Waak over je hart

Eergisteren kwam er een gedachte bij me op. Nou ja, eigenlijk een Bijbelvers.

Van alles waarover je waakt, waak vooral over je hart, het is de bron van je leven.

Je kunt dat vinden in Spreuken 4:23. 'Behoed uw hart boven al wat te bewaren is', staat er in de NBG vertaling en in het Engels staat er 'above all else, guard your heart.' Boven al (above all else), wat vind ik deze woorden intrigerend. Boven alles, boven alle andere dingen. Waarom? 👉Omdat een besmet hart resulteert in een besmet leven.

Als we boosheid, haat, bitterheid, teleurstelling, ontmoediging, angst of bezorgdheid in ons hart toelaten, zal dit de bron van ons leven besmetten. Het zal dan niet lang duren eer er, bij wijze van spreken, besmet water uit onze mond komt.

Als we boosheid binnenlaten, worden we een boos iemand. Als we zorgen binnenlaten, worden we een bezorgd iemand. Als we angst binnenlaten, worden we een angstig iemand. Het is eigenlijk niet heel ingewikkeld.

💓Hartbewaking, dat is iets om deze dagen eens over te mediteren.

Jezus zei: Laat uw hart niet bezwaard worden. Vertrouw op God en vertrouw ook op Mij (Johannes 14: 1). Laat niet ... nogmaals, zeer intrigerende woorden. Niemand of niets heeft het recht om ons hart te verontrusten, wij zijn degenen die het laten gebeuren. Jezus zegt, laat het niet gebeuren. We moeten daarom ons hart bewaken, beschermen zeg maar.

Misschien denk je: 'Nou, dat is makkelijker gezegd dan gedaan, Marja.' Ja, het gaat niet vanzelf dus. Persoonlijk spreek ik tegen negatieve invloeden die proberen in mijn hart te komen. Ga weg, in Jezus' naam. Ik maak me geen zorgen, ik ben niet van streek, ik ben niet bitter, want ik vertrouw op God en Zijn vrede ondersteunt mij.

Naast het spreken tegen negatieve invloeden, vul ik mijn hart met het Woord van God, niet met de woorden van de wereld. De keuze is aan jou.

Hartbewaking. Het is geestelijke strijd op het meest fundamentele niveau.

En, verwachting 2020 bijgesteld?

Aan het begin van dit jaar ontving ik in gebed mijn #oneword voor 2020, en dat was EXPECTATION oftewel 'verwachting'. Ik schreef er een blogje over. Hoe bijzonder om dat nu, zo halverwege mei, terug te lezen.

Omstandigheden zijn veranderd, de wereld is een gekkenhuis, leugens, manipulatie en intimidatie vieren hoogtij. Dat alles heeft op iedereen een verschillende uitwerking: angst, frustratie, verdriet en boosheid wisselen elkaar af. 

Maar weet je, mijn #oneword voor 2020 is niet veranderd. 👉Ik geloof dat ik het van God kreeg... bijvoorbaat, zeg maar.

Ik verwacht niets van wat de wereld mij te bieden heeft. Alles is immers tijdelijk en onbetrouwbaar (ijdelheid en najagen van de wind, noemde de prediker het). Ik verwacht des te meer van God. Zijn trouw en liefde zijn niet veranderd, Zijn beloften staan nog steeds. Ik moest vanmorgen denken aan de woorden die de apostel Paulus vanuit de gevangenis in Rome schreef:

Ik heb geleerd onder alle omstandigheden tevreden te zijn met wat ik heb, of het nu veel of weinig is. Ik weet uit ervaring wat het is om te leven in gebrek en in overvloed. Ik ben met allerlei omstandigheden vertrouwd, zowel met verzadigd zijn als met honger lijden en zowel met meer dan voldoende te hebben als gebrek te lijden. Ik ben in staat alles te doen door Christus, die mij daarvoor de kracht geeft (Filippenzen 4:11-13).

Zo, denk ik dan, daar kunnen we vandaag de dag nog wat van leren.

Woelige wereld

Vorige week ontving ik een berichtje van mijn vertaalster in Noord-Italië. Kort nadat de overheid daar beperkingen had opgelegd, verloor ze haar baan. 'Mag ik nog een boek voor je vertalen', schreef ze,' dan heb ik wat nuttigs te doen.'

