Waartoe leidt het woeden van de volken?

Laatst had ik een interessant gesprek met een familielid over de huidige oorlogen en geruchten over oorlogen. We kwamen uiteindelijk uit op de grote vraag: waarom bevechten landen en volken elkaar? Wat zit er achter dit alles?

Net als zovelen probeerden we er enige logica in te ontdekken. Geen gemakkelijke opgave, kan ik wel zeggen.

Nieuwsmedia

Sommige mensen beweren dat alle oorlogen worden veroorzaakt door religie of nationalisme. Anderen zeggen dat het allemaal om territoriale winst en macht gaat. Sommigen denken dat het om economisch gewin gaat, terwijl weer anderen ervan overtuigd zijn dat het om het beveiligen van grenzen en zelfverdediging gaat.

Er zit waarschijnlijk een kern van waarheid in al die bovenstaande redeneringen, wat overigens voor de nodige verwarring kan zorgen aangezien nieuwsmedia 24/7 hun eigen visie op de zaken verspreiden onder hun kijkers en lezers. Het ligt er dus maar net aan welke krant je leest.

Waarom bevechten landen en volken elkaar? Een eeuwenoude vraag. Psalm 2:1 zegt: Waarom woeden de heidenvolken en bedenken de volken wat zonder inhoud is? In een andere vertaling staat: Waartoe leidt het woeden van de volken, het rumoer van de naties? Tot niets.

De Gezalfde

Ja, waarom zouden we tijd verspillen aan oorlogen terwijl we bomen kunnen planten, gezinnen stichten en brood bakken? Om maar eens een paar leuke dingen te noemen...

Persoonlijk vind ik het heel interessant dat het antwoord op die vraag in het volgende vers staat: De koningen van de aarde stellen zich op en de vorsten spannen samen tegen de HEERE en tegen Zijn Gezalfde.

In een andere vertaling: De koningen van de aarde komen in verzet, de wereldmachten spannen samen tegen de HEER en zijn gezalfde.

Of je het nu gelooft of niet, er is een enorm wereldwijd complot tegen de Heer en tegen de Messias (de Gezalfde). Uiteindelijk vechten naties niet voor God, maar tegen Hem en zijn heerschappij op aarde. Hun redenering wordt beschreven in vers 3: Kom op,’ zeggen zij, ‘laten wij onze boeien verbreken en onszelf bevrijden uit deze slavernij van God.’

Religieuze slavernij

Tot op de dag van vandaag denken veel mensen dat atheïsme bevrijdend is, maar in de voortdurende zoektocht naar vrijheid zijn ze slaven geworden van oorlog, macht, rijkdom, invloed en zichzelf. De geschiedenis bewijst het. God heeft nooit slaven gewild; Hij wil zonen en dochters die hun best doen om in vrede te leven en voor deze aarde en elkaar te zorgen totdat de Messias terugkomt.

⚫ ⚫ ⚫

Volken roeren zich, rijken storten ineen, zijn donderstem klinkt – de aarde siddert. De HEER van de hemelse machten is met ons, onze burcht is de God van Jakob.

(Psalm 46:7-8)

➤ Lees meer over de chaotische wereld waarin we leven in mijn bericht 'Over bidden en frustraties'.

Een complot van alle tijden

Een complot is een conspiratie, een samenzwering of samenspanning. We worden tegenwoordig overspoelt met zogenaamde complottheorieën en minstens evenveel waarschuwingen om die vooral toch maar niet serieus te nemen omdat ze meestal in de categorie 'nepnieuws' vallen ... Tenminste, dat wordt ons verteld.

Hoe meer informatie we tot onze beschikking hebben, hoe moeilijker het wordt om al die verhalen op waarheid te filteren. Het lijkt erop dat tegelijk met elk onthuld geheim een ​​nieuw geheim opkomt. Het is een wreed slagveld waarin we ons bevinden, of we het nu leuk vinden of niet, of we complottheorieën volgen of niet.

👉Mag ik erop wijzen dat de Bijbel duidelijk spreekt over complotten en samenspanningen? De vraag daarbij is niet of een samenspanning waar of onwaar is, maar eerder waarom die bestaat. Laten we eens kijken naar een van de meest intrigerende vragen in de Bijbel, zoals te vinden in Psalm 2: 1,

Waarom komen de volken in opstand, smeden zij plannen zonder een kans van slagen?

