Wedergeboorte onder de loep (3)

In de vorige blog over de wedergeboorte hebben we gezien dat Jezus er heel duidelijk over is; er is meer dan alleen een menselijke geboorte, er is ook een geestelijke geboorte. Dat zijn twee verschillende dingen. We zouden kunnen zeggen dat de Bijbel spreekt over een natuurlijke geboorte en een bovennatuurlijke (geestelijke) geboorte.

In het eerste hoofdstuk van het evangelie van Johannes wordt beschreven hoe Jezus, de Zoon van God, naar de aarde kwam. Sommige mensen geloofden wel in hem, sommigen niet. Dat is nu nog steeds zo. Er staat: Wie hem wel ontvingen en in zijn naam geloven, heeft hij het voorrecht gegeven om kinderen van God te worden. Zij zijn niet op natuurlijke wijze geboren, niet uit lichamelijk verlangen of uit de wil van een man, maar uit God (Johannes 1:12-13).

We worden dus de eerste keer op natuurlijke wijze geboren (uit onze ouders) en de tweede keer op bovennatuurlijke wijze, namelijk uit God... als we tenminste het besluit nemen om te geloven in Jezus en Hem ontvangen (in ons leven, in ons hart, in ons denken). De natuurlijke geboorte is niet onze keus, de bovennatuurlijke (geestelijke) geboorte wel! We hebben namelijk de vrije wil gekregen om Jezus NIET te ontvangen, om NIET in Zijn naam te geloven en om dus NIET een kind van God te worden... en dus de wedergeboorte (de geestelijke geboorte) mis te lopen.

In Het Boek wordt het zo omschreven: Maar allen die Hem wel aanvaard hebben, heeft Hij het recht gegeven kinderen van God te worden. Door geloof in Zijn naam worden zij opnieuw geboren, natuurlijk niet als mens, maar geestelijk uit God. Mooi he? Dat kan je eenvoudigweg uitspreken: ik aanvaard U Jezus, ik wil geloven in Uw naam. Dat klinkt erg simplistisch, maar zo'n gebed (want dat is het) heeft grote gevolgen!

Wedergeboorte onder de loep (2)

Het vorige blogje eindigde met een vraag: waarom doen zoveel mensen moeilijk, ingewikkeld of juist vaag over de wedergeboorte, met name binnen de kerken....? Ik weet het antwoord daarop eerlijk gezegd niet, volgens mij is er niet echt een reden voor. Jezus vindt ook dat we niet moeilijk moeten doen: Wees niet verbaasd dat ik zei dat jullie allemaal opnieuw geboren moeten worden (Johannes 3:7). Wees niet verbaasd! Het hoort erbij.

De Bijbel laat zien dat Hij voorafgaand aan die woorden tegen de Joodse wetsgeleerde Nicodemus zegt: Wat geboren is uit een mens is menselijk, en wat geboren is uit de Geest is geestelijk. Wel, duhhhh, denk je dan misschien... dat is logisch natuurlijk.  Niet bepaald wat we verwachten van een gesprek op niveau tussen de Zoon van God en een theoloog. Maar weet je wat er te leren valt uit die woorden van Jezus? Er is meer dan een menselijke geboorte, er is ook een geestelijke geboorte. Dat zijn twee verschillende dingen.

Kijk, dat maakt het leven al een stuk eenvoudiger. We komen op deze aarde door de menselijke geboorte. Daar hebben we zelf niets over te zeggen gehad, het was een keuze van onze ouder(s) (om de zwangerschap uit te dragen). Daarnaast is er blijkbaar ook nog zoiets als een geestelijke geboorte. Hebben we daar zelf wel wat over te zeggen of worden we ook daarmee overvallen? Lees het in de volgende blog....

Wedergeboorte onder de loep (1)

In de afgelopen weken hebben we in onze huisgroep hoofdstuk tien uit Frisse Kijk behandeld: wedergeboorte. We hadden er interessante gesprekken over, maar tegelijkertijd bleek ook wel dat het niet bij iedereen even duidelijk was, wat de Bijbel daar nu eigenlijk over zegt. De hoogste tijd voor een paar blogjes daarover dus.