Ik stelde voor om Spirit of Truth te vertalen, waarop ze antwoordde: 'Tsjonge, dat hebben we nodig.' En dus is ze nu met vertalen begonnen. Toen ik het boek uit mijn boekenkast pakte, viel mijn oog op de ondertitel... bijna alsof het voor het eerst was dat ik het zag, terwijl het boek al 4 jaar geleden uitkwam:

Finding certainty and standing firm in a troubled world.

Zekerheid vinden en stevig staan ​​in een woelige (onrustige) wereld. Een woelige wereld? Toen, in 2016? Je maakt toch een grapje zeker? Het leven was één grote picknick. Nou nee, dat niet dus. 2016 was een jaar vol rampen, van dodelijke aardbevingen, terreuraanslagen, levensbedreigende droogtes, verwoestende stormen tot onophoudelijke oorlogen. Velen dachten dat het einde nabij was. Maar we zijn er nog steeds...

2020 kent tot nu toe ook de nodige uitdagingen. We leven nog steeds met z'n allen in diezelfde woelige wereld. Een wereld waarin we proberen alles te begrijpen en, wie weet, de waarheid in dat alles hopen te vinden. Over vier jaar staan ​​we weer voor nieuwe uitdagingen op deze aarde, die geen gebrek aan problemen kent. 👉We kunnen er maar beter aan wennen.

Jezus zei: In deze wereld zult u het zwaar te verduren krijgen. Maar houd moed! Ik heb de wereld overwonnen (Johannes 16:33). U zult ... dus, laten we niet proberen te ontsnappen, laten we proberen de uitdagingen het hoofd te bieden.

Ik denk dat dit de kunst van het geloof is ... vrede ervaren in vijandige tijden, je veilig voelen ondanks verschrikkingen en vreugde ontvangen temidden van verdriet.

Samen met Jezus kunnen we de wereld overwinnen. Waarom zou je Zijn uitgestrekte hand weigeren?
We kunnen nergen anders heen.

Aanbidding begint waar afgoderij eindigt

In januari 2019 begon ik met het schrijven van het achtste deel in mijn engelstalige boekenserie over de Tien Geboden in de 21e eeuw. Ditmaal over het 2e gebod: Gij zult u geen gesneden beeld maken... je weet wel.

Ik heb er meer dan een jaar over gedaan om het manuscript af te maken, maar uiteindelijk is het dan toch zover (yeah!): TRUE WORSHIPERS is verkrijgbaar bij Amazon en via mijn website.

Ik heb het altijd een vreemd gebod (verbod?) gevonden. Geen gesneden beelden? We hebben toch huizen, musea, kasteeltuinen en kerken vol met beelden?  Moeten we dan weer een beeldenstorm organiseren en alles kapot maken? Nee, dat kan nooit de bedoeling zijn.

In Exodus 20:4 (HSV) staat: U zult voor uzelf geen beeld maken, geen enkele afbeelding van wat boven in de hemel, of beneden op de aarde of in het water onder de aarde is. Ja zeg, en onze foto's en selfies dan? Maar in vers 5 gaat het verder: U zult zich daarvoor niet neerbuigen, en die niet dienen. Het moge duidelijk zijn dat we vers 4 en 5 niet uit elkaar moeten halen. Het vervaardigen van beelden en die aanbidden... daar gaat het fout.

In mijn nieuwe boek TRUE WORSHIPERS ga ik in op een stukje geschiedenis en bijbelse context omtrent dit tweede gebod. Maar, nog meer ga ik in op de geestelijke betekenis die er achter die woorden zit. Het is duidelijk dat we geen afgoden moeten aanbidden, maar hoe aanbidden we God dan wel? En dan heb ik het niet over liedjes zingen...

In Zijn gesprek met de Samaritaanse vrouw zei Jezus het volgende: De tijd komt en is er nu, dat de ware aanbidders de Vader zullen aanbidden in ​geest​ en waarheid, want de Vader zoekt wie Hem zo aanbidden. God is ​Geest​ en wie Hem aanbidden, moeten Hem aanbidden in ​geest​ en waarheid (Johannes 4:23-24). De Vader is op zoek naar aanbidders, naar mensen die Hem in geest en waarheid aanbidden. Hoe zou dat eruit zien? Ik geloof dat aanbidding begint waar afgoderij eindigt en dat begin ligt in het hart van elke gelovige.

👉Als je graag e-books leest, hij staat op Amazon.nl voor maar $2.75. Bestellen kan HIER.

