vrijdag 1 mei 2015

Vier niveaus van verzoening (7)

Verzoening: einde van een conflict, hereniging, herstel van verbroken eenheid, herstel van de vrede, verbroedering...

'Wat God betreft is de vriendschap met de mensheid hersteld' schreef ik in een voorgaande blogpost. Verzoening betekent eenvoudigweg 'herstelde relatie'. De Bijbel laat dat op verschillende niveaus zien: God en de mensheid in het algemeen, God en Israel specifiek...

Nu wij nog... hoe gaan wij onderling met elkaar om? Hoe zit het met de verzoening tussen Joden en heidenen (oftewel niet-Joden)? We zien momenteel weer een wereldwijd anti-semitisme opvlammen, met de kern in Europa en het Midden-Oosten. Hebben wij Gods verzoeningsplan niet begrepen?

Waarom is het Joodse volk anders dan alle andere volken op aarde? Hebben zij daarom gevraagd? Hebben zij dat zelf verzonnen? Nee, het was God zelf die dat zo gewild heeft. In Leviticus 20:24b zegt Hij: Ik ben de HEER, jullie God, die jullie van alle andere volken heeft onderscheiden. Het Joodse volk werd apart gezet omdat uit hen de Messias zou voortkomen. Jezus, de Messias, bevestigde dat later zelf (Johannes 4:22) in Zijn gesprek met de Samaritaanse vrouw toen Hij zei: redding komt immers van de Joden. 

Jezus, de Zoon van God, werd als mens uit een Joodse moeder geboren. Hij woonde en werkte in Israel. Hij kwam om verzoening te brengen tussen God en de mensheid; en wel tussen God en het Joodse volk eerst! Hij zei: Ik ben alleen gezonden naar de verloren schapen van het volk van Israël (Matteus 15:24).

De apostel Paulus legt dat later nogmaals uit (Romeinen 1:16), Voor dit evangelie schaam ik mij niet, want het is Gods reddende kracht voor allen die geloven, voor Joden in de eerste plaats, maar ook voor andere volken. Tot die tijd was het Joden verboden om te mixen met andere volken (in sommige orthodoxe kringen is dat nog zo). Maar dat veranderde drastisch toen de apostel Petrus door een visioen Gods genade ging begrijpen (Handelingen 10:28). Het goede nieuws van verzoening is nu voor iedereen! (Handelingen 10:34-36)

Door het geloof in de Messias wordt niet aleen onze relatie met God hersteld, maar ook met het Joodse volk, wij worden broers en zussen van één Vader. Romeinen 10:12 zegt het zo: En er is geen onderscheid tussen Joden en andere volken, want ze hebben allen dezelfde Heer. Dat kun je met recht verbroedering noemen!

Gods specifieke plan met Israel (ook wel de edele olijfboom genoemd) blijft bestaan, De heidenen (niet-Joden) zijn takken die op die boom worden geënt. We mogen samen groeien, bloeien en vrucht dragen! Echte vrede is alleen mogelijk als we Zijn aanbod voor verzoening accepteren.

dinsdag 14 april 2015

Het Woord op de weegschaal

De blogserie over de verschillende niveaus van verzoening onderbreek ik even om iets met jullie te delen dat me echt van het hart moet. Het gaat over het geestelijk voedings-patroon van Christenen.

Het geestelijk voedingspatroon, wat is dat nu weer? Ik bedoel hiermee het onderwijs uit de Bijbel dat we tot ons nemen. Dat kan door te luisteren naar preken, door de Bijbel te lezen, door boeken over Bijbelse onderwerpen te lezen etc.

Ik maak mij ernstig zorgen over de eenzijdigheid van ons geestelijk dieet, Overal om mij heen zie ik gelovigen die elke dag hetzelfde eten; namelijk wat ze het lekkerst vinden. Zij schijnen niet te weten dat een eenzijdig dieet rampzalige gevolgen kan hebben, er ontstaan dan namelijk allerlei tekorten voor een gezonde groei.

