Voor, tegen of neutraal?

Bij het invullen van vragenlijsten of enquêtes kom je vaak keuzemogelijkheden tegen, je hoeft in zo'n geval geen antwoord te verzinnen maar je kunt volstaan met het aankruisen van een vakje.

Ja, nee of neutraal (weet niet, geen mening). Soms zou ik daar bij willen zetten... ik moet er nog even over nadenken. Het is onmogelijk om overal een gefundeerde mening over te hebben. Soms hebben we onvoldoende informatie of kennis over een onderwerp. Soms hebben we ons er nog niet in verdiept.

Tegenwoordig worden keuzes massaal opgedrongen en enorm beïnvloed door de media. Je moet overal wat van vinden, je uitspreken, je profielfoto's aanpassen en je geld investeren in wat de meerderheid 'belangrijk' vindt.

👉Mag je nog zeggen dat je het even niet weet? Mag je nog toegeven dat je het even niet helder hebt? Dat je over iets na wilt denken en niet met de menigte mee wil lopen? Niet de populaire slogans wil  napraten?

Ik hoop het wel.

De belangrijkste keuze die ik in mijn leven heb gemaakt, is de keuze om voor Jezus te leven. Waarom is dat zo belangrijk? Omdat daar geen derde vakje is. Jezus zei het zelf zo:

Wie niet vóór Mij is, is tegen Mij. Wie niet met Mij meewerkt om de mensen bijeen te brengen in mijn koninkrijk, jaagt ze uiteen (Lukas 11:23).

Hij wil mensen bijeen brengen, niet uiteen jagen. Wat een nobel streven, zou ik bijna zeggen. Dat wil ik ook! En jij?

Mercy Ships

Tijdens mijn vakantie las ik het boek Ships of Mercy van Don Stephens. Het is het verhaal van het ontstaan van de vloot ziekenhuisschepen, een vloot die inmiddels over de hele wereld bekend is.

Ziekenhuisschepen die naar landen varen waar mensen geen geld hebben voor een noodzakelijke operatie. Iedereen aan boord is vrijwilliger, van de kok tot de machinist tot de artsen en chirurgen.

Een wonderlijk verhaal, dat begon met een droom in Don's hart. Een droom die God hem gaf. Een droom die zo groot was, dat alleen God het zou kunnen verwezenlijken. Het begon met de aankoop van een schip en het idee om daar een drijvend ziekenhuis van te maken.

Niemand had toen nog kunnen vermoeden dat het idee zou uitgroeien tot een vloot schepen! Onlangs kwam het grootste ziekenhuisschip ter wereld in Rotterdam aan, de Global Mercy. Je hebt de berichten erover vast wel voorbij zien komen.

Ik vind dit soort boeken (een autobiografie dus) echt enorm inspirerend. Vaak zien mensen alleen het uitkomen van de droom, maar niet alles wat daar aan vooraf ging. Het waren jaren van enthousiasme en ook van twijfel, van vreugde en verdriet, van zorgen en geluk, van hard werken en wonderen. Dat een wereldwijde organisatie voort kan komen uit de stappen die één man besloot te nemen. Geweldig!

Wat is jouw persoonlijke verdedigingsmuur?

Zoals velen van jullie misschien wel weten zijn mijn man en ik de oprichters van stichting Traveling Light.

De stichting ondersteunt kleinschalige initiatieven van christelijke organisaties en gemeenschappen in meer dan dertig landen van Europa. Veelal heeft dat te maken met hulp aan daklozen, verslaafden en ontheemden.

Mensen die als gevangenen leven, gebonden door zonde, verslaving, angst, boosheid, eenzaamheid en zelfdestructie... noem maar op. Wij zien keer op keer hoe de liefde van de Vader, de genade van Jezus en de kracht van de Heilige Geest verwoeste levens totaal kan vernieuwen... als mensen daar voor openstaan uiteraard!

Maar het zijn niet alleen verslaafden die in gebondenheid leven. Heel veel mensen hebben een eigen 'veilige' gevangenis gebouwd om zichzelf te beschermen tegen afwijzing, verdriet, misbruik, teleurstelling etc. De gedachte die ertoe leidt om een persoonlijke verdedigingsmuur op te werpen is vaak 'dat zal mij nooit meer gebeuren'. 

