Goede tijden, slechte tijden

Het is bijzonder om te zien dat iedere keer als zich een ramp, drama, of crisis voordoet, er 'geleerden' opstaan die roepen of het wel dan niet een straf van God was, het einde der tijden al dan niet nabij is en dat Jezus spoedig terug komt. 

Met het verstrijken van de tijd wordt het dan vervolgens weer even stil op het strijdtoneel van de doemscenariodenkers, profetieën, samenzweringstheorieën en complotten. Tot de volgende catastrofale gebeurtenis uiteraard... dan durft men blijkbaar weer.

Wat ik vaak mis in dat soort berichten, die ik tot mijn ergernis vaak voorbij zie komen in Christelijke Facebook groepen en forums, is enige vorm van liefde, genade en hoop. Maar goed, ieder zijn ding.

Als we de geschiedenis van de mensheid bekijken, valt op dat er altijd goede en slechte tijden geweest zijn. Tijden van oorlog en vrede, van honger en overvloed. Ja, magere en vette jaren, zeg maar. De wereld verging niet, het leven werd weer opgepakt. Meestal vol nieuwe energie, vertrouwen en veel goede voornemens.

In slechte tijden zie je vrijwel altijd een massaal zoeken naar God, terwijl we in goede tijden sterk het idee hebben het allemaal zelf wel te kunnen. Ik weet eigenlijk niet of daarin een gezonde balans te vinden is, misschien is het wel juist die curve die ons in leven houdt, de ups en downs, de bergen en de dalen, de periodes van geweldige creativiteit en innovatie en de tijden van laksheid en consumeren.

Ieder mensenleven kent tijden van vreugde en verdriet, van bloei en verdorren, van loslaten en opnieuw beginnen en eigenlijk zien we dat op grote schaal ook gebeuren, Ons land, onze economie, onze aarde... steeds is er die curve, laten we het seizoenen noemen...

👉Wat die terugkomst van Jezus betreft. Hij zegt er zelf over:

Het beste wat je dus kunt doen, is altijd klaar zijn. Want Ik kom op een moment dat niemand Mij verwacht (Lukas 12:40).

Ik heb mij vaak afgevraagd wat voor soort 'moment' dat zal zijn. Een moment dat niemand Hem verwacht. Tsja, waar blijven de 'geleerden' dan met al hun gespeculeer en bangmakerij. We weten het dus niet. Ik denk dat de sleutel 'm hierin zit dat we altijd klaar moeten zijn om God te ontmoeten. Dan leef je relaxed, wat er ook gebeurt!

Er is bij niemand anders redding te vinden; Hij is de enige, door wie de mensen gered kunnen worden (Handelingen 4:12).

Bang om dood te gaan

Eigenllijk heb ik helemaal geen zin om erover te bloggen... Maar vandaag bedacht ik me iets dat ik toch wel met jullie wil delen. Hopelijk zet het weer aan tot nadenken.

Vandaag bedacht ik me dat achter de massale angst voor het Coronavirus ten diepste de angst zit om dood te gaan. Ik kan niks anders bedenken. Jullie wel?

Ja, laten we het even nuchter bekijken. Wat is het ergste dat je kan overkomen als je het virus hebt? Dat je eraan sterft. De aan hysterie grenzende angst is dus eigenlijk de angst om te sterven.

Die eenvoudige conclusie deed me vervolgens denken aan een nummer van blues gitarist Albert King: 'Everybody wants to go to heaven but nobody wants to die.' Een nummer geschreven door Loretta Lynn, als ik het goed heb.

Iedereen wil naar de hemel, maar niemand wil sterven. Hoe waar is dat! Ik kan natuurlijk niet voor iedereen spreken, maar als Christen heb je, als het goed is, geen angst voor de dood. In Romeinen 14:8 staat: Zolang wij leven, leven we voor de Heer; en wanneer wij sterven, sterven we voor de Heer. Dus of we nu leven of sterven, we zijn altijd van de Heer.

De cruciale vraag hier is: ben je van Hem of niet?

De apostel Paulus ging nog verder en schreef: Voor mij is leven Christus en sterven winst (Filippenzen 1:21). Poeh, dat gaat ver. Ik wil graag nog een tijd hier blijven hoor, begrijp me niet verkeerd. Maar ik wil ook kunnen bluffen zoals Paulus dat deed, eenvoudigweg omdat ik mijn leven aan Jezus heb overgegeven.

