donderdag 19 januari 2012

Een nobel streven

Schilderij: Yvonne Nederend
Zoals uit m'n vorige post blijkt ben ik aan het lezen in het boek dat de apostel Paulus schreef aan de gelovigen in Corinthie, Griekenland. Vanmorgen kwam ik niet verder dan het lezen van 1 vers. Tsja, dat gebeurt wel eens hoor :) Ik lees zo'n vers dan een paar keer woord voor woord door en ontdek langzaam maar zeker dat er een schat  achter die woorden zit. Lees maar eens mee als je wilt:

Jaag de liefde na en streef naar de gaven van de Geest, vooral naar die van de profetie.
[1 Korintiers 14:1]

Vandaag wil ik alleen maar stilstaan bij het eerste gedeelte: jaag de liefde na. In het engels staat er 'follow the way of love'. Paulus verwijst hier naar de woorden die aan het 13e hoofdstuk vooraf gaan: Maar eerst wijs ik u een weg die nog voortreffelijker is. Die weg is de weg van de liefde. Wat betekent dat eigenlijk, jaag de liefde na? Als je het 13e hoofdstuk leest zie je dat daar de kenmerken van goddelijke liefde op een rijtje worden gezet. Dat is heel handig van Paulus, want dan weten we tenminste wat we moeten najagen. Liefde najagen (in bijbelse zin) betekent dus dat we moeten leren om

  • geduldig te zijn
  • vol goedheid
  • niet afgunstig
  • niet ijdel
  • niet zelfgenoegzaam
  • niet grof
  • niet zelfzuchtig
  • niet boos
  • het kwade niet aanrekenend
Het betekent ook dat we ons niet verheugen over onrecht maar vreugde vinden in de waarheid. Liefde najagen betekent dat we moeten leren om te verdragen, te geloven, te hopen en te volharden. Ik heb weer genoeg stof tot nadenken vandaag, jullie hopelijk ook! In een volgende post ga ik verder met het ontleden van dit vers, tot dan.

PS: Het schilderij van Yvonne kun je zien op haar weblog Creative Worship.


maandag 16 januari 2012

Kerkje spelen

De kerk zoals wij haar kennen is in de problemen. Niet vanwege vervolging of oorlog, maar omdat we er een zooitje van hebben gemaakt en steeds vergeten het Boek te lezen. Er is geruzie, jaloezie, scheuring, misbruik en corruptie, als je de kranten moet geloven. De media smult ervan en Jezus huilt. Dat moet wel, want de kerk was Zijn idee.

De kerk als het lichaam van Christus, die nu in de hemel is, op aarde. Wat een briljant idee. Zijn werk kan gewoon doorgaan: we gaan rond genezende, goed doende en liefhebbend. Althans... dat was het plan voor zijn aanstaande bruid, oftewel de kerk. Waar is het mis gegaan vraag je je af? We weten inmiddels allemaal wel dat de kerk niet een gebouw is, maar een groep gelovigen die bij elkaar komt. We weten veelal niet hoe we dan bij elkaar moeten komen en wat we dan eigenlijk moeten doen. Natuurlijk, we hebben meestal best een strak schema waar we ons allemaal netjes aan houden, we hebben een programma voor dit, een liturgie voor dat, een formulier voor het ene en een afspraak over het andere. We hebben ochtend en avond diensten, gezamelijke diensten, jeugddiensten en themadiensten. Noem het maar op en het bestaat en anders verzinnen we wel wat.

