Nacht van gebed

Afgelopen vrijdagnacht vond de Nacht van Gebed plaats die ieder jaar door Open Doors wordt georganiseerd. Op meer dan 300 plaatsen in Nederland en België kwamen mensen bij elkaar om te bidden voor de vervolgde Christenen.

Bij ons in het dorp wordt dat ook al jaren georganiseerd en het is altijd heel bijzonder om samen met Christenen uit allerlei verschillende kerken en genootschappen te bidden. Zo´n nacht wordt verdeeld in vier blokken van twee uur, en elk blok is weer in drie stukken verdeeld, waarin de nadruk steeds op een bepaald land ligt. Wij bidden meestal van 22.00 tot een uur of 03.00 en worden dan weer afgelost door vroege vogels die de laatste twee of anderhalve blok voor hun rekening nemen.

Er heerst altijd een bijzondere saamhorigheid. Tijdens zo´n nacht wordt ook altijd weer duidelijk hoe gezegend we hier in Nederland zijn en hoe makkelijk we het als gelovigen hier hebben. Makkelijk ja, maar dat is meestal niet gunstig voor de groei van de kerk. Heel veel Christenen zijn helaas lauw en zijn meer met hun eigen probleempjes bezig dan met hun broers en zussen in andere landen die enorm moeten lijden om hun geloof.

Bidden voor de vervolgde Christenen zet ons (geloofs)leven weer even in het juiste perspectief. Onze drama's verbleken in het licht van de verhalen uit de vervolgde kerk. Ik heb onlangs Waarom vervolg je mij gelezen, een boek van Open Doors dat ik je zeer zeker kan aanraden.

Eén voor één

Dat er niet altijd veel woorden nodig zijn om iets uit te leggen, blijkt wel uit het volgende filmpje. Denk nooit dat wat jij doet voor een ander geen nut heeft.

Want ik had honger en u gaf mij te eten, ik had dorst en u gaf mij te drinken, ik was een vreemdeling en u verleende mij onderdak...

[Mattheus 25:35]

Meer van Uw Geest?

Met deze pinkstercolumn uit de oude doos wens ik jullie allemaal een heel fijn weekend toe:

Het is een weg waarop velen mij ongetwijfeld voor zijn gegaan. Opgegroeid in de traditionele kerk, meer dan twintig jaar kerkloos geweest en uiteindelijk thuisgekomen in charismatisch gezelschap. Zo verging het mij en ik ben God eeuwig dankbaar dat ik terechtgekomen ben in kringen waar ze de fijne kneepjes van het pinkstervak kennen, hoe gek ik er in het begin ook tegenaan keek. Wat een opluchting te ontdekken dat Christendom geen religie is, maar een relatie. Wat een opluchting te ontdekken dat God niet veranderd is. Want wat wist ik van huis uit nou echt over persoonlijk contact met Jezus en de Heilige Geest? Het onderwijs over de Heilige Geest heeft mijn leven radicaal veranderd. Toch moet mij iets van het hart. Ik hoop dat ik er geen stroom van boze brieven mee op de hals haal.

Vanaf het prilste begin in mijn nieuwe leven heeft het mij verbaasd dat juist in deze kringen van verlichtte geesten steevast geroepen wordt om meer van Gods Geest. Er heerst een soort gulzigheid terwijl de tafel nog vol staat, als je begrijpt wat ik bedoel. Meer van Uw Geest. Dat verlangen wordt met grote regelmaat eenparig uitgesproken in gebed en liederen. Misschien overdrijf ik het een beetje, maar het is bijna een slogan geworden waarmee we de gemoederen proberen op te porren, een soort strijdkreet zeg maar.  Ik snap daar niks van. Heb ik eindelijk na veertig jaar zoeken ontdekt wat het betekent vervuld te zijn met Gods Heilige Geest, tijdens een Pinksterdienst notabene, kom ik om de haverklap terecht in bijeenkomsten waarin God bijna gesmeekt wordt Zijn Geest uit te storten op mensen die het licht al gezien hebben!

