zaterdag 8 augustus 2015

I = Israel

Op mijn zomervakantieleesplankje staat I voor Israel.

Er is geen land ter wereld dat zoveel bekritiseerd wordt als Israel. En dan vooral door mensen die nog nooit een Jood of Arabier uit Israel hebben gesproken, laat staan een bezoekje aan het land hebben gebracht.

Maar goed, wat hebben Christenen eigenlijk met Israel?

Het land Israel is genoemd naar de aartsvader Jacob (zoon van Izak, kleinzoon van Abraham) die in de woestijn een ontmoeting en worsteling met God had. In Genesis 32:29 staat geschreven: Voortaan zal je naam niet Jakob zijn maar Israël, want je hebt met God en mensen gestreden en je hebt gewonnen.

De twaalf zonen van Jakob en hun nakomelingen worden in de Bijbel het volk van Israel genoemd. Daarnaast spreekt de Bijbel ook duidelijk over het land van Israel.  Bijvoorbeeld in Jozua 21:43, Zo schonk de HEER Israël het hele land, zoals hij hun voorouders onder ede beloofd had. De Israëlieten namen het in bezit en gingen er wonen. [De grenzen die God voor ogen heeft staan in Ezechiël 48].

Sindsdien zijn er duizenden jaren voorbij gegaan en de Israelieten zijn door verdrukking, vervolging en ballingschap over de hele wereld verspreid totdat in 1947 een resolutie in de VN met meerderheid van stemmen werd aangenomen die ertoe leidde dat op 15 mei 1948 de staat Israel werd uitgeroepen. [mijn zoektocht op Google bracht trouwens aan het licht dat deze historische gegevens verwijderd of veranderd zijn! Dat zet te denken...]

Israel en het Joodse volk zijn zo belangrijk omdat uit hen de beloofde Messias is voortgekomen: Jezus Christus, de Redder van de wereld. Veel Christenen zegenen Israel (door voor ze op te komen in gesprekken, door producten te kopen of een vakantie te boeken) omdat God daar heel duidelijk over spreekt (Genesis 12:2-3): Ik zal je tot een groot volk maken, ik zal je zegenen, ik zal je aanzien geven, een bron van zegen zul je zijn. Ik zal zegenen wie jou zegenen, wie jou bespot, zal ik vervloeken. Alle volken op aarde zullen wensen, gezegend te worden als jij.

maandag 3 augustus 2015

H = Heiligen

Op mijn zomervakantieleesplankje staat H voor Heiligen.

En dan bedoel ik niet de beelden in bijvoorbeeld een Orthodoxe of Katholieke kerk, maar mensen zoals jij en ik die geloven in Jezus Christus.

Het Griekse woordje 'heilig' is ἅγιος ofwel hagios en het betekent apart gezet (voor God). Dat had vroeger betrekking op voorwerpen in de tempel. Nu heeft het veel meer betrekking op mensenlevens...

Heiligen zijn LEVENDE mensen die apart gezet zijn. Dat wil zeggen, die aan de roep van God gehoor hebben gegeven. Het betreft niet slechts een klein selectief groepje brave gelovigen, maar eigenlijk ALLE gelovigen. Paulus schrijft ze veelal zo aan: Aan allen in Rome, geliefden van God, geroepen om zijn heiligen te zijn. Genade zij u en vrede van God, onze Vader, en van de Heer Jezus Christus (Romeinen 1:7).

God heeft de mensheid uitgekozen (geroepen) om heilig te zijn. Dat wil niet zeggen dat we nooit fouten mogen maken of een saai leven moeten leiden. Integendeel, de heiligen zouden de wereld tot een mooiere plek moeten maken.

De roeping om je leven te heiligen gaat uit naar elk mens. In Kolossenzen 3:12 wordt beschreven wat die heiliging inhoudt: Omdat God u heeft uitgekozen, omdat u zijn heiligen bent en hij u liefheeft, moet u zich kleden in innig medeleven, in goedheid, bescheidenheid, zachtmoedigheid en geduld.