In de meeste kerken wordt er (helaas) weinig uitleg over dit onderwerp gegeven. Misschien wel omdat het bij de een als vanzelfsprekend wordt gezien (geef je hart aan Jezus en je bent wedergeboren) en bij de ander als iets wat niet binnen de theologie past (wij leven al vanuit een Christelijke traditie). Toch denk ik dat iedere Christen de wedergeboorte (geestelijke/nieuwe geboorte) moet begrijpen en aan een ander uit zou moeten kunnen leggen.

Op verschillende plaatsen in de Bijbel wordt gesproken over 'opnieuw geboren worden', maar het meest bekende gedeelte is wel te vinden in Johannes 3. Jezus is daar in gesprek met de Joodse wetgeleerde Nicodemus. Hij vertelt hem (vers 3): ‘Waarachtig, ik verzeker u: alleen wie opnieuw wordt geboren, kan het koninkrijk van God zien.’ Het koninkrijk van God zien... kan jij dat? Begrijp jij waar dat over gaat? We kunnen het Koninkrijk* (waar Jezus veelvuldig over sprak) niet zien, niet bevatten of begrijpen als we niet wedergeboren zijn. Dat is nogal wat. Dat geeft al aan hoe belangrijk het is om opnieuw geboren te worden.

Jezus spreekt hier over het opengaan van onze geestelijke ogen, zodat we Zijn Koninkrijk kunnen zien (begrijpen) voor wat het is: geen zichtbare plaats of land, maar een geestelijke dimensie waarin rechtvaardigheid, vrede en vreugde regeren met kracht. Waarom doen zoveel mensen moeilijk, ingewikkeld of juist vaag over de wedergeboorte, met name binnen de kerken....? In vers 7 van datzelfde hoofdstuk zegt Jezus: Wees niet verbaasd dat ik zei dat jullie allemaal opnieuw geboren moeten worden. Wees niet verbaasd! Het hoort erbij.

* Zie ook de mini blogserie over het Koninkrijk

Blogging buzz...

Onlangs wijzigde ik het url adres van deze blog van tiengeboden.blogspot.com naar frisse-kijk.blogspot.com. Dat betekent overigens niet dat ik gestopt ben met mijn boekenserie over de Tien Geboden. Momenteel leg ik de laatste hand aan de vertaling van Respectfully Yours, een boek over het vijfde gebod: eert uw vader en moeder. Zo'n vertaling heeft aardig wat voeten in de aarde, ik heb er in elk geval ook een aantal persoonlijke verhalen aan toegevoegd van mensen die moeilijkheden met hun ouders hebben gehad. Het is enerzijds een geladen onderwerp waarbij discussies niet uit zullen blijven; anderzijds is het een onderwerp waar zoveel van af hangt: onze toekomst, onze gezondheid, onze geestelijke groei... Ik heb het boek als werktitel Ik eer jou (Respect in relaties: sleutel voor maatschappelijk en persoonlijk welzijn) meegegeven.

Op de blog van onze stichting Traveling Light hebben we een leuke actie, voor een gift van 50 euro of meer krijg je een prachtige ketting thuisgestuurd, gemaakt door de vrouwen en vrijwilligers van het Teen Challenge opvanghuis in Arad. Klik HIER voor deze mooie blog!

Ik maak gelijk maar van deze gelegenheid gebruik om de blog van Christelijke webloggers nog eens onder de aandacht te brengen. Als je een blog hebt kun je die daar aanmelden en jezelf kort voorstellen. De bloggerslijst wordt langzaam maar zeker steeds langer en leuker :)

Bloggen is een mooie manier om je schrijfkunsten te oefenen en verbeteren. Meedoen met schrijfwedstrijden kan ook een enorme hulp zijn om je schrijverij naar een volgend niveau te tillen. Kijk voor een overzicht van wedstrijden eens op Schrijven Online. Ik ga het zeker ook weer proberen met een aantal gedichten. Ik zou zeggen: begraaf je talent niet!

Bloggers en boeken

Aritha Vermeulen

Het is de hoogste tijd om weer eens een blogger in de spotlight te zetten die ook boeken op haar naam heeft staan: Aritha Vermeulen. (Klik HIER voor bloggers die al eerder in de spotlight stonden)

Sommige bloggers besluiten tot het schrijven van een boek. Bij Aritha (Jedidja) was het, volgens mij, andersom. Zij schreef boeken en besloot over dat proces te gaan bloggen op haar wekelijkse schrijfblog.