Maar Jezus zei: 'Ik ben de opstanding en het leven. Wie in mij gelooft zal leven, ook wanneer hij sterft, en ieder die leeft en in mij gelooft zal nooit sterven. Geloof je dat?'

[Johannes 11:25-26]

👉Ik schreef trouwens eens een blogje over de HEMEL

En, oh ja, hieronder het nummer van Albert King

Richtlijnen

Richtlijnen volgen, we zijn er deze weken wereldwijd massaal mee bezig in het kader van het Coronavirus. En dat is goed. Hygiène hoog houden, afstand bewaren, waar mogelijk thuiswerken... nou ja, noem maar op. Die richtlijnen zijn er om onze fysieke gezondheid te waarborgen.

👉Graag wil ik een paar geestelijke richtlijnen delen om onze zielsgezondheid te waarborgen.

Afgelopen jaar plaatste ik een serie op deze blog over ziel en gezondheid waarbij de tekst in 3 Johannes 1:2 centraal stond:

Geliefde, ik wens dat het u in alles goed gaat en dat u gezond bent, zoals het uw ziel goed gaat.

Zoals het uw ziel goed gaat. Het is zo belangrijk om ook dat in de gaten te houden, juist nu er een virus rondgaat dat mensen heel veel angst inboezemt. Angst is niet goed voor de ziel, angst kwelt en verlamt.

Maar ja, hoe zorg je nou goed voor je ziel? Ik heb een paar eenvoudige richtlijnen op een rijtje gezet, hopelijk helpt het jullie.

• Tijd met Jezus doorbrengen
  Komt allen tot Mij... en u zult rust vinden voor uw ziel (Mattheüs 11:29)
• Lofprijs en aanbidding
  Mijn ziel prijst de Heer en vergeet niet een van Zijn weldaden (Psalm 103:2)
• Luister naar Zijn stem
  Kom hier bij Mij en zet uw oren goed open. Luister, want het gaat om het welzijn van uw ziel (Jesaja 55:3)
• Liefelijke woorden spreken en ontvangen
  Liefelijke woorden zijn een honingraat, zoet voor de ziel en genezing voor de beenderen (Spreuken 16:24)

Kostbare tijd

De maatregelen rond het Coronavirus... hoe ik er over denk en wat ik ervan vind is eigenlijk onbelangrijk. 👉Ik heb wel een voorstel...

Als we dan toch allemaal zoveel mogelijk thuis moeten blijven en evenementen en samenkomsten even voorbij moeten laten gaan... is er dan niet een kans dat dat enorm veel rust gaat geven?

Waarom weken we ons niet los van de televisie en het nieuws en gaan we eindelijk de administratie eens op orde brengen, dat fotoboek maken, dat laadje opruimen, die emails beantwoorden, dat gesprek voeren of dat spelletje met je kind spelen?

Waarom zetten we niet een fris haakwerkje op, kijken we niet met elkaar naar een mooie film? Waarom gebruiken we die kostbare tijd, die ons zomaar in de schoot wordt geworpen, niet eens in ons voordeel? We leven in een hele drukke maatschappij die altijd maar doorraast, een stukje rust kan echt geen kwaad. Misschien is dat te simpel bedacht hoor, maar zo zie ik het.

Enne, laat je vooral geen angst aanpraten, dat is namelijk slecht voor je gezondheid 😁

Wijsheid heeft een naam

Als er iets is dat we zouden moeten begeren, dan is het wel wijsheid. 'God weet de weg de weg naar wijsheid' schreef ik aan het einde van mijn vorige blogje. Ja, en die weg brengt ons weer terug bij Spreuken 8, het hoofdstuk over de wijsheid.

In dat hoofdstuk wordt 'wijsheid' voorgesteld als een vrouw; dat vind ik op zich al een heerlijk gegeven 😄maar dat even terzijde. Als je dat hoofdstuk met aandacht leest, zul je ontdekken welke rijkdom er in wijsheid verborgen is. Er is niets ter wereld kostbaarder dan wijsheid. Dat hoofdstuk bevat overigens hele bijzondere uitspraken. Ik noem er een paar:

• Alle woorden uit Mijn mond zijn in gerechtigheid gesproken (vers 8). Wie kan zoiets claimen
• Ik heb lief wie Mij liefhebben en wie Mij ernstig zoeken, zullen Mij vinden (vers 17). Waar heb ik dat eerder gehoord?
• Van eeuwigheid af ben Ik gezalfd geweest, vanaf het begin, vanaf de tijden voordat de aarde er was (vers 23). Ja zeg, nog even...
• Want wie Mij vindt, vindt het leven (vers 35). Wie zei dat nog meer?

