dinsdag 29 november 2011

Wat is de mens?

Zonsondergang @ Jalama Beach, CA
Afgelopen weekend hebben we gekampeerd op Jalama Beach in Californie. Het was voortreffelijk weer, zo'n graad of 25C, heerlijk om lange strandwandelingen te maken of gewoon in de zon een boek te lezen.

We hebben er echt de tijd voor genomen om een aantal zaken betreffende ons werk en de Stichting met elkaar en met God te bespreken. Verder heb ik 3 boeken gelezen en een aantal korte termijn goals voor m'n schrijverij opgesteld. Daarnaast hebben we lekker rond een kampvuur gezeten en echt genoten van het mooie weer. Al met al was het een inspirerend en motiverend weekend. Ik kan er weer tegen!

Jalama Beach ligt aan een vrij onbewoond gedeelte van de Zuid Californische kust en 's nachts kun je er miljoenen sterren aan de hemel zien. Ook de zonsondergangen zijn er spectaculair. Het deed ons allemaal denken aan de woorden van de psalmist, eeuwen geleden:
Als ik naar Uw hemel kijk, het werk van uw vingers, naar de maan en de sterren, door U daar vastgezet, dan denk ik: wat is toch de mens dat U om hem geeft, wat betekent hij dat U voor hem zorgt?
[Psalm 8:4-5]
Wat/wie inspireert of motiveert jou?

maandag 21 november 2011

Navigatie systeem

'Wij reizen graag en wij reizen licht' kopte de krant een paar maanden geleden in een artikel over onze Stichting Traveling Light. Dat klopt, wij zijn regemlatig onderweg, voelen ons ook in verre landen thuis en gaan graag nieuwe avonturen aan. We reizen eenvoudig, gewoon met de kaart op schoot of met een Google printje.

In mijn boeken vergelijk ik de Bijbel wel eens met een handleiding, een wegenkaart of een atlas. Ik spoor de lezers aan Gods woord te zien als een onmisbare gids in het leven. God wil ons leiden, niet straffen. Hij will ons leren, niet verwarren. Het lijkt wel of vandaag de meeste mensen zelf hun wetjes en richtlijnen op willen stellen, zelf hun route willen uitstippelen, uiteraard naar eigen eer en geweten. Velen geven geen snars om wat God zegt of om wat Hij zei duizenden jaren geleden. Het is blijkbaar aantrekkelijk je eigen weg door het leven te vinden, zonder enige houvast of richting. Miljoenen mensen leven zo. Toch weet ik, uit eigen ervaring, dat die manier van leven tot heel veel frustraties leidt.

Wees eerlijk, hoe weet je op tijd dat je op de verkeerde weg zit als er geen verkeersborden zijn? Hoe weet je dat je de goede richting opgaat als er geen kaart is om je de weg te wijzen? Erger nog, hoe weet je wanneer je op de plaats van bestemming bent aangekomen als je niet weet waar je naartoe onderweg bent? Reizen met een kaart is niet saai, het brengt je juist op de mooiste plaatsen. Zo is het ook met God, een leven met Hem is niet saai, het brengt je juist op plaatsen die je nog niet eerder kende!
Mag ik je vragen: heb je een doel in je leven of dwaal je doelloos rond?

Laat God delen in alles wat je doet, dan kan Hij je levensweg bepalen. [Spreuken 3:6]

donderdag 17 november 2011

Ik ben het niet waard

Ik heb nog maar eens een column uit de oude doos gehaald, eentje die werd gepubliceerd in de zomer van 2007 in Opwekking Magazine. Daar gaat ie dan...

Ze zat snikkend tegenover me. “Ik ben het niet waard, ik ben nooit goed genoeg.” Snotterend probeerde ze mij te overtuigen van haar onwaardigheid. “Het kan gewoonweg niet dat God, de Schepper van hemel en aarde en Heerser van het heelal van mij zou kunnen houden” pruilde ze en gaf me vervolgens een opsomming van alle tekortkomingen en fouten waar ze dagelijks mee werd geconfronteerd.

Ik had die woorden al zo vaak gehoord en niet alleen uit haar mond hoor. Beweren dat je ‘het niet waard bent’ is mijns inziens een alom geaccepteerd smoesje om jezelf zielig te blijven vinden en vooral niks aan je onhebbelijke gewoontes te gaan veranderen. Ja, dat klinkt misschien hard, maar laten we eerlijk zijn: we zijn Hem juist alles waard! Terugkijkend op de geschiedenis van de mensheid zien we dat God zich enorm heeft uitgesloofd voor ons.

