Vrucht van de Geest (7)

The prodigal son returns / Ken Corbett Art

Persoonlijk vind ik het erg nuttig en verfrissend om zo stap voor stap stil te staan bij de vrucht die de Heilige Geest in ons leven wil voortbrengen. Hopelijk hebben jullie er ook wat aan en zie je hoe we deze dingen niet kunnen forceren of aanleren: het is bovennatuurlijk karakter van God zelf!

Wat de Heilige Geest in ons wil voortbrengen is heel mooi: De vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing (Galaten 5:22). Vandaag wil ik stilstaan bij goedheid.

Ha, da's een mooie... goedheid. Je kent vast wel goede mensen, en misschien geloven die niet eens allemaal in God! De een is nou eenmaal wat vriendelijker en vrijgeviger dan de ander. Goed doen, dat leren we van onze ouders misschien, of op school, of uit een of ander filosofisch boek. Wordt dat hier bedoeld? Nee, over die goedheid (vriendelijkheid, deugd, welwillendheid, rechtschapenheid, barmhartigheid, gunst, beminnelijkheid, gedienstigheid, goedgunstigheid, hartelijkheid, minzaamheid, toeschietelijkheid, voorkomendheid) gaat het hier niet.

Het gaat hier over een goedheid als goddelijke vrucht en dat gaat veel verder dan een positieve menselijke eigenschap. Het gaat hier over goedheid zoals te lezen valt in Lucas 6:35, Heb je vijanden lief, doe goed en leen geld aan anderen zonder iets terug te verwachten; dan zullen jullie rijkelijk worden beloond, en zullen jullie kinderen van de Allerhoogste zijn, want ook hij is goed voor wie ondankbaar en kwaadwillig is.

Zo, dat zet de Here Jezus weer eens even treffend neer hè? Vooral dat laatste vind ik een 'eye opener'... God is goed voor ondankbare en kwaadwillige mensen. Daar wil ik nog wel eens een dominee over horen preken....

Goed zijn voor ondankbare mensen, als dat lukt weten we zeker dat Zijn karakter door ons zichtbaar wordt!

Vrucht van de Geest (6)

De vrucht van Gods Geest in ons leven, wat een prachtig iets. Die vrucht bestaat niet uit dingetjes die we voor God of in Zijn naam kunnen doen, die vrucht is de vorming van Zijn karakter in ons. Meer van Jezus, minder van onszelf...

Het gaat er niet om waar wij wel of niet goed in zijn, maar wat Zijn Heilige Geest in ons wil voortbrengen, en dat is heel mooi: De vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing (Galaten 5:22).

Laten we eens stil staan bij vriendelijkheid. In het Engels staat er kindness, in het Grieks chrēstotēs. Als we de Bijbel er op nazoeken blijkt ook weer dat het hier niet over een alledaagse vriendelijkheid gaat, een knikje naar de buren of een aardig woord tegen je collega. Die dingen zijn goed en zeker te prijzen, maar de vrucht die God in ons wil voortbrengen is vriendelijkheid van de bovenste plank, om het zo maar te zeggen.

Wat denk je van de situatie zoals de apostel Paulus die in 1 Corintiërs 4:12-13 schetst? Worden we bespot, dan zegenen we; worden we vervolgd, dan verdragen we het; worden we beledigd, dan antwoorden we vriendelijk... Vriendelijk zijn als je beledigd wordt, een leuke oefening voor deze week! Kan de Heilige Geest door je heen werken, krijgt Hij ruimte, of ben je Hem meestal voor?

Bovennatuurlijke vriendelijkheid, dat gaat tegen alle regels van politieke correctheid in. Dat is vriendelijk zijn als je er geen zin in hebt en er geen reden toe ziet, dat is vriendelijkheid als het je niet uitkomt. Jezus legt het zo uit: Is het een verdienste als je liefhebt wie jou liefheeft? Doen de tollenaars niet net zo?En als jullie alleen je broeders en zusters vriendelijk bejegenen, wat voor uitzonderlijks doe je dan? Doen de heidenen niet net zo? Wees dus volmaakt, zoals jullie hemelse Vader volmaakt is (Matteus 5:46-47).

Dat kan alleen met de hulp van de Heilige Geest!