Mooi he? Wat als we dat allemaal eens zouden gaan begrijpen?

dinsdag 28 juli 2015

G = Geloof

Op mijn zomervakantieleesplankje staat G voor Geloof.

Er heerst een algemene gedachte dat geloof een stelsel van regels, wetten of principes is waar een bepaalde groep mensen zich aan houdt. Maar Bijbels gezien klopt daar natuurlijk niets van.

In Hebreeën 11:1 is een prachtige definitie te vinden: Geloof is de absolute zekerheid dat onze hoop ook werkelijkheid wordt en het is het bewijs van dingen die we niet kunnen zien.

Geloof is dus niet het aanhangen van een bepaalde religie. Het is de absolute zekerheid dat onze hoop werkelijkheid wordt! Daar mogen de geleerden zich wat mij betreft nog driehonderd jaar over buigen, maar het is niet te verklaren. Je kunt het alleen maar ontvangen.

Iedere Christen ontvangt een bepaalde mate van geloof. De Bijbel beschrijft het zo: Beoordeel uzelf eerlijk en denk niet te hoog van uzelf; bepaal uw eigen waarde naar de mate van het geloof dat u van God ontvangen hebt (Romeinen 12:3). De Bijbel spreekt over klein geloof, groot geloof, groeiend geloof en ongeloof. Verschillende maten dus.

Misschien denk je: 'dat is niet eerlijk'. Maar laat me je een geheim verklappen... De mate van ons geloof doet er eigenlijk helemaal niet toe; het gaat erom wat we ermee doen! De eerste leerlingen van Jezus hadden ook geloof ontvangen, maar ze waren er niet tevreden mee. 'Geef ons meer geloof' zeiden ze tegen Jezus, die daarop eigenlijk een beetje schamper reageerde door te zeggen dat ze met geloof zo klein als een mosterdzaadje al bergen zouden kunnen verzetten.

Geloof is geen filosofie, geen religieus gedachtengoed. Het is iets kleins waarmee we grote dingen kunnen doen. Geloof is ACTIE! Jacobus 2:26: Zoals het lichaam dood is zonder de ziel, zo is ook geloof zonder daden dood.

zaterdag 25 juli 2015

F = Farizeeën

Op mijn zomervakantieleesplankje staat F voor Farizeeën.

De Farizeeën of ook wel Farizeeërs vormden een invloedrijke, streng-wettische sekte binnen het Jodendom ten tijde van Jezus. De naam Farizeeën betekent letterlijk afgescheidenen. Ze waren afgescheiden van het gewone volk dat (zo redeneerden zij) de wet onvoldoende kende en naleefde.

Volgens de apostel Paulus waren het zeer strenge broeders (voor zijn bekering was hij immers zelf een Farizeeër). In Handelingen 26:5 zegt hij: Ze kennen me lang genoeg om te kunnen bevestigen dat ik als farizeeër volgens de strengste richting van onze godsdienst heb geleefd.

Jezus was niet altijd even aardig tegen deze mannen (die wel de Letter kenden, maar het Leven misliepen) en waarschuwde de mensen tegen hun zeer wettische leer: Wees op je hoede voor de zuurdesem van de farizeeën en de sadduceeën! (Matteus 16:11). Nou ja, daar maakte Hij natuurlijk geen vrienden mee onder de hogepriesters, schriftgeleerden en andere groeperingen die allemaal dachten het bij het juiste eind te hebben.

De Farizeeën waren best jaloers op Jezus die op een heel andere manier onderwijs gaf dan zij gewend waren en ook nog eens veel volgelingen had. In Johannes 11:47 staat, Daarop riepen de hogepriesters en de farizeeën het Sanhedrin bijeen: ‘Wat moeten we doen? Deze man doet veel wondertekenen, en als we hem zijn gang laten gaan, zal iedereen in hem gaan geloven.

Haha, dat waren eigenlijk heel mooie profetische woorden: iedereen zal in Hem gaan geloven! En zo is het maar net :)

woensdag 22 juli 2015

E = Evangelie

Op mijn zomervakantieleesplankje staat E voor Evangelie.