Misschien zie ik de dingen niet in het juiste perspectief, maar mijns inziens betekent vragen om meer dat we tot nu toe met minder genoegen hebben moeten doen. We zeggen daarmee eigenlijk: 'Dank U wel voor minder van Uw Geest, maar nu willen we graag meer. Dank u wel voor een proef abonnement, maar nu willen we het echte, the real thing.' Ik vraag me dan steeds af: Wat hebben we gedaan met wat we reeds van Hem hebben ontvangen? Wat hebben we gedaan met de Geest van de Allerhoogste God die ons alles wil leren en ons te binnen wil brengen alles dat Jezus gezegd heeft (Johannes 14:26)? Hebben we al onze vragen gesteld, hebben we alle antwoorden gekregen? Raakt Gods Geest op of over de datum na verloop van tijd? Is dat een reden om steeds opnieuw om vervulling en uitstorting te vragen? Laten we eerlijk zijn, het is toch bijna lachwekkend dat juist geestvervulde Christenen om vervulling met de Geest vragen? Ik kan me zo’n schrijnend verzoek nog voorstellen in de traditionele kerken waar men op Gods opwekking wacht zoals de Joden op de beloofde Messias. Maar in de bijbelvaste, radicale, levensveranderende charismatische beweging?

Ja natuurlijk zegt de Bijbel ‘Laat de Geest u vervullen’ (Efeziers 5:18). Maar laten we niet vergeten wat Jezus over de Geest zegt in Johannes 14:17 ‘Hij woont in jullie en zal in jullie blijven’. Hij is permanent in ons aanwezig en wil ons hele wezen vullen. De vraag is: Geven wij Hem die ruimte wel? Iedere keer als er weer eens geroepen wordt om meer van Gods Geest bid ik er altijd stiekum achteraan: 'Sorry God, dat we zo hebberig zijn. We leven nou eenmaal in een wereld waarin iedereen altijd meer, meer, meer wil. Ik heb uw bron van eeuwig leven nog lang niet uitgeput. Ik vraag niet om meer van uw Geest, maar simpelweg om minder van mezelf, dan krijgt U vanzelf meer ruimte. Daar wil ik bij stil staan dit Pinksterfeest. Uw Geest is mij genoeg.'

Sta eens even stil

Zo maar, midden in de week...

(Geen) geld als god

De blogreis door het evangelie van Lucas duurt wat langer dan verwacht. Dat geeft natuurlijk niks, want er staan schitterende levenslessen in en ik zou wel een jaar lang kunnen schrijven over de dingen die ik lees en leer en toe kan passen. Hopelijk ervaren jullie het ook zo.

Inmiddels zijn we aangeland in hoofdstuk 16. Ik moet eerlijk toegeven dat ik niet alles begrijp van wat Jezus daar zegt, daarom deze keer een blogje over iets dat we wel kunnen bevatten. Laten we eens kijken naar een heel bekend vers, een beetje uitgemolken ook weer, en te pas en te onpas gebruikt... Geen enkele knecht kan twee heren dienen: hij zal de eerste haten en de tweede liefhebben, of hij zal juist toegewijd zijn aan de ene en de andere verachten. Jullie kunnen niet God dienen én de mammon (Lucas 16:13). Mammon staat daarbij voor geld of geldafgod.

We gebruiken die tekst over het algemeen om aan te geven dat rijke mensen vaak niet zo met God bezig zijn, de zucht naar geld neemt hen in beslag. Het is daarom maar beter om arm te zijn, dan kun je de Heer tenminste zonder afleiding dienen. Toch?