Vrucht van de Geest (5)

In gesprekken over de de vrucht die God in ons leven wil voortbrengen, hoor ik mensen weleens zeggen: 'Ja, ja, vriendelijkheid en goedheid, dat zie ik wel in mezelf. Maar geduld? Nee, dat is niet mijn sterkste kant'.

Nee, misschien niet mijn of jouw sterke kant, maar wel die van God! De goddelijke vrucht in ons leven is namelijk niet een menselijke eigenschap, maar bovennatuurlijk karakter van de Here Jezus. Het gaat er niet om waar wij wel of niet goed in zijn, maar wat Zijn Heilige Geest in ons wil voortbrengen, en dat is heel mooi: De vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing (Galaten 5:22).

Geduld. Bovennatuurlijk geduld; dat is niet zomaar even geduld als het ons uitkomt, als we er zin in hebben of er zelf beter van worden. Dat is niet ons geduld met degenen die we liefhebben (je kind, je partner, je hondje) Nee, dat is geduld met ALLE mensen! Wij sporen u aan, broeders en zusters, iedereen die zijn dagelijks werk verwaarloost terecht te wijzen, de moedelozen hoop te geven, op te komen voor de zwakken, met iedereen geduld te hebben (1 Thessalonicenzen 5:14).

Au! Met iedereen geduld hebben. Dat kunnen we nooit op eigen kracht, dat is werk van Hem in ons. God is geduldig. Absurd geduldig als je het mij vraagt... gelukkig maar.

De Heer is niet traag met het nakomen van zijn belofte, zoals sommigen menen; hij heeft alleen maar geduld met u, omdat hij wil dat iedereen tot inkeer komt en niemand verloren gaat... Bedenk dat het geduld van onze Heer uw redding is (2 Petrus 3:9 en 15).

Vrucht van de Geest (4)

Afgelopen week zag ik steeds dat beeld van Jezus boven Rio de Janeiro en de voetbal stadions. En ik moest heel sterk denken aan vrede temidden van de chaos. Wat een prachtig beeld bij deze blogserie.

Wat de Heilige Geest van God in mensen wil voortbrengen is heel mooi: Maar de vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing (Galaten 5:22).

Laten we eens stilstaan bij vrede. De vrede die hier bedoeld wordt is niet persé de afwezigheid van oorlog, maar vrede ondanks de oorlog. Niet een uiterlijke vrede, maar een innerlijke vrede die alle verstand te boven gaat. Waar is die vrede te halen? Die vrede komt van Jezus zelf, het is Zijn vrede die Hij zo graag uit wil delen aan alle mensen... maar willen we het van Hem ontvangen?

Ik laat jullie vrede na; mijn vrede geef ik jullie, zoals de wereld die niet geven kan. Maak je niet ongerust en verlies de moed niet (Johannes 14:27).

Vaak zijn we bereid van alles te proberen (therapie, pillen, gesprekken, meditatie etc.) maar niet dat wat de Vredevorst zelf belooft. Vaak hebben we meer vertrouwen in wereldse methodes dan in God zelf. Maar Hij belooft een vrede die alle barriëres, alle muren en alle vijandschap doorbreekt. Ja, ook in het Midden Oosten!

Afgelopen week vond weer de Elav conferentie plaats in Israel. Joden en Arabieren komen samen in de naam van Yeshua en bidden voor vrede in hun land (ja, juist nu het weer zo'n chaos is), en dat begint met vrede in de harten van de mensen! (zie hier het super gave filmpje van vorig jaar).

Wees over niets bezorgd, maar vraag God wat u nodig hebt en dank hem in al uw gebeden. Dan zal de vrede van God, die alle verstand te boven gaat, uw hart en gedachten in Christus Jezus bewaren (Filippenzen 4:6-7)

Vrucht van de Geest (3)

Waaraan ben jij als Christen te herkennen? Weten je vrienden, collega's én vijanden waar je voor staat? Wat is er zo anders aan jou? Pittige vragen om deze week eens over na te denken misschien.