Evangelie komt van het Griekse woord euangelion (εὐαγγέλιον), dat goede of blijde bood-schap betekent.

Wij gebruiken het vaak om een genre van een Bijbelboek aan te duiden, bijvoorbeeld: het evangelie van Marcus of Johannes. Met andere woorden: het goede nieuws zoals zij dat opschreven.

Aan goed nieuws gaat meestal een slechte situatie vooraf. Bijbels gezien is dat ook zo. Alle mensen worden met een zondige natuur geboren en wat dat allemaal tot gevolg heeft, kunnen we dagelijks om ons heen zien. Het goede nieuws is dat Jezus Christus voor onze zonden stierf, ons volledig heeft vergeven en in ons wil wonen met Zijn Heilige Geest om ons te helpen in het leven.

Wie wil dat nou niet, zou je denken? Het goede nieuws is gratis, maar niet goedkoop. Het kostte Jezus Zijn leven en Hij verwacht ook van ons dat we ons zondige, gezapige, gezellige, goddeloze, gekke, grillige, gebroken leven op willen geven voor Hem.

Want ieder die zijn leven wil behouden, zal het verliezen, maar wie zijn leven verliest omwille van mij en het evangelie, zal het behouden. Wat heeft een mens eraan als hij de hele wereld wint, maar er het leven bij inschiet? (Marcus 8:35-36).

zaterdag 18 juli 2015

D = Discipel

Op mijn zomervakantieleesplankje staat D voor Discipel.

Discipel betekent eigenlijk leerling of volgeling van een leermeester en komt van het werkwoord discere ‘leren'. Een discipel is dus iemand met een leerzame geest, iemand die bereid en toegewijd is om te leren (dus niet iemand die denkt alles al te weten).

Jezus zegt een aantal belangrijke dingen tegen de mensen die Zijn leerling willen zijn, bijvoorbeeld: Een discipel staat niet boven zijn meester, maar iedere volmaakte discipel zal net als zijn meester zijn (Lucas 6:40). Worden zoals Jezus... in denken, praten en doen!

Niet alle mensen geloven dat Jezus de Zoon van God is, maar over het algemeen is men het er wel over eens dat Hij de grootste leraar is die ooit op aarde heeft rondgelopen. Is het dan niet meer dan logisch dat we van Hem moeten leren? Dat begint met het lezen en bestuderen van de vier evangeliën (doe het eens!) en het vragen om wijsheid en inzicht aan de Heilige Geest.

De kwalificaties voor discipelschap zijn niet heel ingewikkeld, maar wel erg radicaal: Zo kan dan ieder van u die niet alles wat hij heeft, achterlaat, geen discipel van Mij zijn (Lucas 14:33). In hedendaagse termen betekent het
  • dat we alles wat we denken te weten los moeten laten
  • dat we geen waarde aan onze bezittingen moeten hechten en
  • dat we bereid moeten zijn om ons leven op te geven voor Hem

dinsdag 14 juli 2015

C = Christus

Op mijn zomervakantieleesplankje staat C voor Christus.

Christus is niet de achternaam van Jezus, maar het is een Grieks woord dat aangeeft wie Hij is, namelijk de gezalfde.

Het Hebreeuwse woord hiervoor is Mashiach (Messias) en dat komt van het werkwoord mashach (smeren of zalven met olie).

In het eerste hoofdstuk van het evangelie van Matteüs wordt over Zijn moeder Maria geschreven: Bij haar werd Jezus verwekt, die Christus genoemd wordt. Een voor een kwamen de mensen in die tijd er achter dat Jezus inderdaad de beloofde Messias was.

Over de discipel Andreas staat bijvoorbeeld het volgende opgeschreven (Johannes 1:41): Vlak daarna kwam hij zijn broer Simon tegen, en hij zei tegen hem: ‘Wij hebben de messias gevonden’ (dat is Christus, ‘gezalfde’). Dat nieuwtje ging en gaat nog steeds als een lopend vuur de wereld rond. Iedere dag komen mensen tot de ontdekking dat Jezus de Christus is.