Andere mensen zijn gebonden door angst, zorgen, stress, fobieën of ziektes. Waarlijk vrij zijn, wie kan dat werkelijk zeggen? Soms weten mensen niet eens dat ze 'gevangen' zitten in angsten, zorgen of pijn. Ik kwam over dat onderwerp dit filmpje tegen op de site van de Jesus Film Project... ik vond het zo sprekend. Ben benieuwd naar jullie reacties.

De Bijbel als leidraad, makkelijk of moeilijk?

Voordat ik tot levend geloof kwam, dacht ik dat leven volgens bijbelse principes en waarden moeilijk zou zijn, dat de meeste leuke dingen verboden en het leven voorspelbaar en saai zou zijn....

O, wat waren mijn gedachten misplaatst. Het tegenovergestelde is namelijk waar. Natuurlijk moest ik mijn denken over talloze onderwerpen vernieuwen, gevolgd door bijbehorende woorden en daden.

Dit nieuwe leven bleek een heel ander avontuur te zijn dan de avonturen die ik tot dan toe had beleefd, en ik heb heel veel avonturen beleefd, geloof me.

Het christelijke leven kent veel ups en downs en de Bijbel waarschuwt ons zelfs dat we beproevingen en moeilijkheden moeten verwachten! Situaties die trouwens ons geloof zullen versterken en volharding zullen opbouwen. Maar toch, in zekere zin heeft 'leven volgens de Bijbel' mijn leven gemakkelijker gemaakt.

Ja echt. Hoe dan? Nou, ik hoef niet mee te doen aan elke nieuwe hype, rage of crisis die de wereld kan bedenken. Vasthouden aan het Woord van God betekent dat mijn meningen over de schepping, het klimaat, de mensheid, het huwelijk, het gezinsleven, arbeidsethiek, enzovoort, enzovoort, op datzelfde Woord zijn gebaseerd. Ze zijn niet van mij, ze zijn van Hem en dat maakt ze eeuwig en dus buitengewoon waardevol.

👉Wat heeft leven volgens de Bijbel jou gebracht of geleerd?

Blogtips, vragenrondje en een podcast

'Ga zo nu en dan off topic (blog over een onderwerp dat zelden ter sprake komt op je blog)' schreef blogster Aritha Vermeulen pas in haar FB groep. Zomaar één van de vele #blogtips die in die groep regelmatig voorbij komen.

Ik doe dat zelden eigenlijk, mijn blogs gaan over de Bijbel en over mijn spreek- en schrijfactiviteiten, maar toevallig had ik op mijn  Engelse blog nog niet zo lang geleden een recept gepost voor Italiaanse castagnaccio taart.

Ik geloof niet dat ik ooit eerder een recept plaatste, maar hoe dan ook, de blog werd veel bekeken en geliked op Insta en FB. Blijkbaar vinden de meeste lezers eten interessanter dan een Bijbelstudie 😏

Blogster Wendy Born vroeg in haar #vragenrondje in de FB groep Christelijke bloggers 'Wat doe jij met oude blogberichten? Loop je ze wel eens na op (verlopen) links, gebruik je ze nog of breng je ze nog weleens opnieuw onder de aandacht? Heb je misschien nog ideeën over wat je er nog meer mee zou kunnen doen?'

Ik heb zoveel blog posts geschreven dat ik de tel ben kwijtgeraakt, dus nalopen doe ik niet. Maar ik heb wel onlangs het idee opgevat om een aantal van mijn blog posts voor te lezen en te publiceren als podcast. Ik gebruik daarvoor de Anchor app en die zet de podcast ook op Spotify. Je kunt mijn podcast vinden onder de naam: Fresh Insights on Ancient Truths (de naam van mijn engelstalige blog).

👉Hebben jullie er al eens aan gedacht om je blogs voor te lezen?

Mijn #oneword voor 2022

Om de een of andere reden ontving ik mijn #oneword voor dit jaar al in oktober 2021, op 4 oktober om precies te zijn, mijn 59e verjaardag.

Ik schreef het woord op in mijn dagboek terwijl ik aan Psalm 51:12 moest denken: Schep mij een rein hart, o God, en vernieuw in mijn binnenste een standvastige geest.

Ik ging gebukt onder wat fysieke problemen en die avond, toen we naar bed gingen, vertelde ik mijn man dat hij een ambulance moest bellen... Ik had zoveel pijn dat ik dacht dat ik dood ging.