Denk alleen maar eens aan de creatie van een super planeet waarop we met elkaar kunnen leven en genieten. Een planeet speciaal voor ons, een plek waarover we mogen heersen en leiding geven. Denk bijvoorbeeld eens aan het hele spektakel van Israel’s geschiedenis waaraan we onze eigen levensloop kunnen spiegelen. Door een volk apart te zetten en als voorbeeld te stellen heeft Hij ons enorm geholpen. Er is immers niets waar wij mee voor de dag kunnen komen dat de Here niet reeds eerder heeft meegemaakt. Israel heeft zo’n beetje de baan vrijgeveegd zeg maar, zoals een oudere broer of zus dat soms doet in een gezin. De jongeren mogen daarna altijd meer! En wat dacht je van de inspirerende woorden die voor ons bewaard zijn gebleven en door velen op papier zijn gezet. Alles is ons in die Bijbel gegeven: historie, cultuur, liederen, gedichten, profetieen, noem maar op. Ja, zelfs Zijn enig geboren Zoon heeft God niet gespaard teneinde toch maar onze aandacht te trekken. Ik ben het niet waard; wie verzint zoiets! 

Het kan natuurlijk best zijn dat je een paar keer dronken bent geweest of je vriend hebt uitgescholden. Erger nog, misschien heb je pas nog keihard gevloekt toen je op je duim sloeg of jezelf gehaat omdat je niet kunt stoppen met roken en uit verveling steeds op stomme porno sites zit te koekeloeren omdat er zo weinig op tv is. Het kan best zijn dat zo’n zinnetje dan regelmatig door je hoofd schiet; ik ben het niet waard. Zomaar, een paar woorden, een leugen! Laat me je uit de droom helpen: je bent Hem alles waard! 

Als we dat echt gaan beseffen wordt ons hart vervuld met dankbaarheid en liefde. Ik denk dat het tijd is geworden er een nieuwe stelling tegen aan te gooien: we zijn Hem alles waard! Met zoiets slaan we onszelf niet op de borst, we benadrukken juist Zijn liefde voor de mensheid. We getuigen op die eenvoudige manier van Zijn plan voor ons leven en geven God de eer die Hem toekomt. Laten we ophouden met klagen en Hem eren met de woorden van onze mond!

dinsdag 15 november 2011

Eenvoud is kracht

Elke keer als ik tegen een moeilijke situatie aanloop lijkt het wel of ik meer woorden nodig heb om mijn dilemma bij de Allerhoogste onder de aandacht te brengen. Ik bemerk dat ik soms een debat aanga en wanhopig probeer een verklaring te vinden voor het onbegrijpelijke.

Komt je dat niet bekend voor? Heb je soms niet het idee dat je de zaken probeert uit te leggen aan God, alsof Hij iets niet heeft begrepen? Je gebeden worden langer en gecompliceerder, soms tot op een punt waarop je vergeten bent wat de eigenlijke vraag precies was! Mijn pastor en mentor in de USA zei altijd ‘hou het simpel’ en dat blijkt telkens weer de remedie tegen ingewikkeld bidden te zijn. Die houding komt uit de bijbel en, hoe kan het ook anders, Jezus is het grote voorbeeld!

Nog niet zo lang geleden las ik het gedeelte in Lucas 5:12-16 waar Jezus een man tegen het lijf loopt die aan lepra lijdt. Als je wel eens in India bent geweest weet je hoe dat er uit ziet en persoonlijk heb ik nog nooit iemand van die ziekte zien genezen. Nou wil het geval dat die man aan Jezus vraagt of Hij hem wil beter maken, wil reinigen van de ziekte. Een uiterst moeilijke situatie mag je wel zeggen! Maar Jezus houdt het simpel en gebruikt drie woorden om goddelijke genezing uit te leggen: ik wil het.

Wow, ik zou wel willen dat ik die theologie zelf had verzonnen! Zijn antwoord is subliem! Het daadwerkelijke ‘gebed’ dat volgt op zijn stelling is nog korter, nog eenvoudiger... wordt rein! Geen discussie, geen smeken, geen huilen of roepen. Gewoon authoriteit!

