lichaam zijn niet zo populair. Maar de Bijbel spreekt er veelvuldig over, in heldere, duidelijke taal!

Ik roep u er dan toe op, broeders [en zusters], door de ontfermingen van God, om uw lichamen aan God te wijden als een levend offer, heilig en voor God welbehaaglijk: dat is uw redelijke godsdienst. (Romeinen 12:1). In de NBV staat, 'dat is de ware eredienst voor u'. We moeten ons lichaam als een LEVEND offer aan God wijden/geven. Dat klinkt misschien een beetje zwaar, maar het betekent dat we ons lichaam beschikbaar stellen in zijn dienst... om dingen te doen dus! Om onze handen te laten wapperen en onze voeten voort te bewegen, misschien wel naar plaatsen waar niemand naar toe wil gaan.

De Bijbel waarschuwt tegen verkeerd gebruik van ons lichaam (ontucht, vraatzucht etc.). In 1 Corintiërs 6:19-20 staat, Of weet u niet dat uw lichaam een tempel is van de heilige Geest, die in u woont en die u ontvangen hebt van God, en weet u niet dat u niet van uzelf bent? U bent gekocht en betaald, dus bewijs God eer met uw lichaam.

Bewijs God eer met je lichaam. Wat een vreemde opdracht, hoe doe je zoiets? We hebben veelal geleerd niet te veel aandacht aan het 'vlees' te schenken. Maar....het menselijk lichaam is een tempel waarin de Heilige Geest van God wil wonen. We moeten die tempel schoonhouden, want zeg nou zelf; als wij ontevreden zijn en ons niet happy voelen in ons lichaam, waarom zou de Heilige Geest zich er dan wel thuis voelen? Zorg voor een schoon huis! Geef je verslavingen, slechte gewoontes, pijnen en frustraties aan God en vraag Hem om een vernieuwend werk te doen!

Wij zijn met elkaar het lichaam van Christus op aarde. Als wij niet doen wat Hij deed toen Hij hier op aarde rondliep, hoe kan Zijn naam dan verheerlijkt worden?

GEEF jezelf aan God (1)

Poeh, ik ben een beetje uit het ritme van bloggen hoor. We zijn net terug uit Italië waar we, namens onze Stichting Traveling Light, met een team vrijwilligers een week hebben gewerkt. Daarvoor waren we een week in de Oekraine waar we ook heel veel bijzondere dingen hebben meegemaakt. 

Het was goed om een tijdje zonder internet en telefoon te leven; maar nu probeer ik toch weer een beetje orde te scheppen in de chaos van emails, blogs en FB berichten.

Het thema dat we voor de werkweek kozen was Giving it All. Alles geven, opgeven eigenlijk, voor God. Wat betekent dat precies? Hoe maak je dat praktisch? Na de lange en zware werkdagen (de jongens hebben een enorme voorraad hout gezaagd en gehakt) kwamen we 's avonds bij elkaar voor bijbelstudies over dit onderwerp. Ik zal in de komende blog posts het een en ander hierover delen en ik hoop dat jullie daar echt wat aan hebben.

Het bijbelgedeelte dat we als basis hebben gebruikt staat in Romeinen 6:12-14, Laat de zonde dus niet heersen over uw sterfelijke bestaan, geef niet toe aan uw begeerten. Stel uzelf niet langer in dienst van de zonde als een werktuig voor het onrecht, maar stel uzelf in dienst van God. Denk aan uzelf als levenden die uit de dood zijn opgewekt en stel uzelf in dienst van God als een werktuig voor de gerechtigheid. De zonde mag niet langer over u heersen, want u staat niet onder de wet, maar leeft onder de genade.

In het engels staat er give yourself to God of ook wel offer yourself to God. Jezelf in dienst stellen, aaanbieden, geven, offeren als een werktuig voor gerechtigheid. Heftige taal. Hoe doe je zoiets? Jezelf aan God geven, betekent je hele persoon, je hele wezen aan Hem aanbieden. Volgens de Bijbel is dat geest, ziel en lichaam (1 Thessalonicenzen 5:23).

In de komende blog posts zal ik dat verder uitwerken:

• het geven van onze geest
• het geven van onze ziel
• het geven van ons lichaam, maar ook
• het geven van onze tijd, talenten en geld

Lezen jullie mee?

Waar ligt jouw schat?

