Joodse koning

Afgelopen week werd de Franse stad Toulouse opgeschrikt door een schietpartij voor de deur van een Joodse school, waarbij vier mensen (waaronder drie kinderen) om het leven kwamen. De discussie over Jodenhaat laait weer op.

Iedereen zal er wel een mening over hebben en iedereen zal wel weten te vertellen wat er met de dader moet gebeuren, maar ik denk dan toch... het is makkelijk om met de vinger te wijzen. Maar hoeveel Christenen zijn er niet die zogezegd 'niets' met de Joden of met Israel hebben? Hoeveel Christenen zijn er niet die helemaal geen hart hebben voor het Joodse volk, om wat voor reden dan ook? Hoeveel kerken zijn er niet waar NOOIT over de Joden of Israel wordt gesproken? Ik denk dan: hoe kan dat nou? Hoe is het mogelijk dat je geen uitgesproken liefde voor de Joden hebt als de Koning van de Joden in je eigen hart woont?

Toen Jezus voor de prefect stond, stelde deze hem de vraag: "Bent u de koning van de Joden?' Jezus zei: 'U zegt het.'

(Matteus 27:11)

Vernieuwing binnen de kerken?

Op de blog Geestelijke Momenten las ik iets over vernieuwing in de kerken en dat herinnerde mij aan een column die ik eens voor Opwekking Magazine over dit onderwerp schreef. Eentje uit de gouwe ouwe doos. Hier komt ie:

Laatst las ik in een Christelijk vakblad iets over vernieuwing binnen de kerken. Oh, het kriebelt blijkbaar weer, dacht ik. Het zal de lente wel zijn, de drang om met de bezem door de kast te gaan en alle rommel eruit te vegen. Het voorjaar is een tijd van vernieuwing, van nieuw leven. Het is een seizoen waarin dorre dingen weer kleur krijgen, een seizoen van hoop en uitbundige bloei. Ook als Christenen zien we steeds weer uit naar vernieuwing.

Via Google heb ik voor de aardigheid dat woord eens opgezocht en ik moet eerlijk toegeven dat ik verbaasd was over de webresultaten. Er is geestelijke vernieuwing, charismatische vernieuwing, kerkelijke vernieuwing, katholieke en gereformeerde vernieuwing, liturgische vernieuwing en zelfs diakonale vernieuwing. Een aardige mond vol en een buitenstaander zou hier uit kunnen concluderen dat we als gelovigen flink in beweging zijn, het onbekende niet schuwen en echt niet zo vastgeroest in tradities en rituelen zitten als menigeen vermoedt. U vraagt, wij vernieuwen! Toch denk ik dat het goed is eens even stil te staan bij de vernieuwing die wij, op welk niveau dan ook, najagen. We kunnen namelijk het interieur van de kerk vernieuwen, de zangbundels aanpassen, de doop symboliseren en de liturgie een eigentijdse make-over geven, maar maakt dat ons tot andere mensen? Doet dat ons geloof groeien? Zijn dat de dingen waardoor we werkelijk tot een diepere en levendigere relatie met de Here Jezus komen?

Stel je eens voor dat je al een tijdje verdrietig en eenzaam bent. Je verlangt echt naar een doorbraak, naar verlossing. Je besluit om de inrichting van je huis totaal te veranderen, allemaal leuke, frisse kleuren en een waanzinnige HDTV. Je zoekt een nieuwe baan, kiest voor een extreem nieuw kapsel en boekt een vakantie naar Kreta. En daar zit je dan, alles om je heen is nieuw, maar van binnen is er niets veranderd. Zo gaan we soms ook te werk in ons geestelijk leven, we vernieuwen van alles en iedereen aan de buitenkant, maar van binnen zitten we nog steeds met dezelfde teleurstellingen, dezelfde vragen en dezelfde boosheid. Het is niet voor niets dat de bijbel oproept tot een vernieuwing van ons denken, niet van de dingen om ons heen. De bijbel legt de nadruk op innerlijke vernieuwing, niet op uiterlijke verandering, U moet uzelf niet aanpassen aan deze wereld, maar veranderen door uw gezindheid te vernieuwen (Romeinen 12:2).