Ik heb het hier over Christenen die zich vast hebben gebeten in een bepaalde hap en die niet meer los willen laten, ook niet om wat anders te proeven. Dat kan de hap van liefde zijn, of van genade, genezing of welvaart. Door alleen maar te eten wat we lekker vinden, en de rest opzij te schuiven, worden we uiteindelijk verwende Christenen.

Heb ik wat tegen preken over liefde, genade, genezing of bevrijding? Nee, natuurlijk niet! Maar waar ik wel huiverig voor ben is een overdosis van het een ten koste van het ander. Want ja, de Bijbel spreekt niet alleen over liefde, vrede en vreugde, maar ook over gehoorzaamheid, heiliging, vervolging, zonde en lijden.

Als ik bijvoorbeeld weer eens een spreker hoor roepen 'alles is genade', of  'het draait alleen maar om liefde', dan kan ik niet anders dan denken: 'als dat waar is, waar hebben we geloof dan nog voor nodig?' Zulke uitspraken raken wat mij betreft kant nog wal.

We kunnen, om maar even een Bijbelse beeldspraak te gebruiken, niet leven van brood alleen, maar van ELK woord dat van God komt. 

Hoe zit het met jouw dieet?

zaterdag 28 maart 2015

Vier niveaus van verzoening (6)

Verzoening: einde van een conflict, hereniging, herstel van verbroken eenheid, herstel van de vrede, verbroedering...

In de vorige blogpost heb ik heel beknopt geschreven over het verzoeningssysteem dat God had opgezet voor Zijn volk Israel. Volgens dit oude verbond moest er altijd bloed vloeien voor de vergeving van zonden en zo vond steeds opnieuw verzoening plaats tussen God en de mensen.

In Hebreeën 9:7 staat over de offerdienst in de tabernakel (dat is de tent waar men tijdens de tocht door de woestijn samenkwam) geschreven: Maar in het achterste deel mocht alleen de hogepriester komen en dan nog maar één keer per jaar. Hij moest bloed meenemen en dat op het gouden deksel van de ark sprenkelen om daarmee zijn eigen zonden en die van het hele volk voor God te bedekken.

Ondanks dat we over het algemeen niet zo van die bloederige toestanden houden is het toch heel interessant wat er verder in de Hebreeënbrief staat, bijvoorbeeld in vers 9 en 10: Hieruit kunnen wij een belangrijke les leren. Ook al werden al deze gaven en offers gebracht, ze konden het geweten van de mensen toch niet zuiveren. Het ging alleen om bepaalde gebruiken: Wat men wel en niet mocht eten en drinken, waarom en hoe men zich moest wassen. De mensen moesten zich eraan houden zolang Christus nog niet met Gods nieuwe, betere verbond was gekomen.

Het oude verbond was als het ware een voorloper op het nieuwe verbond dat God met mensen wilde sluiten. En deze keer niet alleen maar met Zijn volk Israel, maar met ALLE mensen! Christus kwam als hogepriester van het nieuwe verbond dat wij nu hebben en met Zijn lijden, sterven én opstaan kwam er een einde aan het bloedvergieten om bij God in de gunst te komen. In vers 12 staat het zo:

Eens en voor altijd ging Hij [dat is Jezus] met bloed het Allerheiligste binnen en sprenkelde het op de plaats waar de zonden worden vergeven. Maar dat was niet het bloed van bokken en kalveren; nee, het was Zijn eigen bloed. En daarmee heeft Hij ons voor eeuwig van de zonde bevrijd.

Wat een heerlijk idee. Wij hoeven niet meer, nooit meer gebukt te gaan onder zonde en schuld. Hij heeft ons daarvan bevrijd! Als we dat geloven en Hem toestemming geven om ons hart, ons denken, ons praten en onze daden te veranderen kunnen we daadwerkelijk in vrijheid leven en is er geen enkele reden meer voor bloedvergieten. We lezen verder in vers 13 en 14:

Als het bloed van bokken en stieren en de as van jonge koeien van zonden konden reinigen, hoeveel te meer zal dan het bloed van Christus ons hart en leven veranderen. Hij, Die Zelf zonder zonden is, heeft door de hulp van de eeuwige Geest Zich gewillig aan God overgegeven om voor onze zonden te sterven. Daardoor kunnen wij met een gerust hart de levende God dienen.