Ik ben momenteel 1 Korintiers 12 aan het lezen en toen ik bij vers 28 aankwam moest ik toch eens even diep nadenken over de opzet van onze kerken. Wanneer is iets nou eigenlijk een kerk? Moet er een dominee zijn, oudsten, een aanbiddingsleider of organist? Kinderwerkers, diakenen en groeters? Oh ja, en natuurlijk toeschouwers, anders sta je een beetje voor aap met zo'n hele organisatie... Volgens Paulus zouden de volgende mensen bij elkaar kerk zijn:
  • God heeft in de gemeente aan allerlei mensen een plaats gegeven: ten eerste aan apostelen,
  • ten tweede aan profeten
  • en ten derde aan leraren.
  • Dan is er het vermogen om wonderen te verrichten,
  • de gave om te genezen
  • en het vermogen om bijstand te verlenen,
  • leiding te geven
  • of in klanktaal te spreken.
Hhmm... wanneer zat jij voor het laatst naast iemand die het vermogen had om wonderen te verrichten? Laten we eerlijk zijn, als iemand dat zou beweren zouden we de kerkenraad erbij roepen en de persoon in kwestie stevig aan de tand voelen of naar huis sturen. Ik vraag me dan af, als God aan allerlei mensen een plaats (taak) geeft, waar zijn al die mensen dan die hier worden genoemd? Waarom zien we die niet in de kerk, waarom zoeken we niet naar zulke mensen, maar zijn we soms wel jaren bezig om een dominee te beroepen die misschien niets van deze taken heeft? 

De Bijbel zegt nog veel meer over gaven en bedieningen, maar hier noemt Paulus heel duidelijk 8 plaatsen binnen de kerk die opgevuld moeten worden door mensen zoals jij en ik. Ik probeer me voor te stellen wat er gaat gebeuren als we zo bij elkaar zouden komen... wow!

woensdag 11 januari 2012

Dagelijks brood of meer?

In de afgelopen jaren heb ik in januari steeds een motto of bijbeltekst gekozen om verder over na te denken, meer over te leren en toe te passen in mijn leven. Van de week bezochtt ik Lynn Mosher's blog Heading Home en zag dat zij een woord had gekozen... 1 woord ja. Dat vond ik fascinerend! 

Eerlijk gezegd had ik me voorgenomen het dit jaar maar eens te laten gaan, maar vanmorgen kwamen er toch twee woorden in me op, woorden waar ik al weken mee bezig ben: dagelijks brood. En ja, ik ga er toch mee aan de slag, wil letterlijk, geestelijk en figuurlijk meer leren over ons dagelijks brood.

Waar gaat dat eigenlijk over: dagelijks brood? Toen Jezus zijn discipelen leerde hoe ze bidden moesten, leerde Hij hen tegelijkertijd belangrijke Koninkrijksprincipes. Geef ons heden ons dagelijks brood (Mattheus 6:11) is geen vraag, maar een proclamatie. Hij leerde hen op die manier te vertrouwen op Gods dagelijkse voorziening. Voor de meeste mensen in het Westen is dagelijks brood niet iets waar we ons druk om maken, we gaan naar de bakker en kopen het. Als kind vond ik het altijd raar om te bidden voor iets dat al op je bord lag. Helaas hebben die woorden van Jezus dus voor veel mensen, tenzij je honger lijdt, aan betekenis verloren.

Maar dagelijks brood is natuurlijk meer dan alleen een boterham, het is Gods Woord en ook dagelijkse voorziening in onze noden. Ik moet eerlijk toegeven dat ik de neiging heb voor meer te bidden dan Gods dagelijkse voorziening, ik heb de neiging te bidden voor de dingen van volgende week en volgende maand. Ik loop vaak op God vooruit en dat is de reden dat ik wil leren Hem te vertrouwen op een dagelijkse basis en te bidden voor die dingen waar ik die dag hulp bij nodig heb (genezing, wijsheid, geduld, doorzettingsvermogen, financien etc. ) en niet vooruit te lopen op de dingen die ik denk nodig te hebben. In Spreuken 30:8 staat, Houd valsheid en leugentaal ver van mij. Geef mij geen armoede of rijkdom, voorzie mij van mijn toegewezen deel aan brood. Dagelijks brood staat er in het engels. Wat een wijsheid in die aloude woorden. Heb jij geleerd Hem te vertrouwen op een dagelijkse basis?