Het mag toch duidelijk zijn dat de wijsheid die kostbaarder is dan goud, zilver en robijnen, Jezus Christus zelf is? In Colossenzen 2:3 staat zo mooi: Al de schatten van wijsheid en kennis zijn in Hem verborgen. We moeten Hem beter leren kennen als we wijsheid nodig hebben. Dat kan door Zijn woorden te lezen en uitleg aan de Heilige Geest (onze Leraar) te vragen.

Jezus is de kracht en de wijsheid van God (1 Corinthiërs 1:24).

[In My Neighbor's House heb ik dit verder uitgewerkt].

Waar is wijsheid te vinden?

In mijn vorige blogjes schreef ik over 'niks mogen' en 'biddend begeren'. Gij zult niet begeren... wie kent die woorden uit de Bijbel niet? Maar is begeren dan altijd fout? Nee, natuurlijk niet. In diezelfde Bijbel (Spreuken 8:11) staat dat niets dat we zouden kunnen begeren te vergelijken is met wijsheid. Dan is het toch logisch dat we daar achter aan moeten gaan, dat we dat moeten begeren?

Het zoeken naar of het najagen of begeren van WIJSHEID is een prachtig avontuur. Weet je wie over dat avontuur schreef? Job. Meestal denken we bij het boek Job direct aan al het drama in zijn leven, maar er was door alles heen een gepassioneerd zoeken naar wijsheid. Job 28:13,

👉 Maar de wijsheid, waar wordt die gevonden? En waar is de plaats van het inzicht?

En dan moet je eens verder lezen wat hij erover zegt, vers 15-20,

Fijn goud kan niet in ruil voor haar gegeven worden, en haar prijs kan niet met zilver worden afgewogen.

Zij kan met het fijne goud van Ofir niet betaald worden, en evenmin met de kostbare onyx en saffier.

Haar waarde kan niet met goud of kristal gemeten worden, en zij is niet in te ruilen voor een kleinood van zuiver goud.

Aan koraal en kristal wordt niet meer gedacht, want de prijs van de wijsheid is hoger dan die van robijnen.

Haar waarde kan niet met die van een topaas uit Cusj gemeten worden; en met het fijne zuivere goud kan zij niet betaald worden.

De wijsheid dus, waar komt zij vandaan, en waar is de plaats van het inzicht?

De prijs van wijsheid is eigenlijk niet te bepalen, zij gaat alles van waarde ver te boven. We leven in een wereld waar heel veel kennis en wetenschap is. Maar wijsheid, echte wijsheid, waar is zij te vinden? In vers 23 zegt Job: God begrijpt haar weg, en Híj kent haar plaats.

Dat vind ik een goede aanwijzing. Zoek het niet in opleiding, studie, ervaring of wetenschap... God weet de weg. We komen dan eigenlijk weer terug bij Spreuken 8, het hoofdstuk over de wijsheid. Daarin zijn weer aanwijzingen te vinden. Spannend!

Biddend begeren

'Ga op zoek naar de juiste begeerten' schreef ik in mijn vorige blogje en daarbij haalde ik Marcus 11:24 aan waar staat: Daarom zeg Ik u: alles wat u biddend begeert, geloof dat u het ontvangen zult, en het zal u ten deel vallen.

Als we dingen biddend mogen begeren, kan 'begeerte' op zich natuurlijk nooit fout zijn; dat hebben we ons waarschijnlijk aan laten praten. Ik denk dat juist daarom het tiende gebod geen restrictie is, maar een uitdaging om erachter te komen wat we dan wel mogen begeren. Dat is ook het uitgangspunt geweest in mijn Engelstalige boekje My Neighbor's House.

