Give-away

Hopelijk vinden jullie het niet erg dat ik de serie over talent en het Koninkrijk weer even onderbreek... ditmaal voor een give-away!

De uitgave van Frisse Kijk valt mooi samen met het begin van het nieuwe kerkseizoen waarin weer veel mensen een groei- of gespreksgroep gaan beginnen. Mijn spraakmakende columns over het christelijk geloof, zoals ze reeds jaren gepubliceerd worden in Opwekking Magazine, vormen de onderlegger voor dit praktische werkboek dat uitermate geschikt is voor zowel zelfstudie als groepsgebruik. Frisse Kijk is meer dan een leesboek, want het bevat naast twaalf prikkelende columns een hoeveelheid pittige vragen en discussiepunten, veel ruimte om zelf te schrijven en bovendien een collectie prachtige foto’s. De lezer/gebruiker wordt uitgedaagd om gedachten, die boven komen tijdens het lezen en beantwoorden van de vragen, op papier te zetten. Het opschrijven en uitwerken van gedachten omtrent God, de Bijbel en het geloof kan een verhelderende oefening zijn.

Natuurlijk vraagt de uitgave van een nieuw boek om een give-away! Je kunt heel eenvoudig een gratis exemplaar van dit mooie boek in handen krijgen door:

1. een reactie hieronder achter te laten, en
2. deze blog post te delen via je sociale media (Blog, Facebook, Twitter etc.)

Ik zal volgende week aan Jan vragen of hij een naam wil trekken en dan zal ik de gelukkige winnaar bekend maken via deze blog!

Talent en het Koninkrijk (4)

Het is leuk om deze serie blog posts over talent & Koninkrijk te schrijven in een periode dat er twee nieuwe boeken van mijn hand uitkomen. Vanaf vandaag is Frisse Kijk verkrijgbaar! Weer een mijlplaal in de schrijverij, deze keer ook met toevoeging van prachtige kleurenfoto's die ik met mijn Olympus camera heb genomen. Ik hoop dat het boek je zal inspireren!

In de vorige post hebben we kunnen zien dat het bouwen aan Gods Koninkrijk niet optioneel is, het is een opdracht, een roeping die we ontvangen van de Koning. In Matteus 25:14-15 staat:

Of het zal zijn als met een man die op reis ging, zijn dienaren bij zich riep en het geld dat hij bezat aan hen in beheer gaf. Aan de een gaf hij vijf talent, aan een ander twee, en aan nog een ander één, ieder naar wat hij aankon. Toen vertrok hij. Het volgende dat opvalt aan de introductie die Jezus geeft op de gelijkenis van de talenten is het feit dat de werkers het geld (de talenten) in beheer krijgen. De man vertrouwt het beheer van zijn vermogen aan de werkers toe. Let wel, niet zijn vermogen zelf! Met andere woorden: de man blijft eigenaar, de dienaren worden beheerders.

Jezus blijft eigenaar van hetgeen Hij ons in bruikleen geeft, of het nu over geld, talenten, of mogelijkheden gaat. Het is wel de bedoeling dat wij er iets mee gaan doen en zo andere mensen bereiken, die weer andere mensen kunnen bereiken... juist ja. Het maakt niet uit op welk vlak jouw talent ligt. Laten we zeggen dat je hele lekkere appeltaarten kunt bakken. Waarom niet 1x per maand een koffieochtend in de straat  organiseren? Laat je kinderen een mooie flyer maken en nodig een aantal mensen uit. Een prachtige manier om in contact te komen met vrouwen die je wellicht nooit in de kerk zult tegenkomen. Je hoeft niet te preken of evangeliseren, het gaat om het opbouwen van relaties. Die gesprekken komen wel... zeker als ze van jouw lekkere taart hebben genoten.

Dit is maar een simpel voorbeeld van het gebruiken (BEHEREN) van hetgeen je van God hebt gekregen. Hij blijft de eigenaar en vertrouwt ons bepaalde dingen toe. Het is Zijn verlangen dat we daarmee de wereld in gaan. Laten we het niet te moeilijk of zwaar maken :) Beheren betekent dat je zelf de beslissing neemt om aan de slag te gaan. 

4) God blijft eigenaar van onze talenten, wij zijn de beheerders.

Talent en het Koninkrijk (3)

De allerlaatste gelijkenis die Jezus vertelt vlak voor zijn sterven is die van de talenten en het Koninkrijk. Ik denk dat dat verhaal goed is blijven hangen bij de discipelen want je ziet dat ze, na Jezus' terugkeer naar de Hemelse Vader, er echt op uit zijn gegaan om Gods Koninkrijk te bouwen.