De publicatie van de paperback staat gepland voor 1 mei a.s. en je kan het boek bestellen via mijn website: www.marjameijers.com 

De dief en de Gever

Toen mijn broers en ik jong waren, kochten mijn ouders een platenspeler. Nou ja, niet precies zoals op deze foto, maar het was wel ergens halverwege de jaren zestig. Op onze knieën zaten we voor de speaker en luisterden we keer op keer naar dezelfde bijbelverhalen.

👉Er was altijd iemand in de problemen, er was altijd een vijand en er was altijd een uitweg!

Ik hou nog steeds van de bijbelverhalen. En in zekere zin heb ik het kinderlijke geloof behouden ... Bij God zijn alle dingen mogelijk! De afgelopen weken heb ik veel nagedacht, gemediteerd op het Woord en God gevraagd naar de huidige gebeurtenissen in onze wereld.

Ik werd herinnerd aan de woorden van Jezus, zoals te vinden in Johannes 10:10, De ​dief​ komt alleen om te stelen, te doden en te vernietigen. Ik ben gekomen om te zorgen dat zij leven hebben, leven in overvloed.

Ik hou van dat vers! Het spreekt duidelijk over de problemen, de vijand die we hebben. De Bijbel noemt hem een ​​dief, de duivel of satan. Maar het spreekt ook duidelijk over de uitweg, Jezus Zelf. Ik weet dat er tal van theorieën, ideeën en verklaringen zijn over wat er momenteel in de wereld gebeurt. Sommige zijn ronduit onzin, sommige zijn best interessant. Vanuit bijbels oogpunt geloof ik echter echt dat de dingen vrij eenvoudig zijn.

De dief is aan het werk. Hij steelt de vreugde en vrede van mensen, hij doodt mensen en hij vernietigt onze samenlevingen en economieën. We zien het overal om ons heen gebeuren. Het heeft geen zin God, de Chinezen of de president van je land de schuld te geven. De dief is op wereldschaal aan het werk. Laat het geen verrassing zijn, Jezus kondigde het al aan. Maar Hij stopte daar niet met Zijn toespraak... Hij is ook aan het werk!

We hebben net Pasen gevierd. Jezus kwam om ons leven te geven. Niet zomaar een leven, maar een leven in al zijn volheid, in overvloed. Dat leven is beschikbaar voor iedereen die in Hem gelooft en dat leven verandert niet omdat de vijand rondgaat als een briesende leeuw.

Ik kan natuurlijk alleen voor mezelf spreken; maar ik heb besloten dat 2020 niet het jaar zal worden van corona, annuleringen, verlies, gebrek, angst, zorgen, twijfel of wat dan ook. NEE! Het wordt het meest creatieve en productieve jaar dat ik tot nu toe heb gehad. Ik weiger het slachtoffer te zijn van de spelletjes van de dief. Ik zegevier in Christus. Met mijn God spring ik over muren!

Passie voor Pasen

Ik heb een gouwe ouwe column voor jullie opgedoken, eentje die ik in 2012 schreef voor Opwekking magazine...

Jarenlang verbleven wij tijdens de lijdensweken, voorafgaande aan Pasen, in Zuid Californië. De overwegend katholieke bevolking daar, afkomstig uit allerlei verschillende Latijns Amerikaanse landen, beschouwt Pasen als het belangrijkste christelijke feest van het jaar. De katholieken hebben een, soms schrikaanjagende, passie voor het lijden en sterven van Jezus en gaan geen enkele mogelijkheid uit de weg om dat op dramatische wijze uit te beelden.

In de weken voorafgaand aan Pasen worden er processies georganiseerd; lange optochten waarin treurende mensen langzaam voortgaan door de straten. Meestal wordt er een kruis meegedragen op de schouders van de wandelaars. Er wordt gehuild, geroepen en geweend, men leeft het lijden mee, tot in het diepst van de ziel.  Over het algemeen wordt er ook gevast en eerbiedig stilgestaan bij elke druppel bloed die Jezus verloor voor de vergeving van onze zonden.

In Nederland zijn we over het algemeen wat nuchterder en beperken we de voorbereiding van Pasen meestal tot het kopen van chocolade paaseieren, paasbrood, en een leuk paasboeketje voor op de ontbijttafel. Paashazen en –kuikens in alle soorten, maten en materialen staren ons met volijke ogen vanuit de winkelschappen aan. Twee extreme scenario’s zou je zeggen. Soms vraag ik me wel eens af hoe we van paaslam tot paashaas zijn gekomen, hoe we door die gezellige, zoete beestenboel aan het denken kunnen worden gezet over Jezus’ lijden?