We kunnen vernieuwen en verbeteren zoveel we willen, maar zolang ons denken bij het oude blijft slaan we de plank mis. Het vernieuwen van onze gezindheid, of ons denken, vindt niet van de één op de andere dag plaats, het is een proces dat begint met de roep die David al heel lang geleden naar de hemel liet opgaan; vernieuw mijn geest, maak mij standvastig (Psalm 51:12). Vernieuwing vindt plaats als we de Heilige Geest zijn werk in ons laten doen. Wat dan van binnen plaats vindt zal uiteindelijk aan de buitenkant zichtbaar worden, als een levend getuigenis van de Kracht die aan het werk is in ons. Onze geest en ons denken moeten voortdurend vernieuwd worden staat er in Efeziers 4:23. Als we dat écht geloven leggen we vanzelf minder nadruk op de buitenkant.

REACTIES?

Wat is nu liefde?

Schilderij van Wendela Verstoep: Profetisch Hart

Laatst las ik een stukje in het boek Ademruimte van zakenpartner en broer in het geloof, psycholoog Matthijs Goedegebuure. Zomaar een paar regels die je aan het denken kunnen zetten, graag wil ik het met jullie delen...

"Als er in je leven iets ingrijpends gebeurt, heb je allemaal een eerste automatische reactie. Een gewoonte, een reactiestijl. Ik heb mezelf vandaag eens afgevraagd: Wat is mijn eerste automatische reactie? Wat doe ik als eerste? Of wat denk ik eigenlijk als eerste?

Mijn eerste gedachte is vaak: 'Wat is nu het beste?', 'Wat is eerlijk?' of 'Wat is nu wijs?' Ik ben geneigd om direct naar de beste oplossing te zoeken. Hoe verder ik in het leven kom, hoe meer ik ontdek dat niet goede oplossingen, maar liefde het belangrijkste is waar alles om draait. Ik hoop daarom zover te komen dat mijn eerste automatische reactie wordt: 'Wat is nu liefde?'

Liefde voor God en mensen stuurt me soms een andere kant op dan mijn vermeende wijsheid of mijn idee over wat het beste of het meest eerlijke is. Liefde is niet altijd logisch. en zelfs niet altijd rechtvaardig. Liefde stelt je in staat om domheid of oneerlijkheid te accepteren. Liefde is de grootste kracht in het leven."

De grootste daarvan is de liefde

1 Korinthiers 13:13

Niet vergeten...

Karigheid nader bekeken

Het lijkt wel of er tegenwoordig alleen nog maar geschreven en gediscussieerd wordt over geld-gerelateerde zaken. Kranten en tijdschriften staan bol van het slechte nieuws over economische recessie, dalende aandelenkoersen, dubieuze investeringen, wankele valuta-markt, kwakkelend vastgoed en, oh ja, natuurlijk de bezuinigingen. 

In de Bijbel gaat het ook nog al eens over geld, blijkbaar is er niets nieuws onder de zon :) De terminologie mag dan veranderd zijn, de principes zijn hetzelfde gebleven. De bijbel spreekt namelijk niet zozeer over bijvoorbeeld uitgeven en verdienen, maar over zaaien en oogsten. De apostel Paulus wijdt er, op de zijn bekende manier, nogal over uit in zijn tweede brief aan de Korintiers. Ik zou daar graag een wijze les uit willen halen voor deze blog: Bedenk dit: wie karig zaait, zal karig oogsten; wie overvloedig zaait, zal overvloedig oogsten (2 Korintiers 9:6).

Wat een fantastisch, simpel basisprincipe voor een zorgeloos leven is dat toch. In de context gaat het over geld, maar uiteraard kunnen we het op alle facetten van het leven toepassen. Als je nooit eens vriendelijk naar iemand glimlacht, is de kans vrij klein dat mensen jou zullen toelachen. Als je altijd en eeuwig kritisch bent zullen mensen jou ook bekritiseren. Het principe dat Paulus hier aanhaalt is gebaseerd op de woorden van Jezus: de maat die je voor anderen gebruikt, zal ook voor jullie worden gebruikt [Lucas 6:38]. Dat gaat op voor de mate waarin wij liefhebben, oordelen, vergeven en uitdelen.