Ik ben het brood dat leven geeft, zei Jezus. Wie bij mij komt zal geen honger meer hebben, en wie in mij gelooft zal nooit meer dorst hebben. (Johannes 6:35)

woensdag 4 januari 2012

Wat je zegt ben je zelf!

Graag wil ik het nieuwe jaar beginnen met een gouwe ouwe, een column zoals die eerder verscheen in Opwekking Magazine. Hopelijk inspireert het jullie om 2012 met goede moed in te gaan!

Er is hier in de USA een programma op televisie dat de biggest loser heet. Het is de zoveelste afgezaagde variatie op het afvalrace principe, je begint met z’n tienen en er blijft er maar eentje over die de prijs in de wacht sleept. In de biggest loser moet een groep extreem dikke mensen proberen zoveel mogelijk gewicht te verliezen. De titel van het programma is een woordspeling, het slaat op het verliezen van gewicht maar tegelijkertijd ook op het verliezen van een wedstrijd. Ik heb me regelmatig afgevraagd of het wel leuk is om de titel ‘biggest loser’ te dragen, ook al gaat het hier om gewichtsverlies, zo’n naam wil je jezelf toch niet toe eigenen? Want wat je zegt ben je zelf....

Wat je zegt ben je zelf, woorden die we in mijn schooltijd als pesterij gebruikten. Misschien gebeurt dat nog wel, ik weet het niet, maar bij nader inzien is het eigenlijk een rare pesterij. Bijbels gezien is het namelijk heel normaal om iets over jezelf te zeggen, om je identiteit uit te spreken. Het mooiste voorbeeld komt namelijk van de Allerhoogste zelf. Hij zij: Ik ben die Ik ben. Daar valt geen speld tussen te krijgen. Hoe heeft Hij het verzonnen he? Zijn woorden lijken ten grondslag te liggen aan ons gezegde, wat je zegt ben je zelf! God gaf Mozes de verzekering dat Hij zijn Naam altijd eer aan zou doen. Ik ben wie Ik zeg dat Ik ben, met andere woorden; Ik lieg niet en Ik verander niet!

De Bijbel leert ons verder dat mensen ieder op hun eigen manier, en afhankelijk van hun omstandigheden, met dergelijke proclamatie omgingen. David bijvoorbeeld had het best wel eens moeilijk met wie hij was, ondanks zijn levendige relatie met God. Hij verklaarde zichzelf de ene dag een worm en de andere dag een koning. Job en Jeremia hadden er trouwens ook een handje van om de meest vreselijke dingen over zichzelf uit te roepen en vervolgens, als ze enigzins gekalmeerd waren na zo’n tirade, de Heer te prijzen. Het was uiteindelijk de Here Jezus zelf die het nut en de kracht van postitieve proclamatie als geen ander begreep en toepaste. Hij drukte de veelzijdigheid van Zijn goddelijke karakter steeds in andere vergelijkingen uit. Ik ben het licht van de wereld, ik ben de weg, de waarheid en het leven, ik ben het brood des levens, ik ben de ware wijnstok en ga zo maar door. Hij bevestigde steeds weer zijn identiteit als de Zoon van God en de Zoon van mensen en handelde er ook naar. 

Zeggen wie of wat je bent is helemaal niet negatief als we het doen zoals het veelal in het Nieuwe Testament wordt gebruikt. Paulus deed het bijvoorbeeld steeds als hij zijn brieven schreef, ik ben Paulus, dienaar van Christus, apostel van Jezus, gevangene... Vaak voegde hij daar ook aan toe, ik ben geroepen, ik ben gezonden, ik ben uitgekozen. Hij was zich altijd bewust van zijn positie in Christus en van zijn taak op aarde, zelfs als de omstandigheden hem zwaar op de maag lagen. Misschien juist wel omdat hij het steeds weer Gods beloftes over zichzelf uitsprak.