Wat is er toch veel te leren van zo’n kort verhaal. Ik wl proberen daar aan te denken de eerstvolgende keer dat ik voor een onmogelijke of moeilijke situatie sta en mijn gebed eenvoudig houden! Jij ook?

donderdag 10 november 2011

Vreemde boodschappen

Jezus had soms hele vreemde boodschappen voor de mensen.

Eén van Jezus’ meest krasse uitspraken en geboden kan in twee woorden worden samengevat: “vreest niet”. Die woorden lijken bijna een flauwe grap. Vreest niet? Dat is zoiets als tegen een drenkeling zeggen dat hij niet verzuipen moet.

Een blik op de hedendaagse krantenkoppen vertelt me dat er heel veel is om te vrezen; oorlogen, terrorisme, epidemieen, werkeloosheid, kanker, economische onzekerheid, om maar wat te noemen. Alleen een hart van steen blijft onaangeraakt en onbeweeglijk onder zulke dreigingen. Had Jezus het dus mis of nam hij de dingen te licht op?

Ik denk van niet, Hij zei soms rare dingen, maar was wel altijd serieus; vreest niet voor de dingen van de wereld, vreest God! Stop daar eens al je energie in!
David riep het uit: Leer mij, Here, uw weg, opdat ik in uw waarheid wandel; verenig mijn hart om uw naam te vrezen.
(Psalm 86:11)

Laat dat ons gebed zijn vandaag!

maandag 7 november 2011

Krantenkoppen geloof

Graag schrijf ik mijn blog posts over dingen die ik in de Bijbel lees. Het woord van God is niet alleen inspirerend, het is ook levend. Daar heb ik geen bewijs voor nodig, dat weet ik gewoon! Afgelopen weekend bijvoorbeeld begon ik weer eens in het boek Romeinen. Hoeveel keer heb ik dat al gelezen? Toch viel mijn oog weer op een tekst die me nog niet eerder was opgevallen.

In Romeinen 1:8 schrijft Paulus: Eerst breng ik door Jezus Christus dank aan mijn God voor u allen. Want in de hele wereld wordt over uw geloof gesproken. Wow! Stel je eens voor dat er over jouw geloof, of dat van je familie, je kerk, je woonplaats of je land in alle kranten werd geschreven. Stel je eens voor dat de hele wereld zou horen over je geloof. Gek idee, maar wel bijbels. 

Denk daar eens even over na, wat voor geloof moet dat zijn geweest? Bijbels gezien maakt de grootte van ons geloof niet uit, het gaat om geloof dat zich uit in daden. Heerlijk, zoals Jezus erover spreekt: Ik verzeker jullie: als jullie geloof hebben als een mosterdzaadje, dan zullen jullie tegen die berg zeggen: "verplaats je van hier naar daar" en dan zal hij zich verplaatsen. Niets zal voor jullie onmogelijk zijn (Mattheus 17:20).

In de Engelse Groot Nieuws vertaling staat zelfs, geloof zo GROOT als een mosterdzaadje. Jezus hanteerde andere maatstaven dan wij, da's duidelijk. Hij legt uit wat geloof ter grootte van een mosterdzaadje eigenlijk is: iets heel kleins waarmee je iets heel groots kan doen!

Geloof groeit niet vanzelf, we moeten het activeren. Aarzel niet, gebruik wat Hij je gegeven heeft!

dinsdag 1 november 2011

Kennis alleen niet voldoende

Waarom heeft God eigenlijk zoveel woorden nodig om ons uit te leggen wat goed en kwaad is? Ik bedoel, de Bijbel is een enorm dik boek en eigenlijk weten we het verschil tussen goed en kwaad toch wel?

Misschien herken je die vraag wel. Als gelovigen proberen we soms wanhopig te balanceren tussen leven bij de letter en leven vanuit het hart. Persoonlijk ben ik iemand die altijd in de Bijbel zit te neuzen, het kan mij niet gauw genoeg zijn. Toch denk ik dat alleen kennis niet voldoende is om evenredig te handelen, we hebben overtuiging in ons hart nodig. Weten dat pizza slecht voor de lijn is weerhoudt ons er niet van het te eten. Weten dat roken kanker kan veroorzaken weerhoudt miljoenen mensen er niet van het toch dagelijks te doen. Kennis alleen is niet voldoende, we moeten echt begrijpen, we moeten overtuigd zijn. Alleen de Heilige Geest kan dat in ons bewerkstelligen.