Paulus schrijft 'bedenk dit', alsof hij wil zeggen 'hebben jullie er wel erg in?' God belooft in zijn Woord om voor zijn kinderen te zorgen, dat is een belofte, een waarheid die vast staat. Maar er zijn daarnaast heel eenvoudige en praktische geestelijke principes die wij ons toe moeten eigenen op onze reis naar geestelijke volwassenheid. Stel dat je altijd trouw een gift in de collectezak gooit op zondag, maar die gift is ongeveer gelijk aan het bedrag dat je voor een mooi tijdschrift uitgeeft of voor een bos bloemen op tafel... dan is de maat waarmee je God meet gelijk aan de maat waarmee je je dagelijkse huishouden meet. Misschien ga ik daarin te ver, maar ik wil maar een voorbeeld aanreiken. Denk er eens over na wat voor oogst jij eigenlijk verwacht in je leven en ga op basis daarvan zaad zaaien. Als je aandacht nodig hebt zul je aandacht moeten geven, als je geduld nodig hebt zul je geduld moeten geven, als je geld nodig hebt zul je geld moeten geven... en bedenk daarbij dan dat karig zaaien een karige oogst voortbrengt.

Karig (armoedig, gierig, krap, krenterig, matig, schraal, schriel, sober, spaarzaam, weinig, zuinig) zaaien zal GEEN overvloedige oogst voortbrengen. Dat zeg ik niet, dat zegt de Bijbel. Dat is misschien best een harde les om te leren, maar ook eentje die een doorbraak kan veroorzaken in ons leven zodra we het principe erachter gaan begrijpen. Pas als we serieus een begin gaan maken met vrij, blij en overvloedig geven, zullen we zien dat de sluizen van de hemel opengaan en zegen in overvloed op ons zal neerdalen (Maleachi 31:10). De Bijbel leert ons geen verkwisting (Jezus liet zelfs de kruimels na de wonderbaarlijke spijziging oprapen) maar zeker ook geen bezuiniging en spaarzaamheid als het aankomt op wat we weggeven.

Les van Koning David:

Nee,’ antwoordde de koning, ‘ik wil ervoor betalen. Ik ga niet de HEER, mijn God, een brandoffer brengen dat me niets heeft gekost (2 Samuel 24:24)

Ongewone kerkdienst

Wij houden van gek doen, wij houden wel van een goeie grap... ja, ook in de kerk hoor! Want ook daar kunnen we ons geloof praktiseren, letterlijk :)

Afgelopen zondag sprak Jan in Christengemeente De Hoeksteen over praktisch geloof, over daden aan je geloof toevoegen... en weet je wat zo mooi was? Er volgde een practicum op de preek, de gemeente liet nog geen minuut later zien waar ze met elkaar toe in staat waren. We maakten zo wel iets heel bijzonders mee, kijk maar eens op de blog van onze Stichting. 

De preek van Jan over praktisch geloof kan je via de website van De Hoeksteen beluisteren, klik op preken online.

Blogger award

Zo nu en dan reizen er zogenaamde awards rond door blogging-land, zo kreeg ik van Wendy Born de Versatile Blogger Award. Wat betekent 'versatile'? Vrij vertaald is dat variatie, afwisseling. Iemand tipt jouw blog dus als zijnde afwisselend en interessant; altijd leuk om een compliment te krijgen en even in de spotlight te staan natuurlijk.

Regel is wel dat je 7 onthullingen over jezelf moet delen en de award moet doorgeven. Hhmmmm.... misschien vinden jullie het leuk om te weten dat ik:

1. dol ben op boterhammen met pindakaas + hagelslag!

2. wanhopig probeer Hebreeuws te leren

3. dit jaar 50 verwacht te worden

4. een oudere en een jongere broer heb

5. eigenlijk een tollenaar ben, want ik werk bij de Gemeentebelastingen

6. ook te vinden ben op Twitter

7. ervan droom om een onthaastingsoord te openen in Zuid Spanje

Graag geef ik deze award door aan Mirjam, van Alles wat adem heeft...

Vrucht dragen

De Bijbel staat vol met mooie, inspirerende, maar ook onbegrijpelijke en soms bizarre uitspraken. Daarmee vertel ik niets nieuws natuurlijk :) Een van de pittigste waar-schuwingen in simpele bewoordingen komt van de Meester zelf. Het was tijdens het onderwijs over de wijnstok en de ranken dat Hij z'n volgelingen opriep om toch vooral met Hem verbonden te blijven, zeker als ze productief wilden zijn. Hij voegde eraan toe: Maar zonder Mij kun je niets doen (Johannes 15:5).