Met een gerust hart ja. Als we dat eens allemaal gingen begrijpen zouden we veel relaxter kunnen leven, zou oorlog en geweld stoppen... In vers 17 wordt nog een keer uitgelegd dat een verbond (in dit geval verzoening tussen God en Israel) pas van kracht was als het met bloed werd ingewijd:

Met een testament is pas iets te beginnen als de man of vrouw die het gemaakt heeft, gestorven is. Want zolang die leeft, mag niemand een beroep op dat testament doen. Daarom werd het eerste verbond tussen God en Zijn volk pas van kracht nadat het met bloed was ingewijd.

Onder het oude verbond werd vrijwel alles door bloed gereinigd. Als er geen bloed vloeide, werden de zonden niet vergeven. Zo ging het toen tussen God en Israel. Hoe anders is het nu tussen God en alle mensen (ja, we komen altijd weer terug bij dat eerste niveau van herstelde relaties: tussen God en mens). In vers 26 staat geschreven: Maar nu, tegen het einde van de eeuwen, is Hij eens en voor altijd gekomen om voor ons te sterven en de zonde weg te doen.

Wat God betreft is de vriendschap hersteld, met Israel en met alle andere volken. Nu wij nog... hoe gaan wij onderling met elkaar om? Daar gaat de volgende blog over: verzoening tussen Joden en heidenen (niet-Joden)...

vrijdag 20 maart 2015

Vier niveaus van verzoening (5)

Verzoening: einde van een conflict, hereniging, herstel van verbroken eenheid, herstel van de vrede, verbroedering...

Herstelde vriend-schap, dat is eigenlijk heel eenvoudig de omschrijving van het woord verzoening. Het herstel van de vriendschap tussen God en mens staat daarbij bovenaan. Een tweede niveau dat ik op deze blog wil aanhalen is de verzoening tussen God en Zijn volk Israel.

Eeder in deze serie hebben we gezien dat er dankzij het bloed van Jezus aan het kruis verzoening is met God, voor alle mensen. Dat wordt heel mooi en duidelijk beschreven in Kolossenzen 1:20 : Door Zijn Zoon (dat is Jezus/Yeshua/Isa) heeft God een altijddurende vrede gesticht tussen Zichzelf en alles wat in de hemelen en op aarde is. Doordat Christus Zich aan het kruis heeft opgeofferd en Zijn bloed heeft gegeven, is er verzoening met God.

Bloed, dat heeft een negatieve klank, maar Bijbels gezien is het leven in het bloed. Zonder bloed is er geen leven. Hou die gedachte even vast.

Duizenden jaren geleden koos God uit alle volken op aarde één volk uit dat Hij apart zette. Dat is wat heilig betekent: apart gezet. In Leviticus 20:24-26 kun je dat lezen, Wees heilig omwille van mij, want ik, de Heer, ben heilig en ik heb jullie van de andere volken onderscheiden om mijn volk te zijn.

God koos Israel niet uit omdat het zo'n geweldig en machtig en groots volk was, integendeel, het was het kleinste volk van allemaal! Maar Hij had hun lief en had beloften aan hun voorvaderen gemaakt. Deuteronomium 7:7-8, Het is niet omdat u talrijker was dan de andere volken dat hij u lief kreeg en uitkoos – u was het kleinste van allemaal! Maar omdat hij u liefhad en zich wilde houden aan wat hij uw voorouders onder ede had beloofd...

Het deed God verdriet dat ze Hem steeds ongehoorzaam waren door bijvoorbeeld andere goden te aanbidden en Zijn wetten te negeren. Hij wilde de vriendschap graag in stand houden en zette een systeem voor verzoening op: er moest steeds bloed vloeien (het offeren van dieren) voor de vergeving van de zonden van het volk met als jaarlijks terugkerend hoogtepunt de Grote Verzoendag (Leviticus 16).