Christus, de gezalfde. Hij is de Zoon van God, Redder, Heer en zelfs je beste Vriend (als je besluit in Hem te geloven). Jezus werd gezalfd met de Heilige Geest en ging erop uit (Handelingen 10:37-38): U weet wat er in heel het Joodse land is gebeurd, hoe het begon in Galilea, hoe God, na de doop waartoe Johannes opriep, Jezus uit Nazaret met de heilige Geest heeft gezalfd en met kracht heeft bekleed. Hij trok als weldoener door het land en genas iedereen die in de macht van de duivel was, want God stond hem bij.

Jezus Christus loopt niet langer fysiek op aarde rond, Hij heeft Zijn zalving ook aan de gelovigen gegeven om grotere dingen te doen dan Hij deed. Wat een opdracht!

Het is God die u en ons Christus als fundament geeft, die ons allen heeft gezalfd, heeft gewaarmerkt als zijn eigendom en ons als voorschot de Geest gegeven heeft (2 Korintiërs 1:21).

vrijdag 10 juli 2015

B = Bidden

Op mijn zomervakantieleesplankje staat B voor Bidden.

Bidden is praten met God en we zien in de Bijbel hoe Jezus hierin een voorbeeld gaf. Hij ging regelmatig (in alle vroegte) naar eenzame plaatsen om te bidden. 

Vaak hebben wij geleerd dat bidden iets is wat we met gebogen hoofd, gesloten ogen en gevouwen handen doen... maar dat komt niet persé in de Bijbel voor (wat overigens niet wil zeggen dat het zo niet kan hoor), maar bidden kan op heel veel manieren:
  • Geknield (Handelingen 9:40)
  • Vol vuur (Handelingen 12:5)
  • Met geheven handen (1 Timoteus 2:8)
  • Omhoog kijkend (Lukas 9:16)
  • In de richting van een stad of land (1 Koningen 8:44)
  • Zonder ophouden (1 Thessalonicenzen 5:17)
Jezus zegt iets heel belangrijks over bidden: Bij het bidden moeten jullie niet eindeloos voortprevelen zoals de heidenen, die denken dat ze door hun overvloed aan woorden verhoord zullen worden (Matteüs 6:7). In sommige vertalingen staat dat we niet met omhaal van woorden moeten bidden. Fijn, we kunnen het dus eenvoudig houden, zoals we tegen een geliefde vriend zouden spreken.

In de meeste wereldreligies is het gewoonte om vastgestelde gebeden uit een boekje te bidden. Daar is op zich ook niets mis mee. Maar de Bijbel roept ons op om het anders te doen: Laat u bij het bidden leiden door de Geest, iedere keer dat u bidt.

woensdag 8 juli 2015

A = Apostel

Op mijn zomervakantieleesplankje (mooi woord voor galgje) staat A voor Apostel.

Het is een woord dat alleen in het Nieuwe Testament voorkomt. Jezus introduceerde de term toen Hij een aantal van Zijn leerlingen aanstelde als apostelen. In Marcus 3:14 staat ook wat dat inhield:

Hij stelde twaalf van hen aan als apostel;- ze moesten hem vergezellen, en hij wilde hen ook uitzenden om het goede nieuws bekend te maken.

Leerlingen van de Here Jezus die werden aangesteld als apostel hadden een duidelijke functie:
  • ze moesten dicht bij Jezus blijven
  • bereid zijn om uitgezonden te worden en
  • het goede nieuws verder vertellen
Zijn er in die tijd meer dan twaalf apostelen geweest? Ja! Paulus was een hele bekende bijvoorbeeld. Bestaan apostelen nog steeds? Ja zeker! Ze worden ook vandaag nog door de Here Jezus aangesteld voor de opbouw van Zijn gemeente wereldwijd. In Efeziers 4;11-12 staat het zo: En hij [Jezus] is het die apostelen heeft aangesteld, en profeten, evangelieverkondigers, herders en leraren, om de heiligen toe te rusten voor het werk in zijn dienst. Zo wordt het lichaam van Christus opgebouwd.