Bij ons gaat het soms anders. Wij kunnen zo vaak over een gelijkenis horen preken dat we er niet langer bij stil staan waar het nou eigenlijk echt over gaat. Laten we nog eens kijken naar de introductie die Jezus geeft: Of het [koninkrijk] zal zijn als met een man die op reis ging, zijn dienaren bij zich riep en het geld dat hij bezat aan hen in beheer gaf. Aan de een gaf hij vijf talent, aan een ander twee, en aan nog een ander één, ieder naar wat hij aankon (Matteus 25:14-15). De man roept zijn werkers bij zich! Die roep geldt ook voor ons. Een ieder die gehoor heeft gegeven aan de roep van God om zijn of haar leven in Zijn hand te leggen, krijgt automatisch de opdracht mee om aan het Koninkrijk te bouwen.

Aan het Koninkrijk bouwen doen we door mensen over Jezus te vertellen. Over Paulus staat geschreven: Hij verkondigde het koninkrijk van God en onderrichtte vrijmoedig over de Heer Jezus Christus, zonder dat hem iets in de weg werd gelegd (Handelingen 28:31). Jezus kwam naar de aarde om Zijn Koninkrijk aan te kondigen, Hij sprak er veelvuldig over, na zijn opstanding zelf veertig dagen lang (Handelingen 1:3)! Stel je eens voor dat je dominee veertig (zon)dagen lang zou preken over het Koninkrijk :) Er is blijkbaar veel over te leren.

Misschien zie je Gods onzichtbare Koninkrijk en zichtbaar werk niet samengaan en denk je dat het allemaal wel goed komt... stil maar, wacht maar, alles wordt nieuw. Of toch niet? De Bijbel is er duidelijk over dat er werk aan de winkel is. Paulus schrijft in zijn brief aan de Kolossenzen (4:10) de volgende opvallende woorden: .Aristarchus, mijn medegevangene, Barnabas’ neef Marcus (over wie u al instructies hebt gekregen: ontvang hem gastvrij wanneer hij bij u komt) en Jezus Justus groeten u; zij zijn de enige Joden die met mij meewerken voor Gods koninkrijk, en ze zijn dan ook een grote troost voor me geweest. Mensen die meewerken aan Gods Koninkrijk zijn een troost voor de geestelijk leiders, niet een bedreiging.

Probeer je voor te stellen dat Jezus jou en een aantal bekenden bij zich roept, zoals in de gelijkenis. Hij vertrouwt je iets toe, Hij geeft je iets mee... laten we het gereedschap noemen. Geld, talent, mogelijkheden... maakt niet uit wat het is. Je hoort Zijn roep.... en je gaat op pad.

3) Bouwen aan Gods Koninkrijk is niet optioneel!

Talent in de praktijk

Drukkerij Van der Perk

Graag wil ik de serie over talent & Koninkrijk even onderbreken met een praktijkvoorbeeld :)

Deze week kreeg ik de gelegenheid om een kijkje te nemen bij Drukkerij Van der Perk in Groot Ammers, waar momenteel mijn nieuwe boek Frisse Kijk van de drukpersen rolt. Ik schrijf 'boek', maar eigenlijk is het een werkschrift, een combinatie tussen een bijbelstudieboek en een journal. Frisse Kijk bevat een bloemlezing van twaalf spraakmakende columns voorzien van studievragen en discussiepunten. Een ideaal boek voor zelfstudie én groepsgebruik.

Controleren van de foto's

Persoonlijk vind ik de meeste bijbelstudieboeken heel saai, dus ik heb er bewust voor gekozen om in Frisse Kijk ook mooie kleurenfoto's op te nemen. Foto's die ik heb gemaakt tijdens mijn reizen, maar ook gewoon hier in de polder. Ik hoop dat ze de lezer zullen inspireren de wereld eens door de ogen van de Schepper te bekijken.

Als kind hield ik al van schrijven en knutselen. Ik was dol op boekjes en schriften en deed al op jonge leeftijd aan schrijfwedstrijden mee. Pas in 2004 verstond ik de roep van God om tot eer van Hem te gaan schrijven en dat resulteerde in de uitgave van mijn eerste (engelstalige) boekje Sacred Sabbath in 2006. Het was het eerste boekje in een serie over de Tien Geboden in de 21e eeuw. Mijn vierde boek Grace of Giving ontving de Readers Favorite publieksprijs in de USA voor het beste Christelijke non-fictie boek in 2012.

Vorig jaar kwam er eindelijk ook een boek in Nederland uit. Uitgeverij Merweboek publiceerde Levensadem, een heel bijzonder boek over de schepping van het menselijk leven. Inmiddels schrijf ik ook al jaren een vaste column in Opwekking Magazine. Op die columns krijg ik altijd veel positieve reacties; per post, in een persoonlijk gesprek, via Facebook en LinkedIn, noem maar op. Dat inspireerde mij om er meer mee te gaan doen, en zo ontstond Frisse Kijk, tsja, genoemd naar deze weblog eigenlijk.