In veel wereldreligies zie je dat nog terugkomen: bloed moet vloeien om vergeving te ontvangen en de goden gunstig te stemmen.... gruwelijk natuurlijk. Maar wacht eens even, was het niet Gods idee? Wat had Hij voor ogen toen hij dat verzoeningssysteem opzette? Daarover meer in de volgende blog.

zaterdag 14 maart 2015

Vier niveaus van verzoening (4)

Verzoening: einde van een conflict, hereniging, herstel van verbroken eenheid, herstel van de vrede, verbroedering...

Herstelde vriendschap, dat is eigenlijk heel eenvoudig de omschrijving van het woord verzoening. Het herstel van de vriendschap tussen God en mens staat daarbij bovenaan, dat is het eerste en belangrijkste niveau en misschien ook wel het meest onbegrijpelijke niveau.

God, de Schepper van het heelal, die een persoonlijke vriendschap aan wil gaan met de mens. In tegenstelling tot de goden van sommige andere wereldreligies is God, de Schepper van hemel en aarde, niet boos op de mensheid, Hij houdt juist van de mensheid en verlangt naar een gezonde relatie met jou en mij, Een relatie die niet gesaboteerd wordt door schuld en schaamte, die niet afhangt van allerlei werken en rituelen, maar die gebaseerd is op  wederzijdse liefde.

En hierin is Gods liefde ons geopenbaard: God heeft zijn enige Zoon in de wereld gezonden, opdat we door hem zouden leven. Het wezenlijke van de liefde is niet dat wij God hebben liefgehad, maar dat hij ons heeft liefgehad en zijn Zoon heeft gezonden om verzoening te brengen voor onze zonden (1 Johannes 4:9-10).

Verzoening, ofwel herstelde relatie tussen God en mens, heeft een rijke historie die uitgebreid beschreven is in de eerste boeken van de Bijbel: de verzoening tussen God en het volk Israel. Dat is het tweede niveau van verzoening, daar gaat de volgende blog post over.

Jezus heeft gezegd: Ik noem jullie geen slaven meer, want een slaaf weet niet wat zijn meester doet; vrienden noem ik jullie, omdat ik alles wat ik van de Vader heb gehoord, aan jullie bekendgemaakt heb (Johannes 15:15).

maandag 9 maart 2015

Vier niveaus van verzoening (3)

Verzoening: einde van een conflict, hereniging, herstel van verbroken eenheid, herstel van de vrede, verbroedering...

Herstelde vriendschap, dat is eigenlijk heel eenvoudig de omschrijving van het woord verzoening. Herstelde vriendschap is de basis van het Christelijk geloof. Het herstel van de vriendschap tussen God en mens staat daarbij bovenaan, dat is het eerste en belangrijkste niveau.

Door Zijn Zoon (dat is Jezus/Yeshua/Isa) heeft God een altijddurende vrede gesticht tussen Zichzelf en alles wat in de hemelen en op aarde is. Doordat Christus Zich aan het kruis heeft opgeofferd en Zijn bloed heeft gegeven, is er verzoening met God (Kolossenzen 1:20).

Misschien denk je, wat doet het ertoe dat ik een goede vriendschap heb met God, daar zit ik niet op te wachten... Maar weet je, een gezonde vriendschap met de Schepper is eigenlijk de basis voor al onze andere relaties. Een gezonde relatie met God betekent er zeker van zijn dat we vergeven en geliefd zijn. Ja, dat mag best wel weer eens gezegd worden: God houdt van je, Hij is niet boos op je.

En leven vanuit dat besef betekent dat we kunnen leven zonder wrok, haat, jaloezie, angst, boosheid, onzekerheid en schuldgevoelens. Dat noemt de Bijbel leven in vrijheid... We hoeven echt niet langer gebukt te gaan onder schuld en/of schaamte als we:
  • erkennen dat we zondig zijn
  • Zijn vergeving accepteren, en
  • besluiten dat oude leven de rug toe te keren
Die basis (de herstelde relatie met God) helpt ons dagelijks om alle andere relaties te ontwikkelen en onderhouden; of het nu gaat over onze ouders, kinderen, partner, collega's of vrienden.

De geur van balsem en wierook maakt gelukkig, maar zoeter voor het hart is ware vriendschap (Spreuken 27:9)

zaterdag 28 februari 2015

Vier niveaus van verzoening (2)

Verzoening: einde van een conflict, hereniging, herstel van verbroken eenheid, herstel van de vrede, verbroedering...