Christenen herken je namelijk niet aan hun kleding, niet aan een kruisje om de nek of een Bijbel onder de arm. We zouden herkenbaar moeten zijn aan de vrucht die God in ons leven voortbrengt. Het eerste bewijs dat de Heilige Geest in gelovigen leeft, is dat Hij goddelijke karaktereigenschappen (vrucht) gaat voortbrengen, waardoor we meer en meer op Jesus gaan lijken. Als die vrucht ontbreekt is het niet reëel dat we ons Christen noemen.

De vrucht is Gods karakter in ons en dus niet te verwarren met menselijke eigenschappen (want die kunnen we aanleren). Wat de Geest van God in ons wil voortbrengen is heel mooi: Maar de vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing (Galaten 5:22). Laten we eens stilstaan bij vreugde.

Vreugde is bovennatuurlijke vrucht die God in en door ons wil voortbrengen. Het gaat hier niet over blij zijn omdat er iets leuks is gebeurd of iemand iets aardigs tegen ons heeft gezegd. Het gaat hier niet over plezier omdat we ergens lol in hebben of graag doen. Blij zijn, plezier beleven, lol hebben... niks mis mee, maar die dingen zijn afhankelijk van de omstandigheden en kunnen ook weer even snel verdwijnen als ze opgekomen zijn (bijvoorbeeld als er iets tegen zit of als de dingen niet zo gaan als we ons hadden voorgesteld).

De vreugde die de Geest in ons wil produceren is vreugde ondanks de omstandigheden. Vreugde middenin de ellende. Ik denk daarbij aan de honderduizenden vervolgde Christenen die er op dit moment zijn. Ze worden geslagen, getrapt, vernederd en vermoord. Kerken worden vernietigd en mensen opgejaagd. Toch hoor je vaak (via Open Doors bijv.) dat ze toch vreugde hebben. Tweeduizend jaar geleden was het ook al zo: Broeders en zusters, wij willen u niet onthouden wat Gods genade tot stand heeft gebracht in de gemeenten van Macedonië: ze zijn door ellende zwaar op de proef gesteld, maar vervuld van een overstelpende vreugde en ondanks hun grote armoede zeer vrijgevig (2 Korintiërs 8:2).

De vreugde die de Geest in ons wil laten bloeien is een vreugde ondanks zorgen, ziekte, geweld en vijandschap. Dááraan zouden we als Christenen herkenbaar moeten zijn!

Vrucht van de Geest (2)

Afgelopen week hadden we in onze woensdagavond studiegroep een discussie over de menselijke natuur. De Bijbel geeft aan dat we allemaal met een zondige natuur worden geboren. De mens is van nature NIET rechtvaardig, ook al is hij nog zo lief en goed en aardig. Sorry....

(Liefde, daar gaat deze blog post overigens wel over.)

Simpel gezegd kwam de zonde de wereld in door Adam en Eva en kwam rechtvaardigheid de wereld in door Jezus. In Romeinen 5:19 staat het zo: Zoals door de ongehoorzaamheid van één mens alle mensen zondaars werden, zo zullen door de gehoorzaamheid van één mens alle mensen rechtvaardigen worden.

Dat is in het heel kort het evangelie, oftewel het goede nieuws. Schuld en schaamte kunnen plaatsmaken voor vrijheid! In de vorige post hebben we gezien wat de menselijke natuur voortbrengt.... heel veel ellende. Maar wat de Geest van God in ons wil voortbrengen is heel mooi: Maar de vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing (Galaten 5:22).

Het eerste bewijs dat de Heilige Geest in ons leeft, is dat Hij goddelijke karaktereigenschappen (vrucht) in ons gaat voortbrengen, waardoor we meer en meer op Jesus gaan lijken. De vrucht is Gods karakter in ons en dus niet te verwarren met menselijke eigenschappen (want die kunnen we aanleren). Laten we eens kijken naar liefde, die als eerste wordt genoemd.

Liefde. Waar denken we dan aan? Beetje aardig zijn voor elkaar, tolerantie, verliefdheid, moederliefde...? We hebben heel snel de neiging te denken aan menselijke liefde (humanisme, liefdadigheid of zelfs eros), maar het gaat in Galaten 5:22 over bovennatuurlijke liefde. Dat is geen verliefdheid, geen gevoel, dat is liefde als keus. Dat is de mooiste én moeilijkste liefde die er is, dat is:

• je vijanden liefhebben
• liefhebben wie je vervolgen
• liefhebben tot in de dood

Het is dus geen vrucht die we kunnen produceren door 'ons uiterste best' te doen. Het is vrucht die gaat groeien als we de Heilige Geest ruimte geven om ons hart te veranderen.