Een talent hoeft niet persé op het creatieve, sportieve of muzikale vlak te liggen. Misschien ligt jouw talent op het organisatorische of fianciële vlak. Misschien kun je goed koken of tuinen ontwerpen, het maakt eigenlijk niet uit. Op het moment dat je God vraagt HOE je je talent kunt gebruiken om daarmee mensen te bereiken en een positieve invloed in je omgeving te zijn, zal Hij je stap voor stap de weg gaan wijzen. Gaat dat snel? Nee. Gaat dat makkelijk? Nee. Moet je veel leren onderweg? Ja. Zal God je daarbij helpen? Ja.

Ik geloof echt wat er in Efeziërs 2:10 staat, dat we geschapen zijn om een bepaald werk voor hem uit te voeren hier op aarde: Want wij zijn Zijn maaksel,  geschapen in Christus Jezus om goede werken te doen, die God van tevoren bereid heeft, opdat wij daarin zouden wandelen.

Een vraag die mij enorm heeft geholpen in het ontdekken van het talent dat God mij heeft gegeven (dus geen aangeleerde zaken) was: 'waar kon je als kind uren mee bezig zijn?' Wellicht helpt het jou ook om daar eens diep over na te denken. Ik ben benieuwd...

Talent en het Koninkrijk (2)

'De uitbreiding van Gods Koninkrijk is een opdracht aan de gelovigen' schreef ik in mijn vorige post. Met de uitbreiding van Gods Koninkrijk bedoel ik de groei van het aantal gelovigen in Jezus Christus, hier op aarde.

Het is Gods verlangen dat ieder mens de Koning in zijn of haar hart toelaat en daarmee dus inwoner wordt van het Koninkrijk Gods. Jezus legt dat zo uit: de Wet en de Profeten gaan tot aan Johannes: sindsdien wordt het koninkrijk van God verkondigd, en iedereen wordt met klem genodigd binnen te komen (Lucas 16:16).

Als arbeiders of bouwers aan dat Koninkrijk hebben wij gereedschap meegekregen: geestelijke gaven, maar ook natuurlijke talenten. Een mooi verhaal daarover (ter verduidelijking) is te vinden in Matteus 25:14-15, Of het [koninkrijk] zal zijn als met een man die op reis ging, zijn dienaren bij zich riep en het geld dat hij bezat aan hen in beheer gaf. Aan de een gaf hij vijf talent, aan een ander twee, en aan nog een ander één, ieder naar wat hij aankon. Of het in deze gelijkenis nu over geld, talenten, of mogelijkheden gaat, doet er eigenlijk niet eens zoveel toe. Het gaat om iets dat God ons heeft toevertrouwd, voor een bepaald doel.

Jezus begint zijn verhaal met de mededeling dat de man op reis gaat. Als Jezus na het spreken van deze woorden zou zijn weggelopen waren we toch een geestelijke waarheid rijker geweest: de man gaat niet voor altijd weg, hij komt terug! Wij leven met de wetenschap en verwachting dat Hij terugkomt om ons werk te beoordelen, om te vragen wat we met onze talenten hebben gedaan.

2) Jezus zal ons vragen wat we hebben gedaan met hetgeen Hij ons heeft toevertrouwd

Talent en het Koninkrijk (1)

Aan het eind van deze maand zullen Jan en ik  een workshop Talent & Koninkrijk geven in de Ezra gemeente in Puttershoek. In de aanloop daar naartoe heb ik de gelijkenis van Jezus over de talenten, zoals we die in Matteus 25 kunnen lezen, weer eens onder de loep genomen. Of het hier nu over geld, talenten, of mogelijkheden gaat doet er eigenlijk niet eens zoveel toe, het gaat om iets dat  God ons heeft toevertrouwd, voor een bepaald doel.

Een aantal redenen om een spreekbeurt / workshop over Talent & Koninkrijk te geven is dat:

• veel mensen denken dat alleen geestelijke zaken bruikbaar zijn in het Koninkrijk van God
• veel mensen zich niet bewust zijn van de talenten die ze van God hebben gekregen
• als ze zich daar wel van bewust zijn, de talenten meestal niet voor God gebruiken

Laten we eerlijk zijn, de meesten van ons gebruiken de talenten die we van God hebben gekregen in een seculiere baan, om daarmee werelds succes te boeken, zodat we aardse zaken kunnen aanschaffen. Dat is misschien een harde waarheid, maar het is veelal het antwoord op de vraag: als ik mijn talenten niet gebruik voor God, waarvoor gebruik ik ze dan wel? Het is zeker nuttig eens goed te kijken naar de woorden van Jezus in Matteus 25:14-15. Deze twee verzen zijn de introductie op de werkelijke gelijkenis: Of het zal zijn als met een man die op reis ging, zijn dienaren bij zich riep en het geld dat hij bezat aan hen in beheer gaf. Aan de een gaf hij vijf talent, aan een ander twee, en aan nog een ander één, ieder naar wat hij aankon. Toen vertrok hij. Ik heb een aantal principes over talenten & koninkrijk, dat we uit deze introductie kunnen halen op een rijtje gezet en zal ze, beginnend met vandaag, in de komende blog posts met jullie delen.