In de vorige blog schreef ik: 'verzoening betekent herstelde vriendschap en dat is de grondslag van het Christelijk geloof'. Het geeft het karakter van God weer.

Heel vaak hebben we (onbewust misschien) een eigen Godsbeeld ontwikkeld. Sommigen zien God als een boze man die alles ziet wat wij fout doen en die nooit een complimentje geeft. Anderen zien God als heilig en onbereikbaar voor gewone mensen. Weer anderen zien God als een soort lieve oude man die alles goed vindt...

Als we God beter willen leren kennen is het onder andere belangrijk om Zijn Woord zelf te lezen en onderzoeken. Dat kunnen we niet alleen aan dominees en geleerden overlaten. Net zo goed als we het niet aan een ander kunnen overlaten om bijvoorbeeld onze partner beter te leren kennen. Daar moeten we zelf tijd in steken.

De Bijbel geeft duidelijk aan waar en hoe de relatie tussen mensen en God (hun Schepper) is fout gegaan. God koos ervoor de mens naar Zijn evenbeeld te maken, dus als levend wezen met een vrije wil. Die vrije wil gebruikte de eerste mensen helaas om hun eigen gang te gaan en NIET naar God te luisteren, en eigenlijk doen heel veel mensen dat vandaag nog steeds.

De relatie tussen God en de mensheid is sindsdien ernstig verstoord. Dat betekent overigens niet dat God niet communiceert met mensen, Hij doet dat zeker wel. Maar zonde (onze eigen gang gaan) staat een gezonde relatie met Hem in de weg. Heel veel mensen hebben daarom een soort haat-liefde verhouding met God. Zolang alles goed gaat kunnen ze nog wel geloven dat er 'iets' is, maar zodra het fout gaat krijgt Hij de schuld. Zelfs mensen die niet in God geloven erkennen diep in hun hart wel dat Hij bestaat... alleen ze geloven niet in Hem.

Zonde staat een gezonde relatie met God in de weg en resulteert vaak in gevoelens van schuld, schaamte, boosheid of angst. En tsja, zo wil je toch niet met elkaar om gaan? Niet op menselijk niveau en niet op Goddelijk niveau. En dat is nu precies waar verzoening om de hoek komt kijken. God biedt ons herstel aan van de relatie met Hem. In Kolossenzen 1:20 staat het heel mooi:

Door Zijn Zoon (dat is Jezus/Yeshua/Isa) heeft God een altijddurende vrede gesticht tussen Zichzelf en alles wat in de hemelen en op aarde is. Doordat Christus Zich aan het kruis heeft opgeofferd en Zijn bloed heeft gegeven, is er verzoening met God.

Wat God betreft, is de vrede getekend. De vraag is wat ons antwoord op Zijn voorstel is.

vrijdag 6 februari 2015

Vier niveaus van verzoening (1)

Niet zo lang geleden stelde een lezer van deze blog de vraag of ik eens een serie wilde doen over vriendschappen, bijbelse vriendschappen wel te verstaan.

Een mooi onderwerp en tegelijkertijd ook een gevoelig onderwerp denk ik; er gaat namelijk nogal eens wat verkeerd op dat gebied. We worden teleurgesteld, we hebben te hoge verwachtingen, we zijn te egoistisch, we geven te veel... of te weinig. (Nou ja, vul zelf maar in.)

Toen ik ging nadenken over de basis van onze vriendschappen/relaties kwam ik eigenlijk als vanzelf terecht bij het thema: verzoening. Een deftig woord dat je misschien niet eens zoveel zegt. Het betekent onder andere: einde van een conflict, hereniging, herstel van verbroken eenheid, herstel van de vrede, verbroedering...