Ze heeft, naast een paar kinderboeken, twee historische jeugdromans op haar naam staan: Senta's bruidsvlucht en Trouw aan jou, uitgegeven bij De Banier. Uit een recensie over Senta's bruidsvlucht:

Met deze historische jeugdroman zal ze ongetwijfeld ook ouderen boeien. Het boek getuigt van gedegen onderzoek naar het toenmalig idioom, de heersende opvattingen en gebruiken... Voor de „grote Heiland” is geen vijandschap te groot. En van deze eeuwenoude boodschap getuigt het verhaal van Senta.

Voor de bloggers die meer willen leren over het schrijfproces (lees: bloed, zweet en tranen) dat aan zo'n mooi boek vooraf gaat is het heel interessant om Aritha's schrijfblog te volgen. Ze vraagt haar lezers daar namelijk regelmatig om feedback. Bijvoorbeeld als ze een naam voor een bepaald personage zoekt, of als ze gegevens nodig heeft over het gebruik van bepaalde kruiden ten tijde van de Middeleeuwen.

Momenteel werkt ze aan een tienerboek met als werktitel Kijk niet naar de rommel. 

Over Aritha:

Ik ben dol op lezen, recenseren, Pinterest, koffie en chocolade. Films, die afspelen in de Middeleeuwen vind ik geweldig omdat ik heel erg geïnteresseerd ben in dat tijdvak. Bloggen, postcrossing en snuffelen in de boekwinkel vallen onder dingen die ik graag doe. 

Heb je een tip voor Bloggers en boeken? Mail even naar meijers.marja@gmail.com

Geen zorgen (5)

De serie blog posts over 'zorgen' wil ik afsluiten met een column van mijn hand. Eentje uit de oude doos en reeds eerder verschenen in Opwekking Magazine (een mooi en inspirerend Christelijk familieblad voor maar 17,50 euro per jaar)...

‘Weet je, ik maak me zo’n zorgen’. Ze keek me bijna smekend aan en even leek het of ze verwachtte dat ik met een magisch handgebaar haar last zou kunnen verlichten. Ze zuchtte en ging op haar andere been staan, alsof ze het juk verplaatsen wilde. Haar goedbedoelde zorgelijkheid was een beetje besmettelijk, want ik voelde een frons over m’n voorhoofd trekken. Wat moest mijn reactie hierop zijn? 

Negeren was onbeleefd, wegwuiven niet echt aardig en meepraten van weinig nut. Ik wilde koste wat het koste een cliche voorkomen en knikte uiteindelijk een beetje medelevend terwijl ik vriendelijk Mattheus 6:34 citeerde in een poging haar op te beuren, maak je geen zorgen voor de dag van morgen. Ze scheen het niet te horen.

Toen ik even later verder fietste, bedacht ik  hoe vreemd het eigenlijk is dat ‘je zorgen maken’ volledig geaccepteerd is in onze maatschappij. Het is zo’n beetje standaard onderdeel van ons bestaan geworden. Zorgen over de kinderen, over geld, criminaliteit, de toekomst en het milieu. Je zorgen maken is verheven tot een teken dat je begaan bent met de dingen of dat je van iemand houdt. Als je je geen zorgen maakt, leef je niet echt. Sterker nog, als iemand zou beweren zich nooit zorgen te maken, echt nergens over, dan zouden we hem waarschijnlijk het stempel flierefluiter geven en een beetje schamper op hem neerkijken. Mensen die zich geen zorgen maken, hebben geen weet van wat er echt in de wereld gaande is. Mensen die zich geen zorgen maken, zijn roekeloos en misschien zelfs wel een beetje gewetenloos. Of toch niet?

In Jezus’ tijd was het waarschijnlijk niet anders en Hij wilde er best een paar pittige preekjes aan wijden. Hij schudde de mensen uit hun zorgelijke toestand wakker met de volgende vraag: Wie van jullie kan door zich zorgen te maken ook maar één el aan zijn levensduur toevoegen? Ja, toen stonden ze natuurlijk allemaal met hun mond vol tanden. Ze waren niet eens in staat die vraag met een wedervraag te beantwoorden volgens de joodse traditie. Jezus wilde met zijn vraag aangeven dat je zorgen maken geen toegevoegde waarde heeft, het verandert de bestaande situatie niet. Jezus ontkende het bestaan van zorgen overigens niet. Hij hield een emotioneel betoog over het onderwerp en prees daarin de liefde en zorg van de Vader voor zijn kinderen. Lees het nog maar eens na in Matteus 6:25-34.