Het paaslam, zoals dat beschreven wordt in de oude Joodse wetten, is eigenlijk het enige dier dat echt bij Pasen thuishoort. In het Oude Testament komen we de instructies betreffende het paaslam al tegen, U mag geen gezuurd brood gebruiken als u Mij iets offert en niets van het vlees van het Paaslam mag tot de volgende morgen blijven liggen (Exodus 34:25, Het Boek). Dat paaslam was de voorloper van het lam dat werd geslacht voor de totale verzoening van al onze zonden, een beeld van Jezus Christus.

Dat paaslam, of pesachlam zoals er in de NBV staat, was geen chocolaatje of suikerbrood, maar het dierbare lichaam van onze Here Jezus Christus die bereid was zich als een lam ter slachting te laten leiden uit liefde voor ons. Hij deed dat om de straf die wij verdienen op zich te nemen, een onbegrijpelijke daad. Een daad die we niet kunnen eren door allerlei zogenaamde paasartikelen te kopen. Een extra paaseditie van de krant, een paasaanbieding bij de Gamma of paasbrunch op de hei... het valt in het niet bij de daad die de hele wereld heeft veranderd.

Ik zeg niet dat we ook hier in Nederland met een kruis door de straten moeten gaan marcheren, ik wil alleen maar oproepen om serieus de tijd te nemen om bij Zijn lijden, sterven en opstanding stil te staan. Om iets van Zijn passie te kunnen begrijpen moeten we ons inleven, dat lukt niet door nog maar eens een paaseitje uit de schaal te nemen.

Het paaslam heeft een rijke symbolische betekenis die niet alleen op het lijden is gericht, maar ook op de overwinning. Voor het Joodse volk was dat de uittocht uit Egypte, het einde van slavernij. Voor ons is dat het wonder van de opstanding, de triomf van nieuw leven. Luister maar eens naar de engelen, de engelen in de hemel, duizend maal duizenden, zij roepen met luide stem: Het lam dat geslacht is, komt alle macht, rijkdom en wijsheid toe, en alle kracht, eer, lof en dank (Openbaring 5:12).

Wow, daar spreekt ontzag uit, dankbaarheid en overgave. Die lofzang gaat zoveel verder dan onze poging een paassfeer te creëren. Die lofzang verlegt de aandacht van paashazen en –kuikens naar het paaslam: Jezus Christus. Hij is niet dood, Hij is opgestaan!

Fijne Pasen.

Goede tijden, slechte tijden

Het is bijzonder om te zien dat iedere keer als zich een ramp, drama, of crisis voordoet, er 'geleerden' opstaan die roepen of het wel dan niet een straf van God was, het einde der tijden al dan niet nabij is en dat Jezus spoedig terug komt. 

Met het verstrijken van de tijd wordt het dan vervolgens weer even stil op het strijdtoneel van de doemscenariodenkers, profetieën, samenzweringstheorieën en complotten. Tot de volgende catastrofale gebeurtenis uiteraard... dan durft men blijkbaar weer.

Wat ik vaak mis in dat soort berichten, die ik tot mijn ergernis vaak voorbij zie komen in Christelijke Facebook groepen en forums, is enige vorm van liefde, genade en hoop. Maar goed, ieder zijn ding.

Als we de geschiedenis van de mensheid bekijken, valt op dat er altijd goede en slechte tijden geweest zijn. Tijden van oorlog en vrede, van honger en overvloed. Ja, magere en vette jaren, zeg maar. De wereld verging niet, het leven werd weer opgepakt. Meestal vol nieuwe energie, vertrouwen en veel goede voornemens.

In slechte tijden zie je vrijwel altijd een massaal zoeken naar God, terwijl we in goede tijden sterk het idee hebben het allemaal zelf wel te kunnen. Ik weet eigenlijk niet of daarin een gezonde balans te vinden is, misschien is het wel juist die curve die ons in leven houdt, de ups en downs, de bergen en de dalen, de periodes van geweldige creativiteit en innovatie en de tijden van laksheid en consumeren.

Ieder mensenleven kent tijden van vreugde en verdriet, van bloei en verdorren, van loslaten en opnieuw beginnen en eigenlijk zien we dat op grote schaal ook gebeuren, Ons land, onze economie, onze aarde... steeds is er die curve, laten we het seizoenen noemen...