Paulus schrijft over het tiende gebod: Zonder de wet zou ik nooit geweten hebben wat zonde is. Als de wet niet had gezegd: ‘U mag niet iets begeren wat van een ander is,’ zou ik niet hebben geweten dat dit verkeerd is. Zo eenvoudig is het dan ook wel weer 😁

Niet de dingen van een ander begeren, maar juist achter datgene aan gaan dat God voor je heeft weggelegd. Ik heb de Bijbel er op na geslagen en kwam uit bij Spreuken, hoofdstuk 8, het hoofdstuk over de wijsheid. In vers 11 staat het...

Want wijsheid is beter dan koralen, al wat men zou kunnen begeren, kan haar niet evenaren.

In het Engels staat het heel mooi vind ik:" for wisdom is more precious than rubies, and nothing you desire can compare with her." Nothing you desire, niets dat je zou kunnen begeren is te vergelijken met wijsheid. Dan is het toch logisch dat we daar achter aan moeten gaan, of niet?

Je mag ook niks...

In mijn tienerjaren vond ik de Bijbel en het Christendom maar een beetje benauwend. Zoveel regeltjes en wetten. En leuke dingen? Die zijn natuurlijk allemaal verboden. Ik had het idee dat serieus Christen worden mijn 'vrije' leven aan banden zou leggen en stelde de keus voor Jezus steeds uit.

Ondanks dat ik zeker niet in een 'zware' kerk ben opgegroeid, waren de Tien Geboden wel een onzichtbare leidraad in ons gezin. Het tiende gebod vond ik altijd maar moeilijk: Gij zult niet begeren uws naasten huis; gij zult niet begeren uws naasten vrouw, noch zijn dienstknecht, noch zijn dienstmaagd, noch zijn rund, noch zijn ezel, noch iets dat van uw naaste is. Je mag ook niks...

Na mijn bekering begon ik pas te zien dat die woorden geen beperking inhielden, maar juist een uitdaging. Een uitdaging om erachter te komen wat we dan wel mogen begeren. Nee, niet de spullen van mijn naaste dus... maar juist die dingen die God voor mij heeft weggelegd.

Heb je 't ooit zo gelezen? Het is destijds de insteek van mijn Engelstalige boekje My Neighbor's House geworden. Ga op zoek naar de juiste begeerten. In Marcus 11:24 staat: Daarom zeg Ik u: alles wat u biddend begeert, geloof dat u het ontvangen zult, en het zal u ten deel vallen. Het zal duidelijk zijn dat dat niet over de spullen van de buren gaat. Maar waarover dan wel?

Besmettingsgevaar

In 2013 schreef ik een column voor Opwekking Magazine met de titel 'Waar je mee omgaat...' Een mooi moment om die column hier eens te herhalen.

Na de dienst hield ze me een beetje verlegen staande in de gang. ‘Wil je met me bidden? Ik heb namelijk iets opgelopen tijdens de vakantie...’ Voorzichtig keek ik haar over de rand van m’n kopje koffie aan. Uiteraard zag ik zo op het eerste gezicht niets vreemds, want de meeste ziektes, allergieën, virussen en bacterieën zijn immers niet aan de buitenkant te zien. ‘Precies weet ik het ook  niet’, vervolgde ze haar verhaal, ‘er werden meer mensen ziek op die reis, en ja, waar je mee omgaat word je mee besmet.’ Ze keek een beetje spijtig bij die laatse woorden, bijna alsof ze haar vakantie liever anders had besteed. Ik stelde haar gerust en samen vroegen we of God haar angst en zorgen wilde wegnemen.

Later op de dag bleef die uitspraak echter terugkomen in mijn gedachten, het liet me niet meer los. ‘Waar je mee omgaat word je mee besmet’. In de afgelopen maanden  is de angst voor besmettingsgevaar wederom opgelaaid in ons land. We kunnen er wat van, denk ik wel eens. Om de zoveel tijd doen er wilde verhalen en nieuwsberichten over besmettingsgevaar de ronde: de Mexicaanse griep, het Nijlvirus, de mazelen, noem maar op. Zijn het geen ziektes, dan gaat het wel over iets dat in ons voedsel zit: in de andijvie, de komkommers of de kip. Als je al die berichten zou moeten geloven lopen we dagelijks gevaar om ergens mee besmet te worden.