Ik heb dat altijd een vreemde radicale uitspraak gevonden. Er zijn immers miljoenen mensen die dagelijks van alles en nog wat doen zonder God erbij te betrekken, mensen die op eigen houtje aan het werk zijn, mensen die Hem er soms zelfs bewust buiten willen houden. Wat bedoelt Jezus dan als Hij zegt 'zonder Mij kun je niets doen?' We kennen allemaal wel mensen die alles zonder Hem doen en ze lijken soms nog succes te hebben ook! Als we als Christenen een beetje aan het tobben zijn kan het wel eens gebeuren dat we zelfs met enige jaloezie naar het succes van de ongelovigen kijken, waarom zij wel en ik niet...

Ik denk dat de nadruk in Jezus' woorden niet lag op het 'doen', maar op het vrucht dragen. Brengt hetgeen wij doen vrucht voort? Is er groei en uiteindelijk bloei, met andere woorden: is er een blijvend resultaat? We kunnen onszelf van tijd tot tijd de volgende vragen stellen:

• Steek ik mijn energie in dingen die volgend jaar weer verdwenen zijn of in relaties die van eeuwigheidswaarde zijn?
• Investeer ik geld in zaken die van tijdelijke aard zijn of in projecten die het Koninkrijk bouwen?
• Werk ik voor aards succes of om anderen te dienen?

Zonder Mij kun je niets doen. Dat is geen negatieve uitspraak, maar een positieve belofte. Het is alles waar we in vertrouwen en op hopen. Zo'n uitspraak bezegelt onze verbondenheid en vriendschap met Hem. We zullen er steeds weer aan herinnerd moeten worden dat we leven, bewegen en bestaan in Jezus Christus alleen! We zullen er steeds weer aan herinnerd moeten worden dat kennis, opleiding, positie en succes niet belangrijk zijn in het Koninkrijk, maar de mate waarin wij vrucht voortbrengen.

Verbonden blijven met de Bron van alle leven, dat brengt een vruchtbare oogst voort!

Zijn hand schiep, gaf en bewaarde

Eerder deze week kreeg ik een ontroerend verhaal onder ogen, geschreven door Hannie van der Staaij, als reactie op mijn boekje Levensadem. Ik ken Hannie niet persoonlijk, maar heb haar gemaild en gevraagd of ik het op mijn blog mocht plaatsen. Hopelijk vinden jullie het net zo bijzonder:

"Het was in de vakantie dat ik het boek Levensadem, van Marja Meijers las. Een boek dat mij op meerdere vlakken verraste en raakte. Er wordt de menswording van een kind, genaamd Sorek, beschreven. Het kind word als geestelijk wezen gezien, dat vol enthousiasme begint aan zij roeping; mens worden. Hij heeft daarbij het volste vertrouwen in het plan dat God met hem heeft. Als ik er zo over nadenk heeft Sorek begrepen wat het is het om discipel van Jezus te zijn. Alleen al daarom is het waard om het boek te lezen!

Het zette mijn gedachten stil bij Gods plan met mijn leven, met jouw leven. Maar ook met hoeveel zorg en respect God naar ons omkijkt vanaf het allereerste begin (zie ook psalm 139). Als ik naar mijzelf kijk gaan we daar vaak aan voorbij en leven we ons leven in de flow van de dag. En hoewel we mogen genieten van het leven, we hebben niet voor niets talenten gekregen, er is niet voor niets zoveel moois in de natuur om ons heen, is genieten uiteindelijk niet ons ultieme doel. Niet onze bestemming. We zijn er om God groot te maken (Efeze 1:11). Maar ook zette het mij tot nadenken over de vorming van je persoonlijkheid. Wat krijg je als ongeboren kind mee? Het is bewezen dat ongeboren kinderen reageren op geluiden, maar wat krijgen ze mee van vreugde of misschien van verdriet, angst en spanning? In het boek word ook geschreven over bescherming van ongeboren leven.