Het zou een vraag kunnen zijn die ook vandaag door veel mensen wordt gesteld. WAAROM komen landen en volkeren in opstand? Waarom worden plannen gesmeed? Waarom kunnen we niet met elkaar in vrede leven? Waarom al deze opschudding? David beantwoordt de vraag in vers 2: De koningen van de aarde stellen zich op en de vorsten spannen samen tegen de HEERE en tegen Zijn Gezalfde.

Koningen nemen hun posities in, vorsten en leiders spannen samen tegen Adonai, tegen God en tegen de Messias (Messias betekent gezalfde) ... Op de een of andere manier ontving David het inzicht, dat al het geweld, de oorlogen en de opschudding van natien in feite opstandige acties tegen God waren. Ik schreef in een van mijn vorige blogs: uiteindelijk is dit allemaal een strijd tussen goed en kwaad, tussen licht en duisternis, tussen God en satan. Het zou gevaarlijk onwetend zijn om dit te ontkennen, simpelweg omdat het zich elke dag voor onze ogen afspeelt!

Ja, er is een samenspanning, een complot, om alles wat waar, verheven, rechtvaardig, zuiver, beminnelijk, eervol, deugdzaam en loffelijk is  omver te werpen. Ja, er was, is en zal een complot zijn tegen Jezus en waar Hij voor staat: liefde, genade, rechtvaardigheid, vrede, vergeving, zuiverheid en vreugde. De vroege gelovigen erkenden het: Ja, ze hebben samengespannen in deze stad tegen uw heilige dienaar Jezus, die u gezalfd hebt: Herodes en Pontius Pilatus, de heidense volken en het volk van Israël (Handelingen 4:27).

Onlangs zag ik een foto van een persoon in een grote demonstratie. Hij hield een bord omhoog waarop stond: 'Als Jezus terugkomt, dood hem dan opnieuw'. De pure haat tegen de Zoon van God (die rondging om goed te doen en allen die ziek en onderdrukt waren te genezen) speelt zich af op persoonlijk én op wereldniveau. Ja, er is een enorme samenzwering, het valt eigenlijk niet te ontkennen.

En wat zou onze reactie dan moeten zijn? Ik denk dat we kunnen bidden zoals de vroege gelovigen dat deden (Handelingen 4: 29-30): Nu bidden wij u, Heer, zie toch hoe ze ons bedreigen en help uw dienaars uw boodschap met alle vrijmoedigheid te verkondigen. Strek uw hand uit zodat er genezingen en wonderen en grootse dingen gebeuren door de naam van Jezus, uw heilige dienaar.

Wachten op de Wederkomst (4)

In mijn vorige blogje schreef ik 'Jezus kwam naar de aarde om de mensheid alle zonden te vergeven en Hij ging weer weg. Hij stuurde vervolgens de Heilige Geest die mensen overtuigt van zonde én gerechtigheid. In die tijd leven wij nu...'

Jezus keerde terug naar de Vader, de Heilige Geest is nu bij ons om ons te helpen, in de volle waarheid te leiden en te onderwijzen en dat is genoeg reden om vol vertrouwen de toekomst tegemoet te zien! 👉Maar, wie zegt nu dat Jezus terug al komen, waar komt dat idee vandaan?

Ten eerste sprak Jezus er zelf over in Zijn zeer indrukwekkende rede over het einde van alle dingen. Je kunt dat lezen in Matteüs 24. Ik licht de verzen 29 en 30 er even uit:

Meteen na de verschrikkingen van die dagen zal de zon verduisterd worden en de maan geen licht meer geven, de sterren zullen uit de hemel vallen en de hemelse machten zullen wankelen. Dan zal aan de hemel het teken zichtbaar worden dat de komst van de ​Mensenzoon​ aankondigt, en alle ​stammen​ op aarde zullen zich van ontzetting op de borst slaan als ze de ​Mensenzoon​ zien komen op de wolken van de hemel, bekleed met macht en grote luister. 

Tsjonge, wat een evenement zal dat zijn zeg. Ik vind het best moeilijk om me daar een voorstelling bij te maken, maar ik geloof dat het zo zal gebeuren. De leerlingen van Jezus (in die tijd) waren getuigen van alles wat Hij zei. Ja, zelfs van zijn afscheid... In Handelingen 1:9-11 lezen we het volgende:

Toen hij dit gezegd had, werd hij voor hun ogen omhooggeheven en ​opgenomen​ in een wolk, zodat ze hem niet meer zagen. Terwijl hij zo van hen wegging en zij nog steeds naar de hemel staarden, stonden er opeens twee mannen in witte gewaden bij hen. Ze zeiden: ‘Galileeërs, wat staan jullie naar de hemel te kijken? ​Jezus, die uit jullie midden in de hemel is ​opgenomen, zal op dezelfde wijze terugkomen als jullie hem naar de hemel hebben zien gaan.’