Vraag het gerust aan God: Heer, leer mij diegene lief te hebben waar ik de meeste moeite mee heb. Dat gebed zal je leven veranderen!

Vrucht van de Geest (1)

Naar aanleiding van verschillende gesprekken rondom het Pinksterfeest heb ik besloten een tweetal blogseries te schrijven over de Heilige Geest. Er blijkt toch nog altijd veel vaagheid rondom de persoon en het werk van de Heilige Geest te bestaan; onder Christenen en onder mensen van andere religies.

In 2012 schreef ik de serie de Heilige Geest praktisch bekeken, dus voor basiskennis over wie Hij is kun je het beste die blogjes nalezen (of de Bijbel natuurlijk!). In deze zomermaanden wil ik een serie schrijven over de vrucht van de Geest en een serie over de gaven van de Geest. Korte, heldere blogjes zonder al te veel poespas en ingewikkelde taal. Ik hoop dat de series duidelijkheid in je geloofsleven en houvast in je gesprekken met anderen zullen bieden.

De Heilige Geest komt in mensen wonen die geloven dat Jezus Christus de Zoon van God is die uit de dood is opgestaan. De Heilige Geest overtuigt de mens van zonde en wijst de weg naar de waarheid. Daarnaast is een van de eerste dingen die Hij gaat doen zodra Hij in een mens komt wonen het voortbrengen van vrucht, het produceren van goddelijk karakter. Hij doet dit zodat we meer en meer op Jezus zullen gaan lijken.

Waarom is het nodig dat we meer op Jezus gaan lijken? We zijn over het algemeen toch best aardige mensen? Helaas pindakaas... onze menselijke natuur brengt veel zondige dingen voort. Het nieuws en de krantenkoppen bevestigen dit dag in, dag uit. De Bijbel zegt het zo: Het is duidelijk wat de zondige natuur voortbrengt: Overspel, ontucht, vuiligheid en losbandigheid; afgoderij en spiritisme; haat, ruzie, nijd, drift, rivaliteit, onenigheid, sektarisme, jaloezie, dronkenschap, onmatigheid en meer van dergelijke dingen (Galaten 5:19-21, HB).

Poeh, dat is een vervelende opsomming. Gelukkig stopt de Bijbel daar niet. In vers 22 staat: Maar de Heilige Geest brengt ons tot betere dingen: Liefde, blijdschap, vrede, geduld, vriendelijkheid, mildheid, trouw, tederheid en zelfbeheersing. In de meeste Bijbelvertalingen staat er 'de vrucht van de Geest is...'

Over die vrucht (met negen smaken) gaan de volgende negen blogjes, beginnend met de LIEFDE.

Lezen jullie mee?

Weidegrond

Momenteel ben ik in contact met een aantal Spaanse uitgevers over mijn boek Grace of Giving. Dat is altijd weer spannend, want het uitbrengen van een boek in een andere taal en in een ander land brengt veel geregel met zich mee en goede afspraken zijn noodzakelijk.

Tijdens het werken aan de engelstalige uitgave heb ik toendertijd langdurig stilgestaan bij Johannes 10, het verhaal van de goede herder. Johannes 10:10 is uiteindelijk de basis geworden voor het boek. Tijdens die studie werd mijn aandacht echter ook steeds getrokken door het negende vers, Jezus zegt daarin: Ik ben de deur: wanneer iemand door mij binnenkomt zal hij gered worden; hij zal in en uit lopen en hij zal weidegrond vinden.

Dat in en uit lopen, dat verbaasde mij. Als je eenmaal bij de Here Jezus hoort ga je toch niet heen en weer lopen? Terug willen naar je oude leven is als het verlangen van de Israelieten om terug te gaan naar de slavernij in Egypte, om de eenvoudige reden dat het vlees daar beter was. Nee, dat in en uit lopen moet iets anders betekenen.