Onwillekeurig denk ik terug aan mijn moeders eerste zwangerschap. Die verliep niet gemakkelijk. Tijdens de controle in het ziekenhuis bleek dat haar kindje een groeiachterstand had. De gynaecoloog trok daaruit de conclusie dat het kind waarschijnlijk fors gehandicapt ter wereld zou komen. Om zijn diagnose te bevestigen, want die arts was heel zeker van zijn zaak, zou er een vlokkenpunctie plaatsvinden waarna de abortus ingepland kon worden. Het was geen vraag, het was zijn beleid en daar duldde hij geen tegenspraak in. Mijn moeder is daarop verward en in tranen naar huis gegaan en heeft alleen maar gezegd dat zij dit kind wilde krijgen, ongeacht de diagnose van de arts. Mijn vader heeft haar daarin altijd gesteund. En daar begon haar gevecht ter bescherming van haar kind.Toen ze terug kwam op controle bij de arts gaf zij aan niet mee te willen werken aan zijn beleid. De arts gaf aan mijn moeder niet verder te willen behandelen. Daar stond ze dan, in een christelijk ziekenhuis.

Uiteindelijk is mijn moeder toch bevallen in datzelfde ziekenhuis. Er traden tijdens de bevalling complicaties bij mijn moeder op, maar de gynaecoloog uit dat ziekenhuis wilde haar niet helpen. Mijn moeder heeft gevochten voor haar leven, er is een arts vanuit het EMC overgekomen om de bevalling verder te begeleiden. Dankzij het doorzettingsvermogen van mijn moeder, dankzij haar kracht, haar vechtlust, haar vertrouwen op Gods hulp is haar oudste kind geboren. Ik mag dat oudste kind zijn, gezond én gezegend met een forse portie vechtlust. Meegekregen in de baarmoeder? Wie weet…… Voor mij illustreert het Gods almacht en Zijn voorzienigheid. Het is een verhaal van hoop en vertrouwen. Het is zoals zo treffend boven mijn geboorte kaartje staat: Zijn hand schiep, gaf en bewaarde."

Blogging buzz....

Er is weer van alles en nog wat te melden in blogging-land, hieronder een greep uit de laatste nieuwtjes:

• Wendy Born, die de meeste van jullie wel kennen van haar blog Christenleven, is enige tijd geleden begonnen met een blog voor vrouwen die full time moeder/huisvrouw zijn. Als je Manager van het gezin nog niet hebt bezocht, moet je dat echt eens doen. Mannen mogen ook meekijken hoor :)
• Op de blog van onze Stichting Traveling Light kun je lezen hoe we vanuit Nederland een conferentie in de Oekraine willen sponsoren. Het gaat om een jaarlijkse conferentie van Teen Challenge die bedoeld is voor plaatselijke werkers in de Christelijke verslaafdenzorg in de Oekraine. Jan heeft beloofd z'n paardenstaart af te knippen als er 1000 euro binnenkomt!
• Over het algemeen zet ik niet zo snel boeken in de spotlight op m'n blog (voor je het weet zit je in een hokje), maar ik maak graag een uitzondering voor Ademruimte van Matthijs Goedegebuure. Iedere avond leest Jan er stukjes uit voor. Matthijs maakt psychologie toegankelijk voor gewonen mensen zoals jij en ik! Een aanrader.
• Dinsdagavond 28 februari a.s. geef ik een workshop Kreatief Dagboek Maken in Landwinkel de Fruitheerlijkheid te Papendrecht. Leer op deze avond hoe je een kreatief dagboek kunt beginnen. Een dagboek of journaal bijhouden is feitelijk praten met God. Dat zou geen krampachtige gewoonte moeten zijn, maar een levendige conversatie met Hem. Gebruik je kreativiteit om het gesprek een nieuwe impuls te geven, je gedachten te ordenen en kleur in je gebeden te brengen. De workshop begint om half acht en de kosten zijn 10 euro. Iedereen is welkom.

Gereserveerd

Zoals beloofd, een column uit de oude doos, zoals ik die eerder schreef voor Opwekking Magazine.