De vijf genoemde functies zijn er om de gemeente (ook wel het lichaam van Christus genoemd) op te bouwen. De meeste kerken van tegenwoordig (er)kennen wel evangelieverkondigers, herders en leraren, maar in mindere mate apostelen en profeten. Dat is jammer, want ook deze mensen zijn nodig om (nieuwe) gelovigen toe te rusten voor werk in dienst van God!

Als je een duidelijke roeping in je leven hebt (een drang, een verlangen) om dicht bij Jezus te blijven, erop uit te gaan en het goede nieuws te verkondigen (in je dorp of aan de andere kant van de wereld), dan is dat een aanstelling van Jezus zelf. Laat je dan door NIEMAND tegenhouden om aan die roeping gehoor te geven!

maandag 29 juni 2015

Leesplankje

De vakantie is voor heel veel mensen in Nederland in zicht! Door de een wordt dan wat minder geblogd, door de ander juist meer geschreven en gelezen. Hoe dan ook... ik heb het idee opgepakt om de komende tijd te gebruiken om een soort leesplankje met jullie te delen.

Een leesplankje? Dat is toch hartstikke ouder-wets? Ja, dat weet ik echt wel hoor :) Ik bedoel natuurlijk een modernere versie, namelijk een digitaal ABC van Bijbelse termen, een soort Jezus jargon zeg maar.

In de komende zomerweken zal ik hele korte stukjes schrijven over woorden die in de Bijbel voorkomen. Woorden die voor Christenen wellicht vanzelfsprekend zijn, maar voor de doorsnee ongelovige of andersgelovige nou niet bepaald dagelijkse kost.

Ik zal mijn best doen om de blogjes mooi, bemoedigend, inspirerend, verrassend, soms grappig en altijd opbouwend te laten zijn. Ik hoop dat jullie meelezen en de woorden willen delen zodat ook thuisblijvers berichtjes hebben om naar uit te kijken!

dinsdag 23 juni 2015

Goed nieuws!

Wat denk je als je zo'n foto ziet?

Meer dan 39.000 mensen in een arena in Kiev, Oekraine. Nee, niet voor een voetbalwedstrijd... maar bijeengekomen om naar HET goede nieuws te luisteren. Want ja, ook in de Oekraine worden de mensen een beetje moe van al het slechte nieuws dat dagelijks door de media wordt verspreid.

Het goede nieuws is dat God van je houdt, dat Hij je lief heeft en Zijn Zoon Jezus naar de aarde stuurde om onder de mensen te leven en hen de weg te wijzen naar een nieuw leven. Jezus nam de zonde van de hele mensheid op zich aan het kruis en schonk vergeving en genezing voor iedereen. Dat is geweldig!

Geloof je dat? Accepteer je dat? De mensen in Kiev in elk geval wel!

zaterdag 20 juni 2015

Belemmerend cirkeltje?

Het moet op een vrijdagmiddag vlak voor het paasweekend geweest zijn. Samen met een paar collega’s tuurde ik naar de kalender in de koffiekamer. Er werd druk gewezen, gepraat en hier en daar een persoonlijke agenda of telefoon geraadpleegd.

Geblader, gestreep, gemopper. ‘Ja zeg, Koningsdag is ook al geen extra vrije dag’. De uitgestoken vinger bleef als een snavel bij de 26e hangen. ‘En hoe valt de kerst dit jaar?’ onderbrak een andere collega. Gezamenlijk kwamen we tot de conclusie, zoals ieder jaar overigens, dat tweede pinksterdag de laatste vrije dag zou zijn tot aan de kerst, de zomervakantie niet meegerekend uiteraard. Terwijl we de Christelijke feestdagen de revue lieten passeren, besefte ik ineens hoe het kerkelijk jaar in Nederland zelfs diep is doorgedrongen tot de CAO’s in het bedrijfsleven. Het kerkelijk jaar, waar haalde ik die woorden ineens vandaan?