Alleen door geloof in Jezus Christus en de genade van God kan een mens gered worden, dat wil zeggen: gered worden van zonde en dood. We ontvangen een eeuwig leven in Hem en treden zijn Koninkrijk binnen. Zijn Koninkrijk kun je niet zien, het is een onzichtbare dimensie waarin God's wil openbaar wordt. De Bijbel zegt dat het Koninkrijk zich nabij of in ons bevindt (Lucas 17:21). Ondanks het feit dat wij leven en bewegen in dat geestelijke Koninkrijk, bevinden we ons nog steeds in de wereld. In de wereld, maar niet van de wereld!

Juist om die reden is het mogelijk dat we binnen mogen komen bij God en vervolgens bemoedigd en versterkt weer naar buiten gaan, de wereld in. Als inwoners van Zijn Koninkrijk kunnen we zelfs weidegrond vinden in een wereld die geen rustpunt meer lijkt te kennen. In Psalm 23 staat het zo mooi, De Heer is mijn herder... Hij laat mij rusten in groene weiden... Een prachtige verwijzing naar de woorden van Jezus in het tiende hoofdstuk van Johannes. Ondanks oorlogen, geweld, en politieke onrust is het mogelijk in deze wereld te wonen en tegelijkertijd vrede te ervaren.

Verderop in het evangelie van Johannes zegt Jezus: Jullie zullen het zwaar te verduren krijgen in de wereld, maar houd moed: Ik heb de wereld overwonnen! (Johannes 16:33). Houd moed! Een fijne week toegewenst en vergeet niet anderen uit te nodigen op je weidegrond! Misschien kunnen zij dan iets proeven van de vrede die alleen de Herder kan geven!

Opwekking uit de kerkelijke slaap

In aanloop naar het Pinksterfeest lijkt het me leuk een column te plaatsen die ik een aantal jaren geleden voor Opwekking Magazine schreef. Hier komt ie:

De magere jongen lag roerloos op zijn buik in het gras. Zijn hoofd naar beneden en armen gespreid, alsof hij de aarde wilde omarmen. Ik wilde in eerste instantie eerbiedig voorbij lopen. Op een pinksterconferentie is het tenslotte te verwachten dat er hier en daar iemand op zijn aangezicht valt.

Daar zouden we niet van op moeten kijken. Maar omdat er verder niemand bij de jongeman leek te horen, aarzelde ik. Ik duwde voorzichtig met het puntje van mijn sandaal tegen zijn been om te kijken of hij nog leefde. Hij draaide zich op zijn rug en liet de zonnestralen toe. ‘Ik verlang zo naar een opwekking’, verzuchtte hij. ‘Ik vraag de Heer al jaren om een opwekking over ons land uit te storten.’Vertwijfeld keek ik naar de strakblauwe lucht boven ons. Het zag er niet naar uit dat daar op korte termijn iets uit zou komen.

Vragen om een geestelijk opwekking is een prachtig gebed en daar moeten we zeker mee door gaan. Maar ik vraag me soms wel af wat we eigenlijk precies verwachten. Denken we echt dat God op een gegeven moment Zijn gulle hand uitstrekt en ‘plop’ , met een soort magisch gebaar, dit hele land uit haar comfortabele roes doet ontwaken? Of denken we misschien dat Hij met een druk op de knop mensen tot inkeer laat komen? Soms roepen en smeken we zo hard om een opwekking, dat een buitenstaander het idee zou kunnen krijgen dat God slaapt. Dat we Hem in onze religieuze ijver op de hoogte willen brengen van de dorre, droge en goddeloze toestand in ons land. ‘Heer, zit u te slapen, ziet U dan niet dat we vergaan?’

Ons verlangen naar een opwekking is gezond denk ik, maar de verwachting dat God dat wel even zal regelen, terwijl wij passief toekijken vanuit de kerkbanken, is niet helemaal reëel.  Het roepen om een opwekking zou overigens ook kunnen betekenen dat we toegeven als gezamenlijke kerken ongemerkt in slaap gesukkeld te zijn, en dat we van God een por in de ribben verwachten die ons weer rechtop doet springen. 