Hij bad Psalm 91 over me uit, keer op keer, totdat ik uiteindelijk in slaap viel. Zoals altijd ondersteunde het Woord me en het #onewoord dat God me die dag gaf, bleek een enorme persoonlijke bemoediging te zijn. Mijn woord voor 2022 (dat ik die dag in oktober reeds heel hard nodig had) is RENEWAL.

Vernieuwing. Toen dat woord die herfstdag in mijn hoofd opdook, dacht ik 'Oh heerlijk, wat een verfrissende gedachte!' Ja, ik heb vernieuwing van kracht nodig (Jesaja 57:10), vernieuwing van een standvastige geest (Psalm 51:12) en vernieuwing van mijn denken (Romeinen 12:2).

Ik ben benieuwd of er nog meer gebieden zijn waarin ik vernieuwing zal ervaren. Ik hou je op de hoogte!

Heb jij een #oneword voor 2022?

Jaar van de beperkingen?

Soms bekruipt mij het gevoel dat 2021 het jaar van de beperkingen was, in allerlei opzichten. Dat is misschien waar, als ik door een negatieve bril kijk.

Kijk ik echter door de positieve bril en maak ik mijn werkbalans op, dan kom ik tot de conclusie dat ik bijzondere dingen heb gedaan... en dan bedoel ik op het gebied van schrijven en spreken.

Ik besef dat er een vijand is die ons altijd probeert te laten denken dat we niet genoeg hebben gedaan, dat het niet goed was, dat het beter kon, dat het allemaal geen impact had etc. etc.

Die vijand is een leugenaar én een dief. Hij klaagt ons aan en probeert onze vreugde te stelen en ons talent te kleineren. Alleen al daarom maak ik graag de balans op voor mezelf, als bewijs dat hij geen recht van spreken heeft!

• Ik heb meer dan tweehonderd engelstalige filmpjes opgenomen over de Psalmen en Spreuken 3 en via YouTube en Instagram TV verspreid.
• Ik heb maandelijkse blogs geschreven voor www.ikzoekgod.nl en
• maandelijkse columns voor Opwekking Magazine.
• Daarnaast heb ik ook bijna wekelijks posts geschreven op mijn Engelse en Nederlandse blogs.
• Voor Opwekking Magazine schreef ik ook nog eens twee grote artikelen.
• Onlangs ben ik ook begonnen met het maken van podcasts die je op Spotify kunt vinden onder de naam Fresh Insights on Ancient Truths.
• Verder heb ik 23.000 woorden geschreven in mijn nieuwe boek en
• heb ik een aantal keren gesproken in kerken en op bijeenkomsten.

Allemaal manieren om contact met lezers en luisteraars vast te houden en Zijn Woord te blijven verspreiden. Mijn #oneword voor 2021 was dan ook connect.

👉Het kan zijn dat jij ook weleens dat gevoel hebt, dat het jaar door je handen is geglipt zonder noemenswaardige hoogtepunten.

Ik raad je aan om de balans eens op te maken. Je zult versteld staan over wat je hebt kunnen en mogen doen en het zal je inspireren om door te gaan, ook in 2022!

In de ban van de maatregelen?

Er was een tijd dat mijn schoonmoeder bepaalde wanneer, hoe laat en met wie we Kerst vierden. Gouden tijden waren dat; chaotisch soms ook want we moesten ons in allerlei bochten wringen om 24 man aan tafel te krijgen in de krappe kamer en suite.

Dat klinkt haast als folklore in een tijd waarin van overheidswege wordt geadviseerd hoe en met wie je kerst kunt vieren. Maatregelen die uiteraard wel de nodige kerststress wegnemen, je hoeft immers zelf niet meer na te denken en steeds minder te regelen. Ontzorgen, dat is het! 😉

Je begint je zo langzamerhand wel af te vragen hoe we dat vroeger allemaal deden, dat zelf organiseren, dat zelf nadenken en beslissingen nemen.

Wat dat betreft is er veel veranderd. Het is niet langer de mens die wikt en beschikt, het zijn de maatregelen die dicteren wat we wel en niet kunnen doen. Ik vind ‘maatregelen’ echt het woord met de meest vervelende associaties in de afgelopen twee jaar en ik weet eerlijk gezegd niet eens meer of dat woord eigenlijk al bestond voor 2020? En zo ja, hoe gebruikten we dat dan?