Eerlijk gezegd denk ik dat we ons veel drukker zouden moeten maken over emotionele en geestelijke besmetting, want dat is wat er werkelijk schuilt achter de woorden ‘waar je mee omgaat word je mee besmet’. De Bijbel zegt het zo:  Maar vergis u niet: slecht gezelschap bederft goede zeden (1 korintiers 15:33). Het gaat dan natuurlijk niet over menselijke  ziektes of bacterieën, maar over de slechtheid van de wereld. Daar kunnen we namelijk geen spelletje mee spelen.

We zijn in de wereld, maar niet van de wereld. Dat is het spanningsveld waarin elke Christen zich bevindt. Waar we ook wonen en hoe we ook leven, we komen allemaal mensen op ons pad tegen die een wereldse levenswandel hebben. Mensen die de Here God bespotten of zelfs haten. Mensen die lak hebben aan bijbelse waarden en normen en hun eigen normen willen samenstellen. ‘Als het goed voelt, is het goed’, ‘als ik er zin in heb, doe ik het’. Als gelovigen moeten we steeds de keus maken met wie we wel en niet willen omgaan.

Het is mijns inziens niet de bedoeling dat we alleen maar met mensen binnen ons gezellig christelijke kringetje omgaan, maar wel dat we er goed op moeten letten wie uiteindelijk wie besmet. Laten wij ons besmetten met de slechtheid van de wereld of besmetten wij de wereld met de goedheid van God? Ik denk dat we ons daarbij bewust moeten zijn van de opdracht die we allemaal hebben meegekregen: Laat u niet overwinnen door het kwade, maar overwin het kwade door het goede (Romeinen 12:21).

Het is niet altijd even gemakkelijk om te weten of we nu juist ons licht moeten laten schijnen in goddeloos gezelschap of beter uit de buurt kunnen blijven. We hebben daarbij echt de leiding en wijsheid van de Heilige Geest nodig. Hij zal ons enerzijds beschermen tegen wereldse invloeden en ons anderzijds helpen om aanstekelijk Christen te zijn. We hoeven niet bang te zijn voor besmettingsgevaar! In Filippenzen 2:14 wordt ons de sleutel gegeven, Doe alles zonder morren en tegenspreken, opdat u zuiver en smetteloos bent, onberispelijke kinderen van God te midden van een verdorven en ontaarde generatie, waartussen u schittert als sterren aan de hemel.

Over doelen en deadlines

In mijn vorige blogje schreef ik over mijn #oneword voor 2020: Expectation, oftewel verwachting. Ik wil opnieuw leren bidden met een hart vol verwachting, zoals een kind eigenlijk.

Dat betekent overigens niet dat ik op mijn stoel blijf zitten in de stille hoop dat er iets bijzonders gaat gebeuren.

Ik geloof echt dat er een gezonde balans moet zijn tussen bidden en werken :)

Nadat ik mijn #oneword voor 2020 ontvangen had, ben ik voor mezelf wat doelen gaan opstellen wat schrijven betreft. Want ja, wat werk betreft heeft het ontbreken van duidelijke doelen en deadlines meestal als gevolg dat er ook geen resultaten zijn.

👉Graag wil ik in de zomer van 2020 het vierde deel in de Frisse Kijk serie uitbrengen. Opnieuw heb ik 12 onderwerpen verzameld waar ik prikkelende columns over heb geschreven. Die columns vormen de onderlegger voor studie- en discussiepunten die zich goed lenen voor gebruik in kleine groepen en huiskringen. Hou deze blog dus in de gaten! Hieronder een citaat van een lezer:

"Wij hebben al 30 jaar een Bijbelstudiegroepje met elkaar, maar we hebben nog nooit zulke discussies gehad als nu met Frisse Kijk. Het is echt heerlijk verfrissend."

👉Verder werk ik aan nieuw engelstalig boek en wel het achtste deeltje in een serie over de Tien Geboden in de 21e eeuw. Dit boekje wordt een studie over het tweede gebod (geen afgoden aanbidden) en de geestelijke vervulling daarvan voor gelovigen vandaag: de Vader aanbidden in geest en waarheid. Hou deze blog dus in de gaten!

👉Dan ben ik achter de schermen ook nog bezig met wat buitenlandse edities van voorgaande boeken. Onder andere een Slovaakse editie van My Neighbor's House, Russische edities van Breath of Life en Ín My Name en een Italiaanse editie van In My Name. Dat is best spannend!

Hebben jullie nog schrijfdoelen voor je blogs of boeken gesteld?