Eerlijk gezegd kan ik het inmiddels ook van de andere kant zien (misschien kom ik wel aan die gedachte door de zogenaamde financiële crisis waar de wereld door bezeten is). Gebrek aan geld kan ook een afgod zijn. Altijd zorgen maken, altijd bang zijn om tekort te komen, altijd tellen, altijd de eindjes aan elkaar knopen... daar gaat heel veel tijd en aandacht in zitten, vaak  veel meer dan we aan de beloftes van God besteden. Waar of niet? Ik geloof echt dat obsessieve zuinigheid, krenterigheid en gierigheid ook de mammon dienen is. Begrijp me niet verkeerd, wij gaan hier thuis heel zorgvuldig met geld om, we geven geld heel bewust uit en verkwisten niet. We leven van dag tot dag in vertrouwen dat God zal voorzien, ook als het heel krap is.

Altijd bezig zijn met te weinig geld is echt niet gekker dan bezig zijn met te veel geld. We kunnen niet met die dingen bezig zijn en tegelijkertijd God dienen. God dienen betekent erop vertrouwen dat Hij ons niet meer zal geven dan we aankunnen. Hoe denken jullie daarover?

Wie bescheiden is en ontzag heeft voor de HEER, wordt beloond met rijkdom, eer en een lang leven (Spreuken 22:4)

Boekenpraat

De afgelopen twee weken is er niet van gekomen om te bloggen. Ik had daar goede redenen voor... te druk met andere zaken en we zijn op reis geweest.

Met onze stichting Traveling Light steunen we kleinschalige projecten door heel Europa en Israel. Heel vaak hebben die projecten te maken met christelijke hulpverlening; zorg voor de armen, verslaafden, daklozen en prostituees. Een kolfje naar de hand van Jezus zou je kunnen zeggen :) Afgelopen week bezochten wij de Europa Teen Challenge Conferentie in Praag. Vertegenwoordigers uit meer dan 30 landen waren daar aanwezig en voor ons is dat altijd een geweldige gelegenheid om te netwerken, bestaande relaties te versterken en nieuwe vriendschappen op te bouwen.

Vorig jaar ontmoette ik tijdens zo'n conferentie de mensen die mijn engelstalige boek Grace of Giving in het Duits en Italiaans zouden gaan vertalen. De Duitse versie is inmiddels uit (de e-versie staat ook op Amazon) en de Italiaanse ligt bij proeflezers ter correctie en zal later deze zomer uitkomen. Ditmaal kon ik gesprekken voeren met een Portugese vertaalster en een vertegenwoordigster uit Denemarken die eveneens belangstelling toonde. Ook zijn er nieuwe Russische contacten gelegd. Ik kan echt genieten van zulke ontmoetingen. Het bemoedigt mij om door te gaan en er op te vertrouwen dat God zoveel meer kan doen dan ik ooit kan bedenken.

Op de grens tussen Tsjechië en Slowakije werd mijn tas gestolen. Weg paspoort, rijbewijzen, credit card, bankpassen en OV kaart. Wat voel je je dan kaal zeg. Het was voor onze een goede gelegenheid om 1 Thessalonicenzen 5:16-18 te praktiseren, Wees altijd verheugd, bid onophoudelijk, dank God onder alle omstandigheden, want dat is wat hij van u, die één bent met Christus Jezus, verlangt.

Jaja, je kan iets lezen, je kan iets leren, je kan iets preken... en dan moet je het ook nog doen :)

PS: We hebben gedankt dat het Jan's paspoort niet was (die moet namelijk naar Africa voor zijn werk), we hebben gebeden voor de dieven dat ze zich zullen bekeren (en misschien zelfs in Teen Challenge terecht zullen komen) en we waren verheugd dat we deze tekst in de praktijk konden brengen!

Waar ligt jouw schat?

De gelijkenis van de dwaze, rijke Hollander uit mijn vorige blog post leverde interessante reacties op. In mijn commentaar beloofde ik nogmaals een post te schrijven met betrekking tot het verzamelen van schatten.