Mag ik eens vragen wat jouw proclamatie is? Heb je jezelf misschien een negatief stempel gegeven? Ik ben een loser, ik ben een mislukkeling, ik ben zo onzeker, ik ben zoekend... Soms spreken we die woorden onbewust over onzelf uit, steeds weer. Wat je zegt ben je zelf! Laten we ons best doen om het voorbeeld van de Here Jezus en de eerste apostelen te volgen en datgene uit te spreken wat ons verbindt met onze Vader in de Hemel. Petrus geeft daar ook prachtige voorbeelden van. In zijn eerste brief bijvoorbeeld schrijft hij aan de uitverkorenen en bestempelt hen als voorbestemd, geheiligd door de Geest, en gehoorzaam aan Jezus Christus. Dat zijn nog eens krachtige dingen die we over onszelf mogen uitspreken!

donderdag 29 december 2011

Happy New Year!


De Here geve u Zijn zegen en bescherming;
de Here geve u Zijn nabijheid en inzicht;
de Here geve u Zijn genade;
laat de HERE Zijn oog op u gericht houden
en u vrede geven.


woensdag 28 december 2011

In de Top 5 Boekhandel De Schuilplaats

Nu heb ik toch zo'n leuk nieuwtje, dat moet ik gewoon even kwijt...

Het onlangs verschenen boek Ademruimte, van mijn geestelijke broer en zakelijke collega Matthijs Goedegebuure staat samen met mijn eerste nederlandstalige boek Levensadem in de Top 5 bij boekhandel De Schuilplaats in Albasserdam. Dat is toch wel heel bijzonder! Wat een prachtige set om samen te kopen of kado te geven. Aarzel niet langer en loop even binnen bij de Schuilplaats of plaats je bestelling on-line en lees deze twee levensveranderende boeken.

maandag 26 december 2011

Blogging buzz....

Terwijl jullie in Nederland nog allemaal genieten van een 2e kerstdag, gaat het leven hier in de USA alweer gewoon verder... back to work :)
  • Afgelopen zaterdag stond er een heel leuk artikel in de Ventura County Star, hier in Zuid California, over mijn boeken, de prijs die Grace of Giving heeft gewonnen en onze Stichting Traveling Light. Je kunt het artikel on-line lezen door HIER te klikken. Als het krantenartikel je, hoe dan ook, inspireert, wees dan zo vriendelijk om op de share of recommend knop te klikken. Hartelijk dank!
  • Afgelopen jaar heb ik weer een aantal juweeltjes ontdekt in de Christelijke blogging wereld. Ik wil graag Creative Worship in het (winter)zonnetje zetten. Een blog waarin Yvonne Nederend haar geloof op kreatieve wijze uit in prachtige, kleurrijke quilts en schilderijen, echt een bezoekje waard!
  • Ik heb zelf geen kinderen, maar toch wil ik Christelijk Opvoeden even onder de aandacht brengen. Wendy Born publiceert korte, inspirerende stukjes, altijd praktisch, altijd dingen om over na te denken. Ik volg haar andere blog (Christenleven) al wat langer.

zaterdag 24 december 2011

Koninklijke zwangerschap

"Hij zal een groot man worden en Zoon van de Allerhoogste worden genoemd, en God, de Heer, zal Hem de troon van zijn vader David geven. Tot in eeuwigheid zal Hij koning zijn over het volk van Jakob, en aan Zijn koningschap zal geen einde komen." (Lucas 1:32-33)

Maria zal wel even raar hebben gekeken toen de engel haar dit nieuws bracht. Een koningschap zonder einde? Dat was iets ondenkbaars. Het Midden Oosten had in die tijd reeds een lange bloedige geschiedenis achter de rug. Het was om de haverklap oorlog en de ene koning volgde de andere op. Ja, natuurlijk waren er periodes van rust en vrede geweest, maar dat duurde nooit langer dan een mensenleven. Verandering hing altijd in de lucht en iedere keer als een nieuw leider de macht overnam hoopte men stilletjes dat er betere tijden zouden aanbreken.