Nogmaals die belofte dat Hij terug zal komen, nu door engelen (Gods boodschappers) uitgesproken. Of je dat wel of niet gelooft is aan jou. Maar ik heb een vraag: is Zijn terugkomst iets om naar uit te zien of niet?

Wachten op de wederkomst (2)

'Komt Hij wel terug?' Zomaar een vraag van een collega blogger. Nou ja, zomaar... het is best een indringende vraag die ook nog eens een 'hot topic' raakt. De wederkomst, of terugkomst, van Jezus naar de aarde.

Nadenken over de wederkomst van Jezus Christus naar deze aarde, begint eigenlijk met nadenken over de eerste keer dat Hij kwam. Want ook die eerste komst naar de aarde was en is een omstreden onderwerp van discussie.

Dat Jezus 2000 jaar geleden in Israel leefde staat vast, daar zijn honderen ooggetuigenverslagen van. De boeken van Matteus, Markus, Lukas en Johannes geven een uitgebreid verslag van het leven van Jezus op aarde; de woorden die Hij sprak, de dingen die Hij deed. Als we zouden ontkennen dat deze man werkelijk geleefd heeft, zouden we een stuk geschiedenis ontkennen.

Nee, de controversie zit 'm niet in Zijn leven, maar in Zijn afkomst. Jezus kwam naar de aarde als mens (werd zelfs als baby geboren), maar Hij was (en is) de Zoon van God. Sommigen van zijn tijdsgenoten geloofden dat wel, anderen niet.

Nathaniël wist het zeker:

'Rabbi, u bent de ​Zoon van God, u bent de ​koning​ van Israël!’ zei Natanaël. (Johannes 1:49)

Paulus was in Syrië en stak zijn overtuiging niet onder stoelen of banken:

Hij bleef enkele dagen bij de ​leerlingen​ in ​Damascus​ en ging onmiddellijk in de ​synagogen​ verkondigen dat ​Jezus​ de ​Zoon van God​ is. (Handelingen 9:20)

De meeste Joden echter vonden het idee dat Jezus de Zoon van God zou zijn, een zondige gedachte:

De ​Joden​ zeiden: ‘Wij hebben een wet die zegt dat hij moet sterven, omdat hij zich de ​Zoon van God​ heeft genoemd.’ (Johannes 19:7)

Ook vandaag de dag is die discussie er nog steeds in de grote wereldgodsdiensten. Binnen het Judaisme en de Islam bijvoorbeeld geloven de meesten niet dat de Jezus die op aarde leefde, de Zoon van God is. Zij erkennen niet de eerste komst en dus ook niet de terugkomst zoals dat in de Bijbel staat geschreven. Jezus was een goede leraar, een profeet, maar niet de beloofde Messias (gezalfde).

Het is heel mooi om te zien dat vandaag de dag tien en tienduizenden Joden en Moslims wel tot de conclusie komen dat Jezus de Zoon van God is. 

Om dus iets van de voorzegde wederkomst te kunnen begrijpen, is het wel belangrijk Zijn eerste komst te erkennen. Dat is logisch toch? Om de tijd waarin wij leven te kunnen begrijpen en vol goede moed en hoop de toekomst tegemoet te kunnen zien, is het van cruciaal belang te geloven in Jezus Christus (Christus betekent 'gezalfde). In dat geloof ligt namelijk een belangrijke sleutel:

Wie anders kan de wereld overwinnen dan hij die gelooft dat Jezus de Zoon van God is? (1 Johannes 5:5)

N = Naam

Op mijn zomervakantieleesplankje staat N voor Naam.

En om precies te zijn voor de Naam boven alle namen. Uiteraard gaat dat niet over de naam die wij aan onze kinderen geven, over onze voornaam, achternaam of doopnaam. Het gaat hier over de naam die God aan zijn Zoon schonk... Daarom heeft God hem hoog verheven en hem de naam geschonken die elke naam te boven gaat (Filippenzen 2:9).

Wat is er zo bijzonder aan die naam? Wat is de kracht die daar vanuit gaat? Opdat in de naam van Jezus elke knie zich zal buigen, in de hemel, op de aarde en onder de aarde, en elke tong zal belijden: ‘Jezus Christus is Heer,’ (Filippenzen 2:10) Dat lijkt nu moeilijk voor te stellen misschien, maar op een dag zal iedereen erkennen dat Hij de hoogste God is, de Vredevorst.