Om te beginnen kunnen we uit de context halen dat Jezus met 'het', het Koninkrijk bedoelt... Deze gelijkenis is een herhaling, een benadrukken van woorden die Jezus al eerder sprak. Aan de hand van deze en eerdere gelijkenissen wil Jezus uitleggen dat het Koninkrijk alleen kan uitbreiden (groeien) als er gewerkt wordt door degenen die zijn boodschap hebben aangenomen. Hij gaf de sleutels voor dat (geestelijk) werk aan zijn volgelingen, Ik zal je de sleutels van het koninkrijk van de hemel geven, en al wat je op aarde bindend verklaart zal ook in de hemel bindend zijn, en al wat je op aarde ontbindt zal ook in de hemel ontbonden zijn (Matteus 16:19).

Over die woorden van Jezus zijn vele boeken en studies geschreven, maar waar ik hier nadruk op wil leggen is dat Gods Koninkrijk niet los te zien is van de opdracht die daarbij hoort: vruchtdragen. In  Matteus 21:43 zegt Jezus tegen de religieuzen: Daarom zeg ik u: het koninkrijk van God zal u worden ontnomen, en gegeven worden aan een volk dat het wel vrucht laat dragen.

1) De uitbreiding van Gods Koninkrijk is een opdracht aan de gelovigen

Het gaat z'n gangetje...

Het is nog steeds vakantie voor de meesten onder ons... dus trakteer ik maar weer eens op een gouwe ouwe column :)

"Na een maandenlang verblijf in het droge zuid-westen van de USA is het altijd weer heerlijk om door de groene polder te fietsen en uit te waaien over de dijk. Ik voel me die eerste dagen bijna een toerist in eigen land. Vol enthousiasme zwaai ik naar andere fietsers en tijdens mijn rondje door het dorp houd ik her en der mensen staande voor een praatje.

Soms verkeer ik in de gelukkige omstandigheid een broeder of zuster in den Here tegen te komen en weldra gaat het gesprek dan over het wel en wee van de kerken ter plaatste en de groei van de persoon in kwestie. Ik vuur m’n vragen af met de snelheid van een geweer. ‘Wat heb je de laatste tijd geleerd, zijn er nog wonderen gebeurd, wellicht een genezinkje hier of daar? Worden er nog bijzondere bijeenkomsten georganiseerd en hoe zit het met de huisgroepen en bijbelstudies?’ En weet je, met enige regelmaat krijg ik de woorden te horen die ik zo heb leren vrezen: oh, alles gaat z’n gangetje.

Ja ja, ik weet dat daarmee bedoeld wordt dat alles goed gaat, dat de organisatie netjes en soepel verloopt en dat er geen drama is. Maar toch, de woorden geven me steevast de kriebels. Z’n gangetje... Zouden de eerste discipelen dat ook wel eens gezegd hebben vraag ik me dan af. Ik geloof er niks van. Zij werden immers met grote regelmaat vervolgd, in elkaar getimmerd en langdurig opgesloten. ‘Z’n gangetje’ staat zo ver af van het enthousiasme waar Paulus graag over sprak. Laat uw enthousiasme niet bekoelen, maar laat u aanvuren door de Geest en dien de Heer (Romeinen 12:11). Blijkbaar was er reeds toen al een waarschuwing nodig tegen vervlakking, verveling en lauwheid. Paulus nam in z’n aansporingen regelmatig de sportwereld als voorbeeld. Leef je geestelijk leven alsof je een marathon loopt. Ja, als je het zo bekijkt is ‘z’n gangetje’ op z’n zachtst gezegd een misplaatste opmerking in de christelijke wereld. Op je gemakje ronddobberen tijdens je reis met de Allerhoogste heeft niets te maken met de wedstrijd waar we als gelovigen voor hebben ingeschreven, en die we uit moeten lopen met de eerste prijs voor ogen. In Hebreeen 12:1 staat dat we onze wedstrijd vastberaden moeten lopen. Geen geslof en getreuzel, maar een stevige pas, de wind in de haren en de horizon oneindig ver voor ons uit.

Jezus sprak ook al over het gevaar van gemak en comfort in het geestelijk leven. In Openbaring 3:15 waarschuwde Hij de gemeente in Laodicea tegen lauwheid. Ik heb nog liever dat je koud bent, dat is niet zo erg als lauw zijn, aldus Zijn ernstige berisping. Niets is zo erg als je passie verliezen en voortleven op automatische piloot. Ik vraag mezelf het volgende af: gaat mijn gebedsleven z’n gangetje? Hoe zit het met m’n enthousiasme voor bijbelstudie, voor missie projecten, voor discipelschap? Ik kan je aanraden hetzelfde te doen, want als we onszelf zo eens eerlijk onderzoeken is er wellicht een plek te vinden waar het vuur weer eens nodig opgeport moet worden. In Marcus 9:49-50 zegt Jezus, iedereen moet met vuur gezouten worden... Zorg dat jullie het zout in jezelf niet verliezen. Pittige woorden, een ernstige waarschuwing. Zorg dat je de gang er in houdt!"