Terwijl ik terug naar mijn tent slenter blijft de vraag door mijn hoofd gaan: Wat stellen we ons voorbij een opwekking? Ik heb het woord gegoogeld, maar het komt niet in de bijbel voor. Het moet dus iets van deze moderne tijd zijn, alhoewel er toch in de geschiedenis welzeker tijden van opleving zijn geweest. Soms op kleine schaal, in een gezin, een huis, of een dorp . Soms raakte zo’n opwekking een bepaald gebied of zelfs een land. Mensen werden aangeraakt door de kracht van de Heilige Geest en veranderen voor eeuwig. Ze bekeerden zich ter plekke van hun zonden, lieten zich dopen en vertelden anderen over koning Jezus die er voor kiest met zijn Geest in mensen te wonen.

Een prachtig woord dus eigenlijk, een prachtige naam ook voor een een interkerkelijke stichting die zich actief bezighoudt met het verkondigen van het evangelie en het toerusten van christenen uit alle denominaties en kerkelijke stromingen. Het doel, onze dienst, is duidelijk: samen Nederland bereiken met het evangelie van Jezus Christus! In Romeinen 6:13 staat: Stel uzelf niet langer in dienst van de zonde als een werktuig voor het onrecht, maar stel uzelf in dienst van God. Denk aan uzelf als levenden die uit de dood zijn opgewekt en stel uzelf in dienst van God als een werktuig voor de gerechtigheid.

Ik durf op grond van dat bijbelgedeelte een stelling in de groep te gooien: we verlangen niet naar een opwekking, we wachten er niet op, we vragen er niet om; wij zijn de opwekking waar Nederland op wacht!

Bloggers en boeken

Het is de hoogste tijd om weer eens een blogger in de spotlight te zetten die 'iets anders dan anders' (zie mijn blogje Gruzelementen) heeft geschreven: namelijk een boek over haar zoektocht naar Gods onvoorwaardelijke liefde. En wie anders is dat dan Silvana Schasfoort.

Twee jaar geleden gaf de toen 20-jarige Silvana haar eerste boek De zoektocht naar Gods onvoorwaardelijke liefde in Hooglied uit. Silvana worstelde jarenlang met haar identiteit, ze werd veel gepest en vond zichzelf niet mooi of bijzonder. Ze kon Gods liefde niet pakken, ze voelde daar eigenlijk niks van.

Tijdens een missiereis naar Zuid Amerika werden haar hart en ogen geopend voor Zijn liefde. Ze werd gegrepen door de woorden uit Hooglied 2:2,

Als een lelie tussen de distels, zo is mijn vriendin tussen de meisjes.

Die woorden raakten haar wel! Het was alsof God ze persoonlijk tot haar sprak. Accepteer jezelf zoals Ik je heb gemaakt, je bent mooi. Op Silvana´s website kun je het interview bekijken dat door HOi TV werd uitgezonden, echt de moeite waard!

Silvana is een creatieve duizendpoot, ze schrijft mooie, praktische artikelen op haar blog Silvana´s Journal. Lees bijvoorbeeld eens de vrouw in te wijde kleding, wellicht vind je herkenning in de dingen waarover deze jonge dame schrijft.

Silvana biedt zich ook aan als schrijfcoach via haar eigen Excellence Schrijfbureau. Dat is natuurlijk een kolfje naar mijn hand. Ik word er heel blij van als ik zie dat schrijvers/bloggers hun talenten ook inzetten om anderen op weg te helpen.

Bloggers en boeken... wie is de volgende?

Gruzelementen

Herhaaldelijk spoor ik de lezers van mijn blog aan eens in de pen te klimmen en iets 'anders dan anders' te schrijven... Bijvoorbeeld een gedicht of een column. Het is een mooie oefening waarmee je je schrijfkunsten kunt ontwikkelen en verbeteren. En soms kun je er nog leuke prijzen mee winnen ook! Afgelopen week bijvoorbeeld won mijn gedicht gruzelementen de eerste prijs in de poëzie- en verhalenwedstrijd 2014 van de Culturele Raad, gemeente Papendrecht. Het thema was: plaats delict....

Jarenlang stond ik op wacht

diende trouw de maatschappij

helaas moest ik vannacht

in koele bloede sterven

ik werd geslagen en getrapt

door beschonken groep

In alle vroegte gaat

de spits aan mij voorbij

geschokt door grof geweld

hoofdschuddend kijken zij

naar mijn gebrokenheid

duizend glassscherven

liggen als vergoten tranen

op de stoep

Blogging buzz...