Als zorgen ons weer eens proberen te bekruipen, kunnen we onze woorden wijzigen aan de hand van 1 Petrus 5:7; ik mag mijn zorgen op Hem afwentelen, want ik lig Hem na aan het hart.

Geen zorgen (4)

Lezen of schrijven jullie wel eens Tweets? Persoonlijk denk ik dat het een goede oefening is om in 140 tekens (of minder) wat leuks, nuttigs of nieuws mee te delen. Er wordt al zoveel gepraat, geschreven en gediscussieerd. Het mag best wat korter :)

Er zijn overigens maar weinig mensen die de kunst echt beheersen om kort maar krachtig een stelling in de groep te gooien. Mijn grote voorbeeld is de Here Jezus zelf! Hij kon een grote menigte met twee regels het zwijgen opleggen. Hij had uitspraken die als een bom binnenvielen. Zijn woorden hadden, en hebben nog steeds, grote impact.

In de vorige blogjes schreef ik al over Zijn uitspraken met betrekking tot 'je zorgen maken' over iets of iemand. Laten we verder lezen in Matteus 6. Vers 34 tekent weer zo'n klapper van Hem op, Maak je dus geen zorgen voor de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen last.

De dag van morgen zorgt wel voor zichzelf? Haha, een grap toch zeker? Ik vind het nogal een radicale uitspraak hoor. Als wij ons ergens druk om maken is het wel om de toekomst: morgen, volgende week, volgende maand of zelfs volgend jaar. Ik heb wel eens het gevoel dat Jezus ons hier een beetje uitlacht. Zo van, mensen doe eens even normaal, jullie weten niet eens wat deze dag zal brengen, laat staan dat jullie ook maar enige invloed hebben op de rest van de week.

Per dag leven, een vanzelfsprekendheid in het grootste deel van de wereld, maar tegelijkertijd één van de moeilijkste dingen voor mensen hier in het rijke Westen. Bezittingen, kennis en activieiten vermeerderen immers onze smart... Die uitspraak van Jezus is dus zeker geen grap, maar een hele serieuze opdracht; dagelijks manna, dagelijks brood... die last is meer dan genoeg.

Bid het daarom gerust: Heer, ik wil graag per dag leven.

PS: Jezus zegt dus niet dat we geen plannen voor morgen mogen of kunnen maken, maar wel dat we ons geen zorgen (over die plannen) moeten maken!

Inspirerende avond met Lynn Austin

De serie over zorgen onderbreek ik even voor een leuk en interessant persbericht.

De Amerikaanse schrijfster Lynn Austin brengt op donderdagavond 6 maart een bezoek aan Alblasserdam. Ze is dan te gast bij christelijke boekhandel de Schuilplaats om haar nieuwste boek Lopen op het water te presenteren. Het nieuwe boek van Austin is een ontroerend verslag van haar reis door Israël.

Ze maakte deze reis in een periode van geestelijke droogte. Haar geloof verdiepte zich toen zij rond reisde in het land waar Jezus leefde. Lopen op het water is haar eerste non-fictie boek. De presentatie wordt ondersteund met uniek beeldmateriaal. Deze inspirerende lezing is de moeite waard voor de liefhebbers van de boeken van Austin, maar zeker ook voor mensen die belangstelling hebben voor Israël, het land waar Jezus leefde. Ook is er gelegenheid voor het stellen van vragen en uw boek te laten signeren.

De vertaling is in handen van Marja Meijers, die 20 jaar in de VS woonde. Tweede gast op deze avond is Christian Verwoerd. Hij zal muzikale bijdragen verzorgen. Hij maakte tot nu toe drie zeer goed ontvangen cd's. Zijn vierde album is in aantocht.

Lynn Austin is, naast een van de succesvolste christelijke auteurs van dit decennium, ook een groot bijbelkenner. Naast lezen hebben geschiedenis en archeologie al haar hele leven haar grote

belangstelling. Sinds 1992 schrijft ze full-time en heeft ze 12 romans gepubliceerd. Van Austin zijn wereldwijd meer dan 1,000,000 boeken verkocht. Ze won 8 Christy Awards (een grote Amerikaanse boekenprijs) voor haar historische romans. Lynn en haar echtgenoot hebben drie kinderen en wonen in de buurt van Chicago. Lopen op het water is haar eerste non-fictie werk.