De naam van Jezus is de enige naam die de mensheid kan redden. Niet een president, niet een politiek leider, niet een voorzitter van de VN, maar alleen Jezus kan werkelijk verandering brengen: Door niemand anders kunnen wij worden gered, want zijn naam is de enige op aarde die de mens redding biedt.’ (Handelingen 4:12).

Alle kracht van hemel en aarde zit in die ene Naam. De kracht om te genezen, de kracht om te getuigen, de kracht te redden en vergeven. Het is dan ook niet verwonderlijk dat het al meer dan tweeduizend jaar in vele landen en onder vele volken verboden is om die Naam te noemen, om over die Naam te spreken of in die Naam te bidden. In Handelingen 4:17-18 staat het zo: Maar om te voorkomen dat het gerucht zich nog verder onder het volk verspreidt, moeten we hen waarschuwen met niemand meer over Jezus te spreken en hun verbieden zijn naam nog te gebruiken. Ze riepen hen terug en bevalen hun de naam van Jezus op geen enkele manier meer te gebruiken en het volk niet meer over hem te onderrichten.

Door mensen te verbieden die Naam te gebruiken of in die Naam te geloven gaan ze het natuurlijk juist doen! Er zijn wereldwijd inmiddels meer dan twee miljard christenen en het worden er elke dag meer. Zo'n honderd miljoen daarvan worden vervolgd, gemarteld en gedood om hun geloof in die Naam. Ondanks dat weten wij dat alleen die ene Naam eeuwig leven biedt!

Het evangelie van Johannes eindigt met deze woorden: Jezus heeft nog veel meer wondertekenen voor zijn leerlingen gedaan, die niet in dit boek staan, maar deze zijn opgeschreven opdat u gelooft dat Jezus de messias is, de Zoon van God, en opdat u door te geloven leeft door zijn naam.

C = Christus

Op mijn zomervakantieleesplankje staat C voor Christus.

Christus is niet de achternaam van Jezus, maar het is een Grieks woord dat aangeeft wie Hij is, namelijk de gezalfde.

Het Hebreeuwse woord hiervoor is Mashiach (Messias) en dat komt van het werkwoord mashach (smeren of zalven met olie).

In het eerste hoofdstuk van het evangelie van Matteüs wordt over Zijn moeder Maria geschreven: Bij haar werd Jezus verwekt, die Christus genoemd wordt. Een voor een kwamen de mensen in die tijd er achter dat Jezus inderdaad de beloofde Messias was.

Over de discipel Andreas staat bijvoorbeeld het volgende opgeschreven (Johannes 1:41): Vlak daarna kwam hij zijn broer Simon tegen, en hij zei tegen hem: ‘Wij hebben de messias gevonden’ (dat is Christus, ‘gezalfde’). Dat nieuwtje ging en gaat nog steeds als een lopend vuur de wereld rond. Iedere dag komen mensen tot de ontdekking dat Jezus de Christus is.

Christus, de gezalfde. Hij is de Zoon van God, Redder, Heer en zelfs je beste Vriend (als je besluit in Hem te geloven). Jezus werd gezalfd met de Heilige Geest en ging erop uit (Handelingen 10:37-38): U weet wat er in heel het Joodse land is gebeurd, hoe het begon in Galilea, hoe God, na de doop waartoe Johannes opriep, Jezus uit Nazaret met de heilige Geest heeft gezalfd en met kracht heeft bekleed. Hij trok als weldoener door het land en genas iedereen die in de macht van de duivel was, want God stond hem bij.

Jezus Christus loopt niet langer fysiek op aarde rond, Hij heeft Zijn zalving ook aan de gelovigen gegeven om grotere dingen te doen dan Hij deed. Wat een opdracht!

Het is God die u en ons Christus als fundament geeft, die ons allen heeft gezalfd, heeft gewaarmerkt als zijn eigendom en ons als voorschot de Geest gegeven heeft (2 Korintiërs 1:21).

Hoop voor de toekomst (4)

Kranten, televisie, tijdschriften en internet... allemaal doen ze hun best onze huizen, hoofden en harten te vullen met negatieve berichten. Berichten die ons moeten doen geloven dat het hopeloos gesteld is met de wereld en die ons angst voor de toekomst willen opleggen.