Misschien heb je inmiddels Lucas 12 eens onder de loep genomen. Wat staan daar veel wijsheden in zeg! Niet altijd even eenvoudig uitvoerbaar, maar zeker wel prikkelend. We belanden zo langzamerhand aan bij de verzen 33 en 34, Jezus spreekt: Verkoop je bezittingen en geef aalmoezen. Maak voor jezelf een geldbuidel die niet verslijt, een schat in de hemel die niet opraakt, waar een dief niet bij kan en die door geen mot kan worden aangevreten. Waar jullie schat is, daar zal ook jullie hart zijn.

Verkoop je bezittingen! Bijna ondenkbaar voor ons spaarzame Hollanders. Alhoewel... een website als Marktplaats wordt steeds drukker bezocht. Blijkbaar hangen we toch niet zo veel aan al onze spulletjes als het lijkt. Maar goed, eigenlijk wil ik vandaag stilstaan bij dat laatste zinnetje: waar jullie schat is, daar zal ook jullie hart zijn.

Wow. Een hele pittige nadenker. Waar is mijn schat? Met andere woorden betekent dat letterlijk: waar stop ik mijn geld in? Want dat is ook datgene waar mijn hart naar uit zal gaan. Als je een grote bankrekening hebt, zal daar ongetwijfeld je hart naar uitgaan. Zeker in deze tijd, waarin banken bijna dagelijks worden gehacked en failliet gaan, zie je dat mensen stress en zorgen hebben over de financiële situatie in de wereld; het gaat hen aan het hart... Als je bijvoorbeeld veel geld in een hobby of sport steekt, zal daar je hart, je interesse liggen. Als je veel geld uitgeeft aan kleding, zal je hart daar naar uitgaan. Je hart volgt je geld.

Dat is eigenlijk een heel logische conclusie van de Here Jezus, niks mis mee... maar het is tegelijkertijd ook wel een waarschuwing. God wil ons hart, en dus ook onze rijkdom. Jezus raadt aan om schatten in de hemel te verzamelen, Hij noemt dat een geldbuidel die niet verslijt. Ik denk dat investeren in mensenlevens wat dat betreft het allermooiste is. Voor mij persoonlijk is dat de reden om te investeren in Christelijke opvang en hulpverlening, in evangelisatie- en studiemateriaal. Uit dat verlangen is onze stichting Traveling Light ook ontstaan. Eerlijk gezegd ging mijn hart helemaal niet uit naar verlsaafden en mensen met problemen, maar nu mijn geld er in zit wel! Ingewikkelder is het niet.

PS: Waar gaat jouw hart naar uit? En je investeringen?

Schatten verzamelen

Afgelopen weekend zag ik ergens een kaartje liggen met de volgende vraag erop: Hoe komt het dat een tientje zo weinig is als we gaan winkelen en zo veel als we het in de kerkzak doen?

Het kaartje sloot precies aan bij een gelijkenis uit Lucas 12 die ik een paar dagen daarvoor las. De gelijkenis van de dwaze rijke man... of, om het wat dichter bij huis te brengen, de gelijkenis van de dwaze rijke Hollander. In een paar verzen legt Jezus uit wat het gevaar is van alsmaar meer spullen vergaren en bewaren. Wie geniet er van het pensioen waar je zo hard voor hebt gewerkt als je plotseling dood gaat, vraagt Hij aan de toehoorders. Dan eindigt Hij met deze woorden (vers 21): Zo vergaat het iemand die schatten verzamelt voor zichzelf, maar niet rijk is bij God.

Dat is weer zo'n les waarvan je denkt 'die sla ik liever over'. Want Jezus heeft natuurlijk gelijk, het is zoveel makkelijker om spullen voor onszelf te kopen dan om iets weg te geven. Tien, twintig euro is zo weg, maar een briefje van twintig in een collectezak gooien of aan een goed doel geven...? Haha, je maakt een grapje zeker?! In de engelse (King James) vertaling staat er trouwens maar niet rijk is naar God toe.

Geld voor onszelf uitgeven... oke. Maar staat het in verhouding tot wat we aan God geven?

GOEDEmorgen!

Hallelujah!