Familietrekje

Ik kom uit een schrijversnest zoals dat heet... Mijn vader was jarenlang scriba van de Nederlands Hervormde kerk en hanteerde pen en typemachine alsof het de gewoonste zaak van de wereld was. Als ik terugdenk aan die jaren zie ik hem zitten aan z'n bureau dat bezaaid was met indrukwekkende papieren, hij had trouwens overal wel een mapje of ordner voor. Ik weet zeker dat ik die gewoonte van hem heb meegekregen :)  In 2005  kwam het boek Op kerkenpad in Papendrecht uit ter gelegenheid van het 900-jarig bestaan van ons dorp. Mijn vader is één van de auteurs van dat omvangrijke boek.

Enkele jaren later kwam bij diezelfde uitgeverij De Stroombaan nog een boek van zijn hand uit: De laatste vlucht van de Lancaster Popeye. Een Lancaster bommenwerper met aan boord zeven jonge mannen stort tijdens een oorlogsmissie neer in Papendrecht. Geen van de bemanningsleden overleeft de crash. Mijn vader schrijft met passie over deze laatste vlucht, echt een heel bijzonder boekje met historische waarde.

Ook mijn jongere broer Jan P. heeft diverse boeken op zijn naam staan. Leuk om te zien hoe de liefde voor het schrijven door de generaties heengaat. Hebben jullie zoiets in de familie of zie je bijvoorbeeld dingen van jezelf weer terugkomen in je kinderen?

Hoe groot is de liefde van God

'Hoe lang is een Chinees' riepen wij vroeger. Dat was geen vraag, maar een mededeling. en zo is het eigenlijk ook met de liefde van God. Hoe groot is de liefde van God is geen vraag, maar een mededeling. een uitroep eigenlijk.

Ik moest daaraan denken toen ik vanmorgen las in het boekje 30 dagen gebed voor moslims. Het is vandaag dag 7, en we bidden wereldwijd voor de Siddi's uit Gujarat (India). Onderaan de bladzijde staat een statistiekje dat mij stil deed staan bij de liefde van God....

India telt een van 's werelds grootste concentraties van moslims die nog nooit het evangelie gehoord hebben. Het land telt in totaal ongeveer 150 miljoen moslims, van wie de meeste in de uitgestrekte vlakte van de Ganges wonen. India herbergt meer moslims dan alle navolgende landen bij elkaar: Jemen, Irak, Jordanië, Bahrein, Quatar, Verenigde Arabische Emiraten, Saoedi-Arabië, Oman, Koeweit en Egypte. De Heer heeft hen allemaal lief!

Onze God kent hen bij naam, sterker nog, Hij heeft de haren op hun hoofden geteld. Dat gaat mijn verstand te boven...

Blogging buzz...

Hartelijk dank allemaal voor het lezen en reageren op de doop-blogjes. Jullie reacties op deze blog, per e-mail en in persoonlijke gesprekken, inspireren mij om meer van dit soort 'spraakmakende' onderwerpen op een frisse manier aan de orde te stellen. Mail me gerust met ideeën :) Verder even aandacht voor wat nieuwtjes en wetenswaardigheden:

• Op 20 juli jl. is de islamitische vastenmaand weer begonnen. Die vastenmaand wordt door miljoenen christenen wereldwijd gebruikt om specifiek voor moslims te bidden. Ook zij verlangen er diep van binnen naar om de liefde en vrede van Jezus Christus te leren kennen. Daar kunnen wij voor bidden. Kijk maar eens op 30dagen.nl als je mee wilt doen.
• A.s. woensdag ben ik met een boekentafel te vinden op de Paardenmarkt in Alblasserdam en wel in de evangelisatie stand van Evangelische Gemeente 't Scheepke. Kom gezellig langs.
• Onze Stichting Traveling Light heeft weer een project lopen in Israel. We zamelen geld in voor een gaarkeuken in Netanya en voor een speciaal etentje met een groep Holocaust overlevenden. Bezoek onze weblog en vergeet niet onze Facebook pagina te bekijken en te 'liken'!
• De brocante winkel van Marja & Anja gaat vanaf oktober elke 1e zaterdag van de maand open van 12.00 tot 17.00 uur. Kijk vast op de weblog Maranja since1964 voor ideeën.

Fijne vakantie allemaal!

Gelukkig de mens...

Gelukkig de mens

die niet meegaat met wie kwaad doen,

die de weg van zondaars niet betreedt,

bij spotters niet aan tafel zit,

maar vreugde vindt in de wet van de HEER

en zich verdiept in zijn wet, dag en nacht.