Volgens de Bijbel hebben we als mensen kennis van goed en kwaad. In Genesis 3:22, nadat Adam en Eva van de verboden vrucht hebben gegeten, zei God, Nu is de mens aan ons gelijk geworden, nu heeft hij kennis van goed en kwaad. Die kennis was blijkbaar niet voldoende want God besloot later richtlijnen voor een beter leven te geven. Hij wil niet alleen ons verstand bereiken, maar ook ons hart.

In Hebreeen 10:16 zegt Hij, In hun hart zal ik mijn wetten leggen, in hun verstand zal ik ze neerschrijven.

Hart en verstand, verstand en hart! Als God's onderwijs zich eenmaal op beide plaatsen bevindt zal het steeds makkelijker worden een leven te leven waar Hij zich in kan verheugen, en wij dus ook. Het is mijn verlangen dat we dat gaan vastgrijpen. Het is de reden waarom ik vanuit een leven met de Heilige Geest boeken schrijf over God's geboden. Hart en verstand... dat gaat heel mooi samen!

Jezus zei: Heb de Here, uw God, lief met heel uw hart, heel uw ziel en heel uw verstand.
[Mattheus 22:37]

woensdag 19 oktober 2011

Nederlandse hokjes

Al jaren probeer ik serieus de nederlandse hokjesgeest uit de weg te gaan, iets dat zeker niet altijd makkelijk blijkt te  zijn. Hoe snel gaan we immers niet af op uiterlijk, opleiding, kerkgenootschap, of op de mening van anderen. Ik probeer serieus om mensen door de ogen van de Hemelse Vader te zien, iets dat zeker ook niet altijd makkelijk blijkt te zijn.

Vandaag verbaasde ik me over het hokje waarin het Literatuurplein mijn boek (en ik als schrijfster dus ook) heeft geplaatst, ik zou er zelf nooit op zijn gekomen :)

Allereerst vind ik mijn boek Levensadem in de categorie Preken en overdenkingen, een hele eer vind ik zelf. Ik zie mezelf nou niet bepaald als prediker, maar blijkbaar komt m'n schrijverij wel zo over op de lezer.

Vervolgens valt het boek onder het kopje Stichtelijke lectuur. Ook dat vind ik best wel deftig klinken. Stichtelijk, wat betekent dat eigenlijk? Bouwt het boek de lezer op? Leert de lezer nieuwe dingen?

Tenslotte is er, wellicht ten overvloede, een notitie toegevoegd: Overdenking vanuit een orthodox-christelijke invalshoek. 

Ik heb daar echt even over na moeten denken hoor. Ik zou mezelf niet zo snel orthodox christelijk noemen... maar blijkbaar vertegenwoordig ik wel de boodschap die daarbij hoort. Hhmmm, prima, dat kan niet anders dan de Bijbelse boodschap zijn, het goede nieuws dat Jezus Christus het antwoord is aan een wereld in nood. Als je dat verkondigt maakt het toch eigenlijk niet uit uit welk hokje je komt?

Ik weet nog steeds niet of ik in zo'n hokje wil, maar nu staat het er... zwart op wit. Mijn naam is ermee verbonden.

Mijn vraag aan jullie is of zo'n hokje je het boek juist wel of niet doet kopen.

dinsdag 18 oktober 2011

Foto's Israel


Overblijfselen synagoge Capernaum
Over Jezus staat geschreven dat Hij niet in Nazareth bleef, maar in Capernaum ging wonen (Mattheus 4:13). Veel is er van dat dorpje aan het meer van Tiberias niet overgebleven, maar de overblijfselen van de oude synagoge in Capernaum (Kfar Nahum in het Hebreeuws) zijn zeker de moeite van een bezoek waard!

Arbel Nationaal Park
Arbel Nationaal Park was een aangename verassing. Vanaf het uitkijkpunt op de steile rotswand hadden we een schitterend uitzicht over het hele gebied rond Tiberias.

Grieks Orthodox kerkje nabij Capernaum
Op je gemakje rondneuzen heeft zo z'n charmes... we komen dit pittoreske kerkje tegen net buiten Capernaum. Heerlijk vredig plekje met mooie tuinen en uitzicht over het meer van Tiberias.