Als kind leerde ik al dat dat jaar niet gelijk loopt met een kalenderjaar of bijvoorbeeld een belastingjaar. Op latere leeftijd leerde ik ook nog dat die woorden niet uit de Bijbel kwamen, maar uit het  menselijk brein. In de kringen van mijn ouders werd een kerkelijk, of liturgisch, jaar geopend met een feestelijk weekend in september en afgesloten met een kerkdienst in mei waarin mensen openbare belijdenis van hun geloof aflegden.  Belijdenis was een soort seizoensafsluiter en samen met Hemelvaart en Pinksteren een van de laatse hoogtijdagen voor de zomer. 

En ja, zo gaat het in een groot deel van Christelijk Nederland nog steeds, daar is op zich niets mis mee natuurlijk. Ieder jaar beginnen we weer braaf opnieuw. Vanaf september wordt er toegewerkt en uitgekeken naar advent en kerst Het is een goede Joodse gewoonte om gedenk- en feestmomenten te hebben, maar ik vraag me weleens af of we met ons kerkelijk jaar niet in een belemmerend cirkeltje terecht zijn gekomen. 

De logica achter de kerkelijke feesten is helder: Jezus werd geboren, gekruisigd, begraven, stond op uit de dood, steeg op ten hemel en stortte de heilige Geest uit. Dat was Zijn leven op aarde en die bijzondere momenten zijn de grondlegger voor het Christendom zoals we dat nu kennen. Maar met de uitstorting van de Heilige Geest is het verhaal natuurlijk niet afgelopen, met die uitstorting gaat het juist verder! Pinksteren is niet zozeer het einde van een kerkelijk of liturgisch jaar, maar in diepste zin het begin van het gemeenteleven in de praktijk.

Toch bekruipt me soms het gevoel dat we bij de woorden van Jezus in Handelingen 1:4-5 gestopt zijn, alsof dat einde verhaal was: Ga niet weg uit Jeruzalem, maar blijf daar wachten tot de belofte van de Vader, waarover jullie van mij hebben gehoord, in vervulling zal gaan. Johannes doopte met water, maar binnenkort worden jullie gedoopt met de heilige Geest. De vraag is, waar wachten wij nog op?

Die doop met de beloofde heilige Geest is ook voor ons. Het helpt ons om de wereld in te gaan en het evangelie te verkondigen. Het geeft ons kracht om verleidingen en angsten te weerstaan. Het geeft ons wijsheid om de ondoorgrondelijke dingen van God te begrijpen. Laten we er toch voor waken dat we niet stoppen na de pinksterviering, alsof dat het plafond van onze groei is, om vervolgens weer van voor af aan beginnen.

Er wordt van ons verwacht dat we verder gaan met de hulp van Zijn Geest. We zouden het regelmatig aan elkaar kunnen vragen: zeg uh, wat heb jij de laatste tijd geleerd van de heilige Geest, heeft Hij nog dingen aan je geopenbaard, heeft Hij nog tot je gesproken? Heb je Zijn kracht ervaren en Zijn gaven gebruikt om de kerk op te bouwen en anderen te helpen? Het verhaal gaat namelijk nog steeds verder...

Maar wanneer de heilige Geest over jullie komt, zullen jullie kracht ontvangen en van mij getuigen in Jeruzalem, in heel Judea en Samaria, tot aan de uiteinden van de aarde.’ (Handelingen 1:8)

maandag 15 juni 2015

Een gebroken halleluja

Blogster en collega schrijfster Arjanne Burger heeft opnieuw een prachtig dagboekje uitgegeven De titel is goed, de kaft is leuk en de inhoud is mooi. Een echte aanrader dus! Ik zou zeggen: koop er eentje (HIER) voor jezelf en eentje om weg te geven. Voor de prijs (7,90 euro) hoef je het niet te laten.

In Op school bij de meester neemt Arjanne de lezer mee op avontuur aan de hand van een aantal indringende vragen. Die gaan natuurlijk over je geestelijk leven, over de ups and downs en de groei die daarin zit.

Op school bij de meester is een fris en heel prettig geschreven dagboekje waarin sprekende thema's aan bod komen die door Arjanne op een originele en creatieve wijze worden gepresenteerd in meditaties met titels als: saaie tijd met God, een gebroken halleluja, met een lied het lijden tegemoet en nog veel meer!