Verzoening betekent ook 'herstelde vriendschap' en dat is de grondslag van het Christelijk geloof. Het geeft het karakter van God weer. Onlangs spraken mijn man en ik op een conferentie in Duitsland over het thema verzoening, over vier niveaus van verzoening om precies te zijn. De reacties daarop waren heel ontroerend en het lijkt me nuttig dit onderwerp (in beknopte versie uiteraard) op deze blog uit te werken. De vier niveaus die aan de orde komen, zijn:
  • Verzoening tussen God en de mensheid
  • Verzoening tussen God en Israel
  • Verzoening tussen Joden en heidenen
  • Verzoening tussen jou en de mensen om je heen
Het uitdiepen van het thema verzoening legt een gezonde basis voor de vriendschappen in ons leven. Lezen jullie mee?

vrijdag 30 januari 2015

Eigen gebouwen syndroom

Ik ben op reis; dat is meestal een goed moment om weer eens een gouwe ouwe colum te plaatsen. Een column van mijn hand zoals eerder verschenen in Opwekking Magazine...

"Het half uur zingen zat er weer op. De gemeenteleden gingen braaf zitten en rommelden in hun zakken en tasjes ter voorbereiding op de collecte. Ik knikte vriendelijk naar mijn buurvrouw en nam de omgeving verder in mij op. Mijn man en ik zijn nogal eens op reis en we hebben het voorrecht in verschillende erediensten te komen. De spreker van die morgen nam de tijd om het een en ander te vertellen over de kerkelijke ontwikkelingen. Eerlijk gezegd zat ik een beetje weg te dromen toen ik opgeschrikt werd door zijn woorden: we zijn op zoek naar een eigen gebouw.

Sorry dat ik het zo cru schrijf, maar wat heb ik geleerd die woorden te vrezen!  Een eigen gebouw! Het zijn niet zomaar woorden, het is inmiddels een waar fenomeen binnen het evangelische wereldje geworden. Ho ho, niet gelijk opstandig reageren... ik heb niets tegen samenkomsten en ik begrijp heus wel dat het heel spannend is om als gemeente uit te kijken naar een nieuw of eigen gebouw. Maar het lijkt inmiddels wel een modegril geworden dat we als gelovigen massaal onze aandacht op onroerend goed hebben gericht. Wellicht geinspireerd door televisie verlangen we naar grote zalen met multi media faciliteiten, enorme tv schermen en een heus podium.

Van dat verlangen begrijp ik maar weinig. Eerlijk gezegd word ik onwel als er weer eens wordt verkondigd dat er nog tweehonderdduizend euro in een bouwfonds moet komen. Naar mijn weten ben ik nog nooit een kerkdienst binnengestapt waar vanaf de preekstoel werd gevraagd om een groot, heel groot offer te brengen voor broeders en zusters die helemaal geen gebouw hebben, voor een gebouw waarvan het dak lekt of half is weggeblazen door een bom. Nee, helaas zijn wij maar al te vaak bezig met bouwen aan ons eigen koninkrijkje.

Het nieuwe (eigen) gebouw... Ongemerkt gaan de bidstonden, de mededelingen en de nieuwsbrieven over de plannen. Je zou bijna denken dat we God een enorm plezier doen met onze verhuizing naar een mooiere, grotere, betere, duurdere en vooral hippere lokatie. Ik vraag me echt wel eens af waar we mee bezig zijn. God verkiest te wonen in huizen die Hij zelf bouwt; met de mens als levende stenen. Het maakt niet uit waar we samenkomen. In veel landen komen gelovigen bij elkaar in kelders, schuren, zolderkamertjes en huiskamers, in gevangenissen, ziekenhuizen en op legerbasissen. De Bijbel is er zo duidelijk over: Toch woont de Allerhoogste niet in een huis dat door mensenhanden is gemaakt, zoals de profeet zegt: “De hemel is mijn troon, de aarde mijn voetenbank. Hoe zouden jullie dan een huis voor mij kunnen bouwen – zegt de Heer –, een plaats waar ik kan rusten? (Handelingen 7:48-50). 

Is een nieuw, eigen, ander, groter en beter gebouw echt een zaak van de hoogste orde? Voor het helpen van daklozen, verslaafden, armen en ontheemden is een gelikt pand toch helemaal geen vereiste? Is het niet veel belangrijker dat onze samenkomsten plaatsen van gebed voor de natiën worden (Jesaja 56:7)? Mag ik eens vragen, is het echt zo dat we eerst een ander gebouw nodig hebben om te kunnen doen wat Jezus ons heeft opgedragen? Is het echt zo dat we eerst twee ton aan onszelf uit moeten geven eer we twee tientjes in de collectezak kunnen gooien voor een ander?