'Mevrouw, mevrouw.' Haastig stevende ze op me af, het kaartje om haar nek wapperde als een vlag achter haar aan. 'Organisatie' stond er kortweg op, een simpel woord maar met een diepe betekenis, zo zou blijken. 'Mevrouw, u mag daar niet zitten. Deze plaatsen zijn gereserveerd.' Onthutst keek ik haar aan. Eerlijk gezegd voelde ik me een beetje schuldig, alleen wist ik niet precies waarom.. De dame van de organisatie gebaarde met beide armen en lichtte me verder in, 'al deze rijen zijn gereserveerd voor de leiding.'

Ik moet haar dom hebben aangekeken, want ze voegde er ietwat schoolmeesterachtig aan toe: 'je weet wel, voor leiders, oudsten en voorgangers.' Met het schaamrood op m’n kaken sloop ik zo voorzichtig mogelijk weg, op zoek naar de achterste rij, hopend dat niemand mijn fout had opgemerkt. Uiteindelijk kwam ik helemaal links acher in de zaal terecht, alwaar ik het gebeuren via een televisiescherm braaf kon volgen. Ik moet toegeven dat ik een beetje mokte, eigenlijk had ik net zo goed thuis kunnen blijven. 

Wellicht herken je zo’n situatie. Ruim drie uur van te voren wandel je de conferentiezaal in, je hebt je voorgenomen om recht voor het podium te gaan zitten, dicht bij het vuur zogezegd, want je wil niks missen. Je hebt maanden naar deze dag uitgekeken en de Heer uitbundig gedankt voor de mogelijkheid het evenement bij te wonen. En dan is er ineens dat woord: gereserveerd. Maar niet voor jou. Het lijkt een onschuldige gewoonte te zijn die langzaam de christelijke wereld is ingeslopen. Ik hoor en zie dat woord namelijk in kerken, op conferenties, op gebedsbijeenkomsten, op festivals en seminars. Steevast zijn de beste plaatsen gereserveerd.

Ja, ik moet natuurlijk ook mijn hand in eigen boezem steken en toegeven dat dringen om vooraan te kunnen zitten ook niet echt netjes is, ik had beter moeten weten. Toch word ik er wel eens verdrietig van en vraag ik mij af hoe het zo ver heeft kunnen komen met ons. Hoe is het mogelijk dat we gewoontes hebben ontwikkeld waar Jezus tweeduizend jaar geleden al tegen waarschuwde? In Mattheus 23:6 kunnen we lezen hoe Hij de geestelijk leiders van Zijn tijd beschimpte en ze in het openbaar terechtwees omdat ze altijd de beste plaatsen op feestjes wilde hebben en de belangrijkste stoelen in de synagoge. En wij? Wij zijn niet veranderd, we doen Hem nog steeds verdriet in ons streven om belangrijk te zijn. 

Daar achter in die zaal kreeg ik een goed idee. Wellicht kunnen we in het vervolg de voorste rijen reserveren voor de prostituees, alcholisten en drugsverslaafden. Of zouden die liever achterin zitten? Speelt het ware gebeuren zich misschien juist daar af? Ik stel me zo voor dat Jezus niet met veel bombarie en fanfare met een microfoon in z’n handen het podium opkomt. Ik zie Hem er gerust voor aan door een zijdeurtje naar binnen te sluipen en zich te voegen bij de laatsen. Zo was zijn hele leven, zo begon het al in Bethlehem! Geen voorste rij, maar een voederbak!

Betrouwbaar mondstuk

Het gebeurde jaren geleden tijdens een bijeenkomst van een gebedsgroep in Californie. De mevrouw die de groep destijds leidde had in een droom gezien hoe God mij een t-shirt aantrok waarop met grote letters geschreven stond: Faithful Mouthpiece. Het was alsof Hij mij daarmee een profetisch woord gaf. Die mevrouw maakte een schilderijtje van die droom, dat nu nog altijd bij mij op de boekenplank staat.

Op dat moment snapte ik er eerlijk gezegd niet zoveel van. Ik was namelijk alles behalve een betrouwbaar mondstuk van de Heer. Ik zei nog vaak negatieve dingen, was heel kritisch en sprak vaak mijn mond voorbij. Ik vond het t-shirt een hele eer, maar zag niet hoe dat ooit werkelijkheid kon worden in mijn leven. Maar weet je, God ziet ons door andere ogen, Hij ziet hoe we kunnen worden onder leiding van de Heilige Geest. Hij ziet waar en hoe hij ons kan gebruiken ruim voor we daar zelf enig idee van hebben. Hij ziet het potentieel dat Hij zelf in ons heeft gelegd.