In de ban van de maatregelen, een massale psychose lijkt het wel. Vier je je verjaardag nog? Wat doen we met kerst? Wordt er nog een workshop georganiseerd? Is er ergens een borrel? Het antwoord is steevast: dat hangt van de maatregelen af. We wachten even wat de nieuwe maatregelen zijn. Het lijkt er echt op dat alles staat of valt met de maatregelen. Het is het nieuwe referentiekader.

Nee, dan vroeger… toen leefden we tenminste nog volgens bepaalde principes, gewoontes, tradities, gebruiken, cultuurelementen, geloofsovertuigingen, etiquette of ethiek. Uiteraard binnen de kaders van de geldende wetten en regels in het land. Dat je stopt voor een rood licht kan ieder weldenkend mens begrijpen en accepteren. Dat we elkaar gelijk behandelen, is fatsoen en dat op diefstal een straf staat, is logisch.

Ik vraag me nu oprecht af waar het naartoe moet met een volk dat volledig afhankelijk is geworden van een dagelijks veranderend abnormaal en geen initiatieven meer durft te nemen uit angst voor de geldende maatregelen?

Waar zal het eindigen als we niet meer durven leven vanuit de overtuiging dat we God en elkaar nodig hebben voor een leefbare en liefdevolle maatschappij waarin we naar elkaar omkijken, elkaar helpen als het nodig is en elkaar aanvaarden zoals we zijn? 

Vrijheid is (onder andere) de kunst om te leren accepteren en waarderen dat leven en sterven naast elkaar staan evenals ziekte en gezondheid, wel en wee, vreugde en verdriet. Daarin heeft God, en niet de mens, het laatste woord. Durf jij in die vrijheid te leven?

De Heilige Geest in het kerstverhaal

Afgelopen zondag sprak ik in Christengemeente De Hoeksteen in Etten-Leur over de rol van de Heilige Geest in het kerstverhaal.

Ja, uiteraard, het kerstverhaal gaat over de geboorte van Jezus Christus en de bijzondere aankondiging die daaraan vooraf ging. De rol van de Heilige Geest is in die eerste twee hoofdstukken van het Lukas evangelie zeer duidelijk, ook al leggen we daar meestal niet de nadruk op.

Toch, als je aandachtig Lukas 1 en 2 leest valt te ontdekken dat Elizabeth, Zacharias, Johannes, Maria en Simeon allen vervuld werden met de Geest. Zij werden op bijzondere wijze aangeraakt voor de taak die hen was toebedeeld.

👉Je kan wel zeggen dat alles in voorbereiding op en rondom de geboorte van de Messias werd geleid en bekrachtigd door de Heilige Geest. Zonder Geest geen leven, zonder Geest geen wonderen!

Hoe mooi is het om te zien dat Jezus vlak voor het einde van Zijn leven hier op aarde ruimte maakt voor de Heilige Geest... op veel grotere schaal. Lees Johannes 14, 15 en 16 maar eens. Ook vandaag de dag wil de Geest gewone mensen zoals jij en ik gebruiken om de weg te banen, om mensen voor te bereiden op de terugkomst van Jezus naar de aarde.

De preek is terug te zien en beluisteren op YouTube .

Hopeloos of hoopvol naar deze wereld kijken?

De duivel is een verslagen vijand, hij heeft geen macht meer. Dat hoor ik Christenen vaak zeggen. Vervolgens kijk je om je heen en kan je niet anders concluderen dan dat de werkelijkheid toch net even iets anders in elkaar zit.

Jazeker, Jezus heeft de vijand verslagen, dat staat vast. Maar de duivel probeert nog wel degelijk macht uit te oefenen in deze wereld, dat zien we immers elke dag om ons heen. Er is moord, misbruik, geweld en ellende... overal.

Hij heeft macht omdat mensen hem dat geven. Satan zoekt altijd mensen door wie hij zijn vernietigende werk kan doen. Dat klinkt natuurlijk niet zo bemoedigend.

En eerlijk gezegd zou dat ook heel deprimerend zijn als we niet begrijpen (of weten) dat God ook altijd op zoek is naar mensen door wie Hij Zijn reddende werk  kan doen! Die twee dingen moeten we allebei begrijpen. In 1 Johannes 5:19 staat het zo: Wij weten dat wij kinderen van God zijn en dat de hele wereld in de macht van de duivel is.

Ja, de hele wereld is in de macht van de duivel. Dat klinkt misschien heel beangstigend, maar daarom is het juist zo belangrijk om te weten dat je een kind van God bent! We zijn allemaal schepselen van God, maar niet automatisch een kind van Hem.