PS: Voor meer foto's zie mijn Israel album op Facebook!

dinsdag 11 oktober 2011

Allen zondaars?

Deze week wil ik een column uit de oude doos met jullie delen. De eerste van vele columns die ik zou gaan schrijven. Deze werd in 2007 in Opwekking Magazine geplaatst.

Laatst had ik weer eens zo’n gesprekje. Je kent het type wel; aaneenschakeling van cliche’s zonder opbouwende rode draad. Een doodloper; dat weet je al na drie zinnen. Je hebt moeite geconcentreerd te luisteren naar het relaas van degene tegenover je, want in de verte hoor je het al rommelen. Een dreigend gegrom zwelt aan in je hart en oren en dan ineens is die klapper er, het gevreesde woord, de domper op je levensvreugde; ‘we zijn tenslotte allen zondaars.’

Ik kijk de spreker aan, stap op mijn fiets en roep hem na: jij misschien, maar ik niet meer hoor.’ Tsja, luister eens even, er moet mij echt iets van het hart hoor. Wie is er in hemelsnaam mee begonnen om Gelovigen zondaars te noemen? Volgens de Bijbel zijn er maar twee soorten mensen: zondaars en rechtvaardigen, verlorenen en geredden, goddelozen en heiligen, schapen en bokken, hoe je het ook noemen wilt. De grote vraag is, weten we waar we bij horen? Je bent óf een zondaar óf een rechtvaardige, alletwee lijkt misschien handig, maar is in de praktijk onuitvoerbaar en bijbels gezien onmogelijk.

Heel lang heb ik me afgevraagd of er in de loop van de eeuwen misschien hier en daar een woordje is weggevallen in dat bewuste zinnetje. Misschien belijdde men oorspronkelijk in volle nederigheid: ‘we zijn tenslotte allen als zondaars geboren.’ Met een dergelijke uitspraak kunnen we de Here behagen, het is immers een waarheid als een koe! Als zondaar geboren worden betekent niet automatisch dat we ook als zondaar zullen moeten sterven. Wees eerlijk, dat zou het leven vrij nutteloos maken en het offer van de Here Jezus een mislukte campagne. Het goede nieuws is nou juist dat wij van zondaars kunnen veranderen in rechtvaardigen door geloof en genade. Misschien niet rechtvaardig in de ogen van onze vrienden of collega’s maar zeker wel rechtvaardig in de ogen van God.

Beweren dat je een zondaar bent betekent eigenlijk simpelweg toegeven dat je gered moet worden. Ja, en dan kom je toch weer uit bij dat goede nieuws. Paulus schrijft in het 5e hoofdstuk van zijn brief aan de Romeinen dat Jezus is gestorven toen wij nog zondaren waren. Ons leven kan radicaal veranderen door dat te aanvaarden. We wandelen dan van duisternis naar licht, we ontvangen dan nieuw leven in Hem, we stappen over naar die andere groep, van dood naar leven!

Ik heb me onlangs proberen voor te stellen wat er zou gebeuren als 2 miljard Christenen over de hele wereld hardop zouden gaan zeggen dat ze geen zondaars meer zijn, maar rechtvaardig in de ogen van God. Als 2 miljard Christenen hun positie in Christus in volle overtuiging gaan erkennen. Volgens mij snapt de vijand dan pas echt dat ie verloren heeft! Hij telt z’n bokjes namelijk ook.

zaterdag 8 oktober 2011

Winnaar give-away

Hartelijk dank voor de reacties op mijn verjaardags give-away. Vanmorgen heb ik Jan een naam laten trekken en de winnaar is..... Wendy Born van Christenleven. Ha, komt dat even goed uit, want ook zij is in oktober jarig! Bij deze dus, van harte gefelciteerd!

Mail me even je adres, dan stuur ik je een exemplaar van Levensadem toe.

woensdag 5 oktober 2011

Prikkelende vraag

"Wie van u kan wijs en verstandig genoemd worden?"
Stel je eens voor dat iemand op je werk, in de kerk of op een verjaardag zomaar ineens die vraag zou stellen. Zou het in je opkomen om op te staan en te roepen 'ja, ik'? Zou er uberhaupt iemand durven op staan? Ik geef eerlijk toe dat ik me in stilzwijgen veilig op de achtergrond zou houden. Niet dat ik mezelf dom vind of dat het me aan enig verstand ontbreekt, maar gewoon omdat het niet nederig is jezelf op te hemelen, toch?