Hij zal zijn als een boom,

geplant aan stromend water.

Op tijd draagt hij vrucht,

zijn bladeren verdorren niet.

Alles wat hij doet komt tot bloei.

Psalm 1:1-3

De doop ontrafeld (5)

In de vorige posts hebben we gekeken naar 'de leer der dopen', zoals dat zo deftig heet. We hebben die ene doop, die het beginpunt van alles is, nader bekeken, namelijk de doop in het Lichaam van Christus, ofwel de wedergeboorte. Daarna heb ik geschreven over de doop in water en de doop in/met de Heilige Geest. In de Bijbel wordt nog een doop genoemd die toch weer anders is dan de zojuist genoemde dopen: de lijdensdoop.

Er heeft zich een grote menigte om Jezus heen vergaard terwijl Hij zijn discipelen voorbereidt op wat er komen gaat. Tussen alle praktische instructies door, zegt Jezus ineens, Ik ben gekomen om op aarde een vuur te ontsteken, en wat zou ik graag willen dat het al brandde! Ik moet een doop ondergaan, en ik word hevig gekweld zolang die niet volbracht is... (Lucas 12:49-50). Het kan niet anders of Hij doelt hier op zijn lijden. Jezus verlangt er hevig naar dat het vuur van de Heilige Geest op aarde ontstoken zal worden, maar eerst zal Hij zijn taak moeten volbrengen: het lijden voor de zondige mensheid.

De Bijbel vertelt ons ook over een gesprek dat Jezus met zijn discipelen had en waar hetzelfde onderwerp ter sprake kwam. Jakobus en Johannes wilde graag een plaats naast Hem hebben...  Maar Jezus zei tegen hen: ‘Jullie weten niet wat je vraagt. Kunnen jullie de beker drinken die ik moet drinken of de doop ondergaan die ik moet ondergaan?’ (Marcus 10:38). Daar heb je die doop weer. Hier verbindt Jezus de lijdensdoop met de beker die Hij drinken moet. De beker die symbool staat voor het nieuwe verbond, maar ook voor het lijden. Vlak voor de gevangeneming in Getsemane bidt Jezus ‘Vader, als het mogelijk is, laat deze beker dan aan mij voorbijgaan! Maar laat het niet gebeuren zoals ik het wil, maar zoals u het wilt’ (Matteus 26:39).

Het lijden van Jezus was vreselijk. Hij onderging de martelingen en kruisiging om voor altijd af te doen met de zonden van de mensheid. Dankzij zijn lijden hebben wij allen vergeving ontvangen. Zijn lijden bracht ons verlossing van zonde, schuld en ziekte. De taak van Jezus is volbracht. Toch voorspelde Hij dat er ook voor de gelovigen een vorm van lijden zou komen. In zijn gesprek met Jakobus en Johannes zegt Hij namelijk: Jullie zullen de beker drinken die ik zal drinken en de doop ondergaan die ik zal ondergaan (Marcus 10:39). Jezus waarschuwt zijn volgelingen als het ware: Let op, je zal lijden. Het moge duidelijk zijn dat Jezus hier niet spreekt over lijden als gevolg van zonde of ziekte, want daarvoor ging Hij juist aan het kruis. Hij spreekt hier over een lijden omwille van het evangelie. Wereldwijd zijn er honderduizenden Christenen die weten wat dat is.

De discipelen kwamen er vanzelf achter wat die zogenaamde lijdensdoop was, die ze zouden ondergaan, want ze schreven er later veelvuldig over, bijvoorbeeld:

• Geliefde broeders en zusters, wees niet verbaasd over de vuurproef die u ondergaat; er overkomt u niets uitzonderlijks. Hoe meer u deel hebt aan Christus’ lijden, des te meer moet u zich verheugen, en des te uitbundiger zal uw vreugde zijn wanneer zijn luister geopenbaard wordt. Als u gehoond wordt omdat u de naam van Christus draagt, prijs u dan gelukkig, want dat betekent dat de Geest van God in al zijn luister op u rust. Laat niemand van u moeten lijden omdat hij een moordenaar is, een dief, misdadiger of onruststoker. Maar als u lijdt omdat u christen bent, schaam u dan niet en draag die naam tot eer van God (1 Petrus 4:12-16).
• Daarom spoor ik je aan het vuur brandend te houden van de gave die God je schonk toen ik je de handen oplegde. God heeft ons niet een geest van lafhartigheid gegeven, maar een geest van kracht, liefde en bezonnenheid. Schaam je er dus niet voor om van onze Heer te getuigen; schaam je ook niet voor mij, die omwille van hem gevangenzit, maar deel in het lijden voor het evangelie, met de kracht die God je geeft (2 Timoteus 1:6-8).

Het is niet toevallig dat Bijbelgedeeltes die over Christenvervolging en lijden gaan, ook vaak over het VUUR gaan, het vuur en de kracht van de Heilige Geest. Laten we nooit vergeten dat met het vuur van de Heilige Geest ook een lijden meekomt!