In Johannes 1:12 staat dat ons het recht gegeven is om kinderen van God te worden. 👉Hoe? Door Jezus te aanvaarden en te geloven in Zijn naam, staat er. Dat is niet heel ingewikkeld. En dan is het heel mooi om verder te lezen in 1 Johannes 5:20,

Wij weten dat de Zoon van God gekomen is en ons heeft laten zien hoe wij de enige en echte God kunnen leren kennen. Wij zijn één met de ware God door Zijn Zoon Jezus Christus. Hij is de ware God, Hem te kennen, is het eeuwige leven.

Vanuit dat perspectief kunnen we hoopvol naar deze wereld kijken!

Week van het Leven 2021

Het is inmiddels alweer meer dan 10 jaar geleden dat mijn boekje Levensadem uitkwam in Nederland. In het boekje beschrijf ik de schepping van de mens, de samenvoeging van geest, ziel en lichaam tot één menselijk wezen. Juist ja, naar het evenbeeld van God zelf.

Het boekje is een ode op het leven 💓. Ik heb geprobeerd op creatieve wijze het proces in de baarmoeder te beschrijven, gezien vanuit het kind zelf. Indertijd heb ik er veel reacties op gekregen; mooie, bezorgde, bemoedigende en verontwaardigde reacties.

Wat ik heb geschreven, blijft geschreven. Ieder mensenleven is kostbaar, ieder mens is geliefd en gewild door God. De mensheid blijft bestaan omdat God het zo heeft gewild... ga heen en vermenigvuldig u.

Er is een vijand die het gemund heeft op onze kinderen, ja op het ongeboren leven zelfs. Er is een vijand die ieder mensenleven haat. In de Bijbel is te lezen hoe er door de geschiedenis heen kinderoffers werden gebracht... en helaas gebeurt dat nog steeds.

Tijdens de Week van het Leven wordt aandacht gevraagd voor de positie van ongeboren kinderen én voor betere hulp aan vrouwen die onbedoeld zwanger zijn.

👉Mocht je mijn boekje willen lezen, stuur me dan even een berichtje, ik heb er nog een paar op voorraad en stuur je met alle plezier een gratis exemplaar toe!

De tegenwoordigheid van God (3)

Mijn vorige blogje eindigde ik met de zin: 'Gods glorieuze tegenwoordigheid ingezoomd van het heelal en de hemelen tot ons binnenste.'

Het is een groot wonder dat God tweeduizend jaar geleden onder de mensen kwam wonen. Misschien is het nog wel een groter wonder dat Hij nu in alle mensen wil wonen met Zijn Geest. 👉Hij is altijd nabij en wij hoeven er niet meer voor naar een bepaalde plek te reizen.

Dat was ook hetgeen Jezus beloofde toen Hij op het punt stond terug te gaan naar Zijn hemelse Vader. En zie, Ik ben met u al de dagen, tot de voleinding van de wereld. Amen (Mattheus 28:20). Alle dagen, altijd, overal. Een troostrijke belofte, hoe we ons ook voelen, waar we ons ook bevinden.

God met ons en in ons, op individuele basis zeg maar. Toch is de Bijbel er duidelijk over dat de tegenwoordigheid van God, de aanwezigheid van God, ook iets is dat we kunnen ervaren als we in groepsverband bij elkaar zijn. Tijdens een gebedsbijeenkomst, een Bijbelstudie of een kerkdienst bijvoorbeeld.

Daarvoor zijn overigens niet persé overvolle zalen nodig, want Jezus zei: Want waar twee of drie in Mijn Naam bijeengekomen zijn, daar ben Ik in hun midden.

Als er één goede reden is om bij elkaar te blijven komen, dan is dat het wel!

De tegenwoordigheid van God (2)

'God is alomtegenwoordig' schreef ik in mijn vorige blogje. Hij is overal, ook al ervaren wij dat misschien niet altijd zo en kunnen we ons soms heel alleen voelen.

Anderzijds kan het zo zijn dat jou vroeger juist angst is aangepraat over het feit dat Hij overal aanwezig is... 'Denk erom, God ziet alles en Hij weet alles.' 

Alsof Hij altijd zit te kijken of Hij ons ergens op kan betrappen. De psalmist voelde dat misschien ook wel een beetje, want hij schreef:

Hoe zou ik mij kunnen verbergen voor uw Geest, waar zou ik naar toe moeten om U te ontvluchten? Als ik naar de hemel ging, zag ik U daar. Als ik neerdaalde in het dodenrijk, zou ik U ook daar ontmoeten (Psalm 139:7-8). Hij wilde zich verstoppen voor God, maar besefte dat dat niet mogelijk was. 