Nu, jaren later, heb ik er nog wel eens moeite mee, maar toch zie ik steeds meer hoe God mij gebruiken wil. Hij is het die door mij heen wil spreken, in mijn boeken, blogs, columns, en spreekbeurten en ik ben het die Hem daarvoor ruimte moet geven. Ik mag erop vertrouwen en er tegelijkertijd aan werken dat mijn woorden opbouwend, positief en bijbels gefundeerd zullen zijn. Dat is geen makkelijke weg, maar ik kijk dagelijks naar dat schilderijtje en denk: 'Ja, zo ziet Hij mij. Zo wil ik worden voor Hem.

Misschien is er over jou ook wel eens een profetisch woord uitgesproken of misschien vind je het heel moeilijk om door Gods ogen naar jezelf te kijken en te zien waar Hij je hebben wil. Toch wil ik je aansporen: geef niet op, God wil jouw unieke persoonlijkheid in combinatie met je talenten en ervaringen graag gebruiken voor de uitbreiding van Zijn Koninkrijk.

Mijn mond verhaalt van uw gerechtigheid, van uw reddende daden, dag aan dag...

[Psalm 71:15]

Pruilen

Het gebeurt niet zo vaak, maar ik zit een beetje te pruilen. Waarom? Ik heb vanmorgen een post geschreven, in het Engels, over standvastig zijn. Ik haalde zoveel bemoediging uit de woorden van Paulus over standing firm, dat een overdenking zo geschreven was. Ik schrijf mijn posts overigens bijna altijd in het Engels en dan vertaal ik ze (vrij). Dat is niet altijd makkelijk, want soms staat het er gewoon heel anders in het Nederlands.

Vandaag liep ik daar ook weer tegenaan; het is me niet gelukt de overdenking in het Nederlands te vertalen. Ik heb er diverse vertalingen op na gezocht, maar nergens staat het zo mooi en zo duidelijk als in het Engels... sorry. Voor wie redelijk Engels kan lezen, lees de post op mijn blog Fresh Insights on Ancient Truths. Voor degenen die geen Engels lezen... hhmmm, misschien trakteer ik jullie binnenkort nog eens op een column uit de oude doos :)

Fijn weekend in elk geval!

Psalm van Sorek

Ik vraag me af

of het me ooit zal lukken

te schrijven over liefde

die zo puur en zuiver is

het verlangen van mijn hart

in woorden uit te drukken

kunst te scheppen

naar uw hemelse gelijkenis

U bent mijn inspiratiebron,

mijn leven en mijn lust

Uw liefde maakt mij

van uw Vaderhart bewust

Uit: Levensadem - Creatieve gedachten over de menswording

Uitgeverij Merweboek

Frisse Kijk

Sommigen van jullie volgen deze blog al heel lang, anderen misschien pas een aantal maanden of weken. Hoe dan ook, Frisse Kijk op Oude Waarheden is zo langzamerhand een begrip aan het worden. Voor de lezers, maar ook voor mezelf, het blijft inspireren :)

Later dit jaar zal er bij uitgeverij Merweboek een werkboek van mij uitkomen onder de naam Frisse Kijk. Het wordt een bundeling van een aantal columns die eerder in Opwekking magazine verschenen uitgebreid met persoonlijke studievragen en discussiepunten voor groepsgebruik. Een prikkelend boekje dat een frisse kijk wil bieden op het Christelijk geloof. Hou deze blog in de gaten voor meer info.

Per 1 februari ben ik, na lang aarzelen, als zelfstandig ondernemer begonnen, mijn bedrijfje heet (hoe kan het ook anders): Frisse Kijk. Graag wil ik teksten aanbieden die er toe doen, teksten met inhoud. Als je nieuwsgierig bent kun je de website bezoeken. Daarnaast ben ik ook van plan lezingen / workshops te gaan organiseren. De eerste staat gepland voor dinsdagavond 28 februari a.s. in Landwinkel de Fruitheerlijkheid te Papendrecht: Workshop Kreatief Dagboek Maken. Voor meer info en aanmeldingen graag even een mailtje sturen naar info@frisse-kijk.nl