👉Wat die terugkomst van Jezus betreft. Hij zegt er zelf over:

Het beste wat je dus kunt doen, is altijd klaar zijn. Want Ik kom op een moment dat niemand Mij verwacht (Lukas 12:40).

Ik heb mij vaak afgevraagd wat voor soort 'moment' dat zal zijn. Een moment dat niemand Hem verwacht. Tsja, waar blijven de 'geleerden' dan met al hun gespeculeer en bangmakerij. We weten het dus niet. Ik denk dat de sleutel 'm hierin zit dat we altijd klaar moeten zijn om God te ontmoeten. Dan leef je relaxed, wat er ook gebeurt!

Er is bij niemand anders redding te vinden; Hij is de enige, door wie de mensen gered kunnen worden (Handelingen 4:12).

Bang om dood te gaan

Eigenllijk heb ik helemaal geen zin om erover te bloggen... Maar vandaag bedacht ik me iets dat ik toch wel met jullie wil delen. Hopelijk zet het weer aan tot nadenken.

Vandaag bedacht ik me dat achter de massale angst voor het Coronavirus ten diepste de angst zit om dood te gaan. Ik kan niks anders bedenken. Jullie wel?

Ja, laten we het even nuchter bekijken. Wat is het ergste dat je kan overkomen als je het virus hebt? Dat je eraan sterft. De aan hysterie grenzende angst is dus eigenlijk de angst om te sterven.

Die eenvoudige conclusie deed me vervolgens denken aan een nummer van blues gitarist Albert King: 'Everybody wants to go to heaven but nobody wants to die.' Een nummer geschreven door Loretta Lynn, als ik het goed heb.

Iedereen wil naar de hemel, maar niemand wil sterven. Hoe waar is dat! Ik kan natuurlijk niet voor iedereen spreken, maar als Christen heb je, als het goed is, geen angst voor de dood. In Romeinen 14:8 staat: Zolang wij leven, leven we voor de Heer; en wanneer wij sterven, sterven we voor de Heer. Dus of we nu leven of sterven, we zijn altijd van de Heer.

De cruciale vraag hier is: ben je van Hem of niet?

De apostel Paulus ging nog verder en schreef: Voor mij is leven Christus en sterven winst (Filippenzen 1:21). Poeh, dat gaat ver. Ik wil graag nog een tijd hier blijven hoor, begrijp me niet verkeerd. Maar ik wil ook kunnen bluffen zoals Paulus dat deed, eenvoudigweg omdat ik mijn leven aan Jezus heb overgegeven.

Maar Jezus zei: 'Ik ben de opstanding en het leven. Wie in mij gelooft zal leven, ook wanneer hij sterft, en ieder die leeft en in mij gelooft zal nooit sterven. Geloof je dat?'

[Johannes 11:25-26]

👉Ik schreef trouwens eens een blogje over de HEMEL

En, oh ja, hieronder het nummer van Albert King

Richtlijnen

Richtlijnen volgen, we zijn er deze weken wereldwijd massaal mee bezig in het kader van het Coronavirus. En dat is goed. Hygiène hoog houden, afstand bewaren, waar mogelijk thuiswerken... nou ja, noem maar op. Die richtlijnen zijn er om onze fysieke gezondheid te waarborgen.

👉Graag wil ik een paar geestelijke richtlijnen delen om onze zielsgezondheid te waarborgen.

Afgelopen jaar plaatste ik een serie op deze blog over ziel en gezondheid waarbij de tekst in 3 Johannes 1:2 centraal stond:

Geliefde, ik wens dat het u in alles goed gaat en dat u gezond bent, zoals het uw ziel goed gaat.

Zoals het uw ziel goed gaat. Het is zo belangrijk om ook dat in de gaten te houden, juist nu er een virus rondgaat dat mensen heel veel angst inboezemt. Angst is niet goed voor de ziel, angst kwelt en verlamt.

Maar ja, hoe zorg je nou goed voor je ziel? Ik heb een paar eenvoudige richtlijnen op een rijtje gezet, hopelijk helpt het jullie.