Deze vragen en nog veel meer gedachten kwamen bij me naar boven tijdens het lezen van Jacobus 3:13-18. Jacobus schrikt er niet van terug een prikkelende vraag te stellen, Wie van u kan wijs en verstandig genoemd worden? Laat hij het daadwerkelijk bewijzen door een onberispelijk leven en door wijze zachtmoedigheid. Met andere woorden, je kan wel ja roepen, maar kan je ook wat laten zien? Bewijs jezelf maar eens. Hij gaat vervolgens verder met aan te geven dat als er bittere jaloezie of egoisme in ons zit, er een 'wijsheid' naar buiten komt die aards en ongeestelijk is.

Als we enige wijsheid menen te bezitten, dan moet het wel van boven afkomstig zijn. De Bijbel leert ons dat Jezus Christus, dankzij God, onze wijsheid is geworden (1 Korintiers 1:30). Jacobus definieert die wijsheid heel duidelijk (en daarmee beschrijft hij eigenlijk het karaker van Jezus, iets dat zichtbaar zou moeten zijn in Zijn volgelingen). Hemelse wijsheid is voor alles:

  • zuiver, en verder
  • vredelievend,
  • mild en
  • meegaand,
  • rijk aan ontferming, en
  • brengt niets dan goede vruchten voort,
  • onpartijdig en
  • oprecht
Ik vind dit een nuttig lijstje. Elke keer als ik de keuze heb om in wijsheid te handelen kan ik in gedachten checken of mijn praten en doen in overeenstemming is met deze karakteristieken. Zo ja, dan weet ik dat het wijsheid van boven was. Misschien durven we onszelf niet zomaar wijs te noemen maar we kunnen ons welzeker afvragen of we in wijsheid groeien.

dinsdag 4 oktober 2011

Verjaardags give-away

Hoera! Ik ben jarig, een mooie dag om een kadootje weg te geven... Als je een gratis exemplaar van mijn boek Levensadem wilt ontvangen, laat dan een berichtje achter en vertel heel kort waarom je het boek wilt lezen of misschien kado gaat geven aan iemand anders.

Misschien ben je gewoon nieuwsgierig of misschien heb je een recensie gelezen in de EO Visie, het Nederlands Dagblad of Opwekking Magazine. Het kan ook best zijn dat je nou eenmaal graag boeken leest, ongeacht het genre. Hoe dan ook, geef me een originele reden om mee te doen aan deze give-away en wie weet...

In de loop van de week zal ik de winnaar bekend maken.

donderdag 29 september 2011

Zuivere godsdienst

Als ik aan je zou vragen om een definitie te geven van het woord godsdienst (of religie), wat zou je dan opschrijven?

Om eerlijk te zijn moet ik bekennen dat godsdienst (religie) zo'n negatieve klank heeft gekregen dat ik mezelf er wel eens op betrap te ontkennen dat ik religieus ben... "nee, nee, ik ben niet godsdienstig, ik ben een Christen..." Maar ja, dat zegt de scepticus waarmee ik een praatje heb geen bal natuurlijk. Ik heb het eens opgezocht in een woordenboek:

gods'dienst m 1 (geen mv) het vereren van God, vroomheid; 2 (mv -en) een bepaalde wijze van godsverering, de leer en de gebruiken die daartoe behoren

De leer en de gebruiken... niet het een of het ander, maar beiden! Godsdienst is geen methode, geen theorie of setje rituelen, het is leren en doen. Het is zeker geen negatief woord als we het toestaan van de pagina af te komen en levend te worden in ons leven. Van de week las ik Jacobus 1:27 en ik verbaasde me weer eens over de eenvoud van zijn definitie: Voor God, de vader, is alleen dit reine, zuivere godsdienst: weduwen en wezen bijstaan in hun nood, en je in acht nemen voor de wereld en onberispelijk blijven.

In mijn engelse bijbel staat er dat we niet vervuild moeten worden door de wereld, in andere woorden dat we geen water bij de wijn moeten doen. Jacobus deelt hier twee principes die de inhoud van zuivere godsdienst (oprechte aanbidding van God) definieren:

  1. compassie voor de mensen in nood, en
  2. een heilig leven
Soms vraag ik me wel eens af hoe ingewikkeld we 'onze' godsdienst hebben gemaakt...