Let all creation testify...

Die vragen van Jezus toch...

Geweldig he, zo'n reis door het evangelie van Lucas? Natuurlijk is er veel meer te lezen en leren dan ik ooit hier op een weblog kan bespreken... maar ik vind het gewoonweg leuk er wat bijzondere dingen uit te pikken dingen die mij (en jullie hopelijk ook) aan het denken zetten.

Het kwam (komt) nog al eens voor dat theologen Jezus uit de tent probeerde te lokken, om Hem te testen als het ware. Dat is bijvoorbeeld duidelijk te lezen in het stuk over de gelijkenis van de goede Samaritaan. Er komt een geleerde naar Jezus toe met de vraag hoe hij het eeuwige leven kan krijgen. Jezus antwoordt, volgens Joods gebruik, met een wedervraag. Twee wedervragen eigenlijk. Lees maar eens mee in Lucas 10:26, En Hij zeide tot hem: Wat staat in de wet geschreven? Hoe leest gij? (De NBG en Statenvertaling geven het zo weer). Die twee vragen van Jezus zouden een pijl in het hart van elke gelovige moeten zijn.

• WAT staat er in de Wet? Weten we nog wel wat er in de wet, in het Oude Testament staat? Lezen we die dingen als Nieuw Testamentische gelovigen nog wel, leren we daar nog van?
• HOE leest gij? Stel dat we aardig zouden weten wat er in het Oude Testament staat (de meeste mensen die hun hele leven al in de kerk komen hebben een aardige bijbelkennis), dan nog is er een volgende vraag: hoe lees je de dingen die daar in staan?

Lezen we met vooringenomen ideeën? Sceptisch, kritisch, of juist zonder zelf na te denken? Nemen we alles maar aan wat de dominee zegt? Lezen we alleen met ons verstand of ook met ons hart? Lezen we met de hulp van de Heilige Geest die in ons woont en de Bijbel heeft geinspireerd? Hoe leest gij? Die vraag van Jezus klinkt ook in onze oren vandaag.

Over de discipelen staat geschreven: Toen opende Hij hun verstand zodat zij de Schriften begrepen (Lukas 24:45). Dat is nog steeds mogelijk voor jou als je dat wilt!

TIP: Vraag de Heilige Geest om je te verlichten als je Bijbel leest en je dingen te laten zien door Zijn ogen!

Groot, groter, grotere...

Onze vriend Brian in de voedselbank in Netanya, Israel

We vervolgen onze reis door het Lucas evangelie weer. Ik hoop dat jullie ook nieuwsgierig zijn naar de lessen die we kunnen leren. Deze keer wil ik stil staan bij een gedeelte in hoofdstuk 9: de spijziging van de vijfduizend.

Nu ik het weer las, viel me op dat Jezus hier een geweldige mogelijkheid aan zijn leerlingen biedt om iets heel bijzonders te doen. De discipelen maakten zich een beetje zorgen over de enorme menigte die zich rondom de Messias had verzameld. Jezus was lekker bezig, Hij sprak tot de menigte over het Koninkrijk en maakte mensen gezond. De discipelen kwamen tegen de avond met hun zorg bij Hem en stelden voor om de mensen weg te sturen; ze moesten zelf maar voor eten zorgen. En weten jullie wat Jezus dan zegt? Geven JULLIE hun te eten! Met andere woorden: waarom vragen jullie mij om daar wat aan te doen, dit is jullie kans mannen, test je geloof, doe er wat aan.

Lucas 9:12-13, De twaalf kwamen naar hem toe en zeiden: ‘Stuur de mensen weg, dan kunnen ze naar de dorpen en gehuchten in de omgeving gaan om daar te overnachten en op zoek te gaan naar eten, want dit is een afgelegen plaats.’ Maar hij zei tegen hen: ‘Geven jullie hun te eten.’ Ze zeiden: ‘We hebben maar vijf broden en twee vissen. Moeten wij dan eten gaan kopen voor al die mensen?' De reactie van de discipelen op de opdracht van Jezus is er eentje van ongeloof en twijfel: We hebben maar beperkte middelen, U meent toch niet echt dat U wilt dat WIJ dit op gaan lossen? Ja maar, ja maar...