Wat ik zo mooi vind aan de overdenkingen in het dagboekje, is dat Arjanne elke dag eindigt met een schitterende Bijbeltekst die inspireert, bemoedigt en opbouwt! Het is bovendien heel leuk om te zien hoe jonge mensen als Arjanne hun talent voor God gebruiken door anderen te inspireren en aan te moedigen Gods waarheid te onderzoeken. Wat mij betreft hoef je geen Christen te zijn om Op school bij de meester te lezen... maar hou er wel rekening mee dat je interesse gewekt kan worden.

Arjanne is geen onbekende in schrijvers- en bloggersland. Ze schreef eerder het boekje Opgewekt om voor God te leven, met daarin 31 aansporingen, zoals ze ze zelf noemt. Je kunt haar vinden en volgen op:


dinsdag 26 mei 2015

Vier niveaus van verzoening (8)

Verzoening: einde van een conflict, hereniging, herstel van verbroken eenheid, herstel van de vrede, verbroedering...

Deze blogserie over verzoening is iets langer geworden dan ik bedoeld had en dan nog heb ik het onderwerp maar globaal aangetipt. Er is zoveel over te schrijven...Verzoening betekent eenvoudigweg 'herstelde vriendschap' en dat is de grondslag van het Christelijk geloof.

Het geeft het hart van God weer: Hij wil GEZONDE vriendschap op verschillende niveaus: Verzoening tussen God en de mensheid, tussen God en Israel, tussen Joden en heidenen en tussen jou en de mensen om je heen.

God wil vriendschap met alle mensen. Een belangrijke Bijbeltekst die we daarbij aanhaalden staat in Kolossenzen 1:20: Door Zijn Zoon (dat is Jezus/Yeshua/Isa) heeft God een altijddurende vrede gesticht tussen Zichzelf en alles wat in de hemelen en op aarde is. Doordat Christus Zich aan het kruis heeft opgeofferd en Zijn bloed heeft gegeven, is er verzoening met God.

Dat is goed nieuws! God is niet boos op de mensheid, Hij heeft juist een altijddurende vrede gesticht. Het probleem is dat wij onderling daar geen voorbeeld aan (willen) nemen. We houden nogal eens vast aan bitterheid, wrok, jaloezie, vijandschap, haat, nijd en kwaadsprekerij. Dat wil God niet. Hij heeft de mensheid lief en Hij wil ook dat wij elkaar liefhebben en in vrede met elkaar leven.

In Romeinen 12:18 staat het heel kort omschreven: Stel, voor zover het in uw macht ligt, alles in het werk om met alle mensen in vrede te leven. Is dat makkelijk? Nee! Daarom staat er juist dat we ALLES in het werk moeten stellen.... het gaat niet vanzelf. Het is ook geen kwestie van 'ik kijk wel of ik daar zin in heb'. Wij hebben allemaal de taak toevertrouwd gekregen om verzoening te bewerkstelligen... om relaties te herstellen.

In 2 Korintiërs 5:18-19 staat het zo: Het is God die door Christus de wereld met zich heeft verzoend: hij heeft de wereld haar overtredingen niet aangerekend. En ons heeft hij de verkondiging van de verzoening toevertrouwd. Een beetje onduidelijk vertaling vind ik zelf, want het is net of we alleen over de verzoening van God en de mensheid moeten preken... We moeten het natuurlijk ook DOEN op een persoonlijk niveau. In de NBG wordt het een 'ambt' of 'bediening' genoemd. In het engels is het veel duidelijker: we all have this ministry of reconciliation!

Zou de wereld er anders uit kunnen zien? Wat denk je?
Is er nog een relatie die je zou kunnen herstellen?

maandag 11 mei 2015

Goed nieuws!

Soms zie je van die filmpjes voorbij komen waarvan je denkt.... Hallelujah! Dat is het beste nieuws van deze week. 


Dit filmpje viel mij in het bijzonder op omdat mijn man net terug is uit Mauretanië.