Ja natuurlijk bepaal je zelf waar je naar kijkt en wat je leest... maar ik zie toch wel om me heen dat de meeste mensen helmaal niet zo selectief kijken, luisteren en lezen. Bijna ongemerkt blijven beelden en woorden op ons netvlies gegrift staan en langzaam maar zeker overschreeuwen ze de waarheid uit Gods woord.

Echter, onze toekomst is helemaal niet hopeloos, onze toekomst is juist heel hoopvol! Eens komt er een wereld zonder honger, zonder pijn, zonder oorlog. In Hebreeën 6:18 staat, Onze toevlucht is het vast te houden aan de hoop op wat voor ons in het verschiet ligt.

Die toekomst hebben we als we geloven in Jezus Christus. Hij zelf is de hoop waarop wij staan (1 Timoteus 1:1). Wellicht is dat ook de reden dat Jezus zelf nooit over dit onderwerp sprak toen Hij op aarde rond liep, want hoop die gezien wordt, is geen hoop meer, maar een vervuld verlangen. De apostel Paulus legt het zo uit:

Als we echter nu al zouden zien waarop we hopen, zou het geen hoop meer zijn. Wie hoopt er nog op wat hij al kan zien? Maar als wij hopen op wat nog niet zichtbaar is, blijven we in afwachting daarvan volharden (Romeinen 8:24-25).

Hoop is onzichtbaar en toch heel werkelijk. We hebben in de vorige posts gelezen dat door het hele Oude Testament heen alles verwees naar de Messias die komen zou, daar stelden de mensen hun hoop in. Toen Hij echter daadwerkelijk verscheen herkende niet iedereen Hem als de vervulling van die hoop. Ik geloof dat Jezus zelf ook wel wist dat hoop die gezien wordt geen hoop meer is, dus zweeg Hij erover. De 33 jaar dat Hij op aarde rondliep, zijn het levende bewijs dat Hij onze werkelijke hoop was, is en zal zijn (Openbaring 1:8).

Geprezen zij de God en Vader van onze Heer Jezus Christus: in zijn grote barmhartigheid heeft hij ons opnieuw geboren doen worden door de opstanding van Jezus Christus uit de dood, waardoor wij leven in hoop (1 Petrus 1:3).

Hoop voor de toekomst (3)

Inmiddels ben ik een beetje van de schrik bekomen... De ontdekking dat Jezus nooit een preekje aan hoop heeft gewijd was voor mij echt een verrassing. Het was tegelijkertijd aanleiding om het onderwerp verder te bestuderen. Wat is Bijbelse hoop? Of anders gezegd: wat is onze hoop?

Als we het Oude Testament erop naslaan zien we dat de mensen hun hoop op God, Zijn wet, Zijn woord en Zijn beloften stelden. Het thema komt steeds weer terug, zowel in de eerste vijf boeken van Mozes (Thora), de Psalmen en de Profeten. Om maar een paar voorbeelden te noemen:

• Op uw hulp hoop ik, HEER! (Genesis 49:18)
• Want op u, HEER, hoop ik (Psalm 38:16)
• In uw voorschriften stel ik mijn hoop (Psalm 119:43)
• In uw woord heb ik mijn hoop gesteld (Psalm 119:74)
• Op die dag zal men zeggen: ‘Hij is onze God! Hij was onze hoop: hij zou ons redden.' (Jesaja 25:9)

En zo kan ik nog uren doorgaan. Het is prachtig om te lezen hoe de mensen hun hoop niet stelden op geld, status, pensioen of regering... maar op God zelf en op Zijn woorden. De schriften wezen steeds weer naar de verlosser die zou komen, naar de Messias van Israel. Ja, men had zeker ook toen te maken met oorlog, honger, armoede en onrecht. En zo nu en dan is te lezen hoe de mensen het uitschreeuwden: Heer, word wakker! waarom slaapt U? (Psalm 44:24). Ze verlangden naar verlossing uit het aardse lijden...

De hoop die God hen gaf was echter niet gericht op het aardse bestaan, maar op de eeuwige toekomst. Bijbelse hoop is altijd gericht op de Messias, niet op een verbetering van wereldse omstandigheden. Door de geschiedenis heen zien we steeds dat er even een periode van opleving was en vervolgens gebeurde er weer iets ergs. Net als nu eigenlijk... Dat blijft zo. Ook nu moeten wij niet denken (hopen, verwachten) dat het hier op aarde beter zal worden; dat is je kop in het zand steken. Ook onze hoop is in de Messias en Zijn terugkomst.

PS: In de volgende blog post wil ik toch nog even stilstaan bij het feit dat Jezus nooit heeft uitgelegd hoe we in hoop kunnen leven.