Herkenbaar? Jezus wil ook ons grote dingen laten doen, wij zien vaak alleen maar leeuwen en beren. Jezus ziet mogelijkheden, wij zien beperkingen en hebben smoesjes. In het Oude Testament is een dergelijk verhaal te vinden, kijk maar eens in 2 Koningen 4:42-44. Daar gebied de man van God (Elisa) zijn bedienden om 100 mensen te voeden met 20 broodjes. Ook zij hadden hun twijfels, vonden het moeilijk om in wonderen te geloven: Toen de bediende protesteerde dat het beslist niet genoeg was voor honderd personen, zei Elisa nogmaals: ‘Zet het de profeten voor, ze zullen er een maaltijd aan hebben. Want dit zegt de HEER: Ze zullen ervan eten en nog overhouden ook.’

In het OT: een groot wonder door mensen verricht in opdracht van God. In het NT: Jezus verricht een nog veel groter wonder. En wij? Wat zegt Jezus tegen degenen die in Hem geloven? Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Wie in Mij gelooft, zal de werken die Ik doe, ook doen, en hij zal grotere doen dan deze, want Ik ga heen naar Mijn Vader (Johannes 14:12).

Wat is jouw excuus?

PS 1: Brian's blog is hier te vinden

PS 2: de winnaar van de give-away is C.J. van Vuren, mail je me even?

Week van het Christelijke Boek

De reis door Lucas onderbreek ik even voor een boekennieuwtje.

Van 13 t/m 23 maart 2013 is het de week van het Christelijke boek.

Bij besteding van 12,50 EUR of meer ontvangt iedere klant de novelle Een dagje naar huis van Hans Werkman. Een mooi moment dus om die boekenbon die je al maanden hebt liggen te gebruiken, een kadootje voor iemand anders te kopen of gewoon lekker jezelf te verwennen met een goed boek.

TIP: Mijn boek Frisse Kijk (hebben jullie de recensie in de EO Visie gelezen?) is te bestellen bij de Christelijke boekhandels en kost 12,50 EUR. Dus ook daarbij krijg je de novelle van Hans Werkman kado. Goeie deal toch?

En omdat het deze week dan toch boekenfeest is... verloot ik een exemplaar van Frisse Kijk onder de mensen die reageren op deze blog post!

Lucas evangelie inspireert

Dit is de zesde blog post over het evangelie van Lucas, weer eens van een andere kant bekeken! Zet 'm hard, koptelefoon op en luisteren maar...

Fijn weekend allemaal!

Hoe vaak kan je een gelijkenis horen?

Tsja, dat vraag ik mij wel eens af. Hoe vaak kan je een gelijkenis horen (of een preek daarover) en toch open blijven staan voor nieuwe lessen die je daar uit kunt halen?

In mijn reis door het evangelie van Lucas kom ik ze natuurlijk ook weer tegen, de bekende verhalen van Jezus. Neem nou de gelijkenis van de zaaier, die is toch echt wel uitgemolken... of niet soms? Eerlijk gezegd geloof ik dat we nooit moeten denken dat we een verhaal, les, profetie of belofte uit de Bijbel door en door kennen. De Heilige Geest kan er altijd weer nieuw licht op schijnen.

Ik sta deze week stil bij de uitleg van Jezus over deze gelijkenis en dan ook nog specifiek bij het volgende vers: Het zaad in de vruchtbare grond, dat zijn zij die met een goed en eerlijk hart naar het woord hebben geluisterd, het koesteren en door standvastigheid vrucht dragen (Lucas 8:15). Een goed en eerlijk hart wordt vruchtbare grond genoemd. Eigenlijk zouden we daar al allemaal af moeten haken, want wie kan nou echt beweren dat hij/zij een goed en eerlijk hart heeft? Gelukkig is het mogelijk een gereinigd hart te ontvangen (zie Hebreeën 10:19-22) in ruil voor ons zondige hart. Maar dat is niet waar ik bij stil wilde staan.