• Tijd met Jezus doorbrengen
  Komt allen tot Mij... en u zult rust vinden voor uw ziel (Mattheüs 11:29)
• Lofprijs en aanbidding
  Mijn ziel prijst de Heer en vergeet niet een van Zijn weldaden (Psalm 103:2)
• Luister naar Zijn stem
  Kom hier bij Mij en zet uw oren goed open. Luister, want het gaat om het welzijn van uw ziel (Jesaja 55:3)
• Liefelijke woorden spreken en ontvangen
  Liefelijke woorden zijn een honingraat, zoet voor de ziel en genezing voor de beenderen (Spreuken 16:24)

Kostbare tijd

De maatregelen rond het Coronavirus... hoe ik er over denk en wat ik ervan vind is eigenlijk onbelangrijk. 👉Ik heb wel een voorstel...

Als we dan toch allemaal zoveel mogelijk thuis moeten blijven en evenementen en samenkomsten even voorbij moeten laten gaan... is er dan niet een kans dat dat enorm veel rust gaat geven?

Waarom weken we ons niet los van de televisie en het nieuws en gaan we eindelijk de administratie eens op orde brengen, dat fotoboek maken, dat laadje opruimen, die emails beantwoorden, dat gesprek voeren of dat spelletje met je kind spelen?

Waarom zetten we niet een fris haakwerkje op, kijken we niet met elkaar naar een mooie film? Waarom gebruiken we die kostbare tijd, die ons zomaar in de schoot wordt geworpen, niet eens in ons voordeel? We leven in een hele drukke maatschappij die altijd maar doorraast, een stukje rust kan echt geen kwaad. Misschien is dat te simpel bedacht hoor, maar zo zie ik het.

Enne, laat je vooral geen angst aanpraten, dat is namelijk slecht voor je gezondheid 😁

Wijsheid heeft een naam

Als er iets is dat we zouden moeten begeren, dan is het wel wijsheid. 'God weet de weg de weg naar wijsheid' schreef ik aan het einde van mijn vorige blogje. Ja, en die weg brengt ons weer terug bij Spreuken 8, het hoofdstuk over de wijsheid.

In dat hoofdstuk wordt 'wijsheid' voorgesteld als een vrouw; dat vind ik op zich al een heerlijk gegeven 😄maar dat even terzijde. Als je dat hoofdstuk met aandacht leest, zul je ontdekken welke rijkdom er in wijsheid verborgen is. Er is niets ter wereld kostbaarder dan wijsheid. Dat hoofdstuk bevat overigens hele bijzondere uitspraken. Ik noem er een paar:

• Alle woorden uit Mijn mond zijn in gerechtigheid gesproken (vers 8). Wie kan zoiets claimen
• Ik heb lief wie Mij liefhebben en wie Mij ernstig zoeken, zullen Mij vinden (vers 17). Waar heb ik dat eerder gehoord?
• Van eeuwigheid af ben Ik gezalfd geweest, vanaf het begin, vanaf de tijden voordat de aarde er was (vers 23). Ja zeg, nog even...
• Want wie Mij vindt, vindt het leven (vers 35). Wie zei dat nog meer?

Het mag toch duidelijk zijn dat de wijsheid die kostbaarder is dan goud, zilver en robijnen, Jezus Christus zelf is? In Colossenzen 2:3 staat zo mooi: Al de schatten van wijsheid en kennis zijn in Hem verborgen. We moeten Hem beter leren kennen als we wijsheid nodig hebben. Dat kan door Zijn woorden te lezen en uitleg aan de Heilige Geest (onze Leraar) te vragen.

Jezus is de kracht en de wijsheid van God (1 Corinthiërs 1:24).

[In My Neighbor's House heb ik dit verder uitgewerkt].

Waar is wijsheid te vinden?

In mijn vorige blogjes schreef ik over 'niks mogen' en 'biddend begeren'. Gij zult niet begeren... wie kent die woorden uit de Bijbel niet? Maar is begeren dan altijd fout? Nee, natuurlijk niet. In diezelfde Bijbel (Spreuken 8:11) staat dat niets dat we zouden kunnen begeren te vergelijken is met wijsheid. Dan is het toch logisch dat we daar achter aan moeten gaan, dat we dat moeten begeren?

Het zoeken naar of het najagen of begeren van WIJSHEID is een prachtig avontuur. Weet je wie over dat avontuur schreef? Job. Meestal denken we bij het boek Job direct aan al het drama in zijn leven, maar er was door alles heen een gepassioneerd zoeken naar wijsheid. Job 28:13,

👉 Maar de wijsheid, waar wordt die gevonden? En waar is de plaats van het inzicht?