Er gaat veel tijd zitten in het lezen en bijhouden van weblogs, dat weten we zo langzamerhand allemaal wel. Ik wil daarbij aantekenen dat je niet alles hoeft te lezen wat op je scherm voorbij komt. 

Kies blogs uit waar je echt wat aan hebt, of ze nu gaan over schrijven, koken, knutselen of bijbellezen. Je leest toch ook niet alle boeken die op de markt komen? Je kijkt toch ook niet naar alle films die verschijnen? Het helpt echt om duidelijke keuzes te maken. Mijn graadmeter bijvoorbeeld is de lengte van een blog... ik lees GEEN lange blogberichten (dus).

• Wellicht hebben jullie hem al voorbij zien komen, de blog Een Passie voor Schrijven van Wendy Born. Zoals we gewend zijn van Wendy schrijft ze heel afwisselende berichten over schrijven, lezen, journaling en verschillende technieken. Onlangs is ze ook begonnen met interviews te plaatsen. Heel leuk!
• Heel handig als je met vragen over het opstarten of indelen van een blog zit, is de Weblog Startpagina. Je vindt daar bijvoorbeeld ook links naar de bekende waarbenjijnu en waarbenjijopreis blogs. Dat soort blogs worden bijvoorbeeld veel gebruikt door jonge mensen die op korte missiereizen gaan. Leuk als je je familie en kerkelijke gemeente mee wilt laten lezen!
• Bloggers op de preekstoel. Ja, dat kan ook natuurlijk. Het merendeel van mijn spreekbeurten zijn in het engels; maar afgelopen zondag 4 mei gaf ik in Christengemeente De Hoeksteen een frisse kijk op Genesis 1:1, heel leuk en inspirerend om naar te luisteren.
• Bloglovin is een site waarop je alle blogs kunt vinden en gelijk een mooi overzicht krijgt van de inhoud van een bepaalde blog, een soort passe-partout zeg maar. Zoek je eigen blog maar eens op, heel leuk om te zien. Er is ook een bloglovin app.
• Tsja, ik laat natuurlijk geen gelegenheid voorbij gaan om de weblog van onze Stichting Traveling Light in de spotlight te zetten. Inspirerende blog (met leuke foto's) over hulp aan kleinschalige projecten door heel Europa. Wellicht brengt zo'n blog je op ideeën :)

Vogelvrij

Een tijdje geleden deed ik mee met de Rinke-Tolman poëzieprijs 2014. Niet dat ik nou zo dichterlijk ben aangelegd (er zijn bloggers die dat veel beter kunnen dan ik), maar om mijn schrijftalent te blijven ontwikkelen doe ik zo nu en dan met schrijf- en dichtwedstrijden mee. Doen jullie dat ook wel eens? Het thema voor dit jaar was vogelvrij. Er kwamen 725 inzendingen binnen! Mijn gedicht viel niet in de prijzen, maar toch plaats ik het op deze blog. Ik schreef het als stil protest tegen een genadeloze wereld.

Diep donkere ogen

op mijn netvlies gegrift

ook nadat ik de krant

heb dichtgeslagen

rode schrale wangen

snotterbel en groezelige hand

zo klein en onbevangen

scharrelt tussen vuil

en levensvragen

zoekt naar redenen waarom

dit vluchtelingenkamp

Jezus, God of Allah

doet er niet langer toe

de uitslag is toch al bekend

hij wordt vervolgd...

Wedergeboorte onder de loep (5)

In de vorige blogjes over het onderwerp wedergeboorte hebben we kunnen zien dat de Bijbel duidelijk spreekt over twee verschillende geboortes. De geestelijke geboorte is niet hetzelfde als de natuurlijke geboorte. Maar waarom is het eigenlijk nodig dat een mens ook geestelijk geboren wordt, ofwel: geestelijk tot leven komt?

Het feit dat we geestelijk tot leven moeten komen, betekent blijkbaar dat we van nature geestelijk 'dood' zijn. In Kolossenzen 2:13 (NBV) staat: U was dood door uw zonden en door uw onbesneden staat, maar God heeft u samen met Christus levend gemaakt toen hij ons al onze zonden kwijtschold. De Bijbel spreekt hier over levende mensen die 'dood' zijn door hun zonden.