De boodschap van de engel was zachtjes gezegd revolutionair. Hij sprak over iemand die het koningschap van de Allerhoogste God zelf zou ontvangen; geen staatsgreep dus, geen politieke overmacht en zeker geen oorlog. De aanstelling van deze nieuwe koning was een goddelijke beslissing. Geen wonder dat zijn koningschap eindeloos zou zijn, God had Zijn eigen eeuwigheid er in gelegd. De boodschap van de engel was een profetie van toekomstige gebeurtenissen. Maria droeg zo het begin van Gods Koninkrijk op aarde in haar binnenste, een klein en teder begin van iets dat de wereld voor altijd zou veranderen.

Door Jezus, de Zoon van God, kwam Gods Koninkrijk op aarde en het is inmiddels uitgegroeid tot het grootste en machtigste koninkrijk dat ooit heeft bestaan. Miljoenen, ja honderden miljoenen mensen erkennen Hem als de Koning der koningen. Het is zeker, aan Zijn koningschap komt nooit een einde!

donderdag 22 december 2011

Wat is er zo leuk aan Gods wet? (4)

Deze post is de afsluiter in de serie over de voordelen, ofwel de 'leuke' kanten, van Gods wet, zoals beschreven in Psalm 19. Vers 9b is mijn favoriet, Het gebod van de HEER is helder: licht voor de ogen.

Het gebod van de Heer is niet saai of negatief, het is helder! Radiant staat er in het engels, stralend en vreugdevol. Ons probleem is, evenals dat een probleem was voor de religieuzen in Jezus' tijd, dat we er allemaal eigengemaakte regeltjes aan hebben toegevoegd die de helderheid, het stralen, hebben weggenomen. Velen hechten helaas meer waarde aan tradities dan aan de woorden van God zelf. In Marcus 7:7-9 zegt Jezus:  Tevergeefs vereren ze mij, want ze onderwijzen hun eigen leer, voorschriften van mensen. De geboden van God geeft u op, maar aan tradities van mensen houdt u vast. En hij vervolgde: Mooi is dat, hoe u Gods geboden ongeldig maakt om uw eigen tradities overeind te houden! Een beetje cynisch is de Heer hier wel, want het is natuurlijk helemaal niet mooi wat we met Zijn woorden hebben gedaan.

Ik kom zoveel mensen tegen die enorme moeite hebben met Gods geboden en die angst of boosheid is maar al te vaak gebaseerd op wat religie ervan heeft gemaakt, niet op de heldere woorden van Jezus zelf. In Johannes 14:15 roept Hij de discipelen op: Als je mij liefhebt, houd je dan aan mijn geboden. En dat is Zijn roep nog steeds. Waarom? Omdat Zijn geboden helder zijn, licht voor onze ogen. Gelukkig krijg ik naast kritiek ook regelmatig bemoedigende reacties op mijn boeken. Zo schreef een mevrouw uit de polder mij eens dat ze na het lezen van SACRED SABBATH voor het eerst in haar leven op zondag naar het strand was gegaan om te wandelen. Ze had daar zo'n intense blijdschap ervaren dat ze het uit begon te roepen, 'halleluja, dank U Heer, U bent goed' en Hij bevrijdde haar ter plekke van een juk dat jarenlang op haar schouders had gerust. Hij deed dat voor de discipelen in een korenveld en Hij doet het nog steeds!