En dan moet je eens verder lezen wat hij erover zegt, vers 15-20,

Fijn goud kan niet in ruil voor haar gegeven worden, en haar prijs kan niet met zilver worden afgewogen.

Zij kan met het fijne goud van Ofir niet betaald worden, en evenmin met de kostbare onyx en saffier.

Haar waarde kan niet met goud of kristal gemeten worden, en zij is niet in te ruilen voor een kleinood van zuiver goud.

Aan koraal en kristal wordt niet meer gedacht, want de prijs van de wijsheid is hoger dan die van robijnen.

Haar waarde kan niet met die van een topaas uit Cusj gemeten worden; en met het fijne zuivere goud kan zij niet betaald worden.

De wijsheid dus, waar komt zij vandaan, en waar is de plaats van het inzicht?

De prijs van wijsheid is eigenlijk niet te bepalen, zij gaat alles van waarde ver te boven. We leven in een wereld waar heel veel kennis en wetenschap is. Maar wijsheid, echte wijsheid, waar is zij te vinden? In vers 23 zegt Job: God begrijpt haar weg, en Híj kent haar plaats.

Dat vind ik een goede aanwijzing. Zoek het niet in opleiding, studie, ervaring of wetenschap... God weet de weg. We komen dan eigenlijk weer terug bij Spreuken 8, het hoofdstuk over de wijsheid. Daarin zijn weer aanwijzingen te vinden. Spannend!

Biddend begeren

'Ga op zoek naar de juiste begeerten' schreef ik in mijn vorige blogje en daarbij haalde ik Marcus 11:24 aan waar staat: Daarom zeg Ik u: alles wat u biddend begeert, geloof dat u het ontvangen zult, en het zal u ten deel vallen.

Als we dingen biddend mogen begeren, kan 'begeerte' op zich natuurlijk nooit fout zijn; dat hebben we ons waarschijnlijk aan laten praten. Ik denk dat juist daarom het tiende gebod geen restrictie is, maar een uitdaging om erachter te komen wat we dan wel mogen begeren. Dat is ook het uitgangspunt geweest in mijn Engelstalige boekje My Neighbor's House.

Paulus schrijft over het tiende gebod: Zonder de wet zou ik nooit geweten hebben wat zonde is. Als de wet niet had gezegd: ‘U mag niet iets begeren wat van een ander is,’ zou ik niet hebben geweten dat dit verkeerd is. Zo eenvoudig is het dan ook wel weer 😁

Niet de dingen van een ander begeren, maar juist achter datgene aan gaan dat God voor je heeft weggelegd. Ik heb de Bijbel er op na geslagen en kwam uit bij Spreuken, hoofdstuk 8, het hoofdstuk over de wijsheid. In vers 11 staat het...

Want wijsheid is beter dan koralen, al wat men zou kunnen begeren, kan haar niet evenaren.

In het Engels staat het heel mooi vind ik:" for wisdom is more precious than rubies, and nothing you desire can compare with her." Nothing you desire, niets dat je zou kunnen begeren is te vergelijken met wijsheid. Dan is het toch logisch dat we daar achter aan moeten gaan, of niet?

Je mag ook niks...

In mijn tienerjaren vond ik de Bijbel en het Christendom maar een beetje benauwend. Zoveel regeltjes en wetten. En leuke dingen? Die zijn natuurlijk allemaal verboden. Ik had het idee dat serieus Christen worden mijn 'vrije' leven aan banden zou leggen en stelde de keus voor Jezus steeds uit.

Ondanks dat ik zeker niet in een 'zware' kerk ben opgegroeid, waren de Tien Geboden wel een onzichtbare leidraad in ons gezin. Het tiende gebod vond ik altijd maar moeilijk: Gij zult niet begeren uws naasten huis; gij zult niet begeren uws naasten vrouw, noch zijn dienstknecht, noch zijn dienstmaagd, noch zijn rund, noch zijn ezel, noch iets dat van uw naaste is. Je mag ook niks...

Na mijn bekering begon ik pas te zien dat die woorden geen beperking inhielden, maar juist een uitdaging. Een uitdaging om erachter te komen wat we dan wel mogen begeren. Nee, niet de spullen van mijn naaste dus... maar juist die dingen die God voor mij heeft weggelegd.