Mijn #oneword for 2020

Over het algemeen doe ik niet mee met online spelletjes en hypes, maar de #oneword uitdaging vind ik wel leuk. In het verleden heb ik er op mijn Engelstalige blog aan mee gedaan, maar de laatste jaren gunde ik me niet de tijd om over een woord na te denken of op een woord te wachten (herkenbaar?).

Aan het begin van dit nieuwe jaar kreeg ik echter wel heel sterk een woord voor 2020 op mijn hart (van de Heilige Geest): expectation oftewel verwachting. De vraag die ik mijzelf daarbij stelde was: bid ik nog wel met verwachting, verwachting dat God iets gaat doen, dat omstandigheden zullen veranderen en mensen aangeraakt zullen worden? Verwacht ik nog wel nieuwe dingen, in mijn werk, mijn familie en mijn roeping?

De tekst die bij mijn #oneword in gedachten kwam, is Psalm 5:4: In de morgen al hoort u mij roepen, in de morgen al leg ik alles aan u voor en ik wacht op uw antwoord. In mijn Engelse Bijbel staat zo krachtig: In the morning, Lord, you hear my voice; in the morning I lay my requests before you and wait expectantly.

Misschien moet ik wel opnieuw leren om zo te bidden, met verwachtig dat er daadwerkelijk iets gaat gebeuren. Ik ben blij met dat woord voor een nieuw jaar, het maakt iets los!

Hebben jullie een woord voor 2020?

Licht van de wereld (4)

In mijn vorige blogje haalde ik de lofzang van Simeon aan. In zijn lied verwees hij naar de woorden uit Jesaja 49:6, waar God zelf spreekt, Ik zal u stellen tot een licht voor alle volken van de wereld om ook hen te laten delen in mijn heil. Mijn heil zal tot aan de einden der aarde reiken. 

Een licht voor alle volken, niet alleen voor Israël dus. Dat gaat duidelijk over Jezus. Hij kwam voor de hele wereld, voor alle mensen. De eerste volgers van Jezus begrepen goed dat zij de opdracht hadden om niet alleen hun Joodse vrienden maar de hele wereld over dat licht te vertellen. Lees maar eens mee in Handelingen 13:47 waar Paulus en Barnabas aan het woord zijn: Want dit heeft de Here ons opgedragen. Hij zei: 'Ik heb U gemaakt tot een licht voor de niet-Joodse volken, om redding te brengen tot in de verste uithoeken van de aarde.' En daarmee citeerden zij ook weer Jesaja 49:6.

Ja poeh, een moeilijke opdracht zou je zeggen, de wereld is namelijk nogal donker. Deed Jezus er niet een beetje te makkelijk over toen Hij tegen de mensen zei 'jullie zijn het licht van de wereld' (Mattheus 5:14). Hoe kunnen wij dat licht verspreiden, hoe kunnen we licht in de wereld zijn? Ik denk dat de eerste volgelingen van Christus zich dat ook af hebben gevraagd, Maar zij kwamen wel tot een ontdekking en die wil ik graag delen:

Want God die gezegd heeft "Laat er licht in de duisternis zijn", heeft in de duisternis van onze harten geschenen en ons doen inzien dat Zijn heerlijke glans van Jezus Christus afstraalt (2 Corinthiërs 4:6). God wil in de duisternis van je hart schijnen, als je dat toelaat natuurlijk. Nodig Hem uit om dat te doen als je dat nog nooit hebt gedaan. Toe, vraag het maar.

Daarna kan je daadwerkelijk zeggen 'mijn hart is vol van het licht van de Heer' (Efeziers 5:8).

Licht van de wereld (3)

'Licht schijnt in de duisternis, we doen ons best met alle lampjes en kaarsen. Maar het echte licht, dat is Jezus!' Zo eindigde ik mijn vorige blogje.

Hoe geweldig is het als je die openbaring ontvangt. Laten we eens kijken naar iemand die dat overkwam...

In Jeruzalem woonde een zekere Simeon. Hij was een goed en eerlijk man en had een diep ontzag voor de wet van God. Hij was vol van de Heilige Geest en leefde in de stellige verwachting dat de Christus spoedig zou komen. Als hij het kind Jezus in de tempel ziet begint hij te juichen tot God: Met eigen ogen heb ik de Redder gezien, die U aan de wereld gaat geven. Hij is een licht voor de volken; de roem en eer voor Uw volk Israël (Lukas 2:30-32).