Donderdag 6 maart 2014. Aanvang 20.00u. Toegang is gratis maar reserveren is noodzakelijk. Dit kan via www.schuilplaats.org en in de winkel aan de Plantageweg13a te Alblasserdam. Meer informatie: Boekhandel de Schuilplaats, Erik Verhagen, 078-6913068.

Geen zorgen (3)

Niet zorgen, maar zoeken! Dat is een nieuwe stelling die ik er deze week tegenaan wil gooien. Geen zorgen maken over van alles en nog wat, maar gericht zoeken naar Gods koninkrijk. Met andere woorden: zoeken naar vrede, vreugde en gerechtigheid, want dat is het koninkrijk van God.

Maar laten we eerst eens verder lezen in Matteus hoofdstuk 6 (vers 31-33), Jezus is aan het woord: Vraag je dus niet bezorgd af: “Wat zullen we eten?” of: “Wat zullen we drinken?” of: “Waarmee zullen we ons kleden?” dat zijn allemaal dingen die de heidenen najagen. Jullie hemelse Vader weet wel dat jullie dat alles nodig hebben. Zoek liever eerst het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid, dan zullen al die andere dingen je erbij gegeven worden. 

Duidelijke taal. Maar misschien denk je wel, ja, ja, die Jezus heeft makkelijk praten, die toverde even brood tevoorschijn als er niet genoeg te eten was en als iemand ziek werd was een handgebaar voldoende om die persoon beter te maken. En als de storm de boot bijna deed zinken legde Hij de natuurkrachten het zwijgen op. Ja, ja...

Toch geeft Jezus hier een heldere boodschap. Je zorgen maken over dagelijkse dingen is heidens, daar moeten we als gelovigen niet in trappen. Jullie hemelse Vader weet wat jullie nodig hebben, staat er. Dus, we hoeven het Hem niet te vertellen... Haha, herken je dat? In gebed vertellen we zo vaak aan God wat er allemaal aan ontbreekt, en hoe moeilijk alles is, en soms gaan we Hem alles nog uitleggen ook. 'Ik weet het, Ik weet het...' zegt de hemelse Vader.

Laten we deze week eens proberen de focus van zorgelijk naar zoekend te verleggen. Is dat makkelijk? Nee. Is dat mogelijk? Ja! We zullen dan God's antwoorden, aanwezigheid en wijsheid bewust moeten zoeken in de situaties waar we zelf niet uit komen. Ik ben benieuwd.

Geen zorgen (2)

In Nederland is het voor veel mensen een gewoonte om de dag te beginnen met het lezen van de krant. In andere landen beginnen veel mensen de dag met het kijken naar het nieuws op de televisie. Inmiddels hebben we via telefoontjes en computers nog veel meer toegang tot het slechte nieuws. Ik weet niet hoe jij je dag begint, maar ik begin hem graag met het goede nieuws.

Daarmee ontken ik niet alle zorgelijke berichten uit de hele wereld, maar ik kies ervoor mijn aandacht te richten op Gods beloften. Vanuit dat oogpunt kan ik vol goede moed een steentje bijdragen (www.traveling-light.nl) aan het oplossen van de ellende op aarde. Je zorgen maken over alle ellende verandert niets, helemaal niets. Zorgen moeten we doen, niet maken! Jezus moest niets van bezorgdheid hebben, Hij waarschuwt er telkens weer voor: mensen, niet doen!

In de vorige post haalde ik Zijn woorden uit Matteüs 6:25 aan. Laten we eens verder lezen (verzen 26 en 27), Kijk naar de vogels in de lucht: ze zaaien niet en oogsten niet en vullen geen voorraadschuren, het is jullie hemelse Vader die ze voedt. Zijn jullie niet meer waard dan zij? Wie van jullie kan door zich zorgen te maken ook maar één el aan zijn levensduur toevoegen?

Weer twee interessante vragen van de Heer.

Zijn jullie niet meer waard dan de vogels? Ja, natuurlijk. Betekent dat dan dat we niet hoeven te zaaien en oogsten (lees: werken)? Nee, natuurlijk niet. Het betekent dat we ons geen zorgen hoeven te maken. God zal voorzien in de dingen die we nodig hebben. Het betekent mijn inziens ook dat we ons vertrouwen niet moeten stellen in de crisis- en dramaverhalen die de seculiere media ons probeert op te dringen. Als we Gods beloften met dezelfde gretigheid zouden lezen als de krantenkoppen, gaat er veel veranderen. We gaan dan geloven wat er staat! Zou het niet geweldig zijn als we met dezelfde stelligheid waarmee we over de nieuwsberichten spreken, gaan spreken over Gods woord?