Jezus is de spil waar alles om draait, Hij is het referentiekader voor bijbels onderwijs, maakt niet uit over welk onderwerp het gaat. Zonder Hem is er geen genade en zonder Hem kunnen we de geboden niet vervullen!

maandag 19 december 2011

Wat is er zo leuk aan Gods wet? (3)

In de vorige twee posts schreef ik over een aantal voordelen (benefits) van Gods wet. Voor ons als Nieuw Testamentische generatie is Gods wet niet iets dat oordeel brengt, maar juist iets dat leven brengt. Uiteraard alleen in het licht van wat Jezus Christus voor ons heeft gedaan. Hij kwam niet om de wet weg te doen, Hij kwam om de wet te vervullen. In Romeinen 13:10 staat zo mooi, Liefde is de vervulling van de wet. Als wij beweren dat we Gods wet niet kunnen vervullen, beweren we dat we niet kunnen liefhebben.

In Psalm 19 lezen we hoe de wet levenskracht en wijsheid geeft. In vers 9 staat verder: De bevelen van de HEER zijn eenduidig: vreugde voor het hart.

Ze zijn eenduidig en vreugde voor het hart! Wie wil er nou geen uitzinninge vreugde in zijn/haar hart? Vreugde is vrucht die de Heilige Geest in ons wil produceren. De wereld doet zijn best om dat te imiteren en biedt ons plezier, blijdschap en pret... maar echte vreugde komt van God en kan door niets of niemand worden afgenomen. Het bestuderen EN toepassen van Gods wet brengt vreugde in ons hart. Dat is waarom Hij zijn belangrijkste wetten op ons hart wil schrijven: God liefhebben boven alles en je naaste als jezelf.

Mag ik je nogmaals aanraden: wees niet bang om meer over Gods wet en genade te leren, het zal je grote vreugde geven! 

donderdag 15 december 2011

Wat is er zo leuk aan Gods wet? (2)

De richtlijn van de HEER is betrouwbaar: wijsheid voor de eenvoudige (Psalm 19:8)

De richtlijn van de Heer is betrouwbaar. Het verandert niet met de weersomstandigheden of de laatste mode. Je kan erop vertrouwen, omstandigheden of problemen hebben geen invloed op Zijn richtlijn, Zijn geboden. Wat gisteren waarheid was, is vandaag waarheid en zal morgen waarheid zijn. Tijd en trends laten haar stempel niet achter op Gods richtlijn en dat is een prettige gedachte.

Behalve dat, heeft het bestuderen EN leven van Zijn geboden ook nog een ander voordeel: het is wijsheid voor de eenvoudige. Heerlijk! Wie wil er niet graag wijs zijn? Ik ben geen geleerde, geen professor of dominee; ik verlang eenvoudigweg naar die wijsheid die van boven komt.

Ik daag je uit om eens een frisse kijk op God's geboden te werpen en te ontdekken hoe wet en genade samenkomen in Jezus Christus.

PS: Als je Engels leest kunnen mijn boeken je enorm helpen en inspireren!

maandag 12 december 2011

Wat is er zo leuk aan Gods wet? (1)

Tijdens een van mijn wandelingen door de Bijbel opende ik de deur van Psalm 19 en vond daar, temidden van Davids lovende woorden, een opsomming van de voordelen van Gods wet. Aangezien de boeken die ik schrijf over de Tien Geboden gaan leek het me wel aardig en interessant om eens stil te staan bij die opsomming. Ik heb het, een beetje cynisch misschien, 'wat is er zo leuk aan Gods wet' genoemd.


De wet van de HEER is volmaakt, levenskracht voor de mens. (Psalm 19:8)


De wet is niet saai, achterhaald of oninteressant, de wet is volmaakt. De apostel Paulus schreef er later over: De wet zelf is heilig en de geboden zijn heilig, rechtvaardig en goed (Romeinen 7:12). De wet is niet veranderd, de bedoeling van de wet is veranderd. In de tijden van het Oude Testament was de wet er om de mensen hun tekortkomingen te laten zien en hun te wijzen op de noodzakelijheid van een Redder die hen van hun zonden zou verlossen. Nu, in de tijd van het Nieuwe Testament is de wet er om ons te helpen een betere maatschappij te bouwen die gebaseerd is op bijbelse principes. Jezus kwam 2000 jaar geleden als Redder naar de wereld. Datgene waar mensen al eeuwen naar uit keken en naar verlangden vond daadwerkelijk plaats. Nu wordt de wet geschreven in de harten van de mensen.