Stel niet uit tot morgen...

Van alle beslissingen die we in het leven kunnen nemen is die om Jezus Christus serieus te volgen de allerbelangrijkste, dat is een kwestie van leven of dood. Het is maar één stap naar een nieuw begin, een schone lei...

I tell you, now is the time of God’s favor, now is the day of salvation.

(2 Corinthians 6:2)

De doop ontrafeld (4)

In de vorige posts heb ik geschreven over de doop in het lichaam van Christus, die ene doop waardoor alle mensen tot de familie van God kunnen toetreden. We worden eenmaal in een natuurlijke familie geboren en we worden nogmaals geboren in een geestelijke familie. Bij die wedergeboorte ontvangen we als bewijs de Heilige Geest die in ons en bij ons is. De doop in water is een uiterlijke bevestiging van wat er van binnen is gebeurd, een stap in gehoorzaamheid, zoals Jezus dat zegt.

Als Christen zouden we kunnen denken, 'wat kan ik me nog meer wensen? Ik ben een kind van de hemelse Vader, en Jezus woont met zijn Heilige Geest in mij'. Toch is er een volgende stap, en dat noemt de Bijbel de doop in of met de Heilige Geest. Dat is niet een term die de Pinksterbeweging heeft bedacht, maar eentje die Johannes de Doper introduceerde toen hij de nieuwe gelovigen in water doopte, Ik heb jullie gedoopt met water, maar hij [Jezus] zal jullie dopen met de heilige Geest (Markus 1:8). Het is duidelijk dat Johannes de mensen wilde voorbereiden op wat er nog meer zou komen. Ik vind het fascinerend dat Johannes over de doop in de Heilige Geest wist lang voor het gebeuren zou, hij spreekt hier duidelijk profetische woorden.

Een aantal jaren later, vlak voor zijn vertrek naar de hemel, bevestigt Jezus zelf deze woorden van Johannes, want Johannes doopte wel met water, maar u zult met de Heilige Geest gedoopt worden, niet lang na deze dagen (Handelingen 1:5). Jezus laat met deze woorden duidelijk zien dat de doop in de Heilige Geest iets anders is dan het ontvangen van de Heilige Geest bij de wedergeboorte. Zijn eigen discipelen hadden niet lang daarvoor namelijk al de Heilige Geest in hun leven ontvangen en wel op een heel bijzondere manier, Jezus dan zei opnieuw tegen hen: Vrede zij u! Zoals de Vader Mij gezonden heeft, zend Ik ook u. En nadat Hij dit gezegd had, blies Hij op hen en zei tegen hen: Ontvang de Heilige Geest (Johannes 20:21-22). Klaar, zou je denken, ze kunnen gelijk de wereld in! Toch zegt Hij hun om te wachten totdat de Heilige Geest op hen komt en ze met kracht zullen worden bekleed (Lucas 24:49 en Handelingen 1:8).

De Heilige Geest was er altijd al, Hij is evengoed God zoals Jezus en de Vader dat zijn. Zij zijn één! Hij komt veelvuldig voor in het Oude Testament. We zien Hem op mensen komen voor een bepaalde periode of speciale taak, bijvoorbeeld bij Mozes, Simson, Elia en Saul. We zien Hem in mensen leven, zoals bij Jozef (Genesis 41:38) en Daniël (Daniël 5:14) en Hij zweefde over de wateren in Genesis 1. De Heilige Geest is dus niets nieuws, maar de manier waarop Hij met kracht op de gelovigen in het Nieuwe Testament komt is nieuw. Eigenlijk zien we dat al in het leven van Jezus. Jezus hoefde niet wedergeboren te worden, want Hij was al geboren uit de Geest, maar Hij werd wel gedoopt in/met de Heilige Geest nadat hij uit de rivier omhoog kwam, Jezus, vol van de Heilige Geest, keerde terug van de Jordaan (Lucas 4:1). Later blijkt ook dat Hij die speciale kracht nodig had om de verleiding van satan te weerstaan.

Maar u zult de kracht van de Heilige Geest ontvangen, Die over u komen zal; en u zult Mijn getuigen zijn, zowel in Jeruzalem als in heel Judea en Samaria en tot aan het uiterste van de aarde (Handelingen 1:8). Het gaat bij de doop in de Heilige Geest dus niet zozeer om de Heilige Geest zelf, want die hebben we als gelovigen immers al in ons, maar om de kracht van de Geest die vrijkomt. Bij kracht moeten we niet denken aan menselijke kracht (die vaak geuit wordt in roepen, schreeuwen, duwen etc.) maar aan bovenmenselijke (bovennatuurlijke) kracht. Dat is bijvoorbeeld de kracht om

• verleidingen te weerstaan,
• vrijmoedig te zijn,
• te volharden,
• te genezen
• te overwinnen

De apostel Petrus legt het fenomeen als volgt uit: Deze Jezus is door God opgewekt en wij allen zijn daarvan getuigen. Hoog verheven, aan Gods rechterzijde, heeft hij van de Vader de heilige Geest ontvangen, zoals beloofd was. En deze heeft hij nu over ons uitgestort. Dat is het wat u ziet en hoort (Handelingen 2:32-33). De uitstorting van, de vervulling met, de doop in, hoe we het ook willen noemen, is iets dat zichtbaar en hoorbaar is. Met andere woorden... onze wedergeboorte kunnen we misschien nog wel stiekem verbergen en voor onszelf houden, maar de doop in de Heilige Geest niet!