Geestelijk 'dood' zijn betekent dat er een scheiding is tussen de mens en God. In Efeziërs 2:1 (Het Boek) staat het zo: Ook u bent door Hem tot leven geroepen; u, die eigenlijk al dood was, omdat u niet leefde zoals God wilde. Zonde staat tussen de mens en God in en maakt ons geestelijk 'dood'. Ik vond dat altijd moeilijk te aanvaarden, ik geloofde vroeger oprecht in de goedheid van de mens. Maar één blik op de krantenkoppen laat zien dat de mens van nature NIET goed is.

Je ziet dat ook al bij hele kleine kinderen bijvoorbeeld, die moeten we leren om GOED te doen, het kwade gaat namelijk vanzelf. De mens wordt geboren met een zondige natuur. Koning David schreef daar al over: Ik was al schuldig toen ik werd geboren, al zondig toen mijn moeder mij ontving (Psalm 51:7). Daarom is het dus nodig dat we ook allemaal opnieuw geboren worden! Daarom is het nodig dat we die vergeving van Jezus Christus ontvangen en de zonde onze rug toe keren.

Er valt nog veel en veel meer te vertellen over de wedergeboorte, over het nieuwe leven dat we kunnen ontvangen, maar het allerbelangrijkste is dat we eerst toegeven het nodig te hebben! Dat we gehoor geven aan die roep van God: Ook u bent door Hem tot leven geroepen... Dat is de belangrijkste beslissing die we ooit kunnen nemen in ons leven!

Nu u aan de waarheid gehoor hebt gegeven, bent u innerlijk gezuiverd en kunt u elkaar oprecht liefhebben. Heb elkaar dan ook altijd van harte lief. U hebt een nieuw leven gekregen; niet door geboorte uit uw ouders, want aan dat leven komt een einde; maar een nieuw leven door wedergeboorte uit God, Die door de levende Christus Zijn woord tot ons blijft spreken (1 Petrus 1:22-23).

Wedergeboorte onder de loep (4)

Uit de voorgaande blogjes over dit onderwerp blijkt wel dat opnieuw geboren worden helemaal niet zo'n rare term is als we soms denken. Er wordt veelvuldig over gesproken in de Bijbel.

Dat de wedergeboorte vragen oproept is overigens wel begrijpelijk, het is namelijk iets dat we met ons menselijk verstand niet goed kunnen bevatten. Zelfs een bestudeerd man als de Joodse leider Nicodemus snapte het niet: Hoe kan iemand geboren worden als hij al oud is? vroeg Nikodemus. Hij kan toch niet voor de tweede keer de moederschoot ingaan en weer geboren worden? (Johannes 3:4). Uit zijn vraag blijkt overigens dat de wedergeboorte plaatsvindt op een later tijdstip in ons leven. Dat kan dus als we 10, 20, 30 of 80 zijn.

Nicodemus begreep het verschil tussen natuurlijke en geestelijke geboorte niet. Hij kende alleen maar het nieuwe leven dat uit de mens voortkomt. De Bijbel spreekt echter ook over een nieuw leven dat uit God voortkomt. We worden namelijk niet opnieuw geboren uit een mens, maar uit God. Hoe dat precies gebeurt begrijp ik ook niet, maar ik weet wel dat het zo is! In 1 Johannes 5:1 staat het zo: Ieder die gelooft dat Jezus de christus is, is uit God geboren... Dat is toch niet heel ingewikkeld :) 

De hamvraag (hm, dat is bij nader inzien niet zo kosher) is dus: geloof jij dat Jezus de christus (de gezalfde, de messias) is? Dat is een vraag die miljoenen en miljoenen mensen dagelijks bezig houdt, zeker ook binnen bijvoorbeeld de Joodse religie en de Islam. Het is een uiterst actuele vraag die alleen met ja of nee beantwoord kan worden. Als je antwoord JA is kan je de wedergeboorte ervaren. Durf het hardop te zeggen: ik geloof dat Jezus de christus is, Hij is de zoon van God. Als je dat echt meent, zal je leven gegarandeerd beginnen te veranderen!

Wellicht is het nuttig in de volgende blog post eens stil te staan bij de noodzaak tot wedergeboorte; namelijk de blokkade tussen God en mens: zonde.