Eigenlijk vind ik het idee dat God alomtegenwoordig is juist heel fijn! Hij is Immanuel, God met ons (Mattheüs 1:23). Hij is altijd bij ons en met ons, Hij is voor ons en niet tegen ons. Ik vind dat eerlijk gezegd een heel prettige gedachte. Ongeacht hoe ik mij voel, ik ben nooit alleen.

👉God om ons heen, God met ons... én God in ons, zo is het ook nog eens een keer. Iedereen die in Jezus Christus gelooft, ontvangt de Heilige Geest. Jezus belooft het: En Ik zal de Vader bidden, en Hij zal u een andere Trooster geven, opdat Hij bij u blijft tot in eeuwigheid, namelijk de Geest van de waarheid, Die de wereld niet kan ontvangen, want zij ziet Hem niet en kent Hem niet, maar u kent Hem, want Hij blijft bij u en zal in u zijn (Johannes 14:16-17).

Gods glorieuze tegenwoordigheid ingezoomd van het heelal en de hemelen tot ons binnenste. Wat een wonder is dat!

De tegenwoordigheid van God (1)

God, de Schepper van hemel en aarde, is alomtegenwoordig. Wat een deftig woord! Simpelweg betekent het dat Hij overal is. Logisch eigenlijk, want Hij is niet gebonden aan plaats, tijd of dimensie.

Als God alomtegenwoordig is, waarom praten Christenen dan soms over het ervaren van de tegenwoordigheid van God? Moeten we Hem niet altijd en overal kunnen ervaren? Zijn er speciale momenten, plaatsen of gelegenheden waar Zijn aanwezigheid meer merkbaar is?

Anderzijds hebben heel veel mensen de vraag 'waar was God' als het bijvoorbeeld over oorlog, terrorisme, geweld, misbruik of andere ellende gaat. Waar was Hij toen ik Hem zo nodig had? Misschien is dat ook wel een herkenbare vraag voor je.

Ik heb besloten er een paar korte, eenvoudige blogjes over te schrijven in een nieuwe serie: 'De tegenwoordigheid van God.' Soms nemen we dat soort termen zo makkelijk in de mond, maar wat betekent het nou echt? En waar zijn al die mensen dan die Gods tegenwoordigheid om de haverklap ervaren? Ik merk soms eerlijk gezegd helemaal niets van Hem.

Goed om eens even stil te staan bij dit onderwerp dus. Lezen jullie weer mee?

Schrijven als liefdestaal

Als klein kind kreeg ik een keer een dagboek voor mijn verjaardag. Hoe oud ik was, weet ik niet meer... misschien 8 of 9. Het was zo'n dagboek met een slotje erop. Je kon je geheimen aan papier toevertrouwen en niemand die erbij kon. Heerlijk!

Jarenlang schreef ik van me af in zo'n dagboek. Tijdens de een of andere verhuizing heb ik ze allemaal weggegooid. Wat moet je ermee? Kindergedachten uitlopend in de puberteit, best om te lachen eigenlijk.

Toen ik zo tegen mijn veertigste tot levend geloof kwam, ben ik weer gaan schrijven. 'Journallen' heet dat tegenwoordig. Ik heb al aardig wat schriften vol geschreven. En ja, ik lees zeker weleens terug. Het is best bijzonder om te zien waar ik me tien jaar geleden druk om maakte, waar ik vragen over had of waar ik voor bad. Vaak zijn de dingen allemaal op hun pootjes terecht gekomen 😁

In de loop van de jaren is mijn schrijven eigenlijk praten met God geworden. Het is de liefdestaal tussen Hem en mij. Ik begin met schrijven, met praten over wat me bezig houdt en na verloop van tijd merk ik dat ik niet meer op schrijf wat ik zelf denk, maar wat God tegen mij wil zeggen.  Je ziet die verandering van persoonsvorm ook wel terug in de psalmen.

👉 Mijn pen wordt Zijn instrument in mijn handen, als het ware. Als ik Hem moeilijk kan horen, ga ik schrijven. Herken je dat?

Al zou je niet van schrijven houden, alleen al om die mooie journals van Flame Tree zou je ermee moeten beginnen!