De gelijkenis van de dwaze, rijke Hollander uit mijn vorige blog post leverde interessante reacties op. In mijn commentaar beloofde ik nogmaals een post te schrijven met betrekking tot het verzamelen van schatten.

Misschien heb je inmiddels Lucas 12 eens onder de loep genomen. Wat staan daar veel wijsheden in zeg! Niet altijd even eenvoudig uitvoerbaar, maar zeker wel prikkelend. We belanden zo langzamerhand aan bij de verzen 33 en 34, Jezus spreekt: Verkoop je bezittingen en geef aalmoezen. Maak voor jezelf een geldbuidel die niet verslijt, een schat in de hemel die niet opraakt, waar een dief niet bij kan en die door geen mot kan worden aangevreten. Waar jullie schat is, daar zal ook jullie hart zijn.

Verkoop je bezittingen! Bijna ondenkbaar voor ons spaarzame Hollanders. Alhoewel... een website als Marktplaats wordt steeds drukker bezocht. Blijkbaar hangen we toch niet zo veel aan al onze spulletjes als het lijkt. Maar goed, eigenlijk wil ik vandaag stilstaan bij dat laatste zinnetje: waar jullie schat is, daar zal ook jullie hart zijn.

Wow. Een hele pittige nadenker. Waar is mijn schat? Met andere woorden betekent dat letterlijk: waar stop ik mijn geld in? Want dat is ook datgene waar mijn hart naar uit zal gaan. Als je een grote bankrekening hebt, zal daar ongetwijfeld je hart naar uitgaan. Zeker in deze tijd, waarin banken bijna dagelijks worden gehacked en failliet gaan, zie je dat mensen stress en zorgen hebben over de financiële situatie in de wereld; het gaat hen aan het hart... Als je bijvoorbeeld veel geld in een hobby of sport steekt, zal daar je hart, je interesse liggen. Als je veel geld uitgeeft aan kleding, zal je hart daar naar uitgaan. Je hart volgt je geld.

Dat is eigenlijk een heel logische conclusie van de Here Jezus, niks mis mee... maar het is tegelijkertijd ook wel een waarschuwing. God wil ons hart, en dus ook onze rijkdom. Jezus raadt aan om schatten in de hemel te verzamelen, Hij noemt dat een geldbuidel die niet verslijt. Ik denk dat investeren in mensenlevens wat dat betreft het allermooiste is. Voor mij persoonlijk is dat de reden om te investeren in Christelijke opvang en hulpverlening, in evangelisatie- en studiemateriaal. Uit dat verlangen is onze stichting Traveling Light ook ontstaan. Eerlijk gezegd ging mijn hart helemaal niet uit naar verlsaafden en mensen met problemen, maar nu mijn geld er in zit wel! Ingewikkelder is het niet.

PS: Waar gaat jouw hart naar uit? En je investeringen?

Schatten verzamelen

Afgelopen weekend zag ik ergens een kaartje liggen met de volgende vraag erop: Hoe komt het dat een tientje zo weinig is als we gaan winkelen en zo veel als we het in de kerkzak doen?

Het kaartje sloot precies aan bij een gelijkenis uit Lucas 12 die ik een paar dagen daarvoor las. De gelijkenis van de dwaze rijke man... of, om het wat dichter bij huis te brengen, de gelijkenis van de dwaze rijke Hollander. In een paar verzen legt Jezus uit wat het gevaar is van alsmaar meer spullen vergaren en bewaren. Wie geniet er van het pensioen waar je zo hard voor hebt gewerkt als je plotseling dood gaat, vraagt Hij aan de toehoorders. Dan eindigt Hij met deze woorden (vers 21): Zo vergaat het iemand die schatten verzamelt voor zichzelf, maar niet rijk is bij God.

Dat is weer zo'n les waarvan je denkt 'die sla ik liever over'. Want Jezus heeft natuurlijk gelijk, het is zoveel makkelijker om spullen voor onszelf te kopen dan om iets weg te geven. Tien, twintig euro is zo weg, maar een briefje van twintig in een collectezak gooien of aan een goed doel geven...? Haha, je maakt een grapje zeker?! In de engelse (King James) vertaling staat er trouwens maar niet rijk is naar God toe.

Geld voor onszelf uitgeven... oke. Maar staat het in verhouding tot wat we aan God geven?