Sorry als ik hiermee de christelijke bouw- en vergadercommissies op hun teentjes trap, maar laten we nu eens tevreden zijn met het dak boven ons hoofd en ons gaan concentreren op de zaken die écht van ons gevraagd worden. Wellicht kunnen we het later dan nog eens over een ander gebouw hebben."

vrijdag 23 januari 2015

Goed nieuws uit Frankrijk

"Frankrijk is een van de meest geseculariseerde landen van Europa. Desondanks wordt er elke tien dagen een nieuwe gemeente gesticht..." Zo kopte het Reformatorisch Dagblad eerder deze week. Over goed nieuws gesproken!

De melding kwam van het Franse persbureau AFP. Het bureau baseert zich op een onderzoek van het Conseil National des Evangéliques de France (CNEF), een organisatie waar zo’n 70 procent van de evangelische groeperingen in Frankrijk bij is aangesloten. Het gaat hier om gemeenten die minstens drie keer per maand bij elkaar komen. Er zijn circa 500 gemeenten die minder vaak samenkomen. Die zijn niet meegeteld, meldt het onderzoek.

Kijk, dat zijn nu van die nieuwsberichtjes die je wel van de daken zou willen schreeuwen!

De enorme ellende en geweldadigheid in de wereld gaat samen met een grote groei van Gods Koninkrijk. Temidden van de enorme pijn en strijd ontdekken mensen in alle uithoeken van de wereld de liefde en genade van Jezus Christus en vinden ze vrede bij hun Schepper.

Het rapport vermeldt verder dat het aantal evangelische gemeenten in Frankrijk in 
45 jaar is verdriedubbeld. Anno 2015 telt het land 2440 gemeenten. In 1970 waren dit er nog zo’n 800.
Klik HIER voor het volledige nieuwsbericht.

maandag 19 januari 2015

Gebed

Vanmorgen las ik in het gebedsboekje DORST, dat in het kader van de week van gebed 2015 uitkwam, een mooi gebed. Mooi om de werkweek mee te beginnen:


God van leven,
Laat onze kracht niet voorkomen uit geweld,
maar uit liefde.
Laat onze welvaart niet voortkomen uit bezit,
maar uit delen.
Laat onze weg niet voeren naar ambitie,
maar naar gerechtigheid.
Dat vragen wij U in de naam van Jezus,
Uw Zoon.
Amen.

dinsdag 13 januari 2015

Groot denken, klein beginnen

De ellende in de wereld komt massaal op ons af. Soms zo massaal dat we door de bomen het bos niet meer zien, en verlamd een pas op de plaats maken. Beelden, woorden, krantenkoppen en hulpacties gaan aan ons netvlies voorbij en de grote vraag die bij onnoemelijk veel mensen rijst is: hoe kan ik hier in hemelsnaam wat aan doen? Waar moeten we beginnen?

Mijn antwoord daarop is: groot denken, klein beginnen. Daarmee doel ik op het voorbeeld van God zelf. Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij... wat? Een leger engelen zond? Een massale betoging organiseerde? De hele globe in één keer aanpakte? Nee! Hij zond één mens, Zijn Zoon. Dat is groot denken (de wereld liefhebben en haar nood zien) en klein beginnen (één mens een opdracht geven).

Ik geloof zeker dat het zo nog steeds werkt. Wij kunnen niet alle ellende in de wereld oplossen, maar ieder mens kan iets doen waardoor een ander wordt aangeraakt en een nieuwe kans krijgt. Dat is de filosofie achter onze Stichting Traveling Light. Op kleine schaal hulp bieden, en zo stap voor stap mensenlevens, gezinnen, straten, dorpen, steden, landen... ja, de wereld veranderen tot eer van de hemelse Vader... die wellicht nog harder huilt dan wij om de toestand op de aarde, die Hij gemaakt heeft.