De doop ontrafeld (3)

In de vorige post heb ik beschreven hoe we door één doop allemaal lid kunnen worden van het lichaam van Christus, de universele gemeente van gelovigen. Die ene doop is de wedergeboorte. De Bijbel spreekt echter ook over een leer van dopen (Hebr. 6:1-2). Ik geloof dat er uit die ene (allerbelangrijkste) doop, andere dopen voortkomen. Laten we eens kijken naar de doop in water.

In de tijd van het Oude Testament was het Joodse gebruik van ritueel wassen heel gewoon. Omdat men door te zondigen steeds opnieuw onrein werd, moest de rituele reiniging noodgedwongen ook steeds weer plaatsvinden. In het NT kondigt Johannes de Doper een nieuwe vorm van ritueel wassen aan: de doop in water als teken dat men de zonde echt de rug toe wilde keren. Hij riep de mensen op zich nu eens daadwerkelijk te bekeren en zich te laten dopen. Hij gebruikte daarvoor niet langer de stenen vaten volgens Joodse traditie, maar ging naar een plek waar veel water was. In Johannes 3:23 staat daarover, Maar ook Johannes doopte in Enon bij Salim, omdat daar veel water was; en de mensen kwamen daar en werden gedoopt.

Ook Jezus kwam naar Johannes om gedoopt te worden. Een belachelijk idee natuurlijk, want Jezus was zonder zonden, dus Hij hoefde zich niet te bekeren, laat staan gedoopt te worden voor de afwassing van zonden. Toch dringt Jezus er op aan en legt aan Johannes de Doper uit dat de Vader het zo wil, 'Laat me begaan,’ antwoordde Jezus, ‘want we moeten alles doen wat God van ons wil.’ Toen liet Johannes hem begaan (Matteus 3:15). Prachtig vind ik dat, Jezus geeft het goede voorbeeld en cijfert zichzelf gewoon weg! Hij had net zo goed kunnen zeggen: Je hebt gelijk beste Jo, ik heb die doop in water helemaal niet nodig. Wie had Hem dat kwalijk kunnen nemen? Maar Hij kiest voor gehoorzaamheid aan de Vader.

We kunnen zien hoe jaren later deze nieuwe vorm van dopen wordt voortgezet door de discipelen. Paulus daagde de mensen uit, En nu, wat aarzelt gij nog? Sta op, laat u dopen en uw zonden afwassen, onder aanroeping van zijn naam (Hand. 22:16). Hier zien we trouwens dat principe van het afwassen weer. Door Jezus worden onze zonden vergeven, door de waterdoop worden ze afgewassen. De apostel Petrus zegt ook dat de doop niet langer gezien moet worden als een rituele reiniging van vuil, maar als een vraag om een zuiver geweten (1 Petrus 3:21). Persoonlijk ken ik veel mensen die hun leven aan Jezus hebben gegeven, die echt bekeerd zijn van hun oude leven, maar toch altijd nog een vorm van schuld dragen waardoor zij zich niet helemaal vrij voelen. Heel vaak blijkt dan dat er geen afwassing van zonden heeft plaatsgevonden door middel van de doop. Men weet dat de zonden vergeven zijn, en toch worden ze nog meegedragen.

In het NT is heel veel te lezen over de waterdoop en, zoals ik in mijn eerste post schreef, zijn er kerkscheuringen en familieruzies ontstaan als gevolg van meningsverschillen over de doop, de leeftijd waarop dat moet gebeuren en de hoeveelheid water die daarbij gebruikt moet worden. Persoonlijk was de redenering van de Here Jezus voor mij voldoende om me niet in die discussie te mengen: 'we moeten alles doen wat God van ons wil'. In de Herziene Statenvertaling staat 'op deze wijze past het ons alle gerechtigheid te vervullen'. Als je in twijfel bent over de waterdoop, zou je dan eens na willen denken over Zijn woorden?

Naast de doop in water is er ook nog zoiets als de doop in of met de Heilige Geest, daarover gaat de volgende post. Ik hoop dat jullie weer meelezen en meedenken!

Ik heb u wel gedoopt met water, maar Hij zal u dopen met de Heilige Geest (Marcus 1:8)