De wet is niet alleen volmaakt, maar geeft ook levenskracht aan de mens. We gehoorzamen of houden ons niet meer zozeer aan de wet, we vervullen de wet ofwel we leven de wet! En als we dat doen geeft dat ons levenskracht, het verfrist en vernieuwt onze ziel. Verlang je naar een verfrissende regen diep van binnen, naar een opwekking in je ziel? Probeer Gods wet dan eens zo te zien en toe te passen... je zal zien dat dat verkwikkend is!

woensdag 7 december 2011

Sterke hand

Onlangs was mijn oudste broer betrokken bij twee verkeersongelukken op 1 dag. Eerst onderweg naar zijn werk, later onderweg naar huis. Hij reed op zijn scooter toen een auto uit de tegenovergestelde richting plotseling linksaf sloeg en hem vol aanreed. Mijn broer liep van de ravage weg zonder een schrammetje, alleen maar met spierpijn. Nou, dat is een heel groot wonder als je het mij vraagt!

Vanmorgen zat ik te lezen in Psalm 18 en ineens kreeg ik een duidelijk beeld van Gods hand: God reikte naar mij en pakte mij op. Hij trok mij uit het diepe water omhoog. (Psalm 18:17). Mijn broer verdronk niet in water, maar er werd wel een serieuze aanslag op zijn leven gepleegd en de hand van God reikte naar hem. Ik ben zo dankbaar dat Hij dat deed. En weet je wat, God deed dat omdat hij van mijn broer houdt. In de volgende verzen staat, Mijn vijand was erg machtig, maar God redde mij uit zijn hand.... Hij redde mij omdat Hij van mij hield.

Waarom sommige mensen zo'n ongeluk overleven en anderen niet? Ik weet het niet. Ik weet niet eens of daar wel een verklaarbaar antwoord op is. Wat ik wel weet is dat als God op zo'n wonderlijke manier naar ons reikt, we heel erg dankbaar kunnen zijn.

Heeft Hij jou wel eens op zo'n manier gered?

donderdag 1 december 2011

Contract voor nieuw boek getekend

De schrijverij is niet altijd even leuk en romantisch :) Dat is natuurlijk geen groot nieuws, maar soms is het net alsof je alleen maar zit te verzinnen, wikken en wegen. Alsof je niets anders doet dan verbeteren en redigeren. Soms ontstaan er twijfels... is dit wel goed, moet het niet anders?

Een eindeloze strijd lijkt het wel. Ik heb eens ergens gelezen dat er geen moeilijker vak is dan schrijven, nou ja, behalve dan krokodillen worstelen natuurlijk! Toch mag je als schrijver ook wel eens hele leuke dingen doen, zoals het ondertekenen van een contract voor weer een nieuw boek bijvoorbeeld.

Ik heb deze week een contract getekend voor een nieuw engelstalig boek, het 5e deel inmiddels in de serie over de Tien Geboden in de 21 eeuw. Nadat mijn laatste boek de Readers Favorite 2011 publieksprijs in de USA had gewonnen (Best Christian Non Fiction) heb ik even gewacht om een nieuw manuscript in te sturen, gewoonweg om even van het idee te genieten dat ik nu 'award-winning author' achter mijn naam mag zetten :) Maar ach, the show must go on, zoals ze hier in de USA zeggen. En zo komt er dus volgend jaar weer een boekje uit, prijst de Heer! De werktitel die ik momenteel gebruik is My Neighbor's House. Het boekje is gebaseerd op het 10e gebod, ja... over het niet begeren van het huis en de ezel van je naaste. Leuke dingen, zoals ik al zei.

Hebben jullie dat ook, van die hele leuke dingen in je werk?