Zo moeten ook jullie een licht zijn en schijnen voor alle mensen. Dan zien ze de goede dingen die jullie doen. En dan zullen ze jullie hemelse Vader eren.
[Matteus 5:16, Bijbel in gewone Taal].

Momenteel hebben we een super sportieve schaatsactie ten bate van de bouw van een opvanghuis voor meisjes en jonge vrouwen in Moldavë die uit de mensenhandel komen... Kijk maar eens op onze weblog!

Mijn vraag aan jullie is: laat je je in 2015 verlammen door angst of sta je op om je licht te laten schijnen?

woensdag 7 januari 2015

Goed nieuws blog

Een gezond, gezegend, verrassend en inspirerend 2015 toegewenst!

In een wereld waarin je je bewust moet afsluiten voor slecht nieuws, heb ik me wederom voorgenomen bemoedigende, opbouwende, positieve blogjes te schrijven en zo nu en dan ook bestaande positieve nieuwsberichten te delen. Ik wil graag het goede nieuws verspreiden, niet de negatieve berichten (tot vervelens toe) herhalen (dat laat ik aan de seculiere media over). Het is mijn wens dat een bezoek aan deze blog je dag mooier maakt, zodat jij dat weer aan een ander kunt doorgeven...

Als jullie behoefte hebben aan een frisse kijk op bepaalde (bijbelse) onderwerpen, aarzel dan niet en stuur een mailtje naar info@frisse-kijk.nl. Wie weet komt er een interessante blogserie uit voort!

Peter Tetteroo, jij hebt de december give-away gewonnen. Je krijgt de boeken zo spoedig mogelijk toegestuurd. Gefeliciteerd en veel plezier ermee!

woensdag 24 december 2014

Aanbidding voor de Koning

Schilderij: Mattia Preti (1613-1699)
Sta op, mijn volk
 Laat uw licht schijnen,
zodat alle volken het zien!
Want de glorie van de Heer
stroomt over u heen.
Een duisternis,
zwart als de nacht,
zal alle volken van de aarde omhullen,
maar de glorie van de Heer
zal van u afstralen.
Alle volken
zullen op uw licht afkomen;
machtige koningen zullen komen
om te zien
hoe de glorie van de Heer
op u rust.

[Jesaja 60:1-3]

Jezus was het langbeloofde licht. Hij kwam om de mensen te verlichten. Nu zijn wij Zijn licht in de wereld. Sta op en laat uw licht schijnen!

dinsdag 9 december 2014

December give-away!

Lieve lezers van deze blog,

Aan het eind van weer een mooi en inspirerend blogging jaar wil ik jullie graag bedanken voor het meelezen, volgen en delen van mijn posts. Jullie reacties en commentaren maken de posts tot waardevolle interacties over allerlei onderwerpen van levensbelang.

Ik kan jullie niet allemaal persoonlijk bedanken, want heel veel lezers blijven liever onbekend, en dat is natuurlijk prima zo. Bij deze wil ik wel mijn waardering uitspreken voor iedereen die deze blog bezoekt; of je nu lezer, blogger of schrijver-in-spé bent... Zonder jullie bemoedigingen zou deze blog niet blijven bestaan. Als dank gooi ik er deze maand graag een give-away tegenaan!

Maak kans op een exemplaar van Frisse Kijk 2 met als bonus het grappige boek Blokje Om van mijn vader, dat ter gelegenheid van zijn 80ste verjaardag uitkwam. Frisse Kijk is een heel inspirerend boek om bijvoorbeeld samen met je man/vrouw of een vriend(in) door te nemen, het biedt gegarandeerd stof tot boeiende gesprekken over God, geloof en de Bijbel. Blokje Om is wat luchtiger en geeft een hondse kijk op de mensenwereld :)

Het enige dat je hoeft te doen om mee te dingen in  deze give-away is je commentaar onderaan deze post achterlaten door in maximaal 6 woorden te beschrijven hoe je 2014 hebt ervaren. (Dat is voor de schrijvers en dichters onder ons gelijk een mooie oefening om een six-word-story te schrijven.)

Later deze maand zal ik Jan vragen om een naam uit de hoed te trekken!