Simeon zag de profetische woorden uit de boekrol Jesaja vervuld en hij zingt het uit. Het gaat gebeuren, God heeft Zijn woord gehouden. Het licht is hier! Kunnen wij zingen zoals hij deed? Durven we te zingen zoals hij deed omdat we daadwerkelijk geloven dat Jezus Christus het licht voor de wereld is? Jezus bevestigde die waarheid later overigens zelf: Zolang Ik in de wereld ben, ben Ik het licht van de wereld (Johannes 9:5).

Licht van de wereld (2)

'De Bijbel spreek veelvuldig over licht en duisternis', schreef ik in mijn vorige blogje. Dat begint al in Genesis 1 waar we kunnen lezen dat er diepe duisternis over de watermassa lag... totdat God sprak 'laat er licht zijn'. En er was licht.

Licht in de duisternis, daarover kunnen we ook lezen in het eerste hoofdsuk van het Johannes evangelie, een stukje herhaling van Genesis 1 eigenlijk, maar dan met een diepe waarheid geopenbaard:

In het allereerste begin was Christus er al. Hij was bij God en was Zelf God. Alles ontstond door Zijn Woord. Zonder Hem is niets ontstaan; al het bestaande heeft Hij gemaakt. In Hem is eeuwig leven en dat leven is het licht voor de mensen. Het licht schijnt in de duisternis en de duisternis heeft het niet in zijn macht kunnen krijgen.

Dat scheppingsverhaal... licht in de duisternis, dat komt steeds weer terug in de Bijbel. De profeten begrepen het, evenals de discipelen! In Jesaja 42:5-7 staat het zo: De Here God, die de hemelen schiep en uitstrekte en die de aarde maakte en alles wat daarop leeft; degene die iedereen die op aarde leeft, adem en geest geeft, zegt tegen Zijn dienaar: "Ik, de Here, heb u geroepen om mijn rechtvaardigheid te tonen, Ik bescherm en steun u, want Ik heb u aan mijn volk gegeven als een persoonlijke bevestiging van mijn verbond met hen. U zult ook een licht zijn dat de volken naar Mij toe leidt." God gaf Jezus als licht aan het volk Israël en daarna ook aan de andere volken.

Licht schijnt in de duisternis, we doen ons best met alle lampjes en kaarsen. Maar het echte licht, dat is Jezus!

Want het echte licht, dat is Christus, kwam in de wereld om iedereen te verlichten (Johannes 1:9).

Licht van de wereld (1)

'Waar zal ik over spreken a.s. zondag', vroeg mijn man. 'Over het licht van de wereld' was mijn antwoord, een mooi onderwerp tijdens deze donkere dagen voor Kerst. Ik besloot gelijk om er een korte blogserie over te schrijven. Lezen julllie weer mee?

We leven in een wereld waarin veel duisternis is. Oorlog, geweld, terrorisme, pijn, misbruik, verdriet, en eenzaamheid, noem maar op. Dat is natuurlijk niks nieuws. Zo'n 700 jaar voor Chr. schreef de profeet Jesaja: Het volk dat in duisternis voortgaat, zal een groot licht zien; een licht dat straalt over hen die in een land van dichte duisternis wonen (Jesaja 9:1).

Een land van dichte duisternis, bbrrrr, dat kan dus zo zijn. Het licht was een belofte, iets om naar uit te kijken. De Bijbel spreekt veelvuldig over licht in de duisternis. Logisch eigenlijk, want de Bijbel is het Woord van God en God is licht. In 1 Johannes 1:6 staat het zo: God is licht en er is in Hem geen spoor van duisternis.

Hoe komt dat licht van God nu dichterbij? In onze wereld, ons land, onze steden en in onze persoonlijke duisternis? God zond Zijn Zoon Jezus naar de aarde, dat wordt wereldwijd met Kerst gevierd. Jezus zei: Ik ben als licht naar de wereld gekomen om ieder die op Mij vertrouwt uit het donker te halen (Johannes 12:46). Zit je in het donker? Voelt het donker om je heen? Jezus wil je uit het donker halen! Dat is geen loze belofte.

Ik ben het licht van de wereld. Wie Mij volgt, zal nooit in het donker rondtasten, maar leven in het licht (Johannes 8:12).