En dan die tweede vraag. Wie van jullie kan door zich zorgen te maken ook maar één el aan zijn levensduur toevoegen? Zorgen maken heeft geen toegevoegde waarde.

Hoe ga jij om met de nieuwsberichten?

Geen zorgen (1)

Wie kent 'm niet? De poster van Loesje... Zorgen moet je doen, niet maken. Een prachtige woordspeling vind ik zelf, eentje waar je lang over na kunt denken... of juist helemaal niet. Ik heb in elk geval besloten er een aantal blog posts aan te wijden.

'Je zorgen maken over iets of iemand'... Wellicht een van de grootste en meest voorkomende zonde die we als mens kunnen begaan. Ja, ik zeg bewust zonde, want 'je zorgen maken' gaat regelrecht tegen Jezus woorden in. Laten we eens kijken naar een bekende uitspraak van Jezus zoals te vinden in Matteüs 6:25,

 

Daarom zeg ik jullie: maak je geen zorgen over jezelf en over wat je zult eten of drinken, noch over je lichaam en over wat je zult aantrekken. Is het leven niet meer dan voedsel en het lichaam niet meer dan kleding?

Eenvoudige woorden en duidelijke vragen die we maar liever over het hoofd zien. Tsja, laten we eerlijk zijn, als we als mensen in de Westerse wereld ergens druk mee bezig zijn, dan is het wel eten, drinken, kleding, gezondheid etc. Denk alleen maar eens aan de televisiezenders en tijdschriften die volledig aan deze onderwerpen zijn gewijd. Jezus zegt hier overigens niet dat er iets mis is met eten, drinken of jezelf kleden, maar wel dat we ons er geen zorgen over moeten maken! 

Maak je geen zorgen over jezelf! Dat is een mooi begin van deze serie en van een nieuw jaar. Persoonlijk wil ik die opdracht van Jezus graag ter harte nemen. Ik wil geen zorgen maken over dagelijkse dingen, maar juist zorgen doen. Dat betekent zorgen voor degenen die weinig voedsel, drinken, kleding of gezondheid hebben. Daarmee verleggen we de focus van onszelf naar de ander.

Hieronder mijn poging om de, overigens fascinerende, vragen die Jezus ons stelt te beantwoorden:

• Is het leven niet meer dan voedsel? Ja zeker! Want voor mij is leven Christus en sterven winst (Filippenzen 1:21)
• Is het lichaam niet meer dan kleding? Ja zeker! Of weet u niet dat uw lichaam een tempel is van de heilige Geest (1 Korintiërs 6:19)

Wat zijn jouw gedachten hierover?

Frisse Kijk, ook in 2014

Aan het begin van weer een nieuw jaar kijk ik kritisch naar mijn blognaam: frisse kijk op oude waarheden. Dekt die naam nog steeds de lading van de artikelen die ik met mijn lezers deel?

Ik heb gemerkt dat mijn leespubliek in de loop der jaren is uitgebreid. Er zijn actieve lezers, dankbare lezers, kritische lezers en geheime meelezers. Onder hen bevinden zich evangelische, reformatorische, katholieke en charismatische gelovigen, moslims, twijfelaars, agnosten en atheisten. Ja, ik heb het mooiste, meest gevarieerde publiek dat een schrijver/blogger zich maar wensen kan.

Het is mijn verlangen jullie ook in 2014 weer een frisse kijk te bieden op zaken die misschien eens afgestoft moeten worden. Enerzijds zaken die misschien religieus zijn, maar niet bijbels. Anderzijds zaken die wel bijbels zijn, maar die we altijd door een religieuze bril hebben gelezen. Het is mijn verlangen de Bijbel te openen, te lezen EN toe te passen. Ingewikkelder wil ik het niet maken :)

Hartelijk dank voor al jullie reacties, hier op de blog, via mail, Twitter, LinkedIn of op Facebook. Het zijn de reacties van lezers die een blog waarde geven.

Effectief spreken

Terugkijkend op 2013 kom ik tot de conclusie dat ik weer aardig wat woorden aan deze blog heb toevertrouwd. Ik hoop dat die woorden hun doel hebben bereikt; dat ze een bemoediging en inspiratie zijn geweest in je dagelijks geloof.