Heb je 't ooit zo gelezen? Het is destijds de insteek van mijn Engelstalige boekje My Neighbor's House geworden. Ga op zoek naar de juiste begeerten. In Marcus 11:24 staat: Daarom zeg Ik u: alles wat u biddend begeert, geloof dat u het ontvangen zult, en het zal u ten deel vallen. Het zal duidelijk zijn dat dat niet over de spullen van de buren gaat. Maar waarover dan wel?

Besmettingsgevaar

In 2013 schreef ik een column voor Opwekking Magazine met de titel 'Waar je mee omgaat...' Een mooi moment om die column hier eens te herhalen.

Na de dienst hield ze me een beetje verlegen staande in de gang. ‘Wil je met me bidden? Ik heb namelijk iets opgelopen tijdens de vakantie...’ Voorzichtig keek ik haar over de rand van m’n kopje koffie aan. Uiteraard zag ik zo op het eerste gezicht niets vreemds, want de meeste ziektes, allergieën, virussen en bacterieën zijn immers niet aan de buitenkant te zien. ‘Precies weet ik het ook  niet’, vervolgde ze haar verhaal, ‘er werden meer mensen ziek op die reis, en ja, waar je mee omgaat word je mee besmet.’ Ze keek een beetje spijtig bij die laatse woorden, bijna alsof ze haar vakantie liever anders had besteed. Ik stelde haar gerust en samen vroegen we of God haar angst en zorgen wilde wegnemen.

Later op de dag bleef die uitspraak echter terugkomen in mijn gedachten, het liet me niet meer los. ‘Waar je mee omgaat word je mee besmet’. In de afgelopen maanden  is de angst voor besmettingsgevaar wederom opgelaaid in ons land. We kunnen er wat van, denk ik wel eens. Om de zoveel tijd doen er wilde verhalen en nieuwsberichten over besmettingsgevaar de ronde: de Mexicaanse griep, het Nijlvirus, de mazelen, noem maar op. Zijn het geen ziektes, dan gaat het wel over iets dat in ons voedsel zit: in de andijvie, de komkommers of de kip. Als je al die berichten zou moeten geloven lopen we dagelijks gevaar om ergens mee besmet te worden.

Eerlijk gezegd denk ik dat we ons veel drukker zouden moeten maken over emotionele en geestelijke besmetting, want dat is wat er werkelijk schuilt achter de woorden ‘waar je mee omgaat word je mee besmet’. De Bijbel zegt het zo:  Maar vergis u niet: slecht gezelschap bederft goede zeden (1 korintiers 15:33). Het gaat dan natuurlijk niet over menselijke  ziektes of bacterieën, maar over de slechtheid van de wereld. Daar kunnen we namelijk geen spelletje mee spelen.

We zijn in de wereld, maar niet van de wereld. Dat is het spanningsveld waarin elke Christen zich bevindt. Waar we ook wonen en hoe we ook leven, we komen allemaal mensen op ons pad tegen die een wereldse levenswandel hebben. Mensen die de Here God bespotten of zelfs haten. Mensen die lak hebben aan bijbelse waarden en normen en hun eigen normen willen samenstellen. ‘Als het goed voelt, is het goed’, ‘als ik er zin in heb, doe ik het’. Als gelovigen moeten we steeds de keus maken met wie we wel en niet willen omgaan.

Het is mijns inziens niet de bedoeling dat we alleen maar met mensen binnen ons gezellig christelijke kringetje omgaan, maar wel dat we er goed op moeten letten wie uiteindelijk wie besmet. Laten wij ons besmetten met de slechtheid van de wereld of besmetten wij de wereld met de goedheid van God? Ik denk dat we ons daarbij bewust moeten zijn van de opdracht die we allemaal hebben meegekregen: Laat u niet overwinnen door het kwade, maar overwin het kwade door het goede (Romeinen 12:21).

Het is niet altijd even gemakkelijk om te weten of we nu juist ons licht moeten laten schijnen in goddeloos gezelschap of beter uit de buurt kunnen blijven. We hebben daarbij echt de leiding en wijsheid van de Heilige Geest nodig. Hij zal ons enerzijds beschermen tegen wereldse invloeden en ons anderzijds helpen om aanstekelijk Christen te zijn. We hoeven niet bang te zijn voor besmettingsgevaar! In Filippenzen 2:14 wordt ons de sleutel gegeven, Doe alles zonder morren en tegenspreken, opdat u zuiver en smetteloos bent, onberispelijke kinderen van God te midden van een verdorven en ontaarde generatie, waartussen u schittert als sterren aan de hemel.