Ik lees hier duidelijk dat alleen vruchtbare bodem niet genoeg is om gewas te laten groeien, er moet licht, voeding en water zijn. Soms staren we ons zo blind op de thema's 'zaad' en 'grond' dat we de volgende drie woorden bijna missen: luisteren, koesteren en standvastigheid:

• Luisteren, het is belangrijk het Woord te lezen en er naar te luisteren. Maar... niet op de manier van: mooie preek dominee... we moeten het ook
• Koesteren, dat betekent dat we Gods woorden moeten onderhouden, vertroetelen, verwarmen, verwennen, verzorgen, voeden... het moet kiemen in ons hart door er over na te denken, te mediteren, en in praktijk te brengen. Want door
• Standvastigheid, kunnen we vrucht dragen. Standvastig zijn betekent dat we niet opgeven, dat we niet heen en weer worden geslingerd door omstandigheden en dat we op durven te staan voor de waarheid.

Vrucht dragen, meer op Jezus lijken, effectief zijn, andere mensen bereiken... we willen dat misschien graag, maar in deze gelijkenis geeft Jezus duidelijk aan hoe zoiets tot stand komt... niet vanzelf dus. Gooi die zapper eens een avondje weg en ga luisteren, koester wat je hoort en neem je voor om standvastig te zijn. De Heilige Geest zal je helpen!

Schatkamer

Hoofdstuk zes uit het evangelie van Lucas... Ja, ik ben er nog steeds :) Wat een prachtige, eenvoudige, moeilijke, mooie dingen staan daar in zeg. Ik noem het de schatkamer van het onderwijs van Jezus.

Over schatkamers gesproken... Jezus legt in dat hoofdstuk uit dat een boom aan zijn vruchten te herkennen is. Heb je wel eens goed naar fruitboompjes gekeken voordat ze vrucht dragen? Je moet echt wel een beetje verstand van bomen hebben om te kunnen zien of iets een appel-, pruimen- of perenboom is. Zodra er vruchten aanhangen is dat ineens veel makkelijker. Zo is het ook met mensen. Een goed of slecht mens herken je niet aan z'n uiterlijk, maar aan de vrucht die zijn leven voortbrengt.

Maar goed, over schatkamers dus. Ik citeer even vanaf vers 45, waar Jezus zegt: Een goed mens brengt uit de goede schatkamer van zijn hart het goede voort, maar een slecht mens brengt uit zijn slechte schatkamer het kwade voort; want waar het hart vol van is daar loopt de mond van over. Het eerste wat mij opvalt in deze tekst is dat Jezus spreekt over een slechte schatkamer. Zou zoiets bestaan? Een schat is toch eigenlijk iets goeds, bestaan er slechte schatten? Blijkbaar wel...

Het tweede waar ik over na wil denken, is een vraag die ik mezelf stel en die ik jullie wil stellen: waar is mijn hart vol van? Aan de woorden die uit iemands mond komen kunnen we weten wat er in zijn of haar hart is. Het maakt tegenwoordig niet uit of ik mensen aanspreek in de supermarkt, op de sportschool of in de kerk... overal hoor ik dezelfde woorden: financiële crisis, economische situatie, werkloosheid, angst, ziekte, kanker, politiek, het weer. Waar het hart vol van is....

Zelden, heel zelden kom ik iemand tegen die woorden van bemoediging, van moed, van vertrouwen en geloof uitspreekt. Zijn er nog mensen wiens hart VOL is van vreugde over God, de Bijbel, de Here Jezus? Niet zo'n leuke vraag misschien, maar als we werkelijk beweren een hart voor God en Zijn Woord te hebben, zullen we ook zo moeten spreken!