We leven niet alleen in een consumptiemaatschappij, maar ook in een communicatiemaatschappij. Er wordt wat afgeschreven en -gekletst, helaas lang niet allemaal even nuttig. Eerlijk gezegd wil ik daar niet aan meedoen, want ik geloof in de kracht van woorden. Ze bepalen de koers van ons leven, zoals een roer dat voor een schip bepaalt (Jacobus 3). Als mijn schrijven bladvulling wordt hou ik er mee op!

Op mijn reis door het boek Handelingen las ik in het eerste vers van hoofdstuk 14 het volgende: En het gebeurde in Ikonium dat zij samen de synagoge van de Joden binnengingen en zo spraken dat een grote menigte, zowel van Joden als van Grieken, geloofde. Paulus en Barnabas spraken zo dat Joden en heidenen tot geloof kwamen. In de engelse NIV Bijbel staat 'so effectively'. Ze spraken zo effectief dat Joden en niet-Joden in grote getale tot geloof kwamen.

Ik weet niet hoe het jullie vergaat als je zoiets leest... maar ik denk dan: dat wil ik ook! Zo effectief spreken (en schrijven) dat een grote menigte tot geloof komt. Mijn gebed is dan ook steeds weer: niet mijn woorden, maar de Uwe!

Regen en sneeuw komen neer uit de hemel

en keren pas terug

als zij de aarde doordrenkt

en de grond bevrucht hebben.

Dan komt er zaad om te zaaien

en brood om te eten.

Zo is het ook met het woord

dat mijn mond verlaat.

Het keert pas terug

als het zijn doel heeft bereikt,

mijn wil heeft uitgevoerd,

zijn taak heeft volbracht.

[Jesaja 55:10-11 GNB]

Plastic pop in een voederbak

Heb je je ooit wel eens afgevraagd hoe niet-christenen het kerstfeest beleven? Hoe zou het zijn om een verjaardag te vieren van iemand waarvan je niet gelooft dat hij bestaat, die je persoonlijk niet kent of van wie je misschien zelfs nog nooit hebt gehoord?

Ik probeer me soms voor te stellen wat er door niet-christenen heen moet gaan als ze op kerstavond semi-eerbiedig naar een plastic pop in een voederbak kijken, die daar in z’n blootje ligt temidden van een koppeltje nepschapen en een geboetseerde kameel. Wat gaat er door hun hoofd tijdens het luisteren naar Stille Nacht en het eten van een stukje krentenbrood met spijs, terwijl de uiterst breekbare ballen schitteren in de kerstboom en een sfeer van weemoed oproepen? Zou iemand zich wel eens stiekem afvragen waarom er tweeduizend jaar na Jezus’ geboorte nog steeds feest voor Hem wordt gevierd, waarom er zoveel woorden, boeken, preken en liedjes aan Hem zijn gewijd? Waar gaat dit eigenlijk allemaal over? Wie is die Jezus?

Zijn er woorden die het mollige kindje in de kribbe adequaat beschrijven? Zijn er woorden die zeggen wie Hij werkelijk is? Naast de Bijbel zijn er ontelbaar veel boeken verschenen over de persoon en het leven van Jezus, niet allemaal even flatteus moet ik zeggen. Zijn persoonlijkheid en missie blijven blijkbaar boeien, of je nou christen bent of niet. Een goed mens, een wijze leraar, een profeet, misschien wel alledrie! Toch is dat niet genoeg, want waarom vieren we dan niet wereldwijd de verjaardagen van Mother Teresa bijvoorbeeld, zij was immers ook een goed mens, dat zal niemand tegenspreken. Of van Plato, wereldberoemd filosoof, of van Mohammed.

Nee, over Jezus moet meer te zeggen zijn. Het vieren van Zijn geboorte overschrijdt namelijk alle grenzen, landen, volken en culturen. Kerstfeest wordt gevierd in India, Japan, Colombia, Amerika en Nederland. Kerstfeest wordt gevierd door jonge en oude mensen, blank en zwart, conservatieve en charismatische gelovigen, door zwervers en hoogleraren. Nee, die Jezus was vast meer dan zo maar een beroemd persoon.

Het antwoord op de vraag wie Hij nou werkelijk was, werd namelijk niet gegeven door een mens. Zijn status werd niet vastgesteld door een geleerde, professor of priester, zelfs niet door een discipel of diplomaat, maar door een engel van de Heer zelf: Hij is de Messias (Lucas 2:11). God koos er voor de ware identiteit van Zijn Zoon te openbaren door een engel, door de woorden van een hemelse boodschapper, wellicht om menselijke discussies te voorkomen. Jezus is meer dan de baby in een voederbak, Hij is de beloofde Messias, de langverwachtte Christus, de Gezalfde.

Sommige Joden ontvingen Hem destijds met grote vreugde en aanvaardden Zijn status, 'wij hebben de Messias gevonden' (Johannes 1:41), terwijl ook niet-Joden naar zijn komst uitkeken (Johannes 4:25). Jezus is de Gezalfde, uitverkoren om redding te brengen aan een wereld die langzaam ten onder gaat. Als je dat aanvaardt en gelooft heb je echt reden tot een feest! Ga dit seizoen gerust een discussie aan over Jezus en wees er alert op dat je niet de woorden van mensen, maar de woorden van de engel in je mond neemt: Hij is de Messias!

[Column zoals ik die enkele jaren geleden schreef voor het kerstnummer van Opwekking Magazine]

Kwaliteit of kwantiteit?

Hebben jullie dat ook wel eens, dat je met enig ongeloof een product uit een aanbiedingenbak bij de kassa haalt en je afvraagt hoe men het zo goedkoop kan maken? Je twijfelt, je draait het product een paar keer om, probeert de kleine lettertjes op de verpakking te lezen... en ach, waarom ook niet, je gaat over tot aankoop. Thuis gekomen blijkt het ding uit China te komen en na drie keer gebruiken valt het uit elkaar. De discussie die daar bij ons thuis altijd op volgt, is: gaan we voor kwaliteit of kwantiteit?

Kwaliteit of kwantiteit? Die afweging zou ik ook graag willen maken als het gaat over gemeentegroei. Ik schreef begin deze maand een blogje over gemeentegroei aan de hand van Handelingen 9:31 (HSV), De gemeenten dan in heel Judea, Galilea en Samaria hadden vrede en werden opgebouwd; en zij wandelden in de vreze des Heeren en de vertroosting door de Heilige Geest en namen in aantal toe. Een bijzonder interessante tekst met praktische aanwijzingen voor de kerk van vandaag. Ik concludeerde dat er daar maar twee voorwaarden voor gemeentegroei in een tijd van vrede worden genoemd: ontzag voor God en werking van de Heilige Geest.

In mijn column op het CIP over hetzelfde onderwerp schreef ik dat we niet zo druk moeten zijn met schaapjes tellen (kwantiteit), maar dat we op onze knieën moeten gaan uit ontzag voor God en moeten luisteren naar wat de Heilige Geest te zeggen heeft (kwaliteit). Want, wees eens eerlijk beste dominees en gemeenteleiders: wat hebben we aan natuurlijke aanwas, als dat niet samengaat met geestelijke groei? Ik durf te zeggen dat gemeenteopbouw minstens zo belangrijk is als gemeentegroei.

Afgelopen zaterdag was ik te gast in het EO radio programma Leef je geloof, en daar ging de discussie over dit onderwerp verder. Ik concludeerde dat we het te ingewikkeld hebben gemaakt, terwijl de Bijbel zo duidelijk is over deze zaken. God heeft ons de gaven van de Heilige Geest gegeven, tot opbouw van de gemeente (lees 1 Korintiërs 14). Als wij die gaven niet gebruiken, of afwijzen of zelfs beweren dat ze niet voor deze tijd zijn, dan zeggen we dus eigenlijk dat we Gods recept voor gemeenteopbouw niet willen! Dat we liever zelf iets verzinnen. De Heilige Geest wil tot onze kerken en gemeenten spreken (ja, zeker ook over hoe we kunnen groeien en opgebouwd kunnen worden) door middel van woorden (kennis, wijsheid, profetie etc.) en daden (genezing, wonderen etc.). Dat is niet het idee van een bepaalde stroming of denominatie, dat is gewoon Bijbels.

In bovenstaande tekst uit het boek Handelingen wordt duidelijk beschreven dat de gemeente zowel in opbouw (kwaliteit) als in aantal (kwantiteit) toenam. Ik geloof dat dat nog steeds mogelijk is, maar dan moeten we wel terug naar de basis: Het Woord van God. Wat staat daar en wanneer gaan we dat doen?